ยมบาลเจ้าขา ลงทัณฑ์ข้าเถิด

ยมบาลเจ้าขา ลงทัณฑ์ข้าเถิด

last update最終更新日 : 2025-07-12
作家:  Bunmeebooks完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
68チャプター
1.2Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

อ่านฟิน

แฟนตาซี

ปีศาจ

วัยรุ่น

ซาตาน

ความรักครั้งแรก

เข้าใจผิด

เกิดใหม่

แม้นถูกคำสาปให้เป็นสตรีแสนร่าน แต่ดวงวิญญาณมอบแด่ท้าวยมบาล แม้นจักร่านก็แค่กายที่ร้าวราน กมลมาลย์รักมั่นเจ้าอเวจีนานชั่วกัลป์

もっと見る

第1話

ตอนที่1 เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

“Bu, percaya Sekar, Bu ... Sekar nggak sadar-“

Plak!!

Tamparan keras Ibu layangkan ke pipi, membuat pandanganku mengabur.

"Siapa yang bisa percaya omonganmu, Sekar!'

Pipiku panas dan perih. Namun, lebih sakit sayatan luka di hati ini.

Gimana lagi aku bilang kalau aku nggak salah, Bu …? Aku korban ...!

~~*~~

Sejak beberapa bulan lalu aku memang merasa tak aman di rumah sendiri. Dimulai saat sikap kakak ipar terasa berbeda saat memandangku.

“Sekar ...?" Suatu hari Bang Jordi juga pernah tiba-tiba muncul di depan pintu kamar, membuatku yang tengah terbaring letih sepulang sekolah langsung terduduk.

Sontak aku merutuk, betapa bodohnya aku terlupa kunci pintu kamar. Biasanya pasti ku kunci setiap masuk, demi berjaga-jaga, apalagi jika cuma ada aku dan kakak ipar saja di rumah.

“Mau apa Abang?!” Panik aku melihatnya masuk, gerak cepat pasang kembali kerudung sekolah yang tadi sudah lepas.

Dia berjalan mendekat, menarik tanganku.

"Abang mau apa?!" teriakku keras.

“Udah, ayo, sini ke kamar abang!”

“Bang, jangan! Aku gak mau!” Berontak, aku berusaha melepas tangannya.

“Jangan apa, sih, Sekar! Ish, kamu ini, abang cuma mau minta dipijat. Perut kembung ni, masuk angin.”

“Gak mau, Bang! Aku nggak mau!" Kutahan badan di ambang pintu kamarnya, berpegangan kuat pada kusen. Tubuhku gemetar hebat karena takut. Air mata juga mulai jatuh.

Rumah lagi sepi. Ibu, dua kakak, juga satu iparku baru pulang kerja setengah lima nanti.

“Ayo, sini!!” Lengan bajuku ditariknya, hingga badan terseret ke dekat ranjang. Sampai di sini aku makin yakin, kakak ipar satu ini memang bukan manusia baik. Dia berniat jahat padaku!

“Aku gak mau, Bang!” Aku menggeleng, kalimat penolakan bercampur tangisku mulai pecah. Apalagi melihat lelaki itu langsung melepas bajunya.

“Beg*! Kamu pikir aku mau apa, hah?! Aku cuma mau minta tolong!” sentaknya sembari menarikku yang coba berlari keluar.

“Tolong pijat! Tuh, minyaknya ada di meja!” Tangannya mencengkeram lengan seragamku.

Tetap menolak, kugigit tangannya kuat, setelah lepas waktu tak kubuang untuk segera lari keluar rumah.

“Hei! Sekar! Sekar!!” teriaknya.

Tak mau menoleh ke belakang, aku terus lari menuju rumah teman yang tak jauh dari sini.

“Kenapa lari, Sekar? Ada hantu kah?” tanya kak Riri saat aku masuk pagar rumahnya dengan napas ngos-ngosan.

“Uhh ...! Enggak, kok, Kak ....” Kuatur napas. Setelah sedikit tenang aku bertanya, “Yandi ada kah, Kak?”

“Ada. Tuh sana!” Pakai mulut gadis berambut sebahu itu menunjuk halaman samping.

Aku permisi sambil mengusap sisa air mata, mendatangi cowok yang lagi memeluk gitar, tampak sesekali menulis di kertas.

Yandi suka membuat lagu dadakan, katanya hanya buat menghibur diri sendiri, tapi lagu ciptaannya menurutku bagus, mana suaranya juga khas ala-ala Afgan gitu. Yandi diidolakan banyak cewek di sekolah.

“Yan, sibuk gak?" Dia mendongak dengan kedua alis tebalnya terangkat melihatku.

“Eh, Sekar. Napa?”

"Tolong temanin aku, di rumah cuma ada Bang Jordi. Mana belum masak lagi buat sore."

Yandi menatapku sesaat, seakan tahu maksud permintaan tolongku Yandi pun langsung mengiyakan.

