Mag-log inฉันขอร้องฟู่เยว่ชวน 99 ครั้ง ในที่สุดเขาก็ตกลงที่จะพาลูกสาวไปตั้งแคมป์บนภูเขาในวันเกิดเธอเมื่อฉันพบลูกสาวของฉันที่เชิงเขาในตอนกลางคืนของวันรุ่งขึ้น เธอตายแล้วในมือ เธอยังคงถือภาพครอบครัวไว้อย่างแน่น ฉันคุกเข่าต่อหน้าศพของลูกสาวอย่างใจสลาย แต่ฟู่เยว่ชวนกลับอัปเดตไอจีของเขา พร้อมแคปชั่นว่า คุณกับลูก ล้วนเป็นสมบัติของผม ในรูปถ่าย เขาและเพื่อนวัยเด็กของเขาจูงเด็กหญิงคนหนึ่ง กําลังมองพระอาทิตย์ตกที่ไกล ๆ ที่มุมล่างซ้ายของรูปถ่ายเผยให้เห็นมือเล็ก ๆ นั่นคือมือของลูกสาวของฉัน รูปภาพที่โหดร้ายนี้ถ่ายโดยลูกสาวของฉัน ……
view moreก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
มือเล็กเคาะลงบนบานประตูห้องพักหรูของโรงแรมเจียงเจิ้น โรงแรมระดับหกดาวใจกลางเมืองหลวง
ร้อนจัง! ฟ่านลั่วซีคิดอย่างกระวนกระวาย มือเล็กดึงปกเสื้อเชิ้ตของเธอออกห่างจากลำคอ กระพือขึ้นลง เพื่อสร้างลมเย็นดับความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านไปทั้งตัว ผิวขาวผ่องของเธอตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ
หัวใจของฟ่านลั่วซีเต้นเร็วขึ้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดที่เธอถูกอีกฝ่ายหลอกให้ดื่ม หรือเป็นเพราะความกังวลว่าอีกฝ่ายจะไล่ตามมาทัน
ฝ่ามือเล็กชื้นเหงื่อกำแน่นอย่างลังเล ดวงตากลมโตหันซ้ายหันขวาอีกครั้ง พลางนึกเสียใจที่ตนเองเลี้ยวผิดทางจนต้องมายืนทุบประตูตรงหน้าที่เป็นห้องพักสุดทางเดิน เลยไม่มีช่องทางให้หนีต่อ
สำหรับฟ่านลั่วซีที่ตอนนี้ มีทางเลือกแค่สองทางคือวิ่งหนีกลับไปยังทางเดิมหรือจะบุกเข้าไปซ่อนตัวในห้องพักห้องนี้ให้ได้ แต่สุดท้าย เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่ดังไล่หลังขึ้นมา ทำให้ฟ่านลั่วซีตื่นตกใจตัดสินใจเลือกได้ในทันที
ปัง! ปัง! ปัง!
มือเล็กรัวทุบลงบนประตูบานหนาอย่างร้อนใจ ก่อนจะนึกสบถในใจ
ไอ้พวกเป่ยตั้งใจจะเก็บเราแน่ ๆ แล้ว! ทำงานพลาดแค่งานเดียวเองนะ ถึงกับสั่งคนมาเก็บเราเลยเหรอ!?
ไม่รู้ว่าจะนับว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้าย เพราะคนที่ได้รับมอบหมายงานสั่งเก็บเธอจากองค์กรเป่ยดันเป็นพวกหัวล้านหื่นกาม พอได้เห็นรูปของเธอแล้วก็ดันอยากได้ หวังจะล่วงเกินข่มเหงแล้วค่อยเก็บตามคำสั่ง
ไอ้หัวล้านที่ชื่อเฉินเฮ่านั่นถึงได้ออกอุบายลวงเธอว่าเป่ยต้องการสั่งงานเธอเพิ่ม ให้มารับงานที่โรงแรมเจียงเจิ้น ฟ่านลั่วซีจึงได้มาตามนัดหมาย พอได้ดื่มเครื่องดื่มที่อีกฝ่ายส่งให้ ทั่วร่างของเธอก็เริ่มออกอาการร้อนรุ่ม สมองเริ่มงุนงง ใบหน้าของมันก็ฉายแววลามกคิดไม่ซื่อในทันที
ฟ่านลั่วซีเลยแกล้งโอนอ่อนตามมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนอาศัยจังหวะที่มันขึ้นคร่อมตัวเธอ ออกแรงยกเข่ากระแทกเข้าสู่จุดยุทธศาสตร์ของมันในทีเดียว แล้วยกเท้าอีกข้างถีบมันตกลงจากเตียง แล้วฟ่านลั่วซีจึงได้รีบเปิดประตูวิ่งหนีออกมา
แอ๊ด...
