นอกจากนั้น ฐานข้อมูลวารสารวิชาการอย่าง JSTOR หรือ Google Scholar ให้ภาพรวมของงานวิจัยที่อ้างถึงตัวบุคคลหรือผลงาน ซึ่งช่วยแยกแยะข้อเท็จจริงจากข่าวลือได้ดี ผมมักใช้หมายเลข DOI เพื่อค้นบทความต้นฉบับและตรวจสอบรายการอ้างอิงย้อนหลังว่ามาจากแหล่งไหนบ้าง ส่วนบรรณานุกรมใน WorldCat กับ Library of Congress ก็ช่วยให้เห็นการกระจายของผลงานในห้องสมุดระดับสากล ซึ่งเป็นสัญญาณว่าข้อมูลนั้นมีความน่าเชื่อถือ
ผมจำได้ว่าสิ่งที่เด่นชัดที่สุดคือการโปรโมทรายการและภาพยนตร์ผ่านรายการบันเทิงกลางคืนของอังกฤษ อย่างเช่น 'The Graham Norton Show' — ที่เขามาปรากฏตัวหลายครั้งเพื่อเล่าเบื้องหลังการทำงานและมุกตลกเกี่ยวกับตัวละคร อีกหนึ่งเวทีที่เห็นบ่อยคือ 'The Jonathan Ross Show' ซึ่งบรรยากาศค่อนข้างเป็นกันเองและเปิดโอกาสให้เขาขยายเรื่องราวในการเตรียมบท ผมมองว่าการเลือกโชว์พวกนี้ช่วยให้บทสนทนาที่เกี่ยวกับบทบาทใหม่มีทั้งมิติความขำและรายละเอียดของการแสดง ซึ่งแฟนๆ ชอบฟังมากกว่าข่าวสั้นๆ แบบพีอาร์