“Oh, oke, yuk!” Dia berdiri. Membuat tubuhku langsung terasa menciut. Puncak kepala hanya sebahunya.

Kami pamit pada Kak Riri di halaman depan. Jarak rumah Yandi ke rumahku hanya enam rumah, aku biasa minta tolong padanya begini. Saat aku takut diganggu Bang Jordi.

Aku dan Yandi baru masuk depan pintu sudah ditegur lelaki bertato naga di lengannya itu.

“Ngapain ke sini, Yandi? Mau ribut?" Wajahnya tidak suka melihat Yandi bawa gitar ke rumah.

“Main aja, Bang," sahut Yandi.

Aku langsung ke dapur.

“Awas kalau gojrang gojreng berisik. Aku lagi sakit kepala!” Pintu kamar terdengar dibanting, sedikit membuatku terlonjak. Untung gelas minuman untuk Yandi di tanganku tidak jatuh.

Apaan itu Bang Jordi! Katanya tadi masuk angin, sekarang sakit kepala? Orang aneh emang!

Ke depan, kutaruh gelas minum Yandi di meja.

“Yan. Kamu tetap di sini ya sampai Ibu pulang, aku mau masak dulu.”

“Yoi, santai aja.”

Aku bersegera ganti seragam dengan pakaian rumah sebelum ke dapur. Tentu masih memakai hijab instan lebar, kali ini warna hitam. Aku waspada tingkat tinggi juga efek takut pada suami kak Rana itu.

Ibu bisa marah besar kalau makanan malam belum siap saat pulang nanti. Setiap hari tugasku sepulang sekolah adalah masak.y Tugas yang diatur Ibu sebagai tanggung jawabku.

Makanan dibuat untuk 6 orang penghuni rumah.

Ibu memang melarang kak Rana dan Kak Winda pindah dari rumah ini walaupun sudah menikah. Jadi, kami tinggal bersama dua orang asing yang tak lain adalah kakak iparku. Sesuatu yang tak nyaman, karena aku sebagai gadis baru dewasa merasa risi dan kurang bebas.

Kata Ibu, beliau belum puas hidup sama anak-anaknya. Sementara dua kakakku dan suaminya juga kelihatannya betah sih, mungkin karena Ibu suka kasih tambahan uang buat bantu keperluan mereka.

Kak Winda, kakak pertamaku sudah nikah tiga tahun lalu, sementara kak Rana baru nikah setahun dengan Bang Jordi.

Di saat mereka betah, aku malah mau cepat lulus dan keluar dari rumah ini. Bukan apa-apa. Selain sering dimarahi Ibu, aku juga merasa tak mendapat keadilan. Biasanya anak bungsu disayang-sayang, sedang aku hampir tiap hari mendapat kata kasar kalau memancing Ibu marah.

Bang Jordi itu sejak berhenti dari kantor kerjanya serabutan, lebih banyak waktu tidur-tiduran di rumah malah. Yang bikin bergidik kuduk, matanya sering tercuri aneh melihat beberapa tubuhku. Padahal sudah tertutup hijab panjang, apalagi kalau enggak.

Perbuatan matanya sudah kuadukan pada kak Rana, tapi malah diomeli yang tidak-tidak. Bilang pada Ibu pun sama, beliau malah marah. Mereka bilang aku hanya mengada-ada, dan bikin ribut.

"Pikiranmu aja yang kotor, Sekar. Bang Jordi itu sudah anggap kamu adik!" Begitu sahut Kak Rana sambil mendorong kepalaku, saat kali kedua aku mengadu perbuatan suaminya.

Untung ada tetangga juga teman baik kayak Yandi. Dia yang rela duduk di ruang tamu menjagaku kalau ada Bang Jordi di rumah. Sebab sedikit kuceritakan padanya kalau aku takut pada ipar satu itu.

Yandi seumuran denganku, duduk di kelas duabelas juga, hanya kami beda sekolah. Dia di SMA Negeri, sedang aku di SMK ambil jurusan Tata Busana.

🍁

Waktu berjalan hingga mendekati kelulusan, aku mulai merasa aman karena belakangan Bang Jordi terlihat menghindar, bahkan tak pernah menegur atau memerhatikanku seperti sebelumnya.

Dugaan buruk tentangnya sedikit berkurang. Meski begitu aku tetap berhijab di rumah, dan tak lupa mengunci pintu kamar.

Tak di sangka, di hari ini, hari Jumat saat seperti biasa aku pulang cepat dari sekolah harus mengalami takdir mengerikan ....

Tadi, saat di teras tidak ada motor Bang Jordi terparkir aku merasa aman masuk sendiri di rumah. Mengira rumah dalam keadaan kosong.

Usai berganti pakaian aku langsung ke dapur, seperti biasa tugas menyiapka makan siang. Ibu dan kak Rana kadang pulang makan siang di rumah.