ในที่สุด ประตูที่เธอทุบเอาเป็นเอาตายก็เปิดออก บรรยากาศภายในสลัวไปด้วยแสงไฟ ร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมอาบน้ำปรากฏขึ้น แสงสว่างจากทางเดินทำให้ฟ่านลั่วซีเห็นเสี้ยวหน้าหล่อคมคาย พร้อมเสียงบ่น
“ฉันบอกแล้วว่าให้เอาบัตรที่รีเซ็ปชั่นข้างล่าง อุ๊บ! โอ๊ย!”
ฟ่านลั่วซีไม่รอให้อีกฝ่ายส่งเสียงดังจนคนของเป่ยได้ยิน เธอรีบเขย่งปลายเท้าปิดปากเขา โถมร่างกายเข้าไปหาร่างสูงใหญ่ในห้องนั้น พร้อมกับใช้ปลายเท้าถีบประตูให้รีบปิดสนิท
เสียงแกรกของประตูดังขึ้น ทำให้ฟ่านลั่วซีเบาใจไปหนึ่งเปลาะ แล้วเอื้อมมือไปทางด้านหลัง คล้องโซ่ประตูซ้ำอีกครั้ง
อย่างน้อยก็หนีรอดจากเป่ยแล้ว!
“ดะ... เดี๋ยวสิ!” ร่างสูงใหญ่เจ้าของห้องพักที่เธอบุกเข้ามารีบผลักฟ่านลั่วซีออกไป ก้มหน้ายกนิ้วโป้งขึ้นเช็ดเลือดที่ริมฝีปากของเขา เพราะเมื่อครู่ที่ร่างเล็กโถมเข้ามาจูบเขา ฟันหน้าซี่เล็ก ๆ ของเธอไปโขกเข้ากับริมฝีปากเขาอย่างจังจนรู้สึกได้ถึงรสเค็มปร่าของเลือด
ฟ่านลั่วซีเหมือนไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว สัมผัสมือสากที่ผลักเธอเมื่อกี้ยังคงทิ้งไอร้อนวาบหวาม สร้างคลื่นความร้อนที่กระหายอะไรบางอย่างในตัวของเธอ ยิ่งได้สัมผัสกับผิวกายของเขา มันก็ทำให้ฟ่านลั่วซีไม่อาจอดใจได้เลย
หญิงสาวยื่นมือไปกำสาบเสื้อชุดคลุมอาบน้ำของเขาไว้แน่น แล้วโถมกายเข้าไปหาอีกครั้ง กดซบจมูกดอมดมกลิ่นกายบุรุษเข้าเต็มปอด วินาทีนั้น ความร้อนในตัวของเธอถึงได้รู้สึกบรรเทาลง
สองมือเล็กลูบไล้แหวกเข้าไปใต้ชุดคลุมที่มีเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าของเขา ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเบี่ยงหลบริมฝีปากซุกซนนั้นพัลวัน
สองมือหนาของเขาเลื่อนขึ้นมาหวังจะรั้งไหล่บางออกไม่แรงนัก เพราะเกรงว่าจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บ แต่ไม่รู้ทำไมร่างเล็กตรงหน้ากลับร้อนรุ่มและมีแรงมากผิดปกติ
“นี่เธอ! ถึงฉันจะนัดเธอมาทำเรื่องนั้นก็จริง แต่ก็ไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้มั้ง โอ๊ย!” เจียงซือหยางประท้วง ก่อนจะร้องโอดโอยออกมา เมื่อถูกฟ่านลั่วซีขบกัดอย่างมันเขี้ยวที่เขาเอาแต่ปฏิเสธ
ด้วยความเจ็บที่ถูกหญิงสาวกัด เจียงซือหยางจึงเพิ่มแรง จับไหล่บางรั้งออกมาสบตากัน
ดวงหน้าหวานแปลกหน้ากำลังแดงก่ำภายใต้แสงสลัวสีอ่อน แต่เจียงซือหยางก็ยังไม่ได้เมาไวน์ถึงขั้นแยกไม่ออกว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นสาวไซด์ไลน์คนที่เขานัดมารึเปล่า
“หื้ม? เธอไม่ใช่คนที่ฉันนัดมานี่...” เจียงซือหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนทำท่าจะปล่อยมือ แล้วผละออกไป
แต่ฟ่านลั่วซีรีบขยำสาบเสื้อคลุมของเจียงซือหยางไว้แน่น ใจเธอเริ่มสั่นสะท้านแล้วฤทธิ์ยาที่พลุ่งพล่าน ยิ่งได้กลิ่นอายบุรุษเพศโอบล้อมตัวตนอย่างนั้นด้วย ยิ่งทำให้เธอยากจะทนต่อไปได้ไหว
ไม่ไหว! ทนฤทธิ์ยาไม่ไหวแล้ว!
