รูปภาพ การ์ตูน เศร้า ๆ

หญิงสาวคนหนึ่งที่เติบโตมาในครอบครัว “ ท็อคซิก ” ( toxic ) เก็บกด มีปมในใจขนาดใหญ่ จนทำให้ป่วยเป็น “ โรคซึมเศร้า ระดับรุนแรง (severe depression) + แพนนิค” แล้วมีเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเข้าเสมอทั้งเรื่องดี และไม่ดี และ แน่นอนว่าส่วนมากเป็นเรื่องที่ไม่ดี เป็นเรื่องที่บั่นทอนจิตใจของเด็กสาวคนนึงเสมอมา ตั้งแต่ คำพูดของคนรอบข้างรวมถึงคนในครอบครัว เขาใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวังทั้งคำพูด ทั้งกิริยา ทั้งสายตา เพื่อให้ถูกใจคนรอบข้างเสมอ เพราะเขารู้ตัวว่าตัวเขาเองไม่ดีพอสำหรับใคร เขามักคิดว่าโลกใบนี้มักโหดร้ายกับเขาตลอด และใช่มันเป็นแบบนี้เสมอ

ในเวลาที่เธอต้องการเขา แต่เขาเลือกเมินเฉย ในยามที่เธอเอ่ยขอ เขาบอกว่าเธอเรียกร้องมากเกินไป ในยามที่เธออ่อนแอ เขากลับมองว่าเธอยังไหว และต่อให้เธอจะเป็นจะตาย เขาก็ไม่คิดที่จะเหลียวแล...

ในวันเกิด ฉันกับน้องสาวบุญธรรมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปลวไฟลามมาถึงตัวฉันแล้ว แต่คู่หมั้นกลับชี้ไปที่เบาะนั่งข้างคนขับแล้วพูดว่า "ช่วยเจียวเจียวก่อน เธอเป็นโรคหัวใจ" หลังจากฟื้นขึ้นมา ใบหน้าของฉันก็เสียโฉมไปจนหมดสิ้น และมีชีวิตอยู่ได้อีกอย่างมากแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น ต่อมาเพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองครอบครัว ทุกคนในบ้านจึงตัดสินใจให้น้องสาวบุญธรรมแต่งงานแทน คู่หมั้นลูบผ้าก๊อซที่พันอยู่เต็มหน้าฉันด้วยความปวดใจ และให้สัญญากับฉันว่า "รอให้คุณหายดี ตำแหน่งคุณนายเสิ่นก็ยังเป็นของคุณนะ" ฉันยิ้มและตอบตกลง ฉันถึงขั้นยกหุ้น อสังหาริมทรัพย์ทั้งหมด รวมถึงภาพวาดที่ยังไม่เคยเผยแพร่ให้เป็นของขวัญก่อนแต่งงานแก่น้องสาวบุญธรรม เธออาศัยภาพวาดของฉัน ก้าวขึ้นเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ที่ทุกคนจับตามอง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการสัมภาษณ์ของนักข่าว แม่ร้องไห้ด้วยความตื่นเต้น "โชคดีที่ตอนนั้นคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสไม่ใช่เธอ ไม่อย่างนั้นบ้านเราคงต้องสูญเสียอัจฉริยะไปคนหนึ่งแน่ๆ!" คู่หมั้นก็ประกาศอย่างเปิดเผยว่า เธอจะเป็นคุณนายตระกูลเสิ่นเพียงคนเดียว แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า อัจฉริยะตัวจริงกำลังจ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชาอยู่ที่มุมหนึ่ง และของเหล่านั้นที่ฉันมอบให้ด้วยมือของตัวเอง ตั้งแต่แรกเริ่ม ก็คือเครื่องสังเวยที่เตรียมไว้สำหรับการแก้แค้น

ฉันขอร้องฟู่เยว่ชวน 99 ครั้ง ในที่สุดเขาก็ตกลงที่จะพาลูกสาวไปตั้งแคมป์บนภูเขาในวันเกิดเธอเมื่อฉันพบลูกสาวของฉันที่เชิงเขาในตอนกลางคืนของวันรุ่งขึ้น เธอตายแล้วในมือ เธอยังคงถือภาพครอบครัวไว้อย่างแน่น ฉันคุกเข่าต่อหน้าศพของลูกสาวอย่างใจสลาย แต่ฟู่เยว่ชวนกลับอัปเดตไอจีของเขา พร้อมแคปชั่นว่า คุณกับลูก ล้วนเป็นสมบัติของผม ในรูปถ่าย เขาและเพื่อนวัยเด็กของเขาจูงเด็กหญิงคนหนึ่ง กําลังมองพระอาทิตย์ตกที่ไกล ๆ ที่มุมล่างซ้ายของรูปถ่ายเผยให้เห็นมือเล็ก ๆ นั่นคือมือของลูกสาวของฉัน รูปภาพที่โหดร้ายนี้ถ่ายโดยลูกสาวของฉัน ……

เขาเคยผลักไสความรักของเธอด้วยการเก็บเธอไว้เป็นของตาย แต่โชคชะตาเล่นตลกเพราะวันที่เขาอยากได้เธอคืน เธอกลับไม่เหลือแม้แต่เศษใจให้เขาอีกต่อไป...

วันนั้นที่ฉันตาย เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของฉันกับพี่สาวฝาแฝด มีน้ำตาอยู่ที่บริเวณหางตาของเธอ ถูกแฟนหนุ่มของฉันโอบเอาไว้ในอ้อมแขน แม่ของฉันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว โทรศัพท์หาฉันครั้งแล้วครั้งเล่า พี่ชายเดือดดาลยิ่งกว่า ส่งข้อความมาต่อว่า “คนอย่างแก มันใจแคบจริง ๆ ทนเห็นคนอื่นมีความสุขไม่ได้” พ่อที่เอาแต่เงียบขรึมมาตลอดก็ต่อว่าอย่างรุนแรง “แกมันเป็นคนอกตัญญูที่เลี้ยงไม่เชื่อง” ฉันกุมหน้าอก ยังดี ที่ตรงนี้ไม่เจ็บปวดแล้ว...