อวสาน

เพราะฉันมองเห็นเวลาตายที่นับถอยหลังเหนือศีรษะของญาติพี่น้อง ครอบครัวจึงมองว่าฉันเป็นตัวโชคร้าย ฉันบอกเวลาตายของคุณปู่ พ่อ และแม่ พวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุต่างๆ ภายในวันเดียวกัน พี่ชายทั้งสามคนเชื่อว่าเพราะคำสาปแช่งจากปากของฉัน เป็นสาเหตุทำให้พวกเขาตาย จึงเกลียดชังฉันอย่างที่สุด ส่วนน้องสาวที่แม่ตายระหว่างคลอด กลับเติบโตมาท่ามกลางความรักและการเอาใจใส่ พี่ชายบอกว่าน้องสาวเป็นดาวดวงน้อยที่นำโชค ตั้งแต่เธอเกิดมาทุกอย่างในบ้านก็ราบรื่น แต่แม่ก็ตายเพราะคลอดน้องนี่นา ในวันเกิดอายุสิบแปดของฉัน ฉันมองเห็นการเวลาตายของตัวเองผ่านกระจก ฉันซื้อโกศใส่อัฐิที่ชอบให้ตัวเอง แล้วทำอาหารเตรียมไว้เต็มโต๊ะ หวังจะกินมื้อสุดท้ายร่วมกับพี่น้อง แต่จนกระทั่งเวลานับถอยหลังสิ้นสุด ก็ไม่มีใครโผล่มาสักคน...

จากเรื่องเราเล่าขานในตำนานบทหนึ่ง ก่อนการล่มสลายของโลกเก่าเพื่อก่อกำเนิดขึ้นใหม่ ‘คาลรอส’ ราชาอสูรผู้พ่ายในสงครามครั้งสุดท้ายสูญเสียทุกอย่างได้นำพาจิตสุดท้ายก่อนสูญสลายของ ‘โคลว์’ ผู้เป็นที่รักเข้าสู่วัฏฏะในโลกมนุษย์เพื่อฟื้นฟูกลับอยู่เคียงข้างกันอีกครั้ง           ทว่าชะตากรรมกลับเล่นตลก จอมราชากำเนิดใหม่ในฐานะมนุษย์โดยสมบูรณ์หากแต่ไร้ซึ่งความทรงจำในกาลก่อน ส่วนผู้ที่เป็นดั่งดวงใจกลับกำเนิดใหม่ไม่ได้ กลายเป็นภูตผีกึ่งเป็นกึ่งตายที่มีความทรงจำทั้งหมดโดยสมบูรณ์           ผู้หนึ่งเกิดตายวนเวียนซ้ำซาก จิตใจเคว้งคว้างขาดหาย อีกผู้หนึ่งร่อนเร่ไร้ที่ไป ทำได้แค่เฝ้ามองทุกข์ทรมานกับการถูกลืม           จวบเมื่อทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้ง ปรารถนาที่เฝ้ารอกลับต้องแลกมาด้วยใครบางคนที่เกิดมี ‘น้ำหนักขึ้นกลางใจ...’ ***

