เทพี เฮ รา

แนะนำเรื่อง ปาวกะ เทพแห่งไฟผู้มีอิทธิฤทธิ์ที่สามารถให้พรกับมนุษย์ เป็นเทพที่ต้องการครอบครองธาตุน้ำและเป็นเทพผู้ไม่เคยรักใครจนมาเจอมนุษย์ผู้หญิงที่พร่ำแต่ขอพรกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ระหว่างที่เขาประทานพรให้แก่ลินานั้น คัมภีร์ที่เขาขโมยมาเกิดหายไปแล้วที่แย่ไปกว่านั้นเขากลับทำให้มนุษย์ต้องตาย และเขาต้องตามหามนุษย์คนนั้นให้เจอ เพราะถ้าเขาไม่สามารถช่วยมนุษย์ที่ตายคนนั้นได้ แน่นอนล่ะเขาจะต้องหายดับสูญไปตลอดกาล ปาวกะ เทพแห่งไฟผู้ประทานแก่มนุษย์ อายุ250ปี ผู้ที่มีรูปร่างหน้าตางดงาม แต่เวลาโกรธจะมีนัยน์ตาแดงก่ำ มีร่างกายที่ร้อนราวกับไฟหากเขาไม่อนุญาตให้สัมผัสก็ไม่มีผู้ใดสามารถทนต่อความร้อนที่ออกมาจากตัวของเขาได้ เป็นเทพที่ไม่ตกหลุมรักใครง่ายๆ ลินา หญิงสาววัยยี่สิบสองที่พร่ำแต่ขอพรกับปาวกะโดยไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด และเธอไม่รู้ว่าการขอพรกับเทพนั้นต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเสมอ และการข้อพรนั้นกลับนำพาเธอไปสู่อันตรายมากมาย เพราะเขาร้อนอย่างกับไฟที่แผดเผาเธอให้เจ็บเจียนตายแต่เธอก็ยินยอม...

“ผู้หญิงนี่เอามาทำอะไรได้บ้างเล่า...ถ้าไม่จับลงนอนหงายแล้วเราอยู่ข้างบนน่ะ ฮึ...นายบอกฉันทีเถอะ...หรือนายจะให้ฉันเอาแม่คนนั้นมานั่งไว้บนแท่นปูผ้าขาวลาดกราบวันละสามเวลา จะได้เจริญกับตัวเอง” คำพูดอย่างผยอง ดูหมิ่นนี้ ออกจากปากเขา ภิไธย หนุ่มเข้าขั้นเศรษฐี ปากร้าย เอ่ยถึงผู้หญิง ช่างไม่น่ารัก ส่วนเธอ เกนเกด คือผู้หญิงคนนั้น คนที่มีงาน นางรำ เป็นอาชีพ เธอรับงานรำตามแต่คนจ้าง งานที่เป็นเงิน เธอมีสโสแกนว่า ไม่ใช่แค่เพียงอาชีพ แต่คือลมหายใจ เธอมองงาน เป็นลมหายใจ!!! และเพราะต้องรักษาลมหายใจทั้งของตัวเองและญาติผู้ใหญ่รวมถึงคนรักที่บาดเจ็บสาหัสมาจากสงครามชายแดน ทำให้เธอรับการว่าจ้างจาก ชนา ไปรำอวยพรวันเกิดให้กับภิไธย จุดเริ่มต้นของมนตรา ที่สอนบทเรียนให้ชายหนุ่มผู้หยิ่งผยองยอมรับว่าหัวใจที่มีขนาดก้อนเนื้อเท่ากำปั้นนั้นสำคัญเพียงใด เธอขายศิลปะการร่ายรำ สมคำว่า นางรำ แต่เธอไม่มีวันขายหัวใจ ที่มันหมายรวมถึงคำว่าศักดิ์ศรี พบกับเธอ เกนเกด สาวสวย หัวใจทระนง ใน นางรำ