ยังไงซะ เธอต้องได้ผู้ชายคนนี้!
ฟ่านลั่วซีสะบัดหน้าเล็กน้อย พยายามควบคุมเสียงแหบพร่า
“คนที่คุณนัด เธอติดธุระมาไม่ได้ เลยส่งฉันมาแทน...”
หัวใจของฉันเริ่มเต้นอย่างบ้าคลั่งและเกือบจะกระโดดออกจากหน้าอกของฉัน"แล้วทําไมเธอไม่พาซีซีไปเรียกแท็กซี่ที่เชิงเขาด้วยล่ะ? ถ้าเธอพาลูกไปที่เชิงเขา อาจมีคนเห็นพวกเขา บางทีลูกอาจจะไม่... ไม่ตายก็เป็นไปได้”ขอบตาของฉันแดงแล้วฟู่เยว่ชวนหลับตาลง “เพราะซีซีบอกว่า ผีเสื้อบนภูเขานั้นสวยงามมาก ลูกอยากดูอีกสักพัก”ฉันนึกถึงผีเสื้อสีขาวตัวนั้นที่สุสานอีกแล้วในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เสียงของหลิ่วเวยเวยดูเป็นกังวลเล็กน้อย“พี่ชวน พี่บล็อคฉันแล้ว ฉันติดต่อพี่ไม่ได้ พี่เปิดประตูได้หรือเปล่า ฉันพาเถียนเถียนมาเยี่ยมพี่แล้ว”“จากนี้ไป พี่สามารถถือเถียนเถียนเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของพี่ได้แล้วนะ พี่ชอบเถียนเถียนมากไม่ใช่เหรอ?”ฉันยิ้มเยาะใบหน้าของฟู่เยว่ชวนเต็มไปด้วยความอับอาย“เปิดประตูสิ”ฉันสั่งฟู่เยว่ชวนเปิดประตูตามที่ฉันปรารถนาหลิ่วเวยเวยกระโจนเข้าหาเขาทันที แต่ถูกเขาขวางไว้อย่างรังเกียจ“เธอทําอะไรน่ะ?”หลิ่วเวยเวยมองเขาอย่างน่าสงสาร “พี่ชวน ฉันรู้ว่าพี่เสียใจมาก แต่...”หลิวเว่ยเว่ยเห็นฉันอยู่ในห้องนั่งเล่นและไม่ได้พูดต่อฉันมองแธออย่างสุขุมเยือกเย็น“ต่
“ไม่นะ”ฟู่เยว่ชวนตกใจ เขายกมือสองฉันงขึ้นแล้วถอยหลังไป ไม่กล้าเข้าใกล้ฉันอีกแม้แต่ครึ่งก้าวฉันจ้องมองเขาอย่างดุร้าย จนกระทั่งเขาถอยกลับไปในระยะที่ปลอดภัย“ฉันไม่ได้มารื้อฟื้นกับคุณ ฉันมีเรื่องจะถามคุณ”คําพูดที่ไม่จําเป็น ฉันขี้เกียจพูดแม้แต่คําเดียวฟู่เยว่ชวนมองฉันอย่างประหม่า“คุณวางมันลงก่อน อย่าทําร้ายตัวเอง”ฉันจะไม่ทําร้ายตัวเองฆาตกรที่ฆ่าซีซียังหาไม่เจอ ฉันจะมีชีวิตอยู่อย่างดีฉันวางเศษแก้วลง แต่ยังคงกําแน่นอยู่ในฝ่ามือ เผื่อว่าฟู่เยว่ชวนจะทําอะไรเกินขอบเขตอีก“ฟู่เยว่ชวน คุณฆ่าซีซีใช่ไหม?”พอฉันถามเสร็จ ทั้งห้องรับแขกก็เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตกรูม่านตาของฟู่เยว่ชวนค่อยๆขยายใหญ่ขึ้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง"คุณสงสัยผมเหรอ? !”เขาชี้ไปที่ตัวเอง“ในสายตาของคุณ ผมเป็นสัตว์เดรัจฉานแบบนี้เหรอ? ! คณคิดว่าผมจะฆ่าลูกสาวตัวเองด้วยมือตัวเองอย่างนั้นเหรอเนี่ย !”ปฏิกิริยาของเขารุนแรงมาก ทําให้ฉันแยกไม่ออกว่าจริงหรือเท็จวันนี้สถานีตํารวจโทรมาหาฉัน บอกว่าเจอนาฬิกาโทรศัพท์ของซีซีที่ยอดเขาฉันหยิบนาฬิกาออกมาและวางไว้บนโต๊ะ“คุณน่าจะรู้ว่า เวลาซีซีออกไปฉันงน
