LOGIN“พี่หาญคะ” เธอเรียกเขาหลังจากรวบรวมกำลังใจ มองเขาแล้วรู้สึกว่าแก้มร้อนซู่ “พี่หาญไปค้างที่บ้านหลังนั้น เคยพาผู้หญิงกลับไปนอนด้วยหรือเปล่าคะ” หนึ่งธิดารู้สึกว่าเลือดในกายไหลวนรุนแรง ถามออกไปแล้วต้องกัดปากตัวเอง ด่าตัวเองเบาๆ ว่าเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ไปถามอะไรเขาแบบนั้นกัน อยากจะย้อนเวลากลับไปแล้วไม่ถามเขาแบบนี้นัก “ทำไมเหรอครับ” เขาเลิกคิ้วขึ้นถาม สายตาของเขาล้ำลึกจนเธอเดาไม่ถูกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ช่างเถอะ ถือว่าหนึ่งไม่ได้ถามพี่ก็แล้วกัน” เธอพูดแล้วเดินหนีในทันที “เดี๋ยวครับ” เขารั้งแขนของเธอเอาไว้ “มีอะไรคะ” ถามเขากลับไปเสียงสั่น แม้จะพยายามบังคับน้ำเสียงไว้ขนาดไหนก็ตามที “คนแบบพี่ถ้าไม่รัก จะไม่พาใครไปนอนด้วยสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกครับ” เขาก้มลงมากระซิบที่ริมหู ลมหายใจร้อนผ่าวทำเอาเธอแก้มร้อนระอุ พอเงยหน้ามองเขาก็สบกับในตาหวามลึกทำเอาใจสั่นสะท้าน
View More“แต่ยายสองกับน้าดาวก็หนีไปได้” เธอถอนใจหนักๆ กับเรื่องนี้“ตอนนี้ให้ตำรวจจัดการทุกอย่างเถอะ เราไปหาพ่อของหนึ่งกันดีกว่า”“ค่ะ พี่หาญ” ทั้งสองเดินทางมาหากวินที่บ้าน อีกฝ่ายมีสีหน้าดีขึ้น สดชื่นขึ้นมาก เมื่อเห็นว่าใครมา กวินก็ยิ้มกว้างทันที“คุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะ”“พ่อขอโทษ” ประโยคแรกที่กวินพูดขึ้นทำให้หนึ่งธิดาชะงัก ก่อนที่เธอจะยิ้มบางๆ ให้บิดา“หนูไม่เคยคิดโกรธอะไรคุณพ่อเลยนะคะ”“จริงๆ แล้วพ่อมีเรื่องจะสารภาพ” กวินเงยหน้ามองหาญ เขามองพ่อตาด้วยสายตาเรียบเฉย“เรื่องอะไรเหรอคะ” เธอหันไปมองสบตากับสามี เขานิ่ง ไม่ได้ตอบ แต่มันทำให้เธอสงสัยว่าเขากับบิดาน่าจะมีอะไรปิดบังเธออยู่กวินเริ่มเปิดปากเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง หนึ่งธิดารู้สึกช็อกกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่หนหลัง บิดาที่เธอเข้าใจว่าท่านคือผู้ให้กำเนิดกลับไม่ใช่ เธอเคยคิดสงสัยมาตลอดว่าทำไมท่านถึงไม่ค่อยรักเธอ มันเป็นแบบนี้นี่เอง พอกลับถึงบ้านหนึ่งธิดาถึงกับซึมและเงียบไปเลย หาญเข้าไปกอดรัดภรรยาสาวเบาๆ ดึงเธอมานั่งลงใกล้ๆเรื่องราวที่ได้รับรู้ทำให้เธอสะท้อนใจไม่น้อย คนที่เธอเข้าใจว่าเป็นพ่อบังเกิดเกล้า แท้ที่จริงคือเพื่อนของบิดาแท้ๆ ที่
“แต่ยายสองกับน้าดาวก็หนีไปได้” เธอถอนใจหนักๆ กับเรื่องนี้“ตอนนี้ให้ตำรวจจัดการทุกอย่างเถอะ เราไปหาพ่อของหนึ่งกันดีกว่า”“ค่ะ พี่หาญ” ทั้งสองเดินทางมาหากวินที่บ้าน อีกฝ่ายมีสีหน้าดีขึ้น สดชื่นขึ้นมาก เมื่อเห็นว่าใครมา กวินก็ยิ้มกว้างทันที“คุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะ”“พ่อขอโทษ” ประโยคแรกที่กวินพูดขึ้นทำให้หนึ่งธิดาชะงัก ก่อนที่เธอจะยิ้มบางๆ ให้บิดา“หนูไม่เคยคิดโกรธอะไรคุณพ่อเลยนะคะ”“จริงๆ แล้วพ่อมีเรื่องจะสารภาพ” กวินเงยหน้ามองหาญ เขามองพ่อตาด้วยสายตาเรียบเฉย“เรื่องอะไรเหรอคะ” เธอหันไปมองสบตากับสามี เขานิ่ง ไม่ได้ตอบ แต่มันทำให้เธอสงสัยว่าเขากับบิดาน่าจะมีอะไรปิดบังเธออยู่กวินเริ่มเปิดปากเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง หนึ่งธิดารู้สึกช็อกกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่หนหลัง บิดาที่เธอเข้าใจว่าท่านคือผู้ให้กำเนิดกลับไม่ใช่ เธอเคยคิดสงสัยมาตลอดว่าทำไมท่านถึงไม่ค่อยรักเธอ มันเป็นแบบนี้นี่เอง พอกลับถึงบ้านหนึ่งธิดาถึงกับซึมและเงียบไปเลย หาญเข้าไปกอดรัดภรรยาสาวเบาๆ ดึงเธอมานั่งลงใกล้ๆเรื่องราวที่ได้รับรู้ทำให้เธอสะท้อนใจไม่น้อย คนที่เธอเข้าใจว่าเป็นพ่อบังเกิดเกล้า แท้ที่จริงคือเพื่อนของบิดาแท้ๆ ที่
ปกติสุทธิดาไม่ได้คนที่เก่งเรื่องการต่อสู้หรือยิงปืนแม่นอะไร เด็กสาวคนนี้ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด แต่ในยามนี้ความโกรธทำให้คนเราทำอะไรก็ได้ ประสิทธิชัยเองก็รู้สึกผิดเพราะบิดาของสุทธิดาคือเพื่อนของเขาที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมา แต่เขาจำต้องทำเพราะต้องเอาชีวิตรอด ไหนจะลูกเมียของเขาอีก เหตุนี้เขาจึงยอมเล่าเรื่องทุกอย่างให้สุทธิดาฟังแบบไม่ปิดบังสุทธิดาเดินทางไปหาชุมชัยที่บ้าน วันนี้เธอจะฆ่าให้ตายคามือ มันคือตัวการฆ่าบิดาของเธอ เธอหลงเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเอกลิขิตอยู่ตั้งนาน แต่สุดท้ายคนใกล้ตัวคือคนที่ร้ายกาจมากที่สุด“อ้าว... ธิดามาหาฉันมีอะไรเหรอ” ชุมชัยเรียกสุทธิดาว่าธิดาตั้งแต่เด็ก เขาดีใจเมื่อเห็นเด็กสาวมาเยี่ยมเยียนถึงที่ และคิดว่าต้องมีอะไรแน่ๆ อาจเป็นเรื่องดีเกี่ยวกับธุรกิจที่ทำอยู่ เพราะสุทธิดาและปานดาวคือคนสำคัญที่ทำให้ธุรกิจสีดำมืดของเขาขับเคลื่อนไปได้ด้วยดี“แกฆ่าพ่อฉัน” โดยไม่ทันตั้งตัว สุทธิดาก็ควักปืนออกมาเล็งไปยังชุมชัย หลังจากอีกฝ่ายยิ้มร่าต้อนรับเป็นอย่างดีเธอไม่ได้ยิงปืนแม่น และไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่วันนี้ถ้าต้องตายก็ต้องฆ่าชุมชัยให้ได้ ความทรงจำวัยเด็ก
“แล้วเธอล่ะ ไม่คิดจะไปเยี่ยมสามีของเธอบ้างเหรอ”“พี่หนึ่งก็เห็นว่ามันทำอะไรกับสอง สองจะไปเยี่ยมมันทำไม” คนพูดน้ำเสียงดุดันขึ้นมาในทันที“ก็จริงนะ”“ส่วนพี่หนึ่ง สองแนะนำให้หาผัวใหม่ดีกว่านะ” คนที่เอาแต่ใจ พูดพล่ามไม่หยุดปาก หนึ่งธิดาเหลือบตามองน้องสาวที่นั่งยกขาขึ้นวางบนโต๊ะ แล้วก็กินขนมแสนอร่อยอย่างระอา ท่าทางและกิริยาเดิมๆ เหมือนตอนที่อยู่บ้านกลับมาอีกครั้ง มีคนเคยบอกว่าสันดอนขุดได้แต่สันดานขุดไม่ได้ มันจริงที่สุด นิสัยเก่าแก่ดั่งเดิมของสุทธิดาออกมาแล้ว ในสังคมวางตัวอีกอย่าง แต่พออยู่บ้านวางตัวอีกอย่าง มันคือหน้ากากที่สวมเอาไว้เท่านั้นหนึ่งธิดาทำอาหารด้วยความโมโหหน่อยๆ เธอเททุกอย่างที่คิดว่าคนกินจะสำลักเข้าไปในอาหาร“แคก ๆ ๆ” สุทธิดาสำลักอย่างหนัก พ่นอาหารออกมาจากปากยกน้ำขึ้นดื่มแทบไม่ทัน ในขณะที่คนทำอาหารเลิกคิ้วขึ้นอย่างยียวนกวนประสาทบ้าง ทำไมเธอต้องทำกับข้าวดีๆ ให้น้องสาวที่นรกส่งมาเกิดอย่างสุทธิดาด้วยเล่า ที่นี่มันเป็นบ้านของเธอกับสามี จะให้คนอื่นมาวางอำนาจบาตรใหญ่ได้ยังไงกันแล้วตัวการที่ทำให้สามีโดนตำรวจจับก็สุทธิดานี่แหละ ทำไมเธอต้องทำดีเอาใจนางน้องสาวนรกแต