ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ

ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ

last updateLast Updated : 2026-06-03
By:  วริษาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
7
1 rating. 1 review
34Chapters
3.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“เมื่อชาติก่อนถูกหลอกลวงจนแท้งลูก ทะลุมิติมาเกิดในยุคโบราณมีสามีกับลูกชายวัยน่ารักขนาดนี้จะเป็นแม่ใจร้าย ภรรยาไม่เอาไหนได้อย่างไรกัน ฉันจะรักและดูแลทุกคนเป็นอย่างดีเอง ”

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 เล่นชู้

UREKAI:

In the days of old, the Urekai stood out as the strongest and most powerful beings in the world. 

The ancient tongue called them ‘fearsome beasts’ for:

Like werewolves, they could transform into beasts. 

Like vampires, they consumed blood.

And walked among humans with no one the wiser.

The ageless, peaceful, selfless beings preferred to keep to themselves. Despite being feared and distrusted, they never responded with aggression. 

They granted passage to any species wishing to enter their lands beyond the great mountain and welcomed everyone. 

But five centuries ago, an unexpected species attacked the Urekais during their one night of weakness. The humans.

While protecting his people, Grand King Daemonikai lost control of his mind, going feral. 

Becoming a danger to the same people whom he had given everything to protect. 

Although it seemed impossible, the Urekais managed to capture their king’s beast form, imprisoning him in a secure cage, ensuring he could never escape.

But, consumed by hatred for humans, the Urekai plunged themselves into darkness.

Becoming the fearsome beasts others had always feared them to be. 

Wearing their monstrosity with pride.

HUMANS:

After invading the Urekais, a mysterious virus outbreak struck. 

No one knew where it came from, but many speculated their attack on the Urekais brought it on.

While most males eventually recovered after a long struggle, the virus proved fatal for the majority of females. 

Survivors rarely gave birth to female children. Those left or born became scarce and sought-after commodities.

In many kingdoms, greedy fathers sold their daughters to breeding houses. Some were forced into pleasure houses, existing solely for men's enjoyment. Some faced terrible abuse in exchange for protection.

Even the wealthy and the privileged could not guarantee the safety of the females in their lives, as the mere sight of a female—be it an infant, a young girl, or an elderly woman—drew unwanted attention. 

Female children faced constant danger.

They are not safe in the society.

.

.

.

PROLOGUE

HUMAN LAND: THE KINGDOM OF NAVIA.

"It's a g-girl, your highness," 

Prince Garret froze. 

As he turned, looking at the palace healer, his hands resting on his exhausted wife's body, shook uncontrollably. 

He had secretly arranged the delivery months ago, and now they were hidden in one of the underground rooms in the palace, where his beloved wife, Pandora, was giving birth.

"What did you just say to me?" Prince Garret hoped he heard wrong. Perhaps it had been a mistake. 

Please, gods, let it be a mistake!

But the pity in the older man's face couldn't be disguised. The palace healer turned the little bundle. "The baby is a girl."

Terror crossed Pandora's face as she adjusted herself to get a closer look at her baby.

"No. Oh, the gods, please no..." She shook her head vigorously fresh tears gathering in her eyes.

Tears welled in the healer's eyes. "I'm so sorry, your highness." 

"No!!!"  Pandora cried out burying her face into her husband's waiting arms, sobs after sobs ripping from her throat. 

Garret felt numb as he held his wife.

His first daughter, Aekeira, wasn't even four yet, and the king was already negotiating with the kingdom of Cavar to sell her to the highest bidder. 

Because, apparently, Navia 'could use more funds.'

King Orestus might be Garret's brother, but he was a tyrant, and his word was law.

Now, another girl child? Two daughters? 

Tears filled Garrett's eyes as he looked upon the crying bundle wiggling around in healer's arms. 

The world was not safe for either of his daughters.

“I’ll raise her like a boy,” Pandora declared suddenly.

The healer's eyes widened. “Are you suggesting we keep her identity a secret?” 

“Yes," Pandora affirmed, her resolve strengthening. "This child will never be seen as a girl. No one will ever find out!”

“B-but, it’s impossible to hide something like this, your majesty." The healer panicked. "The king will order our execution!"

“Then, we take the secret to our grave." Pandora's voice was fierce. "I was unable to protect my first daughter, but by the Light-gods, I will protect my second." 

Too dangerous, but Garret was all for it too. This was their best chance to keep their daughter safe, and they would take it.

"As far as we are concerned, the child I bore today was a male." Pandora looked at the baby. "His name is Emeriel. Emeriel Galilea Evenstone."

Emeriel. 

It's a neutral name, and also means 'Sky's Protection' in the old tongue. Garret liked it. 

Fitting too, for their daughter would need all the luck and protection in the world.

"I agree," Garret spoke aloud.

With the plan fully in his mind, Garret swore the two other men in the room to secrecy. 

*********

That night, Garrett and his wife, stood by the baby’s small cradle, watching their newborn sleep. Across the room, their three-year-old daughter, Aekeira, lay curled under a blanket, her tiny chest rising and falling in peaceful rhythm.

"In all my years on this earth, I’ve never seen anyone bear two female children, Garrett," Pandora whispered, voice cracking.

She glanced up at him, eyes glistening with tears. "I don’t know what this means for us... or for them."

Garrett placed a reassuring hand on her shoulder. "Maybe it means they have a great destiny to fulfill."

"Or a great sorrow in their future," Pandora's eyes drifted to their eldest, worriedly. "I’m so scared for them. How could something like this happen?"

“Perhaps you’ve been touched by the gods, my darling," Garrett said in comfort.

"I really doubt that. Why me? Why us?"

He had no answer to that.

"If that’s true," Pandora sniffled, brushing her fingers over the baby’s soft cheek, "may that god always protect my babies. We won’t always be here to do that."

Garrett pulled his wife into his arms, holding her close, fighting to hide his own worry.

Because, she was right.

What were the odds of a couple in these times bearing not just one, but two daughters?

None. Absolutely none.

