แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ

แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ

โดย

แม่นางว่างจิงจิง

สาวน้อยหลี่ลี่หลินฝึกฝนเพื่อการร่ายรำมาหลายปี เหตุไฉนจู่ๆแม่ทัพหนุ่มก็อุ้มนางออกมาแล้วโยกย้ายส่ายสะโพกใส่นางไม่ได้หยุด เขาทำเช่นนี้กับนางได้อย่างไรกัน

เนื้อเรื่องไม่ดราม่า ไม่มีเหตุผลมากนัก

เน้นฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง เรื่องจบแบบHappy ค่ะ

ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ

--------------------------------------------

                         แนะนำตัวละคร

หลี่ลี่หลิน อายุ15ขวบปี นางรำในสำนักสังคีตหลวง โดนซื้อตัวมาฝึกซ้อมร่ายรำตั้งแต่เยาว์วัย

ซุนหย่งเล่อ อายุ27ขวบปี แม่ทัพใหญ่ผู้เก่งกาจชนะการศึกใหญ่น้อยมากมากมาย

เยี่ยนเสี่ยวจู เพื่อนสาวคนสนิทของหลี่ลี่หลิน

ชุ่ยเหยา อาจารย์สาวใหญ่ในสำนักสังคีตหลวง

อู๋เจียวซิน สาวน้อยซึ่งพบเจอระหว่างทาง

ซานเหวินฉี คุณชายรูปหล่อมาดดี บุตรชายของท่านเจ้าเมือง

ตอนที่หนึ่ง

อนุหลี่

ผู้คนโดยรอบจวนแม่ทัพใหญ่สกุลซุนต่างสงสัยว่าเหตุใดช่วงนี้จึงมีเสียงหัวเราะอย่างสดใสดังขึ้นในจวนอยู่ทุกวี่วัน ทั้งที่เมื่อก่อนจวนแห่งนี้มักเงียบสงบด้วยร้างผู้อยู่อาศัย มีเพียงบ่าวไพร่อยู่กันไปตามประสาเท่านั้น

                แน่นอนว่าท่านเจ้าบ้านซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นถึงแม่ทัพใหญ่อันมีนามว่า’ซุนหย่งเล่อ’ย่อมไม่ใคร่ได้ใช้ชีวิตอยู่ภายในจวนแห่งนี้ ด้วยภารกิจงานการล้วนอยู่ที่ชายแดนอันห่างไกล จวนในเมืองหลวงจึงดุจโดนทิ้งร้างไร้เจ้าของอยู่เนิ่นนานหลายปี

                จนเมื่อไม่นานมานี้กลับมีเสียงหญิงสาวสดใสลอยออกมาให้ได้ยิน บางคราก็จะเป็นเสียงหัวเราะกังวาน บางคราก็เป็นเสียงร้องเพลงไพเราะจนหลายผู้คนต้องหยุดฟัง

                หญิงสาวนางนี้มีนามว่า’หลี่ลี่หลิน’ นางเข้ามาอาศัยอยู่ในจวนแห่งนี้ได้เกือบหนึ่งเดือนแล้ว โดยท่านแม่ทัพใหญ่เป็นผู้อุ้มนางมาในคืนหนึ่ง เพียงไม่กี่วันเขาก็ต้องเร่งเดินทางกลับไปยังชายแดนโดยทิ้งนางเอาไว้ให้อยู่ในจวนอย่างเดียวดาย  

                “ผิงอัน เจ้าลองดูสิว่าท่านี้ดีหรือไม่” หลี่ลี่หลินทำท่าทางร่ายรำอันอ่อนช้อยให้สาวใช้ของจวนแม่ทัพซึ่งบัดนี้กลายเป็นสาวใช้คนสนิทของนางได้ชมดู

                “งดงาม ท่านี้งดงามกว่าเมื่อครู่นะเจ้าคะ” ผิงอันเอ่ยชมจากใจ ด้วยสาวน้อยหลี่ลี่หลินนางนี้ร่ายรำได้งดงามยิ่งนัก

                “แล้วหากข้าหมุนตัวเช่นนี้แล้วจึงค่อยย่อตัวลงไป จะดีขึ้นหรือไม่” หญิงสาวลองหมุนตัวและทำท่าให้สาวใช้ดูอีกครา

                “เช่นนี้งดงามขึ้นมากเจ้าค่ะ” สาวใช้ของนางเอ่ยด้วยรอยยิ้มชื่นชม

                สองนายบ่าวซ้อมการร่ายรำพร้อมพูดคุยปรับเปลี่ยนท่าทางเพื่อให้อ่อนช้อยงดงามกันอยู่ตลอดบ่าย กว่าจะแล้วเสร็จก็ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้ว

                “อนุหลี่จะกินอาหารหรืออาบน้ำก่อนดีเจ้าคะ” สาวใช้ผิงอันเอ่ยถามขึ้น

                “กินอาหารก่อนก็แล้วกัน” หญิงสาวตอบก่อนจะเดินเฉิดฉายไปยังห้องอาหารเพื่อกินมื้อเย็นโดยไม่ต้องรอผู้ใด