“Duhh, kenapa nggak mau nyala ...?” Kompor gas sedang rewel, meski sudah kucoba nyalakan lima kali belum mau menyala. Saat akan goreng ikan tadi gas habis, ini baru kupasang dengan tabung baru dari stok di gudang.

Aku jongkok lagi di bawah kitchen set. Coba lepas regulator, lalu pasang lagi.

“Ada apa, Sekar?” Tiba-tiba suara lirih ada di dekat telinga, membuatku refleks menoleh.

"Ya Allah!" Aku terperanjat diri melihat ada Bang Jordi sudah jongkok tepat di depan mata. Mukanya hampir bersentuhan dengan mukaku!

Ouggh!!

Tanpa berpikir aku sontak berdiri, lupa kalau sedang di kolong meja tembok. Atas kepalaku pun terantuk keras, langsung berdenyut membuat mata berkunang-kunang.

Duhh, sakitnya ...!

Tertunduk sejenak kuusap kepala yang berdenyut keras.

… sejak kapan Bang Jordi di rumah? Bukannya tadi nggak ada ...?

“Makanya hati-hati, Sekar. Gitu aja kaget. Duduk sini.”

Bang Jordi membantuku duduk di kursi makan.

“Minum dulu, nanti juga hilang. Cuma kejedut dikit kok manja sekali," ujarnya terdengar kesal padaku

Ini terbentur, Bang! Bukan kejedot lagi!

Disodorkan segelas air putih untukku. Aku menolak, tapi tangan ini digenggamkannya pada gelas.

“Minum, Sekar. Nanti ada apa-apa sama kamu aku yang disalahin ibumu. Ayo minum, aku lihat dulu gasnya. Ibu katanya pulang siang lho, kalau lambat masak kamu bisa dipukul lagi.”

Ibu memang begitu, aku salah sedikit tangannya mudah melayang. Ini tinggal goreng ikan yang sudah dibumbui.

Aku meminum air yang diberi Bang Jordi.

“Nah, lihat, sudah bisa dipakai,” ujarnya sambil menyalakan kompor.

Menoleh padanya, aku mengerjapkan mata, merasa aneh melihat lelaki itu seperti berbayang lebih dari satu.

Kenapa api biru itu juga terlihat bergoyang?

Kepala terasa makin ringan, tapi mata ini berat mau menutup, denyut kepala tadi pun terasa lenyap.

“Sekar, kamu kenapa? Sini abang bantu ….” Suara Bang Jordi terdengar aneh.

Aku menggeleng, berusaha membuka mata yang makin terasa lengket.

“Tidur aja, Sekar. Ampuh, 'kan, dikit aja ketelan kamu bakal terbang.”

Apa maksudmu, Bang?!

Tidak!

Aku harus bangun!

Tapi yang terlihat kemudian cuma gelap … mata ini tak mau membuka.

Entah berapa lama aku tertidur. Begitu bangun ada suara ramai di telinga, tubuhku juga terasa jadi rebutan.

“Kurang aj** kamu, Sekar! Kurang aj**!!” teriak seseorang keras sambil memukulku. Itu ... suara Kak Rana?

“Anak tidak tahu diri memang kamu, ya!”

Tubuhku terasa ditarik sana-sini, terasa nyeri menghujani semua bagian tubuh.

Itu suara Ibu juga ….

Ada apa …?

Aku berusaha membuka mata yang terasa lengket.

“Sayang, kamu tau kan aku lagi gak enak badan, dia malah masuk kamar kita. Ya, terjadilah.”

Ucapan Bang Jordi belum kumengerti.

Rasanya aku bermimpi, tapi pukulan ini sakit ….

Sampai aku sadar kemudian, melihat diri dan pakaianku ....

Ya, Allah …!

“Bu, ini kenapa ...?" Aku langsung menangis histeris.

Ibu terus memakai dan memukulku.

"Bu, Sekar nggak salah … Sekar gak tau-” Aku sudah tersadar sepenuhnya dengan apa yang terjadi.

"Nggak salah apa?! Kamu yang masuk kamar kakakmu?!"

“Bu, percaya Sekar, Bu ... Sekar nggak sadar-“

Plakk!!

Tamparan keras Ibu layangkan ke pipi, membuat pandanganku mengabur. "Siapa yang bisa percaya omonganmu, Sekar!'

Pipiku panas dan perih. Namun, lebih sakit sayatan luka di hati ini.

"Gimana lagi aku bilang kalau aku nggak salah, Bu …? Aku korban Bang Jordi! Dia menjebakku!"

Aku terus membela diri agar Ibu dan Kak Rana percaya. Namun, tetap saja tubuhku didorong, Kak Rana bahkan menyepak keras kakiku yang meringkuk di depan Ibu.

“Sayang, sudah. Kasihan, Sekar.” Lelaki bej*t itu menegur istrinya.

