พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp

พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-29
Oleh:  นรกสร้างOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
32Bab
163Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"แม่หนูหิวนม" "หนูด้วย" "บอกให้เรียกพี่ไง นั่งดูการ์ตูนก่อนเดี๋ยวชงให้" ปัญหาครอบครัวใครๆ ก็มีกัน ไม่เห็นจะแปลก ..ไม่เห็นจะแปลกเลย แค่มีพ่อแม่ที่เป็นคู่อริกัน ตีกันหัวแตกหมอไม่รับเย็บมาก่อน แต่ไม่รู้ทำไมต้องมาเย็บกันเองด้วย มีคนเดียวก็เหลือจะเชื่อนี่ปาเข้าไปสามแล้วนะ ทะเลาะกันอีท่าไหนฟะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

ครอบครัวของเรา

LAUREN'S POV

I knew today would fall apart but hearing it from my daughter made it worse.

“Mommy, do you think Daddy forgot again?”

That question hit me harder than I thought it would. I looked up from the sink, where I’d been rinsing off Elena’s cereal bowl. Her voice was soft, like she already knew the answer but wanted to hear something else. Anything else.

I dried my hands on the dish towel and walked into the living room. There she was, sitting on the edge of the couch in her pink dress, the same one she’d picked out two weeks ago just for today. Her legs dangled above the floor, her shiny black shoes tapping gently against the couch.

“No, baby,” I said, trying to keep my voice steady. “Daddy’s just… running a little late, that’s all. He said he’d be here before five, remember?”

She looked up at the wall clock. It was already quarter past six.

“He said that last year too,” she mumbled, eyes drifting toward the window. “And he never came.”

I swallowed the lump forming in my throat. She remembered. I didn’t have the heart to lie to her, but I also didn’t want to crush whatever little hope she was holding on to.

“Elena,” I crouched down beside her, tucking a loose strand of hair behind her ear. “I know he missed last year, but he promised he’d make it up this time. Maybe something came up at work. Grown-up stuff can be really… complicated sometimes.”

She didn’t answer. Just kept staring out the window like she was waiting for a miracle to pull into the driveway.

I stood up and rubbed my palms down my jeans, trying to stay calm. Inside, I was burning. Not just from today but from everything. Every missed birthday. Every forgotten school event. Every night Elena asked me where he was and I had to pretend like I knew.

I reached for my phone and dialed Ethan's number but he wasn't picking up.

The clock struck 6:30pm and I already knew Ethan would come home late. Elena's face was already pale and she looked tired from sitting at the exact position for so long. There was no need for her to keep on waiting for her father who couldn't keep his promise.

“Rosa,” I called out.

The maid poked her head from the hallway.

"Yes ma'am."

"Can you help Elena change into her nightwear, please?”

Elena’s face dropped, but she didn’t fight it. She just slid off the couch and followed Rosa upstairs quietly, dragging her feet as she went.

I sat down, staring at the empty doorway. The silence in the house felt heavier than usual. I picked up my phone and checked the time again. 6:47 PM. Still no text. No call. Nothing.

I sent him a quick message: “Ethan, where are you? Elena waited all day. You promised.”

Still no response.

The hours passed slowly. I sat on the couch, scrolling through the same old photos on my phone, the ones where we actually looked like a family. Back when Ethan used to smile for real. Back when he used to come home early. Back when he looked at me like I was more than just… background noise.

At 8:20 PM, Rosa came back downstairs.

“She’s asleep, ma’am. Didn’t touch her glass of milk.”

I nodded. “Thanks, Rosa. You can go rest.”

I climbed the stairs slowly, peeking into Elena’s room. She was curled up in bed, still in her dress. I was sure she refused to take them off. Her arms wrapped around that old teddy bear Ethan gave her when she was a baby one of the few things he actually showed up for.

I walked over and gently pulled the blanket over her. She didn’t even stir.

“Happy birthday, baby,” I whispered, kissing her forehead. “I’m so sorry.”

Back downstairs, I waited. The clock ticked past 9, then 10, then 11. I didn’t even realize how late it was until the numbers turned to 12:00.

I almost didn’t hear the front door click open.

I shot up, my heart racing. It was him.