As he gazed at their sleeping children, prayer rose in his heart. Whatever god you are, please... protect our angels.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Alisa Shorty
Alisa Shorty
อัพต่อจนจบไหมคะ
2026-06-14 21:10:25
1
1
34 Chapters
ตอนที่ 1 เล่นชู้
บทนำหลีเจียงซีเสียลูก เสียใจ ตัดสินใจเลือกเส้นทางด้วยการจบชีวิตของเธอเอง แต่ใครจะคิดว่าเธอจะได้เข้ามาอยู่ในร่างของจางอวิ๋นหลิง สตรีที่ใจร้าย ทั้งกับลูกชายและสามี ขี้เกียจไม่ทำอะไรสักอย่างเพราะเธอถูกซื้อเข้ามาแต่งงานกับบุตรชายตระกูลหวัง ที่ร่ำรวยที่สุดในหมู่บ้าน แต่คนที่เธอมีใจให้ไม่ใช่เขาแต่เป็นลูกชายของท่านผู้ว่าการอีกหมู่บ้าน เธอทั้งเกลียดทั้งโกรธที่ต้องมาแต่งงานกับเขาที่แม้แต่จะสอบบัณฑิตไม่ผ่าน ในขั้นบัณฑิตโรงเตี๊ยมเลยด้วยซ้ำ ทำให้สหายของนางยามเดินผ่านมักจะหัวเราะขบขัน เธอทำตัวแย่ ๆ ให้ตระกูลหวังเสมอ แต่แม่สามีกับสามีแม้กระทั่งลูกของเธอยังแสนดีเสมอมาเมื่อเจียงซีที่เสียลูกและผ่านการมีครอบครัวที่ไม่ดีมา สามีอบอุ่นเชื่อฟัง ลูกชายที่น่ารักมีหรือที่เจียงซีจะไม่ชอบ ราวกับว่าสวรรค์ส่งเธอมาหาลูกของเธออย่างแท้จริงและได้พบเจอครอบครัวที่อบอุ่นอย่างนี้ เธอจะใช้ชีวิตอยู่ในร่างนี้เป็นภรรยาที่ดี เป็นแม่ที่ดี และมีความสุขอย่างที่เธอต้องการแต่สามีของเธอกลับสงสัยในนิสัยที่เปลี่ยนไป การกระทำที่เธอไม่เคยทำกลับแสดงให้เห็น เขาคิดว่าเธอต้องมีแผนการอะไรแน่ ๆ เพราะก่อนที่เธอจะหมดสติไปในครั้งนี้ เธอพยาย
Read more
ตอนที่ 2 ทะลุมิติ
ตอนที่ 2 ทะลุมิติ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เจียงซีลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเธอก็อยู่ในโรงพยาบาล ที่แขนถูกเสียบสายน้ำเกลือร่างเล็กลืมตาขึ้นมาสะลึมสะลือก่อนจะนึกขึ้นได้ รีบจับที่หน้าท้องของตัวเอง ตอนนี้หน้าท้องที่เคยนูนใหญ่ กลับกลายเป็นแบนราบ ประหนึ่งโดนสายฟ้าฟาดผ่านร่าง เหมือนตกอยู่ในห้วงน้ำลึก ลำคอตีบตันในใจขมขื่นปวดร้าววนเวียน น้ำตาไส ๆ เอ่อนองออกมาราวกับสายน้ำที่ไม่รู้จักบรรจบ หลายวันกว่าร่างกายของเจียงซีจะกลับมาแข็งแรงระหว่างที่เธอนอนรักษาตัวไม่มีสักคนที่เข้ามาเยี่ยมเยือน เธอโศกเศร้ากับการสูญเสีย ตกสู่ความเดียวดายที่ว่างเปล่ากว่าเดิม เมื่อมองไปทางใดก็มองไม่เห็นหนทางในการดำรงชีวิต“คนไข้หลีเจียงซีมีญาติมาเยี่ยมค่ะ” เสียงพยาบาลเข้ามาบอกในห้องเธอเงยหน้ามองคราหนึ่งก่อนจะหันมองไปทางหน้าต่าง หากจะมีคนมาเยี่ยมคงไม่พ้น สามีสารเลวกับเพื่อนทรยศแน่ ๆ“เจียงฉีเป็นอย่างไรบ้าง รู้มั้ยว่าฉันเป็นห่วงเธอแค่ไหน ฉันนะไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องอย่างนี้นะ แต่อยากมีตัวตนเปิดเผยเดินเคียงข้างพี่จื่อหลงอย่างสง่างามเท่านั้นเอง เรื่องทั้งหมดเป็นเธอเองที่ทำร้ายตัวเอง ถ้าเธอไม่ผลักและดึงมือเธอก็คงไม่ต