“Kasihan kata Abang?! Apa Abang juga suka ya, sampai mau-mau aja!”

“Kak … ini fitnah, Kak. Sekar-”

“Diam kamu!”

“Sayang, abang ini laki-laki, mana sanggup lah abang tolak.” Lelaki itu lagi-lagi membela diri.

“Abang sama aja! Gatal! Aku benci!” Mengentakkan kaki kakakku itu keluar kamar, sempat lempar hairdryer mengenai lenganku saat dia melewati meja rias.

Ibu masih bergeming dengan tatapan mata berkilat ke sini.

Kuusap mulut yang perih, membuat darah tampak menempel di jari. Rambut panjang yang selama ini kututup sudah terurai berantakan, susah payah kembali kututupi dengan kerudung di dekat kasur.

"Percuma kamu tutupi, Sekar! Percuma! Kamu itu cuma kotoran!"

“Bu ….”

“Jangan panggil aku ibu! Kamu bukan anakku! Bukan anakku!! Perbuatanmu sangat memalukan, Sekar!!”

Tangan yang mau menyentuh kakinya ditendang Ibu keras.

Ibu lalu keluar kamar membawa amarahnya. Tertinggal aku tak berdaya di kamar Kak Rana ini. Tempat manusia durjana itu telah menghancurkan masa depanku.

“Bu … percaya Sekar, Bu … tolong ...." Aku harus bagaimana, Bu ...? Rintih hatiku memohon siapapun bisa membantu.

Diri jatuh dalam titik terendah. Rasanya ingin mati saja daripada ternoda begini ....

Sama sekali tidak ku sangka, setelah gagal berkali-kali menggangguku lelaki itu tega berbuat nista.

Dia bahkan ... menuduhku yang telah menggodanya ....

Dasar manusia tidak punya hati!

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
68 チャプター
ตอนที่1 เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
เกศราเหยียบคันเร่งรถหรูมุ่งหน้าสู่สนามบินสุวรรณภูมิเพื่อไปรับ ‘ดอน’ สามีที่เพิ่งกลับมาจากการไปเรียนต่อปริญญาเอกที่อเมริกาดร.ดอน เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยชื่อดัง ส่วนเธอเป็นผู้แทนขายยาให้กับโรงพยาบาลต่าง ๆ ทั่วประเทศแม้อาชีพของเธอจะไม่มีเกียรติ ไม่มีหน้ามีตาเท่าสามี แต่เงินเดือนนับว่าสูงกว่ามาก ๆ บางเดือนเงินทุนการศึกษาที่มหาวิทยาลัยให้กับดอนไม่พอใช้ ก็เป็นเกศราที่ต้องส่งเงินให้สามีใช้ที่ต่างประเทศวันนี้เขาเรียนจบกลับมาแล้ว เธอทั้งดีใจ และโล่งอกหนึ่งเธอจะได้ไม่ต้องหาเงินตัวเป็นเกลียวเพื่อส่งให้เขา สองเธอจะได้ใช้ชีวิตอย่างคู่รัก นอนด้วยกัน กินด้วยกัน และจูงมือเดินเที่ยวไปด้วยกันเหมือนคู่รักคนอื่น ๆ เสียทีในขณะที่เกศรากำลังหวนคิดถึงสามีนั้น จู่ ๆ รถบรรทุกก็เบรกกะทันหัน เธอจึงรีบหักพวงมหาลัยหลบเข้าข้างทางเพื่อไม่ให้รถของตนชนเข้ากับท้ายรถบรรทุก ทำเอารถของเธอเสียหลักพุ่งตรงดิ่งเข้าหาเสาไฟฟ้าหญิงสาวจึงรีบเหยียบเบรกรถ.....ตู้ม !เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เกศรารู้สึกเหมือนตนเองหมุนคว้าง แล้วกลับมายืนงง ๆ อยู่ข้างถนนเธอเห็นรถที่ตามหลังมาชะลอความเร็ว รถบางคันถึงกลับหยุด จากนั้น ชาวบ้านที่อยู
続きを読む
ตอนที่2 อีกครั้ง
มีคนต้องการให้เธอตาย !แล้วใครกันหละที่อยากให้เธอตายเมื่อคำถามนี้เกิดขึ้นในหัว ร่างโปร่งแสงของเธอก็หายวาบกลับมายืนอยู่ที่หน้าบ้านของตนเอง“เอ๊ะ ฉันกลับมาบ้านได้ยังไง”เกศราเดินเข้าบ้านผ่านประตูเข้าไป ได้ยินเสียงคนคุยกันดังมาจากห้องสาวใช้ เธอจึงเดินทะลุประตูห้องเข้าไปเห็นนังแจ๋วกำลังนั่งอยู่บนตักไอ้เข้มผู้เป็นสามี“พี่ทำงานให้แจ๋วสำเร็จแล้วนะ ขอรางวัลให้พี่บ้างซีคนดี”ไอ้เข้มหุ่นล่ำเป็นคนสวนประจำบ้าน ซุกไซ้ซอกคอคนรักสาว“แหม... ก็แค่ตัดเบรกรถยัยคุณนายหน้าโง่ งานง่าย ๆ แค่นี้พี่จะเอารางวัลอะไรเยอะแยะ”แจ๋วสะบัดเสียงคล้ายไม่พอใจ แต่กลับไม่ผลักไสสามีออก หญิงสาวลูบไล้ปลุกอารมณ์ของเขาเช่นกันเกศราได้ยินเช่นนั้นถึงกลับตาเขียวปัด “หน็อยแน่ ! เป็นเพราะมึงสองตัวนี่เองที่ทำให้ฉันต้องตาย พวกแกเกลียดอะไรฉันหนักหนา เงินเดือนฉันก็ให้ ด่าก็แทบจะไม่เคย”ผีสาวยืนโกรธเกรี้ยวอยู่กลางห้อง ในขณะที่สองหนุ่มสาวบนเตียงยังคงนัวเนียกันไม่เลิก“ถึงงานจะง่าย แต่งานนี้ แจ๋วได้ค่าจ้างมาไม่น้อยไม่ใช่หรือ”“ก็พอใช้ได้สบาย ๆ ไปครึ่งปีเชียวหละ เดี๋ยวถ้าคุณพิมพ์ทราบแน่ชัดว่าคุณนายตายแน่แล้วก็จะโอนเงินให้ฉันอีกครึ่งหนึ่
続きを読む
ตอนที่3 ผีสาว
“อ้ายย...ซี้ดด... ดูดแรง ๆ อีก ซี้ดด...โอววว...เสียว ซี้ดดด อา”เกศรารู้สึกว่าร่างที่ตนเองสิงอยู่น้ำหวานเริ่มไหลแฉะออกมา ยิ่งนายเข้ม กดปากฝังลึก แล้วดูดติ่งเสียว เธอยิ่งแอ่นร่างเร่า ๆ ร้องครางใหญ่ เด้งเนินสาวอัดกับใบหน้าแฟนหนุ่มแผล่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆม๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆนายเข้มช้อนมือเข้าใต้สะโพกหญิงสาว แล้วดันให้เนินเนื้อสาวหยัดเข้าหาปากตนมากขึ้น ก่อนดูดหอยดังจ๊วบ ๆ“ซี้ดดดด เสียวววว อา”ผีสาวร่างแจ๋วร้องลั่น ร่างบิดแอ่นเนินสาวของเธอใส่ปากชายหนุ่มแทบจะเอาส่วนนั้นกระแทกหน้าเขาแรงๆ“อ๊า !”ในที่สุดร่างของเธอก็เกร็งสะท้าน น้ำหวานแตกออกพรวด ๆนายเข้มรีบตวัดลิ้นเลียอย่างหิวกระหายแผล่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆม๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเกศราในร่างของคนใช้สาวถึงสวรรค์ด้วยปากของคนสวน เขาเก่งเหลือเกิน แค่ปากยังเสียวสะท้านเพียงนี้ ถ้าได้ดุ้นใหญ่ ๆ ที่สัมผัสเมื่อครู่กระแทกจะเสียวแค่ไหนเพียงแค่คิดถึงตรงนี้ น้ำหวานของเธอก็ฉ่ำแฉะออกมาอีกแล้ว เสียวรูสาวจนน้ำไหลแฉะอยากเอากับคนสวนจริงๆเมื่อคิดได้ดังนั้น เกศราก็ผลักร่างนายเข้มให้ล้มนอนกับเตียง แล้วขึ้นเธอจับดุ้นยักษ์จ่อเข้าที่รู แล้วกดร่องสาวลงขย่มส๊วบ
続きを読む
ตอนที่4 อยู่ ๆ ก็เป็นลม
เธอส่งเสียงงัวเงียตอบกลับไป เพราะอยู่ในร่างมนุษย์จึงรู้สึกอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงหลังจากทำกิจกรรมบนเตียงอย่างหนัก“นี่ นังแจ๋ว ฉันได้รับข่าวการตายของเกศแล้วนะ” เสียงปลายสายเป็นเสียงผู้หญิง “เดี๋ยวฉันจะโอนเงินให้แกตามที่ตกลงกันเอาไว้”เกศราได้ยินเช่นนั้นถึงกับเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน“เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ”คำพูดของเกศราในร่างของสาวใช้ ทำเอาคนปลายสายชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับมาว่า“เอาเป็นว่า... งานที่ฉันสั่งให้แกทำเห็นผลเรียบร้อยแล้ว ฉันจะโอนเงินตามที่ตกลง แค่นี้แหละ”ตื้ด ๆ ตื้ด ๆ ตื้ด ๆปลายสายตัดไปแล้ว เกศรายังคงกำโทรศัพท์แน่น เสียงผู้หญิงที่โทรมาเมื่อสักครู่ช่างคุ้นหูมาก และที่สำคัญผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่สั่งให้คนใช้มาตัดสายเบรกรถเธอ !“ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าแกเป็นใคร”เกศราคำรามออกมา พลางจิ้มลงบนจอโทรศัพท์เพื่อไล่ดูชื่อที่โทรมาเมื่อสักครู่“คุณพิมพ์ เพื่อนคุณนาย”เธออ่านออกเสียงเบา ๆ มือของเธอถึงกลับสั่นระริก หัวใจเหมือนถูกค้อนปอนด์ทุบลงที่กลางใจจนเจ็บไปหมด“พิมพ์... ทำไม.. ทำไมเป็นแก เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่เหรอ”เกศราน้ำตารื้นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด และสับสน เธอดีกับเพื่อนสาวคนนี
続きを読む
ตอนที่5 ณ สถานีตำรวจ
ผีสาวกระโดดโหยงถอยห่างออกมาด้วยความตกใจ เมื่อตั้งสติได้เธอก็มองดูชายคนนั้นดี ๆ แล้วพบว่า เขาเป็นบุรุษรูปร่างสูงใหญ่ ผิวตลอดทั้งตัวสีแดงดำ นุ่งโจงกระเบนสีแดง ครึ่งบนสวมเครื่องประดับโบราณสีนิล ถือไม้สามง่าม ใบหน้าคมเข้มน่าเกรงขาม โดยเฉพาะดวงตาที่ดุมากแม้ว่าเขาจะดูน่ากลัว แต่ทำไมเกศรากลับรู้สึกว่าเขามีเสน่ห์ต่อเพศหญิงอย่างเหลือล้น“คุณคือยมทูตเหรอ”เกศราเลียบเคียงถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“เหอะ”บุรุษนุ่งชุดโบราณผู้นั้นไม่ตอบ กลับเชิดหน้าแล้วแค่นเสียงในลำคอ ราวกับว่าหญิงสาวได้พูดอะไรที่เป็นการดูถูกเขาเข้าแล้วเกศราจึงเดาต่อไปอีกว่า “ถ้าไม่ใช่ยมทูต งั้นท่านก็คงเป็นยมบาลสินะ”“เจ้าอยู่กับข้าในนรกนับพันปีแล้ว ยังกล้าลืมข้าได้ เหอะ” น้ำเสียงนั้นคล้ายกับว่าน้อยใจ “แต่ช่างเถอะ ข้าไม่เอาความกับผีอ่อนแอเช่นเจ้าหรอก วันนี้เจ้าต้องไปลงนรกกับข้า”“ไม่นะ ! ข้าไม่ลงนรก” เกศราถอยหนีออกไปอีกหลายก้าวพลางส่ายหน้า “คนที่สมควรไปลงนรก คือไอ้ดอนสามีชั่ว กับนังพิมพ์แพศยาแย่งผัวชาวบ้านนู้น”“ฮ่า ๆ” ยมบาลหัวเราะดังลั่น แล้วเอ่ยเสียงดังกังวานว่า “เกศรา... เจ้าคิดว่าตนเองดีกว่าคนพวกนั้นนักหรือ ข้าต้องมาลากเจ้าไปลงนร
