ศาสดาพักร้อน

กะจะหนีความวุ่นวายมาพักใจที่บ้านนอก แต่ 'เมษา' กลับได้เจอกับ 'สวรรค์' ที่ร้อนแรงยิ่งกว่าไฟนรก! งานกลางวันน่ะไม่มีอะไร... แต่ไอ้งาน 'กลางคืน' ที่เขาให้ทำควบเนี่ยสิ! นี่แหละคือ 'รสชาติชีวิต' ที่เธอโหยหามานาน!

วันที่สามที่ไม่คุยกัน คู่หมั้นของฉันจงใจตอบรับข้อเสนอขับรถเที่ยวรอบโลกของผู้ช่วยคนสนิท เขาคิดว่าฉันจะหึงหวงและเอาแต่ใจเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา แต่ใครจะไปรู้ว่า หลังจากหนึ่งเดือนกลับมา เขากลับพบว่าฉันเปลี่ยนไปแล้ว เขาช่วยผู้ช่วยคนสนิทแย่งโปรเจกต์ของฉัน ฉันไม่ได้ลาออกเพื่อประชดอีกต่อไป กลับคอยช่วยเธอเขียนแผนงานอย่างขยันขันแข็ง เขาทำลายแบบดีไซน์ที่ฉันตั้งใจทำออกมา เพื่อให้ผู้ช่วยคนสนิทของเขาได้โบนัสปลายปี ฉันก็ไม่คิดหาวิธีพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองอีก กลับยอมรับคำกล่าวหาและยอมถูกลงโทษแต่โดยดี แม้แต่ตอนที่เขาจะเลื่อนตำแหน่งให้ผู้ช่วยคนสนิทเป็นผู้จัดการใหญ่ของบริษัทอย่างสิทธิพิเศษที่เหนือกว่ากฎเกณฑ์ ฉันก็ไม่โกรธ แถมยังยอมโอนหุ้นทั้งหมดในมือให้คู่หมั้นจัดการอย่างตามใจชอบ ผู้ช่วยคนสนิทยิ้มอย่างได้ใจ 「เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้วว่าคนอย่างพี่ลู่เหยา ห้ามไปแข็งใส่เธอ ต้องเมินเฉยต่อเธอถึงจะได้ผล ต้องเป็นเพราะว่าการจากไปของช่วงนี้ได้ผล เธอกลัวจะเสียคุณไป ถึงได้เชื่อฟังขนาดนี้」 คู่หมั้นของฉันเชื่อสนิท เอาแต่ชมว่าผู้ช่วยคนสนิทฉลาด ก่อนจะมาหาฉันเป็นการส่วนตัว บอกว่าจะขึ้นเงินเดือน และเลื่อนตำแหน่งให้ฉัน และยังสัญญาว่าจะจัดงานแต่งที่ไม่มีวันลืมให้อีกด้วย แต่ดูเหมือนเขาจะลืมไปว่า ระหว่างการท่องเที่ยวนั้น เขาได้เซ็นใบลาออกของฉันไปแล้ว และฉันเอง ก็เลิกกับเขาเรียบร้อยแล้ว จากนี้ไป ตัดความสัมพันธ์กันอย่างเด็ดขาด และไม่มีความเกี่ยวข้องใดอีกต่อไป

จากโลกปัจจุบัน สู่ตำหนักเย็นแห่งต้าเหยียน เธอทะลุมิติ มาเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้ง เป็นเวลาเกือบสามปี ในตำหนักที่เงียบเหงา และ เธอกลายมาเป็นพระชายาที่ลำบากที่สุด แต่ว่า... เธอมีระบบปลูกผักติดตามมาด้วย สามารถเข้าไปปลูกผักในระบบ และ มีร้านค้าข้างใน ราวกับมีร้านสะดวกซื้อส่วนตัว แต่ใช้คะแนนจากระบ เธอก็ไม่ง้อใคร แต่ก่อนอื่นต้องออกไปจากตำหนักเย็นเสียก่อน “ตำหนักเย็นหรือ ไม่ใช่ปัญหาเสียหน่อย คนอย่างข้าไม่ง้อใคร”

สรสิชาตามนายหัวณชายุมาเพราะอยากทำงานปลดหนี้ แต่ในวันหนึ่งเขาเสนอให้เธออุ้มท้องลูกให้เขาเพื่อปลดหนี้ สรสิชาคิดหนักแต่หนีไม่พ้น เธอตั้งท้องลูกของนายหัว แต่แล้วเรื่องอลวนก็เกิดขึ้นเพราะครอบครัวเธอ หญิงสาวต้องออกจากฟาร์มพีระไปด้วยความปวดร้าว

แม้นถูกคำสาปให้เป็นสตรีแสนร่าน แต่ดวงวิญญาณมอบแด่ท้าวยมบาล แม้นจักร่านก็แค่กายที่ร้าวราน กมลมาลย์รักมั่นเจ้าอเวจีนานชั่วกัลป์

สามีของฉันซึ่งเป็นผู้บังคับกองพันในที่สุดก็ตกลงให้ฉันตามไปกับกองทัพ ในเงื่อนไขว่าลูกชายของเราเรียกเขาว่า "พ่อ" ไม่ได้ ฉันแต่งงานกับสามีอย่างลับๆ มาแปดปี คอยดูแลพ่อแม่ของเขาในชนบทตลอดมา หลังจากพ่อแม่ของเขาเสียชีวิต ฉันกับลูกชายอ้อนวอนให้เขาอนุญาตให้เราติดตามกองทัพ เขาตกลงแล้ว แต่เงื่อนไขคือ: "เมื่อไปถึงกองทัพแล้ว พวกเธอเป็นแค่ญาติจากชนบทของผมครับ" ตอนนั้นฉันจึงรู้ว่าเขามีครอบครัวอีกครอบครัวหนึ่งในกองทัพแล้ว ต่อมา ฉันพาลูกชายจากไปโดยไม่หันกลับไปมองอีก ชายผู้เย็นชามาตลอด จู่ๆ ก็เริ่มลนลาน