เพนนี่ไวซ์ 1พากย์ไทย

แฟนหนังสยองขวัญน่าจะอยากรู้แหล่งดู 'It' พากย์ไทยในบ้านเราว่ามีที่ไหนบ้าง

เมื่อพูดถึงเวอร์ชั่นพากย์ไทยของ 'It' (หนังภาคแรก) ทางเลือกที่ผมเจอบ่อยคือบริการสตรีมมิ่งรายใหญ่และแผ่นบลูเรย์อิมพอร์ต โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานจากค่ายใหญ่บางครั้งจะถูกปล่อยให้ดูผ่านบริการสตรีมที่มีลิขสิทธิ์ของค่ายหรือเครือข่ายทีวีที่ร่วมมือกัน ดังนั้นผู้ชมมักจะเจอพากย์ไทยในแอปที่มีคอนเทนต์ภาพยนตร์ต่างประเทศเยอะๆ ซึ่งจะมีตัวเลือกเสียงหรือซับให้เลือกได้

โดยส่วนตัวผมมักจะเริ่มจากตรวจดูในบัญชีบริการสตรีมที่ใช้อยู่ก่อน แล้วถ้าไม่เจอก็จะไปมองแผ่นบลูเรย์หรือดีวีดีที่ร้านขายแผ่นหรือร้านมือสอง เพราะแผ่นมักมีแทร็กภาษาเพิ่มเติมรวมถึงภาษาไทยบ่อยครั้ง แถมคุณภาพเสียง-ภาพดีกว่าไฟล์สตรีมบางครั้งอีกด้วย การมีตัวเลือกทั้งสตรีมและแผ่นช่วยให้เลือกได้ตรงตามความชอบ ไม่ว่าจะอยากดูพากย์ไทยแบบเต็มเสียงหรือซับไทยควบคู่ไปด้วย

ท้ายที่สุดแล้วความสะดวกมักเป็นตัวตัดสิน ถ้าต้องการดูทันทีผมแนะนำมองที่บริการสตรีมก่อน แต่ถ้าอยากได้คุณภาพและเมนูภาษาไทยชัดเจน แผ่นบลูเรย์คือคำตอบที่ผมเลือกบ่อยๆ

เสียงเพนนี่ไวซ์ใน 'It' ฉบับภาพยนตร์เวอร์ชันไทยมักทำให้คนดูรู้สึกเสียวสันหลังวาบ และผมมักคิดถึงว่าเบื้องหลังเสียงนั้นคือใครกันแน่

บทบาทเพนนี่ไวซ์ต้นฉบับเล่นโดย Bill Skarsgård ซึ่งให้มิติของความน่ากลัวที่แปลกและคาดเดาไม่ได้ เมื่อต้องแปลงบทนี้เป็นภาษาไทย งานนั้นไม่ได้มีแค่การเลียนเสียง แต่ต้องแปลความรู้สึก แววตลกร้าย และจังหวะหัวเราะที่บิดเบี้ยวให้ผู้ฟังไทยรับรู้ได้เหมือนกัน ผมสังเกตว่าการพากย์ไทยสำหรับหนังสยองขวัญมักจะเลือกนักพากย์ที่มีช่วงเสียงกว้างและสามารถทำเสียงที่หลอนแบบละมุนได้โดยไม่หลุดภาพโครงสร้างของตัวละคร

สิ่งที่สำคัญคือเวอร์ชันพากย์ไทยอาจมีหลายเวอร์ชัน—เช่น เวอร์ชันฉายในโรง เวอร์ชันดีวีดีหรือบลูเรย์ และเวอร์ชันที่ออกอากาศทางทีวี แต่ละเวอร์ชันอาจใช้ทีมพากย์ต่างกัน ทำให้ชื่อผู้พากย์ที่คนไทยจดจำได้อาจไม่เหมือนกันนัก ผมชอบฟังเครดิตตอนจบเพราะบางครั้งชื่อผู้พากย์ที่ทำให้เพนนี่ไวซ์มีเสน่ห์ในภาษาไทยจะถูกบันทึกไว้ตรงนั้น ซึ่งเป็นวิธีง่ายๆ ที่จะรู้ว่าใครยืนอยู่เบื้องหลังเสียงเย็นๆ นั่น แค่คิดถึงเสียงหัวเราะที่ยังหลอนอยู่ในหัวก็พอจะเข้าใจเลยว่าการเลือกนักพากย์ไทยสำหรับบทนี้ต้องพิถีพิถันมาก

