เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร เต็มเรื่อง

วิคเตอร์ หนุ่มวิศวะ ความหล่อเกินต้าน ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นมองใครทีแทบละลาย นิสัยเงียบไม่พูดเยอะคำไหนคำนั้นอยากได้อะไรต้องได้ ขี้รำคาญ ไม่เคยรักใคร เอากันแล้วก็จบแยกย้าย

"คุณมันโรคจิต!""เออฉันมันโรคจิต!และฉันก็เสพติดความหวานจากรูหอยของเธอ จนฉันอยากจะเย็*เธอทุกวินาที เย็*จนกว่าน้ำกามของฉันจะเอ่อล้นออกจากร่องแดงๆของเธอจนหมด..เตรียมตัวสำลักความเงี่ย*ของฉันได้เลย กุ้งน้อยของผัว!"“ไม่ใช่..อ๊าาา!คุณฟีนิกซ์!”มือหนากดบันทึกวิดีโอวินาทีที่เขากำลังเย็*ใส่รูสวาทสาวอย่างบ้าคลั่งด้วยความสะใจ ก่อนจะถอนท่อนเอ็นลำใหญ่ออกอย่างรวดเร็วแล้วยัดไข่สั่นเข้าไปในร่องรักที่บวมเป่งแทน พลางแสยะยิ้มร้ายกดเปิดสวิตช์แรงสั่นสะเทือนระดับสูงสุดทันที “ฮึก..อ๊ะ!หนูเจ็บ..เสียว..ไม่ไหวแล้ว!”กุ้งแก้วกรีดร้องเสียงหลงพร้อมกับร่างบางที่สะดุ้งสุดตัว กลีบนุ่มอวบอูมบีบรัดไข่สั่นตัวร้ายไว้แน่นจนตัวโยกคลอน ร่องหลืบที่ฉ่ำแฉะตอดรัดรุนแรงจนเครื่องสั่นถูกดูดกลืนหายลึกเข้าไป มิหนำซ้ำฟีนิกซ์ยังส่งนิ้วยาวแข็งแรงสอดแทรกตามเข้าไปกระดกรัวกระแทกอย่างบ้าคลั่ง จนร่องสวาทบิดเร้าสู้มือส่ายไปมาอย่างร่านร้อน “อ้าส์..หอยสวยๆของเธอมันร้ายกาจฉิบหาย ตอดรัดนิ้วฉันจนแทบขาด!สารภาพมาซะดีๆว่ารูหอยฉ่ำๆ ของเธอมันกำลังโหยหาลำคว*ใหญ่โตของผัวคนนี้อยู่..อยากโดนฉันตอกเข้าไปลึกๆแล้วใช่ไหม”

นางขอสมรสพระราชทานเพราะรัก แต่คืนแต่งงาน เขารังเกียจนางและทิ้งไป ห้าปีผ่านไปพระชายาที่ถูกลืม กลับเป็นสตรีที่เขาต้องตามจีบ และศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของเขาก็คือลูกชายของตนเอง

**นำทัพ** แค่เด็กเลี้ยงที่เอาไว้สนองความต้องการของตัวเองเท่านั้น คนอย่างเธอไม่คู่ควรกับคำว่า'รัก'ของเขาเลยสักนิด **มิลิน** เธอมันก็แค่นาง'บำเรอ' ไม่ว่าจะที่ไหนหรือเมื่อไหร่..หากเขาต้องการหน้าที่ของเธอทำได้เพียงแค่นอนครางเท่านั้น! "มะ มิลินเจ็บ" "เริ่มพยศแล้วสินะ" "ลินไม่ไหวแล้ว ฮึก~" "อย่าลืมสิมิลิน หน้าที่ของเธอคือนอนคราง ไม่ใช่บีบน้ำตา" "...." "ครางให้ฟังหน่อยสิเด็กดี อย่าทำให้ฉันต้องหมดความอดทนเลยนะ"

"เราลองมีเซ็กซ์กันดูไหมคะ" ประโยคสั้น ๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เพียงแค่ค่ำคืนประชดชีวิตที่เธอคิดว่าไม่มีผลอะไรแต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อผลของคืนนั้นทำให้ชีวิตของเธอพลิกผันไปตลอดกาล

ในความทรงจำของฟู่เซียวหาน ซังหนี่เป็นที่คนเงียบขรึม หัวโบราณ และน่าเบื่อคนหนึ่งมาโดยตลอด จนกระทั่ง หลังจากที่หย่าร้างกัน เขาถึงได้พบว่าอดีตภรรยาของเขาเป็นคนที่อ่อนโยนน่ารัก รูปร่างหน้าตาเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง แต่เมื่อเขาอดใจไม่ได้จะเข้าใกล้เธออีกครั้ง ซังหนี่กลับบอกเขาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ ว่า “ประธานฟู่ คุณตกรอบไปแล้ว”