ในตระกูลวาเลนติ คุณเกิดมาพร้อมกับชิปตัวหนึ่ง มันถูกหลอมรวมเข้ากับนาฬิกาชีวภาพบนข้อมือ หน้าปัดดิจิทัลของมันคอยนับถอยหลังทุกวินาทีที่คุณเหลืออยู่บนโลกใบนี้ ทุกคนต่างเห็นตัวเลขที่กำลังนับถอยหลังบนนาฬิกาของน้องสาวฝาแฝดของฉัน และบนนาฬิกาของฉัน พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าเธอจะตายในวันเกิดครบรอบอายุ18 ปีของเรา วิเวียนจึงกลายเป็นเจ้าหญิงผู้สูงส่งที่ใครก็มิอาจแตะต้องได้ในโลกอันโหดร้ายของเรา ชุดราตรีประดับเพชรทุกชุดเป็นของเธอ อัญมณีที่หายากที่สุดก็เป็นของเธอ แม้กระทั่งเศษเสี้ยวความเป็นมนุษย์สุดท้ายของพ่อก็ยังเป็นของเธอ ความอบอุ่นเพียงน้อยนิดที่เขาจะแสดงออกมาก็ต่อเมื่อเก็บปืนเข้าซองไปแล้วเท่านั้น ฉันเคยสงสารเธอ เวลาของเธอกำลังจะหมดลงแล้ว แต่วาบหนึ่งในใจ... พระเจ้า ฉันอิจฉาเธอเหลือเกิน เธอมีทุกอย่างที่ฉันไม่เคยมี นั่นคือความรักจากพ่อแม่ แล้วคืนวันงานเลี้ยงฉลองวันเกิดครบรอบ 18 ปีของเธอก็มาถึง พ่อกับแม่กลัวว่าฉันจะไปก่อเรื่องวุ่นวาย กลัวว่าฉันจะไปทำให้หัวหน้ามาเฟียของตระกูลพันธมิตรขุ่นเคืองใจ พวกเขาก็เลยขังฉันไว้ในห้องใต้ดิน ทั้งชื้น ทั้งหนาวเหน็บ ในขณะที่พิษไข้รุนแรงกำลังแผดเผาไปทั่วร่างของฉัน ฉันทุบประตูไม้โอ๊กหนาทึบ เสียงแหบพร่า "แม่คะ ได้โปรด! ปล่อยหนูออกไปที! หนูตัวร้อนไปหมดแล้ว หัวหนูจะระเบิดอยู่แล้ว..." จากด้านนอก เสียงของแม่ฟังดูเย็นชาและเด็ดขาดราวกับกับดักเหล็กกล้า "พอที เซียนนา! วันนี้เป็นวันเกิดอายุ 18 ของน้องสาวแกนะ วันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่! เลิกเล่นละครได้แล้ว! ทนทุกข์เงียบๆ เพื่อเป็นเกียรติเป็นศรีแก่ตระกูลไม่ได้หรือไง?" "แต่หนูป่วยจริงๆ นะคะ..." เสียงส้นตึกของแม่ก้าวเดินจากไป ก่อนจะค่อยๆ เงียบหายไปในความว่างเปล่า แล้วความมืดมิดก็กลืนกินฉันไปทั้งตัว และบนข้อมือของฉัน นาฬิกาชีวภาพกำลังกะพริบเตือนสถานะวิกฤต แจ้งเตือนวิกฤต: สัญญาณชีพไม่ตรงกัน ข้อมูลชิปที่จับคู่ไม่เข้ากัน กรุณาตรวจสอบยืนยันตัวตนผู้ใช้งาน

ห้าสิบปีแล้วนับต้องแต่วันสิ้นโลกได้เริ่มต้นขึ้น เพื่อเอาชนะสงครามกับปรสิตต่างดาวที่กินเวลามายาวนานทหารหน่วยพลีชีพจึงถือกำเนิดขึ้น แต่มีทหารหน่วยพลีชีพอยู่สามคนที่เอาชีวิตรอดมาได้ตลอด พวกเขาจะเอาชีวิตรอดไปได้อีกนานแค่ไหนและความสัมพันธ์พิเศษที่พวกเขาไม่คิดว่ามันเป็นมากกว่าเพื่อนจะลงเอยไปอย่างไร เรื่องราวกับทหารในวันสิ้นโลกทั้งสามคน #3P #โอเมก้า #อัลฟ่า #วันสิ้นโลก #ต่อสู้ #ความรักแต่คิดเพื่อนโซน

เหตุการณ์นั้นทำให้ความรักของเธอสิ้นสุดลง ในขณะเดียวกันกับที่เธอก็ได้พบรักใหม่ที่ไม่มีวันสิ้นสุด

สามปีหลังจากที่เจียงสืออี๋แต่งงานกับฟู่เยี่ยนฉือ เธอก็ได้รับข่าวดีข่าวหนึ่ง ในที่สุด เธอก็สามารถจากเขาไปได้เสียที “อีกหนึ่งเดือน พี่สาวของหนูก็จะกลับมาแล้ว หนึ่งเดือนนี้เธอก็แสดงบทเป็นเค้าต่อไปให้ดีล่ะ” ปลายสายโทรศัพท์ เสียงของแม่เจียงยังคงเย็นชาเหมือนเคย “พอทุกอย่างจบลง ฉันจะให้เงินเธอหนึ่งแสนห้าหมื่น แล้วปล่อยให้เธอไปใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองต้องการ” “เข้าใจแล้วค่ะ” เธอตอบเบา ๆ น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับสายน้ำที่ตายแล้ว หลังวางสาย เจียงสืออี๋เงยหน้ามองภาพถ่ายชุดแต่งงานขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนผนัง