มาริโอ้ การ์ตูน

ย้อนไปตอนที่ฉันยังดูการ์ตูนตอนเช้าอยู่แล้วเห็นมาริโอ้วิ่งข้ามหน้าจอ รู้สึกว่าผลงานชุดเก่า ๆ เหมาะกับเด็ก ๆ มากกว่าที่คิด เพราะโทนเป็นการ์ตูนผจญภัยแบบสดใส ไม่ได้เน้นเลือดสาดหรือฉากน่ากลัวจัด แต่มีแง่มุมที่ผู้ปกครองควรเลือกให้เหมาะกับช่วงวัย

'The Super Mario Bros. Super Show!' เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับเด็กโตหน่อย (ประมาณ 6 ปีขึ้นไป) เพราะตอนการ์ตูนส่วนใหญ่สนุก ตลก และมีบทเรียนแบบง่าย ๆ แต่ต้องบอกว่าส่วนที่เป็นคนแสดงในซีรีส์นั้นมีลักษณะวินเทจและมุกอาจเก่าไปสำหรับเด็กเล็ก ถ้าดูเป็นตอน ๆ ให้เลือกตอนที่มีธีมมิตรภาพหรือการแก้ปัญหาเล็ก ๆ จะเหมาะกว่า

ถ้าต้องการความเป็นมิตรกับเด็กมากขึ้น ให้เลือก 'The Adventures of Super Mario Bros. 3' และ 'Super Mario World' สองซีรีส์นี้ใช้สีสันสด ใส่ตัวละครอย่างโยชิและพาวเวอร์อัพเยอะ ซึ่งดึงดูดสายตาเด็กเล็ก ตัวร้ายมีแนวทางเป็นคอมเมดี้มากกว่าหวาดกลัว แต่ก็ยังมีฉากล้มตลก ๆ และความตื่นเต้นเล็กน้อย แนะนำให้ผู้ปกครองนั่งดูด้วยอย่างน้อยตอนสองตอนแรก เพื่อประเมินว่าลูกชอบหรือกลัวองค์ประกอบบางอย่างหรือไม่ — สรุปคือเลือกตอนที่เน้นมิตรภาพและไม่เน้นแอ็กชันหนัก แล้วคุณจะเห็นรอยยิ้มจากเด็กแน่นอน

ฝังใจตั้งแต่เด็กว่ามาริโอมีหลายเสียงในไทยจนแทบจดจำไม่หมด เพราะฉายมาหลายยุคและแต่ละยุคก็มีทีมพากย์คนละชุดกัน

ผมโตมากับเวอร์ชันการ์ตูนแนวคลาสสิกอย่าง 'The Super Mario Bros. Super Show!' ซึ่งเมื่อฉายในไทยมักจะถูกพากย์ใหม่หรือมีการตัดต่อเสียงขึ้นอยู่กับสำนักพากย์และผู้นำเข้า ผลคือมาริโอในบ้านเราจึงไม่ได้มีเสียงพากย์ไทยคนเดียวตลอดเวลา—บางครั้งเสียงที่คุ้นชินมาจากทีวีสมัยก่อน บางครั้งที่ได้ยินจากเวอร์ชันเทปล้มหรือวีซีดีที่ซื้อตลาดเก่าก็เป็นอีกคนหนึ่ง นิสัยการเปลี่ยนทีมพากย์แบบนี้ทำให้ชื่อผู้พากย์มักไม่เด่นชัดนัก ถ้าต้องระบุจริงๆ ต้องดูเครดิตของเวอร์ชันไทยในตอนนั้น ๆ แต่ในแง่ความรู้สึกส่วนตัว ผมมักจำโทนเสียงและสไตล์การพากย์ได้มากกว่าชื่อคนให้เสียง — นั่นแหละที่ทำให้การตามหาว่า "ใครพากย์มาริโอในไทย" กลายเป็นเรื่องสนุกแบบแฟนคลับเหมือนกัน

ย้อนไปดูความทรงจำตอนเด็กๆ ที่ผมติดการ์ตูนช่องเสาร์อาทิตย์มากที่สุด เรื่องนี้เป็นการ์ตูนมาริโอที่หลายคนคุ้นเคยในชื่อ 'The Super Mario Bros. Super Show!' ซึ่งในมุมมองผมมันคือเวอร์ชันคลาสสิกที่ทุกบ้านต้องเคยเห็น จำนวนตอนของซีรีส์นี้คือ 52 ตอน โดยแต่ละตอนเป็นครึ่งชั่วโมงที่ผสมทั้งแอนิเมชันและช็อตสด ทำให้มันดูไม่เหมือนการ์ตูนทั่วไปในยุคเดียวกัน

ผมชอบที่ธีมและมุกบางอย่างจากเกมถูกดัดแปลงมาเป็นตอนสั้นๆ ได้อย่างน่ารัก แม้ว่าบางครั้งโทนของช็อตสดจะทำให้ความต่อเนื่องของเนื้อเรื่องแตกต่างไปจากความรู้สึกในเกม แต่สำหรับคนดูวัยเด็กมันคือความสนุกบริสุทธิ์ การนับ 52 ตอนนี้จึงหมายถึงจำนวนครึ่งชั่วโมงที่ออกอากาศอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่การแยกช็อตสดกับแอนิเมชันแยกกัน ซึ่งตรงนี้คนชอบเก็บข้อมูลมักจะสับสนกันได้ง่าย ๆ และผมมักเล่าให้เพื่อนฟังแบบนี้เวลามีคนถาม

เสียงของมาริโอ้บนจอทีวีสมัยเด็กเป็นเรื่องที่ผมชอบคิดถึงเสมอ เพราะมันไม่เคยมีคำตอบเดียวสำหรับคนไทยเลยจริงๆ

ผมจำได้ว่าช่วงยุค 90s จนถึงต้นยุค 2000 การออกอากาศของ 'The Super Mario Bros. Super Show!' และการ์ตูนชุดอื่นๆ มักมีหลายรูปแบบ ทั้งฉบับเสียงต้นฉบับที่มีซับไทย, ฉบับพากย์ไทยจากสตูดิโอต่างๆ หรือบางครั้งก็เป็นการถ่ายทอดด้วยเสียงจากเวอร์ชันต่างประเทศที่ถูกดัดแปลงเล็กน้อย ผลก็คือมาริโอ้ในไทยไม่มีนักพากย์ประจำคนเดียวตลอด แต่เป็นการรวมเสียงจากหลายบ้านพากย์ ทำให้โทนเสียงและลักษณะมู้ดของตัวละครเปลี่ยนไปตามสตูดิโอที่ทำงาน

เมื่อมองในเชิงเปรียบเทียบ เสียงพากย์ไทยที่เคยได้ยินมักจะมีน้ำเสียงที่พยายามรักษาความกระฉับกระเฉงและคาแรคเตอร์ร่าเริงของมาริโอ้ไว้ แต่อารมณ์และจังหวะตลกบางส่วนถูกปรับให้เข้ากับภาษาท้องถิ่นและการออกแบบบทพากย์ ผลลัพธ์จึงไม่ได้เหมือนต้นฉบับเป๊ะๆ แต่เป็นการตีความใหม่ที่เหมาะกับผู้ชมไทยในยุคสมัยนั้น สำหรับคนที่โตมากับเวอร์ชันต่างๆ เหล่านี้ มันกลายเป็นความทรงจำที่ผสมผสานระหว่างเสียงดั้งเดิมกับกลิ่นอายท้องถิ่นอย่างลงตัว

การ์ตูนที่ให้ความรู้สึกตรงกับเกมมากที่สุด ในมุมมองของฉันคือ 'The Adventures of Super Mario Bros. 3' เพราะองค์ประกอบที่หยิบมาจากเกมชัดเจนทั้งพาวเวอร์อัพและตัวละครเสริม

ความประทับใจเริ่มจากการที่ซีรีส์เอารูปแบบโลกเป็นแผนที่แบบเดียวกับในเกม มันมีการใช้พาวเวอร์อัพอย่างใบหางกระรอก (Super Leaf), ชุดทานุคิ และการเปลี่ยนรูปทรงชั่วคราวของมาริโอ ทำให้การผจญภัยในทีวีกลายเป็นเหมือนการเล่นด่านจริง ๆ นอกจากนี้บรรดาโคอปาลิงส์และบอสในหลายตอนได้รับแรงบันดาลใจตรงจากการออกแบบในเกม ทำให้ศัตรูเหมือนยกมาจากหน้าจอคอนโซล

มุมมองส่วนตัวคือฉันชอบการบาลานซ์ระหว่างการเติมเรื่องราวเล็ก ๆ ให้ตัวละครกับการรักษาองค์ประกอบเกมไว้ แทนที่จะสร้างเนื้อเรื่องยืดยาว ซีรีส์เลือกหยิบไอเดียของเกมมาเป็นโครงเรื่องตอน ๆ ซึ่งทำให้แฟนเกมรู้สึกคุ้นเคยและสนุกไปกับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นไอเท็มที่ถูกใช้เป็นกุญแจแก้ปริศนา หรือฉากที่จำลองด่านน้ำและด่านทุ่งหญ้าได้ดี — เป็นสไตล์ที่ทำให้ฉันยิ้มทุกครั้งเมื่อดูซ้ำ

บอกตามตรง การตามหาที่ดูมาริโอ้แบบถูกลิขสิทธิ์ในไทยมีหลายทางและแต่ละเวอร์ชันก็ไปอยู่บนแพลตฟอร์มไม่เหมือนกัน ฉันเลยมักแยกเป็นสองกรณีใหญ่ๆ: ถ้าเป็นหนังฟอร์มยักษ์อย่าง 'The Super Mario Bros. Movie' มันมักจะมีทั้งเวอร์ชันให้เช่า/ซื้อแบบดิจิทัลกับเวอร์ชันที่ถูกสตรีมแบบมีลิขสิทธิ์โดยผู้ให้บริการรายใหญ่ ส่วนซีรีส์การ์ตูนเก่าหรือสั้นๆ มักจะโผล่บนแชนเนิลอย่างเป็นทางการของผู้ถือลิขสิทธิ์หรือรวมอยู่ในคอลเล็กชันดิจิทัล

โดยทั่วไป ฉันจะหาแบบนี้: ตรวจดูบนร้านค้าดิจิทัลอย่าง Apple TV (iTunes), Google Play / Google TV และ YouTube Movies เพราะมักมีหนังให้เช่า/ซื้อทันที ถ้าต้องการสตรีมดูแบบรวมอยู่ในแพ็กเกจก็ให้สำรวจ Netflix และ Prime Video เป็นหลัก เพราะสองแพลตฟอร์มนี้มักได้ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ใหญ่ๆ และมีการอัปเดตเป็นระยะ ทั้งนี้ขึ้นกับข้อตกลงลิขสิทธิ์ ณ เวลานั้นๆ ด้วย

ถ้าชอบพากย์ไทยหรือซับไทย ให้สังเกตหน้ารายละเอียดของแต่ละแพลตฟอร์มก่อนเช่าหรือกดเล่น มันช่วยได้มากเวลาที่อยากได้เวอร์ชันที่คุ้นเคย สุดท้ายแล้วการซื้อดิจิทัลหรือดูผ่านผู้ให้บริการอย่างเป็นทางการก็เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดและทำให้คอนเทนต์เหล่านี้ยังคงมีให้เราได้ดูในอนาคต — ฉันมักรู้สึกดีเวลาที่ได้สนับสนุนผลงานต้นฉบับแบบนี้

อยากเล่าแบบตรงๆ ว่าถ้าเจอคำถามว่าอยากดู 'The Super Mario Bros. Movie' แบบถูกลิขสิทธิ์ในไทย พื้นที่ปลอดภัยที่สุดคือโรงหนังสำหรับรอบฉายใหม่ และถ้าเป็นเวอร์ชันสตรีมมิ่งให้มองหาแพลตฟอร์มที่จำหน่ายหรือให้เช่าดิจิทัลอย่างเป็นทางการ

ผมมักเริ่มจากร้านหนังออนไลน์อย่าง Apple TV (iTunes), Google Play Movies หรือ YouTube Movies เพราะมักมีการซื้อ-เช่าแบบถูกลิขสิทธิ์ มีคำบรรยายไทยหรือพากย์ไทยในหลายครั้ง นอกจากนั้น Amazon Prime Video ก็มีตัวเลือกซื้อ/เช่าซึ่งเปลี่ยนแปลงได้ตามสิทธิ์ของแต่ละประเทศ ส่วนแพลตฟอร์มสมัครสมาชิกรายเดือนอย่าง Netflix หรือ Disney+ บางครั้งก็ได้สิทธิ์ฉายหนังจากค่ายใหญ่อยู่เป็นช่วงๆ ดังนั้นถ้าชอบความสะดวกแบบรวมคอนเทนต์ไว้ที่เดียวก็น่าตรวจสอบทั้งสองเจ้านี้

สุดท้ายอย่าลืมสังเกตโลโก้ผู้จัดจำหน่ายบนหน้ารายการ (เช่น Universal/Illumination) และดูรายละเอียดว่ามีคำว่า 'ซื้อ' หรือ 'เช่า' เพื่อให้มั่นใจว่าเป็นของแท้ การเลือกแบบถูกลิขสิทธิ์ช่วยทั้งภาพและเสียงคมชัด แถมสนับสนุนคนทำงานเบื้องหลังด้วย—เป็นการดูที่รู้สึกดีมากกว่าแค่ดูให้จบเรื่องเดียว

ฉันชอบสังเกตตลาดฟิกเกอร์บ้านเรามาก เพราะการตามหา 'Mario' สำหรับแฟนไทยมีสีสันหลายแบบ—บางคนอยากได้ชิ้นที่เล่นได้จริง บางคนมองหาของสะสมลิมิเต็ดที่ขึ้นราคาต่อเนื่อง

เมื่อมองในระดับความนิยม ฟิกเกอร์สายที่คนไทยตามหากันเยอะสุดคือชุดที่ออกเป็นของแท้จากงานโปรโมตเกมหรือคอลเลกชันฉลอง เช่นเวอร์ชันพิเศษที่ผลิตจำกัดอย่างตัวโกลด์หรือตัวสีพิเศษจากการฉลองวาระต่างๆ ของ 'Super Mario' ซึ่งมักจะถูกจับจองทันทีเมื่อประกาศวางจำหน่าย อีกกลุ่มใหญ่เป็นฟิกเกอร์ที่ตอบโจทย์การเล่นและโชว์พร้อมกัน จึงทำให้ไลน์เล่นได้หรือแอ็กชันที่ปรับท่าได้เป็นที่ตามหา

ความรู้สึกส่วนตัวคือของที่ขายดีในไทยไม่ใช่เฉพาะชิ้นหรูเท่านั้น แต่ของแพรวพราวแบบราคาจับต้องได้อย่างชุดที่ออกมาเป็นพิเศษสำหรับแฟนทั่วไปก็ยังมีตลาดแข็งแรง เพราะคนไทยชอบโชว์ทั้งในงานและบนโซเชียล ดังนั้นถ้าจะสรุปง่ายๆ จับตารุ่นพิเศษ ลิมิเต็ดเอดิชัน และฟิกเกอร์ที่มีฟังก์ชันเล่นได้ นี่แหละคือสิ่งที่แฟนไทยแย่งกันมากที่สุด

เพลงแรกที่ผมคิดถึงทันทีคือทำนองโลกจาก 'Super Mario Bros.' — เสียงเมโลดี้นั้นฝังแน่นตั้งแต่วินาทีแรกที่เริ่มเกม

สมัยเล่นตอนยังเด็ก เมโลดี้ World 1-1 แบบจังหวะกระฉับกระเฉงของ Koji Kondo กลายเป็นตัวแทนของความรู้สึกผจญภัย เพลงนี้สื่อสารได้ชัดเจนทั้งจังหวะ การใช้โน้ตที่กระโดดและพัก ทำให้ทุกครั้งที่โดดข้ามศัตรูหรือเก็บเห็ดความตื่นเต้นยิ่งทวีคูณ นอกจากความสนุกแล้วทำนองยังง่ายต่อการฮัมตาม ทำให้กลายเป็นเพลงที่แฟนมาริโอ้รุ่นเก๋าและเด็กสมัยใหม่ร้องตามได้เหมือนกัน

ผมมักจะใช้เพลงนี้เป็นจุดเริ่มต้นเวลาจะอธิบายให้เพื่อนรู้ว่าทำไมซีรีส์ถึงมีเสน่ห์ เพราะมันจับอารมณ์เกมได้ครบ ทั้งความสดใส ความตึงเครียดเล็กๆ และความสนุกแบบทันทีก่อนจะข้ามไปด่านต่อไป มันไม่ใช่แค่เพลงประกอบ แต่เหมือนท่อนแรกของนิยายผจญภัยที่ชวนให้กดสตาร์ทอีกครั้ง