Ethan stepped inside like nothing had happened. Coat in one hand, phone in the other. He didn’t even look surprised to see me still awake.

“Where the hell have you been?” I said, voice high but shaking. I can't remember the last time I raised my voice at him but right now I didn't care how high my voice was.

He blinked. “I told you, I had a lot going on at the company lately."

“Don’t.” I held up my hand. “Don’t you dare say that again.”

He sighed, like I was the one being unreasonable. “Lauren, I had a long day, alright? I’m tired, and I really don’t want to do this right now.”

“No. You don’t get to walk in here and act like nothing happened. Your daughter sat in that living room all dressed up, waiting for you. She kept staring at the clock like you were going to burst through that door with balloons and hugs. And you never came.”

Something flickered across his face maybe guilt, maybe just discomfort. But I saw it. I knew that look. He forgot. Again. Just like last year.

“She told you every morning for the last two weeks that today was her birthday. She counted down on the fridge calendar. She talked about it nonstop.”

“I was busy, Lauren.”

“Busy with what? That you couldn't pick my call or reply to my messages? You run your own business Ethan. You set your schedule. You could’ve made time if you wanted to. One day. One damn day for your daughter.”

He looked away, jaw tight. “I’m not doing this.”

He turned to walk past me, but I reached out and grabbed his arm and he quickly turned. There was a faint scent of something sweet and unfamiliar — not his and definitely not mine. That’s when I saw it.

A faint pink lip stain on the collar of his white shirt.

Lipstick.

I stared at it. The world around me dimmed for a second, the silence roaring in my eyes.

“Who is she?” I asked, barely above a whisper.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

