หยุนเช่อ

อวิ๋นซือ ดรุณีน้อยวัยสิบห้าขึ้นเกี้ยวสีแดงที่มีบุรุษแปดคนหามเข้าสู่สกุลหลัน พร้อมด้วยตำแหน่งฮูหยินใหญ่ที่ตบแต่งอย่างสมฐานะ หลันชิง มอบทุกสิ่งที่ปรารถนา ทว่าหนึ่งเดียวที่มิอาจให้คือความรัก เป็นภรรยาเอกแล้วอย่างไร เมื่อในใจสามีนางยังสู้อนุคนหนึ่งไม่ได้ด้วยซ้ำ ในวัยสิบเจ็ดนางจึงก้าวเท้าออกจากสกุลหลันพร้อมหนังสือหย่า สิ้นรักตัดวาสนาสายใยสามีภรรยาแต่เพียงเท่านี้ ตำแหน่งฮูหยินใหญ่มิใช่สิ่งที่นางปรารถนา ฮูหยินเพียงหนึ่งเดียวต่างหากที่ฝังใจ ทว่าเส้นทางใหม่ของชีวิตกลับมีบุรุษรูปงามชาติตระกูลดีอย่าง ฉิงเหวินฟู่ เข้ามา แม้มีบุพเพแต่ถ้าไร้วาสนาก็มิอาจบรรจบ ในเมื่อมีโอกาสไยนางจะมิให้ความปรารถนาดั่งคู่ยวนยางเป็นจริงเล่า

เพราะบิดาถูกกล่าวหาว่าก่อการกบฏ "ซุนลี่หรู" จึงต้องติดตามไปเพื่อฟังการไต่สวน แล้วถูกท่านแม่ทัพที่แสนเย็นชา "โจวจื่อรั่ว" บีบบังคับให้ต้องแต่งงานเพื่อแลกกับการปล่อยตัวบิดาของนางไป แต่แท้จริงแล้วบิดาของนางต้องการกันบุตรีออกจากอันตรายจึงแสร้งถูกกล่าวหาแล้วให้ "โจวจื่อรั่ว" รับปากแต่งงานเพื่อปกป้องนางแลกการกับยอมให้ข้อมูลเกี่ยวกับการก่อกบฏ โดยให้ทุกคนเข้าใจว่าซุนลี่หรูเป็นเพียงฮูหยินเชลยที่แต่งงานเป็นตัวประกันเพื่อบีบให้บิดาของนางยอมจำนนเท่านั้น การแต่งงานระหว่างฮูหยินเชลยที่แสนดื้อรั้นและท่านแม่ทัพผู้เย็นชาจึงก่อตัวเป็นความรักและความผูกพันอย่างช้าๆ พร้อมๆกับความเย็นชาที่ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน

ลี่มี่มี่นางงิ้วชื่อดังและบิวตี้บล็อกเกอร์ชื่อก้องถูกย้อนเวลากลับไปเมื่อ 600กว่าปีก่อน ณ.จวนสกุลหลินซึ่งถูกพระราชโองการสั่งประหาร 9 ชั่วโคตร จนหมดสิ้นตระกูล และเธอคือคุณหนูสิบหกนามว่าาหลินลี่ชา ซึ่งถูกไฟคลอกตายภายในบ่อน้ำร้าง ท่ามกลางสายตาคู่หนึ่งขององครักษ์เสื้อแพรซึ่งเป็นว่าที่คู่หมั้นของเธอในชาติอดีต "ข้าจะกลับมาหาเจ้าอย่างแน่นอน...ซือหม่าเยี่ยคัง ข้าจะต้องได้กลับมาแน่!!! ครั้นเธอถูกนำกลับมาอีกครั้งในฐานะลี่มี่มี่ นางงิ้วชื่อดังแห่งหอเลี่ยงเฟิ่ง และวางแผนที่จะเข้ามาเป็นอนุภรรยาของท่านโหวจอมโหด เพื่อเข้ามาอยู่ในจวนตงฉ่างโหวให้ได้ ลี่มี่มี่ต้องการคิดบัญชีแค้นกับทุกคนที่ทำให้ตระกูลหลินต้องสูญสิ้นโดยเฉพาะตงฉ่างโหวหรือซือหม่าเยี่ยคัง ผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรคนปัจจุบัน ท่านโหวจอมโหด ตาหนวดหน้าเหี้ยมที่ลี่มี่มี่ใช้เรียก แต่แล้วกลับถูกซ้อนแผนอย่างย่อยยับจากที่จะต้องเข้ามาเป็นอนุภรรยา ดันกลับกลายมาเป็นฮูหยินของท่านโหวจอมโหดแทน

