ยูโด

เป่ยซานสูงชันกว้างใหญ่ หนึ่งในหุบเขาตั้งตระหง่านดังปราการมั่นคง ปกป้องแคว้นจากศัตรูที่จะเข้ามารุกราน ว่ากันว่าบนเป่ยซานมีสตรีวิปลาศผู้หนึ่ง บนนั้นนางนับเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าต่อกร นางไม่คล้ายมนุษย์ ไม่ใช่ทั้งปีศาจ หากแต่นางคือใครนั้น ไม่มีใครรู้ได้... ฉู่หมิง เสนาบดีผู้หล่อเหลาเป็นเสาหลักของแคว้นหนึ่งเดียวที่ฮ่องเต้ไว้พระทัย เหตุการณ์บ้านเมืองคับขันทำให้เขาถูกวางยาพิษจนแทบเอาชีวิตไม่รอด กระทั่งจำต้องรับปากเพื่อแต่งหญิงวิปลาสแห่งเป่ยซานเข้าจวน อู๋ซิน ลือกันว่านางมีทีมาที่ไปไม่ชัดเจน อายุหรือก็ไม่มีใครบอกได้ ว่ากันว่านางไม่ใช่ทั้งมนุษย์และปิศาจ เชี่ยวชาญวิชาแพทย์และการใช้พิษ แต่มีนิสัยประหลาดคือหากใครจะให้นางรักษา ต้องทำตามข้อแลกเปลี่ยนที่นางเสนอ รวมไปถึงยอมให้เข้าพบเฉพาะคนที่นางคิดจะรักษาให้เท่านั้น มีศิษย์ชายหญิงสามคนอยู่เป็นเพื่อนบนเป่ยซาน หลี่เฉิงตงเสวี่ย และหานเจีย

“นี่คุณ ปล่อยฉันนะไม่อย่างนั้นฉันจะตะโกนเรียกคุณป๋า ท่านจะได้รู้ว่าคุณมันไว้ใจไม่ได้” น้ำเสียงเธอตกใจอยู่ไม่น้อยที่จู่ ๆ ก็โดนอีกฝ่ายจู่โจมถึงตัวเอาแบบนี้ “คุณไม่รู้หรอกหรือว่าคุณป๋าคุณเปิดทางให้ผมแค่ไหน” เขากระซิบข้างหูคนตัวเล็กอย่างจงใจ “ปล่อยฉันนะ คุณอย่ามารุ่มร่ามกับฉันแบบนี้นะ” “รุ่มร่ามที่ไหนกันก็แค่กอดเมีย” คนกวนพยายามจะหอมแก้มขาวนวล ทว่าอีกฝ่ายหลบได้ทันเสียก่อน “นี่คุณ” ไม่ได้ห้ามอย่างเดียว ทว่ากำปั่นเล็กทุบเข้าที่หน้าอกเขาเต็มแรง แต่ดูเหมือนคนทุบจะเจ็บมือเองเสียเปล่า ๆ เพราะมันไม่ได้สะทกสะท้านหรือระคายเคืองอะไรกับแผงอกหนาเอาเสียเลย “ถ้ายอมให้หอมก็จะปล่อย” “มันจะมากไปแล้วนะ” เสียงที่ดังลอดไรฟันค่อนข้างเอาเรื่อง “แค่หอมมากไปทีไหนกัน ... โอ๊ย! นี่คุณชาติก่อนเป็นหมาหรือไง” ศิวัฒน์ยังไม่ทันได้กวนโทสะอีกฝ่ายจนสุด ก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาเมื่อคนในวงแขนแข็งแรงหันไปกัดเอาที่ต้นแขนนั้นจมเขี้ยว ทำเอาคนที่กำลังคิดว่าตัวมีชัยอยู่ถึงกับต้องปล่อยแขนออกจากเอวบางทันที

หากต้องการเป็นเพียงแค่สหาย ข้าก็ไม่ขัดข้องอันใด ข้ายอมแล้วจริงหนึ่งชาติที่รอคอยข้าพอแล้ว แต่ใยยังมาตามติดอีกเล่า ท่านแม่ทัพท่านบ้าไปแล้วหรือ

เอมิลีพี่สาวของฉันกับฉันต่างก็ได้รับระบบชะตาชีวิต ซึ่งเป็นโอกาสเพียงครั้งเดียวในชีวิตที่จะเปลี่ยนแปลงอนาคตของเรา ในชาติแรก เอมิลีเลือก ระบบความงาม เธอคิดว่าความงามจะทำให้ผู้ชายที่มีอำนาจทุกคนต้องสยบแทบเท้า แต่กลับกลายเป็นว่ามันทำให้เธอเป็นได้แค่ของเล่นสวยๆ ให้พวกทายาทมหาเศรษฐีชื่นชมแล้วเขี่ยทิ้ง เมื่อเธอไม่สามารถหาความรักแท้ได้ทันเวลาที่กำหนด ระบบจึงเอาทุกอย่างคืนไป ความงามของเธอหายไป บรรดาผู้ชายที่เคยรุมล้อมก็หายตามไปด้วย สุดท้ายเธอก็กลายเป็นคนถังแตก ถูกทอดทิ้ง และจมอยู่กับความขมขื่น ส่วนฉันเลือก ระบบนักกีฬาอีลิท ฉันฝึกซ้อมจนร่างกายแทบแหลกสลาย กลายเป็นแชมป์โอลิมปิกที่อายุน้อยที่สุดของอเมริกา ทำลายสถิติ และสร้างเส้นทางอาชีพที่เป็นตำนาน ทั้งชื่อเสียง ความมั่งคั่ง และความสำเร็จตกเป็นของฉันหมด แม้กระทั่ง อีธาน วอล์คเกอร์ ทายาทตระกูลผู้ดีเก่าแก่ที่มีอำนาจมากที่สุดตระกูลหนึ่งในประเทศ ก็ยังวิ่งไล่ตามจีบฉัน เอมิลีเกลียดฉันเพราะเรื่องนั้น เธอจึงขับรถพุ่งชนรถของฉันและฆ่าฉันเสีย ตอนที่ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เราสองคนอายุสิบหกปี ยืนอยู่เบื้องหน้าของระบบชะตาชีวิตในวันที่เราต้องตัดสินใจเลือกเป็นครั้งแรก คราวนี้ เอมิลีตะโกนขึ้นมาก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร "ฉันเลือก ระบบนักกีฬาอีลิท!" เธอมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง "โอลิเวีย คราวนี้ฉันนี่แหละจะเป็นคนที่ทุกคนต้องชื่นชม" ฉันมองระบบความงามที่กำลังลอยเข้ามาหาฉันในตอนนี้แล้วยิ้ม เอมิลีคิดว่าเธอได้ขโมยอนาคตอันรุ่งโรจน์ของฉันไปแล้ว โดยที่เธอไม่มีทางรู้เลยว่า... ของขวัญทุกอย่างที่โชคชะตามอบให้นั้น ล้วนมีราคาที่ต้องจ่ายทั้งสิ้น