San Siri
San Siri
น้องๆๆๆๆๆๆ
2025-11-29 20:02:40
0
0
32 Bab
ครอบครัวของเรา
ผมชื่อวันอายุ 11 ปี มีน้องชายชื่อทูอายุ 8 ขวบ และมีน้องเล็กชื่อทรีอายุ 7 ขวบ มายังไงหัวปีท้ายปีแถมไม่มีศิลปะในการตั้งชื่อลูกอีกด้วย พ่อแม่สองคนนี้นี่ยังไงเห็นลูกดกแบบนี้ก็ใช่ว่าจะญาติดีกัน แค่บ้านพ่อแม่คนทั้งคู่มีฐานะก็เลยเอาแต่ใจมากไปหน่อย ปู่ย่าตายายก็ไม่ลงรอยกันแต่รักหลานมากแข่งกันเปย์แต่ไปบ้านไหนไม่ได้เพราะถ้าไปอีกบ้านอีกบ้านจะก่อสงครามน้อยใจ นั่นคือหายนะเพราะฉะนั้นอยู่บ้านตัวเองดีที่สุดพ่อผมชื่อดี..ดีที่ไม่ค่อยดีพ่อยังอายุไม่มากนักมีลูกตั้งแต่อยู่มัธยมตอนนี้อายุ 28 ก็ลองบวกลบดู เกเรหน้าตาแบดๆ เป็นคนง่ายๆ ..มักง่าย ถ้าไม่ง่ายคงไม่ได้กับแม่ แกหล่อแหละแต่ร้ายด้วย ใช้ชีวิตง่ายๆ ชอบเล่นเกมแล้วหัวร้อน ไม่ยอมคนพร้อมบวกทุกเวลายู่ติดบ้าน เอาจริงคือติดเกมเรียกก็ไม่ออกมาหรอกนอกจากจะออกมาเอง ก็ดูรักลูกนะ รักแบบสมาธิสั้นมาแป๊บๆ แล้วก็ไปเล่นเกม คนนี้เจรจากับชาวบ้านยากเพราะหน้าดุ ยิ่งออกบ้านยิ่งหน้าเหี้ยม หัวร้อนง่าย ถ้ามีอะไรเกี่ยวกับโรงเรียนจึงมักจะเป็นหน้าที่แม่แต่อย่าพึ่งด่วนตัดสินใจว่าคนนี้จะสุดแล้ว ยังมีอีกบ้านไหนก็มีตัวแม่ที่อยู่เหนือทุกคนอยู่ แม่หรือผู้ชายชื่อแมน..แมนมากตัวเท่าพ่อเล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
ดีลลับ
ตีสอง แต้กๆๆๆๆๆ แก่กๆๆๆๆ ปึ้ง "เหี้ย! แพ้ได้ไงวะ!" โครกก ครากกก "หิว โอ๊ะตีสองลูกหลับหรือยังนะ..ตีสองคงหลับแล้วแหละ" คุณพ่อยังหนุ่มสวมกางเกงขายาวเอวย้วยโหลดต่ำออกมาจากห้องไปยังห้องเด็กเล็กที่มีสองพี่น้องลูกคนกลางและคนสุดท้องนอนอยู่ในห้องเดียวกัน "หลับปุ๋ยเลยหน้าตาดีเหมือนพ่อทุกคนเลย นี่แหละน้าพ่อพันธุ์ที่ดี จุ้บ จุ้บ ฝันดีนะไอ้ต้าวของพ่อ" จากห้องลูกคนเล็กไปห้องลูกคนโต แก่กๆๆ "ล็อคห้องอีกละ ชอบความส่วนตัวจริงจี้ง~" ผ่านห้องลูกคนโตเพราะเข้าไม่ได้จึงเดินเลยไปห้องครัวต้มบะหมี่ใส่เนื้อหนึ่งแพค ร่างกายต้องการพลังงานแล้วยกมากินหน้าทีวีเร่งเสียงจากปกติที่ลูกชายจอมเนียบเปิดแค่พอดีแต่คนชอบสวมหูฟังมักชินกับความดังกระหึ่ม เพิ่มอีกสองระดับสิถึงจะสะใจ ติ๊ดด! รายงานข่าววันนี้.. "ซู้ดดด สร้วบบบๆๆๆ อืมอาโหร่อย" ฟึ่บบ.." อือออ" ซู้ดดด ซู้ดดดด งั่มม งั่มม "โว้ยยย! หนวกหู มานั่งแดกอะไรตรงนี้ เหม็นกลิ่นมาม่ามึงจะหอบมากินตรงนี้ทำไมไอ้ดี!" "กูจะกินที่ไหนก็ได้ที่นี่บ้านกู " "แต่แม่กูตกแต่งต่อเติมภายในเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในบ้านแม่กูก็ซื้อไว้ให้หลานใช้” “ที่นี่แม่ให้ลูกกู มึงไปนอนกับไอ้ด่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