เมื่อลู่เซวียนเฉ่าต้องเลือกระหว่างเข้าวัง กับแต่งเป็นฮูหยินน้อยอวี้ นางจึงเลิกอย่างหลังเพื่อรอวันหย่าจะได้ใช้ชีวิตของตนเอง แต่กลับตกหลุมพรางรักให้ชายร้อยเล่ห์เช่นอวี้เหวินจิ้ง

ความตายก็เหมือนหลับฝันไปตื่นหนึ่ง แต่ใครจะรู้ว่าพอตื่นขึ้น หยวนเล่อเล่อ ก็เขาไปอยู่ในร่างของ ซูเหยียนเล่อ ฮูหยินน้อยจวนแม่ทัพที่ไม่เพียงแค่ถูกหย่า แต่นางยังถูกส่งตัวไปอยู่ไกลถึงหมู่บ้านชาวนาที่ทั้งยากจนและห่างไกล ข้างตัวมีจดหมายลาตายของเจ้าของร่าง บอกเล่าเรื่องราวอันน่ารันทดใจที่เกิดขึ้น ราวกับต้องการบอกเล่าถึงความอยุติธรรมที่ตนได้รับ หยวนเล่อเล่อไม่ใช่คนที่ชอบหาเรื่องวุ่นวายใส่ตัว ดังนั้นในหมู่บ้านแห่งนี้นางกลับมีชีวิตที่เรียบง่ายและสุขสบายยิ่ง ทว่า...หลังบังเอิญเก็บชายหนุ่มหล่อเหลาใกล้ตายได้บนเขา แถมนางเรียกเขาว่า อาซาน ให้เขาอยู่ข้างกาย ใช้งาน ช่วยงาน กระทั่งนางไหนเลยจะคาดคิดว่านั่นจึงจะเป็นสาเหตุของเรื่องวุ่นวายที่นางไม่ต้องการพานพบ!!!

ในแวดวงตระกูลผู้ดีมีธรรมเนียมที่รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ย คู่สมรสที่แต่งงานเพื่อผลประโยชน์สามารถต่างคนต่างใช้ชีวิตของตนเองได้ แต่ของที่ซื้อให้มือที่สามจะต้องซื้อให้คนในบ้านอีกหนึ่งชิ้นเสมอ เจียงอวี่หมิงเป็นคนที่เคร่งครัดในกฎ ดังนั้นต่อให้ภายหลังตระกูลเสิ่นล้มละลาย เขาก็ยังยืนกรานปฏิบัติตามกติกานั้นเป็นอย่างดี เขามอบความเคารพที่เสิ่นชิงหยวนสมควรได้รับอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง บัตรของเด็กเสี่ยมีเงินใช้จ่ายเดือนละห้าแสน บัตรของเสิ่นชิงหยวนก็ต้องมีเงินห้าสิบล้านโอนเข้าอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีวันขาด เขาเพิ่งจะมอบเครื่องประดับมูลค่าหนึ่งล้านให้กับเด็กเสี่ยนั่น เขาก็ไม่ลืมที่จะไปงานประมูลทุ่มเงินมหาศาลเพื่อส่งแหวนโบราณมรกตเขียวมูลค่าห้าร้อยล้านมาให้เสิ่นชิงหยวน เหล่าคุณนายตระกูลใหญ่ที่ชินตากับผู้ชายเจ้าสำราญ แม้จะถอนหายใจให้กับความรักที่อื้อฉาวสะเทือนทั้งเมืองของเสิ่นชิงหยวนกับเจียงอวี่หมิง แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะพากันเตือนเธอ ให้รู้จักพอ รู้จักพอเหรอ? เสิ่นชิงหยวนรู้จักพออยู่แล้ว ดังนั้นเธอจึงเอ่ยปาก ในวันที่เจียงอวี่หมิงประกาศมอบบ้านชานเมืองที่แทบไร้ค่าให้กับเด็กเสี่ยอย่างเปิดเผย ขณะที่เธอรับโฉนดวิลล่า “นอร์ทชอร์หมายเลขหนึ่ง” จากมือเขา ก็เลยถามเขาอย่างสบาย ๆ ว่า “จู่ ๆ ก็รู้สึกเบื่อขึ้นมานิดหน่อย เราหย่ากันดีไหม” ......