มีด้วยหรือคำว่าเลิกกันด้วยดี มันก็เป็นแค่คำแก้ตัวหรูๆ ที่ทำให้คนมองมาว่าเราไม่เจ็บไม่ช้ำจากรักอันพังยับแค่นั้นเองล่ะ ในเมื่อรักมันห่วยแตก ก็จะเดินออกมาจากคนห่วยๆ แต่ก็หนีมาได้ไม่ถึง 5 ปี สุดท้ายความหยาบคายของโลก ก็ส่งความบรรลัยห่วยแตกให้เดินงงๆ กลับเข้ามาในชีวิตกันอีกครั้ง "ถ้ารู้ว่าพี่ทำงานอยู่ที่นี่ คีย์ก็คงไม่เลือกมา" "รู้แล้วก็ทำเรื่องย้ายออกไปซะสิ" "ถ้าคีย์ผิด คีย์จะไป แต่นี่พี่อูนเป็นคนผิดเต็มๆ" "พี่ผิดอะไร" "ก็พี่เล่นเปลี่ยนชื่อจนคีย์เข้าใจผิด จะเปลี่ยนทำไม" "เปลี่ยนเอาความจัญไรออกจากชีวิต แต่คิดว่าคงจะไม่ได้ผลซะละมั้ง" เรื่องราวได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ณ โรงพยาบาลช้างแห่งหนึ่ง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หมออูน หมอคีย์ อดีตคู่รักคู่ร้าง จะกลับมาดุเดือดยิ่งกว่าช้างตกมัน!! "รู้ตัวป่ะ พี่น่ะเหมาะกับความจัญไรแบบนี้แหละ" *Talk. : คำเตือนเล็กน้อย เนื้อเรื่องค่อนไปทาง Dirty talk ของคนที่เคยๆ กันมาก่อน หากไม่ถูกจริต กรุณาเลื่อนผ่าน แต่ถ้าคุณกำลังตามหาความทะลึ่ง เราท้าให้คุณลองจ้ะที่รัก...

นิยายชุดนี้ จะเป็นชุดแม่ทัพ 1.แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร้ายรำ สาวน้อยหลี่ลี่หลินฝึกฝนเพื่อการร่ายรำมาหลายปี เหตุไฉนจู่ๆแม่ทัพหนุ่มก็อุ้มนางออกมาแล้วโยกย้ายส่ายสะโพกใส่นางไม่ได้หยุด เขาทำเช่นนี้กับนางได้อย่างไรกัน สุดฟินซาบซ่านไปกับสาวงามและแม่ทัพผู้เอาแต่โยกส่ายโดยไม่ชอบพูดมาก 2.อย่ารังแกข้าเลยท่านแม่ทัพ นางเป็นเพียงคุณหนูน้อยผู้อ่อนแอซึ่งทำการค้าเพื่อหาเงินทอง  เหตุใดจึงต้องจับตัวนางมาคาดคั้นเช่นนี้ ขอความเมตตาสักนิดเถิด อย่ารังแกข้าด้วยของใหญ่เช่นนั้นเลยท่านแม่ทัพใหญ่เจ้าขา ซูฟาง คุณหนูสามสกุลซูบุตรสาวคหบดีเจ้าของร้านแพรพรรณขนาดใหญ่ซึ่งบิดาไม่ใคร่ใส่ใจ แต่นางหรือจะแยแสในเมื่อมีการค้าอื่นในมือซึ่งได้เงินทองมากกว่าหลายเท่านัก เพียงแต่ การค้านี้ออกจะอันตรายเกินกว่าคาดคิด ด้วยต้องถูกตามล่าหาตัวในฐานะเจ้าของตัวจริงมาให้จงได้ โดยเฉพาะแม่ทัพผู้เป็นเจ้าของร่างกายสูงใหญ่และท่อนกายอวบล่ำ กับบุตรชายหัวหน้าเผ่าซึ่งคอยตามติดสลัดอย่างไรก็ไม่ยอมหลุด นางคงต้องใช้ใบหน้าไร้เดียงสากับท่าทางอ่อนแออ่อนหวานเพื่อร้องขอให้พวกเขาเมตตา โปรดอย่ารังแกข้าเลย ท่านแม่ทัพเจ้าขา ข้าไม่ไหวแล้ว นิยายแนวคู่เดียวไม่มีนอกกายนอกใจ แต่ความแซ่บความฟินจัดหนักจัดเต็มไม่มีแผ่ว