ดีลลับลับหลังลูก18+
ท้อนเนื้ออันหนาหน้าตาแปลกกว่าชาวบ้านเพราะความพิเรนว่างๆ จับสากฝังมุกแม้จะบ่นแต่สายตาปรือเยิ้มของแมนก็จ้องมองของใหญ่ที่ได้เข้าถ้ำจนหัวถลอกแต่ลองก้มดูหัวไชเท้าอันขาวสะอาดของตัวเองที่ไม่ได้ทะลวงถ้ำเล็กถ้ำใหญ่โดนแค่มือ..กับลิ้น แล้วอนาถใจ ลำรักสองอันกระตุกตุบตับแข็งขืนแข่งกันชูชัน ของคนเมียขนาดพอดีไม่เล็กไม่ใหญ่แต่ขาวอมชมพูดูเหมือนไม่เคยใช้งานมาก่อน ส่วนคนผัวสีคล้ำกว่ายาวกว่าใหญ่กว่าส่วนหัวใหญ่ ถัดลงมามีเม็ดมุกกลมๆ ฝังเป็นเกลียวลดหลั่นทั้งดูแปลกและชวนหวาดเสียว "มึงไปทำอะไรกับจู๋มา" "กูไปฝังมุกมาหลายเดือนแล้วนะ เท่มะ" "เท่กะผีน่ะสิ หน้าตาประหลาด" "ลองขย่มมั้ย เสียวๆ เยี่ยวราดแน่นวล" "ชักว่าวไปเถอะมึง" "ชักทำไมกูมีทะเบียนสมรสนะรู้ยังเย็ดให้ตายก็ไม่มีใครว่า วัวเคยค้ามาเคยควบ" "ทะเบียนสมรสไม่ใช่ถุงยางเอามาทำำเหี้ยไร มึงไม่ใช่วัวมึงคือควาย ไอ้ทองดี" "เย็ดได้ตามกฎหมายไง" "กูจะเอากับผัวสีส้มของกู" แผล้บบ~ กึ้ดด "อู้ว หน้าตาชู้มึงประหลาดกว่าสากของกูอีก ไม่เป็นไรกูไม่หึงจะนั่งชม ชัก ชิมตรงนี้เลย" ครืดดด ลากเก้าอี้เกมมานั่งกลางหว่างขาเมียอันธพาลให้มันมันวางขาบนที่วางแขนชมติดขอบเวทีหใ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
มันเผาหัวไชเท้า
07:40:00 นแกร่ก แกร่ก แกร๊งงงร่างเล็กๆ ในชุดโรงเรียนประถมหนึ่งประถมสองและพี่ชายคนโตชั้นประถมหก (ขึ้นก่อนเกณฑ์) สวมชุดนักเรียนโรงเรียนอินเตอร์กางเกงลายสก๊อตสีแดงเดินออกมาจากห้องนอนอย่างเป็นระเบียบ พี่คนโตอุ้มน้องตัวเล็กๆ นั่งเก้าอี้สวมผ้ากันเปื้อนให้อย่างดีวันพี่คนโตเหลือบมองคุณแม่ตัวขาวนอนเหยียดยาวหลับปุ๋ยหน้าทีวีห้องรับแขกปกติดี..หนุ่มน้อยหน้านิ่งเดินเข้าครัวหาอาหารเช้าให้น้องๆ กินก็แม่ไม่เคยทำอาหารอยู่แล้ว แต่บางครั้งก็อยากเห็นคนคนนั้นลุกขึ้นมาส่งตอนขึ้นรถโรงเรียนเหมือนแม่คนอื่นเหมือนกันร่างเล็กเดินผ่านประตูครัวเข้ามาถึงกับผงะห้องที่เคยว่างเปล่ามีไหล่กว้างๆ กับผมซอยไสลด์ยาวยุ่งเซอร์ที่คุ้นเคยของ"คุณดี..""ว่าไงครับลูกชายคนโตตื่นเช้าจังน้า"พ่อ..พ่อจริงๆ ไม่ได้ตาฝาด ไม่เห็นมานานมากแล้วตั้งแต่แม่คลอดน้องทรี"ผมตื่นสายต่างหากเมื่อคืนนอนดึกเพราะคุณทะเลาะกับภรรยาจนผมต้องตื่นขึ้นมาห้ามไง..ว่าแต่ คุณไม่สบายเหรอ" ร่างเล็กเดินมาหยุดเขย่งมองคุณพ่อที่หน้าอ่างล้างจาน ไม่ใช่แค่จานที่ล้างแต่ได้กลิ่นอาหารด้วย"อ้าว ทำไมเป็นพ่อล่ะ แม่นอนตายอยู่หน้าทีวีไม่ทักมาทักพ่อล่ะไหวไหมเนี่ยเบลอเหรอหยุด
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
ของไม่รักของผัว18+