続きを読む
ตอนที่6 สติไม่อยู่กับตัว
จ่ายาวโอดครวญ พลางบ่นผู้กองหนุ่มในใจว่า ‘ผู้กองยังโสดทำงานหามรุ่งหามค่ำได้สิ ผมจะแช่งให้ผู้กองมีเมียไว ๆ จะได้รู้รสชาติความโหดในชีวิตแบบผมบ้าง’“เอาเถอะ ๆ จ่าไม่ต้องไปโรงพยาบาลหรอก เดี๋ยวผมไปรับผลการชันสูตรเอง”“จริงเหรอผู้กอง”จ่ายาวร้องเสียงหลงตาวาว แทบจะกระโดดกอดผู้กองคนใหม่“ผมเคยพูดเล่นเหรอจ่า แต่อย่าแอบกลับก่อนเวลาราชการหละ ไม่งั้นผมรายงานสารวัตแน่”“ครับผม”จ่ายาวตะเบ๊ะท่าขึงขัง แล้วยิ้มหน้าบานออกไปด้วยเหตุนี้ผู้กองหนุ่มที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายสืบสวนสอบสวนคดีจึงต้องมารับผลชันสูตรพลิกศพของเกศราที่โรงพยาบาลเองโรงพยาบาลหาที่จอดรถยากมาก ผู้กองแจ็คจึงจอดรถไว้ที่ริมถนนด้านข้างของโรงพยาบาลจากนั้นก็เดินเท้าเข้ามาในจังหวะที่เขากำลังจะเดินเข้าประตูโรงพยาบาลนั้น หางตาของเขาบังเอิญเหลือบเห็นหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเสื้อกาวสีขาวตัวสั้นกำลังจะก้าวข้ามถนนในขณะที่รถวิ่งไปมาไม่ขาดสายท่าทางของเธอคนนั้นราวกับมองไม่เห็นรถที่วิ่งสวนกันไปมา เลือดตำรวจที่เป็นนักช่างสังเกต ช่างสงสัย และชอบแส่ทุกเรื่องของชาวบ้านก็หันขวับไปมองเธออย่างพิจารณาเธอคนนั้นเหมือนง่วง ๆ ซึม ๆ สติไม่อยู่กับตัวแล้ว เขาจึ
続きを読む
ตอนที่7 สตรีที่จิตใจอ่อนแอ
ทั้งสองจูบปากกันอย่างดูดดื่ม เรือนร่างนวลเนียนของหญิงสาวค่อย ๆ เลื้อยไปบนตัวของชายหนุ่ม“จ๊วบ.... อืม”ดอมตวัดปลายลิ้นเอาหัวนมเธอเข้าปากแล้วดูดดึงจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ“อ๊ะ.. อา ดอมขา พิมพ์เงี่ยนอีกแล้ว”หญิงสาวครางครวญ แล้วหล่อนก็เป็นฝ่ายดูดยอดอกปลุกความเสียวซ่านให้เขาบ้าง“โอ้วววว พิมพ์... คุณก็ทำผมแข็งโด่หมดแล้ววว อา”ดอนครางกระหึ่มเมื่อมือน้อย ๆ ของหญิงสาวกำรอบลำดุ้นของเขา แล้วเคลื่อนปากลงมาอมเข้าไปทั้งดุ้น แล้วตวัดลิ้นที่ปลายหัวบากถี่ ๆ ก่อนดูดแรงๆม๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อูยยยย พิมมมม อา”เขาเด้งเอวขึ้นด้วยความเสียวซ่านที่ถูกดูดอมเข้าลึก ๆ จนเกือบมิดด้ามม๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆแผล่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆหญิงสาวช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างหยาดเยิ้ม ดุ้นของผัวเพื่อนช่างอร่อยเหลือเกิน เธอจับลำดุ้นของเขาสาวรูด ใช้ปลายลิ้นไล้เลียเล่นอย่างชอบใจ“อู้ยยยยย... พิมมม ผะ ผมจะไม่ไหวแล้ววว ซี้ดด อา”ดอนครางใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน เด้งเอวเข้าใส่ปากหญิงสาว เธอยิ่งกํามันแน่นแล้วรูดปากใหญ่ในที่สุดเขาก็ทนความเสียวซ่านไม่ไหว ระเบิดน้ำแตกออกใส่ปากเมียน้อย“อ๊ากกกกก”ม๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆแผล่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
続きを読む
ตอนที่8 ชะงัก
เกศราอยากจะเข้าไปบีบคอให้ชายโฉดหญิงชั่วคู่นั้นแดดิ้นไปต่อหน้าต่อตา แต่เธอสัมผัสพวกเขาไม่ได้ ทำได้เพียงสิงร่างสตรีที่จิตใจอ่อนแอเธอจะทำอย่างไรหนอให้โลกรับรู้ว่าคนชั่วสองคนนี้วางแผนฆาตกรรมเธอ !แล้วสายตาของผีสาวก็เห็นผู้หญิงที่อยู่ห้องข้าง ๆ กำลังเดินสะลึมสะลือ ในมือถือโทรศัพท์เพื่อส่องแสงนำทางไปเข้าห้องน้ำ ทำให้เธอคิดถึงแผนการบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหายตัวแวบเข้าไปสิงร่างของพิมพ์วาบ.....