Read more
ตอนที่ 3 ครอบครัวตระกูลหวัง
ตอนที่ 3 ครอบครัวตระกูลหวัง“ข้าเกลียดเจ้า ขยะแขยงอย่าได้เข้ามาใกล้ข้า ” “อวิ๋นหลิงเจ้าอย่าตั้งแง่ชิงชังข้าเลย ทุกวันนี้ครอบครัวของข้าล้วนดูแลเจ้าดุจบุตรสาวตระกูลหวัง เจ้าสุขสบายชีวิตต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีก”“ความสุขของข้าคือการไม่ต้องทนเห็นหน้าเจ้า ไหนจะเด็กอี้เฟิงนั่นอีก เพราะเจ้าแท้ ๆ ที่ทำให้ข้าคลอดเด็กน่ารังเกียจนั่นออกมา”“ทะ..ท่านแม่ ท่านแม่ไม่รักอี้เฟิงหรือขอรับ อี้เฟิงทำอันใดผิด ท่านแม่โปรดแจ้ง อี้เฟิงจะไม่ทำในสิ่งที่ท่านแม่ไม่ชอบอีกต่อไป ” ความทรงจำแววตาความเจ็บปวดของเด็กชาย 5 ขวบนี้ช่างสะท้านหัวใจของเจียงซีที่เสียลูกชายไปเหลือเกิน เจ้าของร่างนี่ต่างหากที่ทำตัวน่ารังเกียจ นางเป็นบุตรสาวชาวนาธรรมดาเท่านั้น แต่ความงดงามของนางเป็นที่เลืองลือไปทั่วทุกหนแห่ง จนกระทั่งหวังเทียนเซิงได้พบนางเข้าจึงให้ครอบครัวไปสู่ขอนางทันที อีกทั้งพ่อของนางยังเป็นหนี้บุญคุณตระกูลหวังเขายิ่งต้องเกรงใจและประเคนบุตรสาวให้แต่งงานกับหวังเทียนเซิง แต่ชายที่นางหมายปองคือบุตรชายท่านผู้ว่าการต่างหากเล่า เหตุนี้จึงทำให้นางทั้งเกลียดและโกรธ แทนที่จะได้แต่งเข้าเรือนตระกูลร่ำรวยมั่นคง มีหน้ามีตาแถมยัง
Read more
ตอนที่ 4 เปลี่ยนนิสัย
ตอนที่ 4 เปลี่ยนนิสัยเธอลุกขึ้นจากเตียงเปิดหน้าต่างรับลมเข้ามา อากาศด้านนอกลมโกรกเย็นสบายแสงแดดอ่อน ๆ กระทบใบหน้าของเธอเมื่อเธอยื่นหน้าออกไปนอกหน้าต่าง เสียงผู้คนครึกคักเดินกันไปมา เรือนหลังนี้เป็นเรือนไม้ขนาดใหญ่ มีรั้วบ้านเป็นของตนเอง แถมยังมีบ่าวรับใช้ก็คงมีเงินไม่ขาดมือในยุคสมัยนี้ หากตอนนี้เธอยังอยู่ในร่างของเจียงซีก็คงต้องรีบร้อนออกไปทำงาน ผู้คนแออัดแย่งชิงที่นั่งของรถประจำทางแม้ว่าจะมีรถยนต์และสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย แต่การนั่งรถประจำทางคือการประหยัดเงินอย่างหนึ่งของเจียงซี เมื่อนึกย้อนไปเธอก็รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ใช้ชีวิตของตัวเองให้เป็นอย่างดี วัน ๆ เอาแต่คิดถึงสามีและหนี้สินที่ต้องช่วยเขาชำระหนี้“ฮึ ฮึ ฉันนี่โง่จริง ๆ โง่ที่ถูกหลอกอย่างโง่หัวไม่ขึ้นโดยแท้จริง ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว ร่างนี้สามีรักและเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างดี แถมยังมีลูกชายแสนน่ารักแม่สามีก็ดีกับตนยิ่งกว่าลูกสาวแท้ ๆ ต่อจากนี้ฉันจะละทิ้งชีวิตของเจียงซี และมาใช้ชีวิตในร่างของจางอวิ๋นหลิงให้เป็นอย่างดี สิ่งแรกคือการเปลี่ยนนิสัยเข้าหาทำดีกับทุกคนในครอบครัว อี้เฟิงแสนน่ารักนั่นชอบอะไรบ้างนะ ก่อนอื่นต้อ