ตาคู่เรียวหรี่ลงขยิบตาให้สามีหน้าดุพลางยกแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่ง คนทะเล้นกัดริมฝีปากยั่วเหมือนที่เห็นในหนังโป๊"ตามึงเป็นเหี้ยไรไอ้แมน""สัตว์! กำลังบิ้วท์อารมณ์” แมนยกมือจิกผมด้านหลังของดีส่งสัญญาณว่าอย่าขัดก้มมองสากที่คุ้นเคยแล้วไม่มีอารมณ์ พอไม่เมาแล้วไอ้หน้าหล่อร้ายดุดันนั่นไม่น่าเอาสักนิดแมนกัดปากใส่ลูกค้าคนเดียวที่รับซื้อถ้ำรักตลอดมา เข่าขาวยกขยี้พวงไข่ให้อยากแตกเร็วๆ ยิ่งพยายามยิ่งไม่ใช่ คนจ่ายตังเข้าสู่โหมดอยากเดินเข้าห้องไปรัวคีย์บอดเล่นเกมมากกว่าแต่คนอยากได้เงิน คว้าสากไว้แน่นเมียตัวดียกมือวาดไม้กางเขนบนอกท่าทางยียวนกวนส้นตีน ทำเอาสามีกรอกตามองบนส่ายหน้าให้กับความไม่เหมือนใคร ไม่ยั่วยวนเหมือนเมียชาวบ้านมีแต่คำว่าแปลกเต็มไปหมด"ในตู้เย็นมีแอลกอฮอลมั้ย?" เสียงใหญ่บีบให้แหบเผื่อจะดูเซ็กซี่ตอนที่เขี่ยมุกบนสากเล่นแต่คนฟังกลับไม่เข้าใจเอาแต่มองด้วยสายตาแปลกประหลาด หรือกลางวันจะสว่างเกินไปจึงเห็นความเถื่อนถ่อยจนหมดอารมณ์?"ที่ล้างแผลอยู่ในตู้ยา" ดีชี้นิ้วออกไปนอกห้องครัวทั้งที่ยืนจ้องตาเบียดขาใส่ไข่กันขนาดนี้..จะเอาแอลกอฮอล์มาอมใช้ปากป้อนกันให้ตายไปข้างเลยหรือไง!"ขำมากป้ะ เหล้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
วนลูป
วันหยุดเสาร์อาทิตย์คือวันครอบครัวของบ้านเราสำหรับเด็กวัยรุ่นกำลังขึ้นชั้นมัธยมปัจจุบันไม่มีใครรู้สึกมีความสุขกับการอยู่รวมกับครอบครัวใหญ่เป็นหมู่คณะแสนจะวุ่นวายในที่สาธารณะอีกแล้วการเดินคนเดียวหรือเดินกับเพื่อนแค่สองคนกลายเป็นที่นิยมในสมัยนี้ แต่พ่อกับแม่ก็พามาเพื่อสปอนเซอร์หลักการสร้างภาพลงโซเชียวให้ปู่ย่าตายายเห็นและพาหลานไปหาที่บ้านคืองานของเราวันนี้ไปเดินเล่นห้างพ่อกับแม่ชอบเถียงกันจนอยากกลับบ้าน ลูกคนโตอย่างวันจึงเดินห่างๆ พวกเขาแก้ปัญหาด้วยการแบ่งกันเป็นสองทีม ถึงจะตกลงแบบนั้นก็ต้องมาจับไม้สั้นไม้ยาวอีกทีว่าใครจะไปกับลูกคนกลางและใครจะไปกับลูกคนเล็กวันนี้แปลกนิดหน่อยที่ไม่เกี่ยงกัน ดูเหมือนว่าพ่อดีต้องไปกับน้องทรีน้องคนสุดท้อง น้องๆ เป็นเด็กน่ารักว่าง่าย..เฉพาะตอนที่อยู่กับพี่ชายคนโตแต่ตอนอยู่กับพ่อแม่จะกลายเป็นคนละเรื่อง“คุณดีน้องทรีไม่อยากเดิน”“ทำไมไม่อยากเดินพึ่งซื้อรองเท้าใหม่ให้เอง”“น้องไม่อยากให้รองเท้าเปื้อน”“แต่พ่อถือตุ๊กตาหมีตัวเบ้อเริ่มให้หนูอยู่ หนูเดิน..”กึก..แง๊งงงงงงง!!นั่นไงแยกกันไม่เท่าไหร่เสียงน้องสุดท้องสุดที่รักที่อยู่ถัดจากแผนกของเล่นพวกหุ่นยนต์ก็ร้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
พ่อแม่ของเราคือ..
“แล้วพ่อกับแม่คุณล่ะคนไหน ทำธุรกิจอะไร?”นี่สินะอาการอยากรู้เรื่องของคนอื่นแต่ไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องตัวเอง..ใครจะอยากบอกว่าคนที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงยีนส์ขาดเข่านั่นคือแม่ ส่วนพ่อสวมเสื้อมีฮู้ดสีดำกับกางเกงผ้าขายาวลากแตะมาเดินห้างหรู“พ่อแม่เรา..”แง๊งงง!! “คุณคะอย่าแกะของก่อนจ่ายเงินซื้อสิคะ” ไม่ทันได้ตอบอะไรเสียงร้องที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นทำให้ผู้ชายที่่ชื่อเหมือนพ่อหันไปสนใจมองแล้วยิ้มแหย..ต้องรำคาญแน่ๆจะคิดว่าเป็นครอบครัวที่ไม่มีมารยาทหรือเปล่า“อืม..สองบ้านนั้น คึกคักน่าดู” นายตัวสูงพยักหน้ายิ้มน้อยๆ..แลกพ่อแม่กันไหมล่ะ ฉันอยากอยู่สงบแบบพ่อแม่นาย วันคิดในใจพลางตอบเสียงเบา“ฉัน...มาคนเดียว”...ทำไม ถึงไม่อยากบอกใครว่าพ่อแม่ตัวเองเป็นใคร ทำไมยิ่งโตก็ยิ่งไม่กล้าบอกคนอื่นว่าคนที่ยืนหน้าดุดูลูกนอนดิ้นร้องไห้จ้ากลางห้างนั่นคือพ่อแท้ๆ ที่ไม่ทำงานวันวันเอาแต่เล่นเกมออกมาดูลูกครั้งละห้านาทีสิบนาทีไม่มีอะไรที่สอนลูกสักอย่าง มองคนอื่นด้วยสายตาทิ่มแทงราวกับจะกินเลือดกินเนื้อแต่ลูกชายสิบขวบแค่มองหน้าก็ไม่กล้าสบตา ไม่กล้าเถียง ทั้งที่กับเมียตัวเองเถียงกันแทบตายทุกวัน“โอ๊ะ~คนคนนั้นโบกมื
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
สุมหัวกัน
"เลิกทำหน้าเป็นตูดสักทีได้ไหมเดี๋ยวแม่มึงก็มาบ่นกูอีกว่าจะทะเลาะกันให้ลูกเห็นทำไม"หลังกลับมาจากวันครอบครัวประจำสัปดาห์แมนนั่งกอดเข่าบนโซฟาซึมเป็นหมา นั่งดูการ์ตูนของเจ้าทูทรีไม่ไปไหน ห้องตัวเองมีไว้เก็บของที่ซื้อให้ลูกตั้งแต่เกิดเพราะห้องเก็บของไม่พอใส่ จึงชอบมานอนที่โซฟาห้องรับแขกเสมอ ดีเห็นท่าไม่ดีตั้งแต่ต่คุณแม่ถูกลูกสั่งห้ามทักตอนอยู่นอกบ้านแล้วรู้สึกว่าเวรกรรมกำลังติดตามมาทันแล้วสินะ"กูทำใจไม่ได้อะไม่เคยรู้สึกอกหักแบบนี้มาก่อนเลยลูกไม่เรียกแม่ยังพอทนแต่ลูกไม่ให้เรียกตอนอยู่ข้างนอก...แล้วกูจะทำยังไง กูจะอยู่ยังงาย ฮือออ" แมนขโมยโคล่าขวดสอสองลิตรของสามีมาดื่มร้องไห้โวยวายจนถูกลากเข้าห้องสามีที่เก็บเสียงไว้เล่นเกม กลัวลูกออกมาด่าให้ร้องไห้มากกว่าเดิม"ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เรียกลูกมาจ่ายเงินในห้างให้ใช่ไหม?" ดีว่างร่างหนาที่กอดขวดโคล่าเหมือนเสพติดลงบนพื้นตนเองทิ้งตัวลงบนเก้าอี้เกมนั่งไขว่ห้างมองร่างขาวสวมกางเกงตัวเดียวผมเผ้ายุ่งเหยิง นี่เมียหรือผ้าขี้ริ้ว?"ไอ้ดีมึงเห็นกูเป็นแม่ที่เกาะลูกแดกเหรอ!" แมนลุกผึงขึ้นนั่งขัดสมาธิแยกเขี้ยวใส่อ้าปากงับนิ้วเท้าของดีที่ชี้มาตรงหน้าจึงถูกบี
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
ปล่อยมันอออกมา18+