พิมพ์ที่กำลังนอนกอดดอนหอบกระเส่าด้วยอารมณ์รัญจวน จู่ ๆ ก็ลืมตาโพลงขึ้น ดวงตาแข็งกร้าวทำเอาชายหนุ่มที่กำลังนัวเนียเธออยู่ชะงัก ถามหญิงสาวด้วยความแปลกใจว่า“พิมพ์ เป็นอะไร หรือว่าเมื่อครู่ผมยังปรนเปรอความสุขให้คุณไม่พอ”ท้ายประโยคชายหนุ่มซุกไซ้ลงไปจูบที่ซอกคอของชู้สาวเพื่อเอาใจเกศราในร่างของเพื่อนสนิท รีบกะพริบตา ปรับสีหน้า แล้วปั้นยิ้มฉ่ำเยิ้ม“ดอนขา.... ความสุขที่คุณให้มันล้นปรี่จนเต็มร่องพิมพ์เลยค่ะ แต่เมื่อครู่พิมพ์แค่นึกถึงเกศราเขาน่ะค่ะ”“จะไปนึกถึงคนอื่นทำไมกัน คิดถึงอนาคตเราสองคนดีกว่า”ดอนส่งเสียงตอบอู้อี้ผ่านริมฝีปากที่กำลังพรมจูบลงมาจนถึงทรวงอกของหญิงสาว“อะ... ดอนขา...”เกศราในร่างคนอื่นส่งเส
続きを読む
ตอนที่9 หน้าแดงระเรื่อ
วิญญาณของเกศราเด้งออกมาจากร่างของผู้หญิงในชุดนอนคนนั้น ทำให้เจ้าของร่างตัวจริงมีสติคืนมาด้วยอาการงงงวยหล่อนกะพริบตาปริบ ๆ มองหน้าผู้ชายที่ตนกําลังทับอยู่ส่วนผู้กองแจ็อุทานด้วยความแปลกใจเมื่อพบว่าผู้หญิงที่เขาเพิ่งช่วยชีวิตมาจากระเบียงนั้น คือ...“หมอหมวย !”“ผู้กอง คะ คุณมาอยู่ที่นี่ได้ไงคะ”“ผมต่างหากที่ต้องถามคุณ ดึก ๆ ดื่น ๆ แบบนี้คุณปีนข้ามระเบียงไปห้องคนอื่นเขาทำไม”“ฉันเนี่ยนะปีนระเบียง”หมอหมวยร้องเสียงหลง คราวนี้หล่อนตื่นตัวเต็มที่แล้ว“ก่อนที่จะอธิบายอะไร คุณหมอช่วยลุกออกไปจากตัวผมก่อนได้ไหมครับ”ผู้กองแจ็คสีหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทุกขณะ เพราะร่างกายนุ่มนิ่มของหมอหมวยที่ทับอยู่บนตัวเขาเริ่มจะทำให้อารมณ์ของเขาปั่นป่วนเสียแล้ว“เอ๊ะ...”หมอหมวยรีบดันตัวเองลุกขึ้นนั่งแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ“เอ่อ... ผมติดต่อขอเช่าห้องเพื่อซุ้มดูคนร้ายที่ห้องนู้น”ผู้กองแจ็คชี้ไปยังห้องพักที่ติดกับห้องของพิมพ์อีกฝั่ง“คิดไม่ถึงว่า พอเปิดประตูระเบียงออกมา แล้วจะบังเอิญเห็นคุณกำลังปีนระเบียงออกมาจากห้องนั้น จนเกือบจะตกตึกลงไปตายแล้วนะคุณ”ประโยคสุดท้ายเขาเสียงเข้มขึ้น คล้ายกับจะดุหญิงสาวกลาย ๆ“ฉันไม่ร
続きを読む
ตอนที่10 แรง
“โอ้ว... เจ้าเด็กนี่ พองสู้ปากดีนัก”เกศราตาวาว เห็นแก่นกายของหนุ่มน้อยพองใหญ่จนคับปากเช่นนั้นก็ทำเอาเธอน้ำแฉะออกมาที่หว่างขา รู้สึกหงี่ขึ้นมาเหมือนกันม๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆแผล่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อู้ยยยย อา พะ พี่สาว ดูดผมจนแข็งหมดแล้ว”ผีสาวได้ยินเสียงเขาร้องขึ้นเช่นนั้นก็ชะงัก รีบคายดุ้นออกจากปาก“น้องมองเห็นพี่ด้วยรึ”“แล้วทำไมจะไม่เห็นล่ะ”“กะ ก็....”เกศราคิดจะบอกว่าตนเองเป็นผี ก็กลัวว่าน้องมันจะกลัวจนดุ้นหด อดเย้วกันพอดีจึงเลื้อยตัวขึ้นคร่อมตัวหนุ่มน้อยอย่างยั่วยวนแล้วตอบบ่ายเบี่ยงไปว่า“เรื่องเห็นไม่เห็นช่างมันเถอะจ้ะ.... เอาเป็นว่าถ้าน้องมองเห็นพี่ คืนนี้มันแน่นอน”สิ้นคำ เกศราก็โผเข้ากอดและจูบปากหนุ่มน้อยก่อน อีกทั้งยังเลื่อนมือลงไปจับแก่นกายแล้วสาวแก่นลำจนมันดิ้นสู้มือ“หืม....”หนุ่มน้อยครางหือในลำคอ เขาบดจูบเธออย่างหนักหน่วงพอกัน อีกทั้งยังแทรกมือเข้าไปลูบไล้โหนกเนินที่เธอแอ่นบิดเอวเร่า ๆ อย่างโหยหา“อึก.... อื้อออ”เกศราครางฮือในลำคอด้วยความเสียวซ่าน ไม่คิดว่าหนุ่มน้อยคนนี้จะช่ำชองนักจากนั้น เกศราก็รีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออกแล้วทิ้งตัวลงนอนถ่างอวดเขา“เมื่อครู่ทำรูปนางแบบ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status