เดินออกจากสถานีตํารวจ ในหัวฉันยังนึกถึงคําพูดที่ตํารวจเพิ่งพูดกับฉันนั่นเป็นภูเขาป่าแห่งหนึ่ง ไม่มีกล้องวงจรปิด วันนั้นคนที่ไปตั้งแคมป์ไม่ได้มีแค่ซีซีกับฟู่เยว่ชวนไม่กี่คน ยังมีคนอื่นด้วย“คุณวางใจได้ เราจะหาฆาตกรตัวจริงโดยเร็วที่สุดและคืนความยุติธรรมให้ลูกสาวของคุณ”ตํารวจเห็นฉันเสียลูกสาวไปอย่างน่าสงสาร จึงเอานาฬิกาเรือนนั้นที่ควรจะเป็นหลักฐานคืนให้ฉันเพื่อเป็นที่ระลึกแสงแดดส่องเหนือศีรษะ แต่ฉันกลับไม่รู้ตัวเลย เดินอยู่บนถนนเหมือนซากศพเดินได้ฉันหวนนึกถึงคําพูดและการกระทําทั้งหมดของฟู่เยว่ชวนในสองวันนี้จะเป็นฟู่เยว่ชวนหรือเปล่า!เป็นไปได้ไหมที่เขาฆ่าลูกสาวของตัวเองเพื่ออยู่กับหลิ่วเวยเวยแม่ลูกคู่นั้น? !ฉันแค่รู้สึกว่าทั้งตัวจมลงไปในน้ำเย็น หนาวจนฉันสั่นฉันกลับถึงบ้าน ตั้งใจจะไปถามเขาให้รู้เรื่องแต่ฉันเพิ่งมาถึงบ้าน ก็ได้กลิ่นหอมของอาหารโชยมาไม่รอให้ฉันเปิดประตู ฟู่เยว่ชวนก็เปิดประตูออกก่อนตาของเขายังคงแดงอยู่ มุมปากของเขาฝืนยิ้มออกมา“เยว่เยว่ ผมได้ยินเสียงฝีเท้า รู้ว่าคุณกลับมาแล้ว”ฉันอึ้งไปสักพัก รู้สึกกระอักกระอ่วนนิดหน่อยเมื่อก่อนนี่เป็นบทพูดของฉันทั้งหมด
“ผมขอโทษ”เขาคุกเข่าลงบนพื้นและโขกหัวให้ฉัน“พ่อขอโทษ”เขาหันกลับมาอีกครั้งและโขกหัวกับซีซี“ขอโทษนะ”เขาพึมพํากับตัวเองด้วยเสียงร้องไห้“ผมสมควรตาย คนที่สมควรตายคือผม”“ใช่ ทําไมคนที่ตายไม่ใช่คุณล่ะ?”ฉันคิดว่าฉันจะไม่ร้องไห้เพื่อเขาอีกแล้ว แต่กลับน้ำตาไหลเพื่อเขาอีกครั้งตอนที่ฉันรู้จักฟู่เยว่ชวน ฉันอายุแค่ 20 ปี เป็นช่วงวัยที่ดี แต่ฉันไม่อยากได้อะไร แค่อยากมีลูกให้เขาเขาเคยบอกฉันนับครั้งไม่ถ้วน“เยว่เยว่ ถ้าคุณคลอดลูกสาวให้ผมสักคนคงดีไม่น้อย จะได้สวยและน่ารักเหมือนคุณ”“คุณกับลูกสามารถใส่ชุดแม่ลูก ใส่กระโปรงแบบเจ้าหญิง แล้วผมจะเป็นอัศวินคอยคุ้มกันพวกคุณสองคนเอง”เขาเป็นนักต้มตุ๋นชั้นนําของโลกหลอกฉันจนหัวหมุนฉันจ่ายราคาที่เจ็บปวดสําหรับตัวเองที่เชื่อเรื่องไร้สาระของนักต้มตุ๋น"ฟู่เยว่ชวน เซ็นใบหย่าหรือยัง? วันนี้ฉันว่าง ไปทําเอกสารที่สำนักงานเขตโดยตรงเถอะ”ฉันจัดดินบนพื้นให้เรียบร้อย สุดท้ายก็จูบซีซี แล้วหันหลังเดินจากไปฟู่เยว่ชวนเดินโซซัดโซเซตามเงาร่างของฉันทัน“เยว่เยว่ ผมจะไม่หย่า.”ฉันหยุดเดิน เขาก็หยุดเดินด้วยเขาอยู่ในตําแหน่งที่ไม่ใกล้ไม่ไกล ตาแดงก่ำแต