แมนโน้มลำคอหนาลงมาประกบริมฝีปากเข้าด้วยกัน กดจูบริมฝีปากบนอ้าออกงับปากล่างแล้วทั้งคู่ก็ถูกดึงดูดเข้าหากัน..จูบรุนแรงเบียดรุกเข้ามาในโพรงปากลิ้นร้อนเกี่ยวรัดกันแนบแน่นเหนี่ยวรั้งใบหน้าอีกฝ่ายให้รับแรงปรารถนาผ่านปลายลิ้นชุ่มฉ่ำไม่ใช่ทุกครั้งที่มีอะไรกันแล้วจูบกัน แทบไม่จูบด้วยซ้ำแต่ครั้งนี้กลับโอ้โลมไล่งับปากอีกฝ่ายอ้อยอิ่งแมนผละออกจากปากร้อนๆ แต่ลากปลายลิ้นเลียมุมปากหยักจนถูกงับขยี้แรงสองสามครั้งจึงปล่อยออกมาให้โกยอากาศเข้าปอด ทั้งคู่สบตาอีกฝ่ายที่มองมาด้วยความต้องการ ยกมือประคองหน้าอีกฝ่ายคล้ายไม่อิ่ม แมนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงตรงกลางหว่างขาคนนั่งเอนหลังพิงพนักมองคนน่าไม่อายยกเสื้อยืดขึ้นเหนืออกแน่นขาวเนียน แล้วเกี่ยวเอวกางเกงยางยืดลงล้วงหัวไชเท้าขาวๆ ออกมาชักรูดตรงหน้าพ่อของลูก พลางพยักเพยิดหน้าลงมาที่กลางเป้าท้าทายให้เอาออกมา“กูเคยสงสัยนะว่าเราทำกันกี่ครั้งถึงติดลูกได้” คนตัวขาวชัักรูดแท่งรักในมือเมียบีบเค้นจนส่วนหัวแดงผลุบโผล่มีน้ำใสไหลยืดออกมาอย่างน่าไม่อาย ร่านเกินไปใครจะทนไหวดีล้วงเอาสากแข็งจัดงัดขึ้นมากำบ้าง อาวุธสีคล้ำแข็งคัดขึ้นเห็นเส้นเลือดพาดผ่านเม็ดเกลียวมุกรอบลำยามแข็
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
ปรึกษาหารือ
ซึมเป็นส้วมคืออาการของแม่ที่มีลูกกำลังโตเป็นวัยรุ่น ว่ากันว่าคนที่รู้สึกอ่อนไหวไม่แพ้วัยรุ่นก็น่าจะเป็นคุณแม่นี่แหละ“เป็นอะไรอีก?”คุณพ่อตัวโตเดินออกมานอกห้องน้ำหลังอาบน้ำเปลี่ยนผ้าปูที่นอนก็ยังเห็นแม่ของลูกนั่งเหม่อหน้าทีวีห้องรับแขก ทั้งคู่มีห้องส่วนตัวมาตังแต่แรก แยกห้องกันตั้งแต่แรก ช่วงมีลูกคนแรกมักจะรวมตัวกันที่ห้องโถงกว่าจะใส่เฟอร์นิเจอร์เข้ามาในบ้านก็หลังจากลูกคนสุดท้องคลอดจนอายุสามขวบ แมนจึงมักจะกินนอนอยู่ห้องรับแขกเสมอคนที่ไม่กล้าเลี้ยงลูกไม่กล้าห้ามไม่กล้าบอก สอนไม่รู้จะทำตัวอย่างไร เอาแต่จ้องมองใกล้ๆ ตลอดเวลาทั้งที่จริงเป็นคนคิดมากเรื่องลูกตั้งแต่ตั้งท้องแท้ๆแต่เพราะช่วงวัยรุ่นขาดหายไปจึงต้องการมันเสมอที่ชอบออกไปดื่มกับเพื่อนสมัยเรียนมัธยมเพราะแบบนั้น“ลูกโตแล้วกูไม่คิดว่าลูกจะโตเร็วขนาดนี้” คนทะเล้นเสียงหม่น มือใหญ่ของคนเป็นพ่อวางบนผมชื้นที่สระแต่ไม่ถูกเช็ดให้แห้ง ดีหยิบผ้าเช็ดโต๊ะสีขาวมาเช็ดผมให้คุณแม่แม้จะถูกมองค้อนแต่แววตาอ่อนแรงคล้ายจะบอกว่าไม่มีแรงจะตอบโต้“ใช้ชีวิตลืมวันลืมคืนแบบมึงรู้สึกเหมือนวาปมาจากตอนเจอกูหรือไงลืมช่วงที่มีลูกมาสิบกว่าปีหรือไง” ผ้าคลุมบนหัว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-24
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status