ราคะเร่าร้อน ความปรารถนาครอบงำ ความต้องการ...อยากได้ อยากครอบครอง ค่ำคืนมืดมิด สัมผัสคืบคลานปลุกเร้า การเสพสมสุขซ่าน ความกระสันที่ต้องการการปลดปล่อย ความกระหายที่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องได้รับการเติมเต็ม หมัวหวาง ราชันแห่งภูติผีปิศาจ ล่อลวงให้สตรีพานพบความปรารถนา เซียจื่อ กู่สังหารที่รับเพียงคำสั่งของผู้เป็นนาย ทว่าสิ่งที่แลกมาก็ต้องเร่าร้อนเท่าเทียม เยวี่ยอิ่ง เกิดมาพร้อมปานดอกโบตั๋นและกลิ่นหอมเย้ายวนในคืนจันทร์เสี้ยว ทว่าเงามืดคืบคลานยามค่ำคืนทำให้ใจสั่น เสวียนอู่ เครื่องสังเวยมนุษย์ที่ต้องแลกมากับความเต็มตื้นรุกเร้าจนหญิงสาวบิดเร่า จิ้งจอกพันปี รอคอยเพื่อให้เขากลับมาไม่ว่าจะกี่ชาติภพ ภาพวาดดอกสือซว่าน แทนความตายอันเป็นนิรันดร์ที่ไม่ว่าผู้ใดล้วนไม่อาจปฏิเสธที่จะได้ครอบครอง ในเรือนที่ปิดตาย ค่ำคืนเงียบงัน...เงามืดย่างกราย เรือนร้างที่เคยปิดตาย มีปริศนาที่รอวันเปิดเผย

อุษาจะทำเช่นไร เมื่อการหวนกลับมาของชายผู้เป็นรักแรกอัดแน่นไปด้วยไฟแค้น! “ตอนนี้ปัจจุบันเท่านั้นที่คุณควรจะนึกถึง ปัจจุบันที่ผมคือเตชิน รักษ์สุทธิสาร เป็นเจ้าหนี้ของคุณ...” อุษาสะอึกสะอื้นทรมาน ในขณะที่เตชินยิ้มเยาะสะใจ “และก็เป็นผัวของคุณด้วย” แก้มสาวร้อนจัด ความน้อยใจเปลี่ยนแปลงความอับอายให้กลายเป็นการต่อต้าน หล่อนช้อนตาขึ้นมองเขา มองคนใจร้ายด้วยความเสียใจ “แต่คุณจะไม่ใช่ผัวคนเดียวของฉันหรอกค่ะ” หวังว่าเขาจะเจ็บปวดบ้าง แต่เปล่าเลย เขาไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด “ถึงอนาคตอาจจะไม่ได้เป็นคนเดียว แต่ผมก็เป็นผัวคนแรกของคุณ” เขาขยับเข้ามาหา โน้มหน้าต่ำลงมาใกล้ ใกล้จนหล่อนได้กลิ่นลมหายใจแสนเซ็กซี่ของเขา “จริงไหมครับ คุณหนูอุษา” หญิงสาวกัดฟันแน่น กำมือทั้งข้างเป็นกำปั้น พร้อมกับเชิดหน้าสบประสานสายตากับคนใจร้าย “คุณเข้าใจผิดไปแล้วล่ะค่ะ” เขาจ้องหน้าหล่อนเขม็ง “ฉัน... ไม่ใช่สาวพรหมจรรย์” คนที่ทำหน้านิ่ง ระบายยิ้มหยันออกมา ก่อนจะไหวไหล่เปลือยน้อยๆ อย่างไม่แยแส

เทพีพฤกษาผู้ครอบครองรากวิญญาณหมื่นพฤกษา อยู่ ๆ ก็ถึงคราวชดใช้เคราะห์กรรม ตกสู่ห้วงภพมนุษย์ เข้าสู่ร่างของบุตรสาวราชครู "จูอี้เฟย" นางร้ายที่ชื่อเสียงฉาวโฉ่ "ให้ตายสิสวรรค์ เหตุใดถึงทำกับข้าได้กันนะ"

เรยาแอนด์เดอะแก๊ง สารวัตรคีรติเก็บเรยาเด็กโข่งตัวสูงมาเลี้ยงในวันที่ไปเจอเดินตากฝนแล้วลงไปถามด้วยความเป็นห่วง แต่เด็กขอตามกลับมาด้วย ด้วยความใจดีจึงเอามาเลี้ยงไว้อ้อนเล่น เพราะชอบทำตัวเหมือนหมา วันดีคืนดีเผลอมีอะไรกันจนเด็กหลงรักหัวปักหัวปำแต่สารวัตรดันไปเกี่ยวข้องกับคดีเงินหายที่ไม่ธรรมดา แถมยังมีมารหัวใจเป็นหมวดมาดเท่ดุดันมาใกล้ชิดเพราะทำภารกิจด้วยกัน มาใกล้ของหวงแบบนี้ต้องส่งเพื่อนไปล่อ!