การแบ่งฉากออกเป็นภาพนิ่ง ๆ สลับกับบทสนทนาเชิงปรัชญาทำให้จังหวะหนังไม่ถูกทำลาย เหมือนกับฉากใน 'The Tree of Life' ที่ผู้กำกับใช้ภาพและเสียงแทนบทสนทนาแบบตรง ๆ ผมคิดว่าผู้กำกับต้องการให้ผู้ชมได้หยุดคิดเอง มากกว่าจะถูกบอกให้คิดตาม เขาใช้สัญลักษณ์—แสง เสียง และกล้องที่ละลายขอบเขตของเวลา—เพื่อชักนำให้คนดูมองสองมิติคู่ขนาน
เป็นอนิเมะที่ผสมผสานระหว่างแฟนตาซีกับชีวิตประจำวันได้อย่างน่าสนใจเลยนะ 'The Royal Tutor' เนี่ย พล็อตอาจดูเรียบง่ายแต่ดึงดูดด้วยการเล่าเรื่องที่อบอุ่นและตัวละครที่มีเสน่ห์
สิ่งที่ชอบคือการพัฒนา character ของเจ้าหญิงแต่ละคน ที่ไม่ใช่แค่เรื่องของคำสาป แต่สะท้อนถึงความเป็นมนุษย์และการเติบโต อนิเมะทำได้ดีที่ทำให้เราหลงรักตัวละครแม้จะผ่านไปแค่ไม่กี่ตอน บทสนทนาที่เฉียบคมและการ์ตูนร้ายบางครั้งก็ทำให้ขำกลิ้ง