Read more
ตอนที่ 5 ข้าไม่หย่าเจ้าค่ะ
ตอนที่ 5 ข้าไม่หย่าเจ้าค่ะแต่นางได้กลับมาเพียงสายตาที่เย็นชาและใบหน้าบึ้งตึงอะไรกันความรู้สึกของเขาและแววตาเปลี่ยนไปไม่เหมือนในความทรงจำสักนิด แล้วอย่างนี้ฉันจะมีชีวิตที่สงบสุขได้มั้ยนะ ... อาหารมาวางอยู่บนโต๊ะกลิ่นหอมคละคลุ้งไปทั่วห้องโถง ดวงตาของเจียงซีเป็นประกายแวววาว หากเป็นเมื่อก่อนเธอได้กินเพียงของกินง่าย ๆ ประหยัดเวลาและค่าใช้จ่าย แต่ของที่วางอยู่ตรงหน้ามากมายจนแทบเลือกไม่ถูกว่าจะกินอะไร ชีวิตครั้งนี้ช่างสุขสบายจริง ๆ อย่างนี้เธอยิ่งไม่หวนคิดถึงชีวิตเมื่อครั้งก่อนแม้แต่น้อย ไม่ต้องทำงานไม่ต้องอดออมและประหยัดอีกต่อไป ระหว่างกินอาหารเธอคีบอาหารให้ลูกชายอย่างใส่ใจอีกทั้งยังคีบให้ทุกคน นางอวี่เฉินมีความสุขกับข้าววันนี้เป็นมื้อที่อร่อยที่สุด ตั้งแต่แต่งสะใภ้เข้าเรือน นางเป็นสตรีหม้ายเลี้ยงดูบุตรมาเพียงลำพังตั้งแต่เทียนเซิงอายุเพียง 12 ปี เมื่อบุตรชายเอ่ยปากว่าจะแต่งงานกับสตรีใดนางก็ยอมรับและรักสตรีที่บุตรชายรักด้วยเช่นกัน ช่วงแรก ๆ นางเองก็คิดกังวลมากเหลือเกินที่ลูกสะใภ้ผู้นี้ไม่ได้มีใจให้บุตรชายตนเองแม้แต่น้อย และไม่เข้าใจว่าทำเทียนเซิงถึงเลือกนาง สตรีมีมากมายในใต้หล้า
Read more
ตอนที่ 6 ทำขนมเอาใจ
ตอนที่ 6 ทำขนมเอาใจ“ท่านแม่บ้านโม่ชิง ข้าไม่ได้เข้ามาหาเรื่องต่อว่าอันใดเสียหน่อย ท่านไม่ต้องเป็นกังวล ข้าต้องการเข้ามาทำของกินเล่นให้อี้เฟิงเท่านั้น ดูจากร่างกายแล้วเหมือนจะผอมแห้งไปสักนิด บุตรชายต้องอ้วนท้วนสมบูรณ์จะได้มีเรี่ยวแรงต่อสู้กับผู้อื่น” นางเอ่ยพลางลอบมองสิ่งของที่สามารถนำมาทำอาหารกินเล่นได้ จนสายตาของนางเหลือบไปเห็นแป้งทำอาหาร และยังมีถั่วดำถั่วแดง ในหัวของนางตอนนี้มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่จำได้อย่างรวดเร็วและใช้เวลาไม่นานมาก นางไม่เอ่ยถามสาวใช้แต่ลงมือทำเองทุกอย่าง ตั้งแต่นำถั่วแดงกับถั่วดำไปแช่น้ำและต้มให้สุกนิ่ม ก่อนนำไปตำให้ละเอียดมากที่สุดเท่าที่นางจะทำได้ เมื่อได้เนื้อตามที่ต้องการนางจึงตักใส่หม้อขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ขึ้นกวนไฟอ่อน ๆ ผสมน้ำตาลเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความหวาน กวนต่อจนได้ที่จึงยกหม้อลงพักเอาไว้ให้เย็น จากนั้นนางก็มาผสมแป้งในยุคนี้ไม่มีทั้งผงฟูและยีสต์ยากนักที่จะทำให้แป้งฟูและนุ่ม แต่กระนั้นนางก็ทำออกมาอย่างเต็มที่ นวดแป้งให้ได้ที่พักแป้งเอาไว้ระยะหนึ่ง ระหว่างนั้นนางก็ยกหม้อที่ใช้นึ่งสิ่งของมาตั้งเตาไฟ ซุกฟืนเข้าไปด้านในเพื่อให้เกิดความร้อน ไอน้ำ
Read more
ตอนที่ 7 ก็เหมือนขนมทั่วไป
ตอนที่ 7 ก็เหมือนขนมทั่วไป"ท่านย่า นั่นคืออะไรหรือขอรับ หรือว่ามีไหว้เทพเจ้าถึงมีขนมในเรือนของเรา" อี้เฟิงวิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้เล่นอยู่กับบิดาจมูกของเขาได้กลิ่นชวนหลงไหล ราวกับมีขนมและก็เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้ "อี้เฟิงเจ้ามาพอดีเลย แม่ว่าจะไปหาเจ้าที่ห้องในเมื่อเจ้ามาแล้วมานั่งลงสิ จานนี้แม่มอบให้เจ้ามันคือซาลาเปา ต้องกินยามที่ร้อน ๆ ถึงจะอร่อยลองกินดูสิ" รอยยิ้มของเด็กชายเปลี่ยนไปทันที ใบหน้าเริ่มหวาดกลัว ท่านแม่เปลี่ยนไปไม่พอแถมยังทำขนมอีกด้วย นี่ใช่มารดาของเขาจริง ๆ นะหรือ ? เหมือนนางอวี่เฉินจะพอเดาสีหน้าของหลานชายออก นางจึงยื่นมือไปหยิบซาลาเปาขาวอวบก้อนไม่เล็กไม่ใหญ่ กัดเข้าปากเคี้ยวลิ้มรส ครานั้นดวงตาของนางเบิกโพลงอีกครา รสชาติไส้อร่อยไม่หวานมากนักเพราะทำจากธัญพืช ตัวแป้งนุ่มฟูไม่แข็งกระด้าง จังหวะนั้นเทียนเซิงเดินเข้ามาเห็นท่าทางของท่านแม่คิดว่านางถูกอวิ๋นหลิงวางยาพิษ รีบเข้ามาแย่งขนมจากมือของมารดาต่อว่าอวิ๋นหลงเสียงดัง "ข้าคิดไว้ไม่มีผิดเจ้ามีแผนการร้ายต้องทำใส่ยาพิษให้ท่านแม่ของข้ากับอี้เฟิงอย่างนั้นหรือ ? พวกเจ้ารีบไปเรียกท่านหมอมาตรวจดูอาการของท่านแ
Read more
ตอนที่ 8 ปลุกใจ
ตอนที่ 8 ปลุกใจ ไม่นานอี้เฟิงหลับปุ๋ยในอ้อมแขนของอวิ๋นหลิง นางค่อย ๆ จับศีรษะของเด็กชายในนอนหนุนหมอนอย่างเบามือ ดึงผ้าห่มมาห่มกาย ขยับกายลงจากเตียงช้า ๆ ดับเทียนในห้องมืดสนิท ย่างกรายออกมาปิดประตูและเดินจากมา พลางถอนหายใจทำไมสตรีอย่างอวิ๋นหลิงถึงได้เย็นชาไร้ใจกับลูกชายถึงเพียงนี้ เข้าใจว่าไม่ชอบและรังเกียจบิดา ทว่านี่ก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของนางมิใช่หรือ ?“ไม่มีมารดาที่ใดไม่รักลูกตนเองหรอกนะต่อจากนี้แม่จะรักและดูแลเจ้าจนเติบใหญ่” นางพูดพลางเดินกลับไปที่ห้องนอนฝั่งซ้ายของเรือนตระกูลหวัง ระหว่างทางได้เดินผ่านห้องอ่านตำราแสงเทียนส่องสว่าง สะท้อนเงาของเทียนเซิงกำลังนั่งอ่านตำราอยู่ อวิ๋นหลิงหวนคิดถึงคำพูดของนางอวี่เฉิน‘สงสัยเขาอ่านตำราเพื่อทบทวนความรู้อยู่ตลอดเวลา ในใจของเขาเองก็ยังอยากไปสอบแต่ติดที่จิตใจหวนคิดถึงความเจ็บปวดเมื่อครั้งเสียบิดาสินะ ฉันจะช่วยเองไม่ว่าอย่างไรการที่มีบิดาเป็นข้าราชการทำงานยศสูง ๆ ย่อมดีกับอี้เฟิง’ อวิ๋นหลินครุ่นคิดอยู่ชั่วหนึ่งก่อนจะมุ่งหน้าไปที่โรงครัว เมื่อคิดได้ว่าช่วงบ่ายที่ผ่านมานางได้ทำขนมเอาไว้ หากได้กินขนมพร้อมดื่มน้ำชาอุ่น ๆ อาจจะทำให้เขา
Read more
ตอนที่ 9 ข้าจะไปสอบอีกครั้ง
ตอนที่ 9 ข้าจะไปสอบอีกครั้งมับ!! เขาคว้ามือของนางเอาไว้อย่างลืมตัว หัวใจเต้นแรงตึกตัก คำพูดที่นางเอ่ยมาทั้งหมดทิ่มแทงก้นบึ้งส่วนลึกของหัวใจอย่างจัง“จะไปที่ใด อยู่ที่นี่ก่อนสิช่วยข้าฝนหมึกที” เขาตั้งสติได้ไม่รู้จะพูดอะไรสายตาเหลือบไปเห็นพู่กัน จึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา อวิ๋นหลิงพลันยิ้มกว้าง“ท่านจะเข้าร่วมการสอบฮุ่ยชื่อใช่มั้ยเจ้าคะ ข้าจะช่วยท่านเองเพียงฝนหมึกไม่ใช่ปัญหา” อวิ๋นหลิงรีบไปนั่งลงใกล้ ๆ กับโต๊ะอ่านตำราของเทียนเซิง หยิบหมึกขึ้นมาฝน เขานั่งลงที่เดิมหยิบตำรามาอ่าน พลางจดสิ่งสำคัญที่คิดว่าต้องออกข้อสอบแน่นอน และเขาที่เคยผ่านการสอบมาแล้ว คลับคลายคลับคลาในหัวข้อในการสอบ สายตาพลางเหลือบมองอวิ๋นหลิงที่ฝนหมึกให้เขาอย่างขะมักเขม้นตั้งแต่วันนั้นอวิ๋นหลิงได้มาหาเขาทุกค่ำคืน ช่วยเขาฝนหมึกคอยทำอาหารว่างมาให้เขาเสมอ ช่วงกลางวันคอยดูแลนางอวี่เฉิน กับอี้เฟิง ยามค่ำคืนก็คอยมาดูแลเทียนเซิง เขาเริ่มมองนางเปลี่ยนไปใจอคติเริ่มอ่อนไหวในการกระทำของนาง อีกทั้งนางยังมีความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ บางอย่างที่เขาไม่รู้นางกลับรู้ แม้จะเอ่ยถามเช่นใดอวิ๋นหลิงก็รีบเปลี่ยนเรื่องไปทางอื่น“อีกเพียงสิบวันกา
Read more
ตอนที่ 10 ไปตลาด
ตอนที่ 10 ไปตลาดอวิ๋นหลิงลูบศีรษะของอี้เฟิงเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู"เพียงเท่านี้ก็งดงามมากแล้ว ขอบใจเจ้านะอี้เฟิง""ว่าแต่เมื่อครู่ท่านแม่เอ่ยเรื่องอันใดกันอยู่หรือขอรับ" เทียนเซิงเอ่ยถามเรื่องที่เขาเดินเข้ามาได้ยินเมื่อครู่ทว่าได้ยินไม่ชัดเจนนัก "ไปที่โต๊ะอาหารก่อนเถอะแล้วข้าจะบอกเจ้าว่าข้ากับอวิ๋นหลิงพูดคุยหารือกันเรื่องอันใด" ทั้งสี่คนเดินไปที่โต๊ะอาหาร วันนี้แม่บ้านโม่ชิงเห็นว่าอากาศค่อยข้างดีจึงจัดโต๊ะอาหารด้านนอกเรือน สายลมพัดเย็นสบายแสงแดดอุ่น ๆ อาหารเลิศรสเต็มโต๊ะไปหมด ระหว่างกินอาหารอวี่เฉินจึงบอกเรื่องอาภรณ์ของเทียนเซิงที่จะสวมใส่ไปสอบ เทียนเซิงจึงคิดได้ว่าวันนี้ที่ตลาดมีตลาดนัด จึงอาสาพาอวิ๋นหลิงออกไปที่ตลาดด้วยตนเอง เขาเองก็ต้องการซื้อของไปสอบในครั้งนี้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นพู่กันใหม่ที่เหมาะมืออีกทั้งกระดาษซวนจื่อในเรือนก็หมดแล้วด้วย ดวงตะวันเริ่มเคลื่อนขึ้นบนท้องฟ้า อี้เฟิงอ้อนวอนอยากไปที่ตลาดด้วยแต่เทียนเซิงไม่อนุญาตยามนี้บุตรชายอายุได้ 5 ปีแล้ว เขาอยากให้เขามีความรู้จึงว่าจ้างอาจารย์มาสอนหนังสือเขาตั้งแต่ยังเยาว์ ยิ่งเรียนรู้เร็วยิ่งมีข้อได้เปรียบ อี้เฟิงจึงไม่อาจจะต่อต้า
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status