พากย์ไทยทำให้ฉากผีเข้าถึงความรู้สึกของคนไทยได้เร็วขึ้นและสะดวกจริง ๆ เมื่อฟังเสียงคนไทยมาพูดประโยคสำคัญ ๆ มันจะตึงขึ้นแล้วโฟกัสไปที่จังหวะหนังได้ทันที ฉันชอบเวอร์ชันพากย์ไทยเมื่อต้องดูเป็นกลุ่มหรือพาเพื่อนที่ไม่ชอบอ่านซับ เพราะคนดูจะตั้งใจและมีปฏิกิริยาพร้อมกัน การแปลที่ดีและการตีความน้ำเสียงที่เหมาะสมสามารถเพิ่มมิติให้ตัวละครได้ อย่างตอนฉากเด็ก ๆ หายไป เสียงพากย์ที่ปรับโทนได้ดีจะทำให้คนดูไทยอินกับความกลัวได้เร็วกว่า

การดู 'เพนนี่ไวซ์ 1' แบบพากย์ไทยยังมีข้อดีเรื่องความสบายใจและความต่อเนื่อง เช่นถ้าดูตอนดึกแล้วตาเริ่มล้า เสียงพากย์ช่วยให้ไม่ต้องเพ่งซับตลอดเวลาและยังคงตามเนื้อเรื่องได้ แต่ต้องยอมรับว่าคุณภาพพากย์แตกต่างกันไป บางครั้งการเลือกคนพากย์ผิดโทนอาจทำให้มู้ดของตัวร้ายเปลี่ยน หากชอบพากย์ดี ๆ ที่ใส่ใจในเนื้อหาและบรรยากาศ ความรู้สึกระทึกจะยังคงอยู่และกลายเป็นประสบการณ์ร่วมที่สนุกสำหรับคนดูบ้านเรา

ท้ายสุดฉันมองว่าการเลือกพากย์ไทยเหมาะกับคนที่อยากเสพหนังแบบไม่สะดุดและอยากมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมดู แต่ถ้าชอบฟังรายละเอียดการแสดงดิบ ๆ จริง ๆ แล้วก็อาจอยากเปลี่ยนไปดูเวอร์ชันต้นฉบับในครั้งต่อไป การได้หัวเราะหรือกรี๊ดพร้อมกันกับเพื่อนจากการฟังเสียงภาษาไทยก็เป็นความสุขแบบง่าย ๆ ที่ทำให้ค่ำคืนนั้นน่าจดจำ

เสียงหัวเราะแผ่ว ๆ ของเพนนี่ไวซ์ในหัวฉันยังคงตามหลอกเวลาคุยเรื่องหนังสยองขวัญ โดยตรง ๆ แล้วข้อมูลเกี่ยวกับชื่อผู้พากย์ไทยของเพนนี่ไวซ์ในเวอร์ชันแรกไม่ได้เป็นที่แพร่หลายมากนักในวงกว้าง จึงยากที่จะชี้ชัดว่าคนเดียวกันนี้เคยพากย์งานอะไรบ้างก่อนหน้านั้น

จากมุมมองแฟนพันธุ์แท้ของการพากย์ แนวทางที่มักเกิดขึ้นคือคนที่ได้รับบทเสียงตัวร้ายหนัก ๆ มักมีผลงานพากย์ทั้งภาพยนตร์ฝรั่งที่เข้าฉายโรง พากย์ซีรีส์ทางทีวี และงานพากย์แอนิเมชันหรือเกม หลายครั้งชื่อของนักพากย์จะอยู่ในเครดิตไทยบนดีวีดี บลูเรย์ หรือตามเพจสตูดิโอพากย์ ทำให้แฟน ๆ สามารถตามดูได้ว่าแววเสียงที่ชวนขนลุกนั้นเคยไปอยู่ในบทไหนบ้าง เช่นเสียงประกอบตัวร้ายในหนังสยองขวัญเรื่องอื่น ๆ หรือบทพากย์ตัวละครที่มีโทนต่ำและเยือกเย็นในซีรีส์แนวจิตวิทยา

ถ้าใครอยากรู้แบบชัดเจน การตามดูเครดิตฉบับไทยของ 'It' หรือเช็คโพสต์จากสตูดิโอพากย์ที่รับงานในไทยมักให้คำตอบได้ตรงที่สุด แต่โดยรวมแล้วฉันรู้สึกว่าการได้ยินเสียงพากย์เดียวกันข้ามงานหลายชิ้นทำให้เห็นพัฒนาการและสีสันของนักพากย์คนนั้น—บางทีเสียงที่ทำให้ขนลุกในเพนนี่ไวซ์ อาจเคยทำให้เราสะดุ้งจากฉากอื่นมาก่อนโดยไม่รู้ตัว

เสียงพากย์ไทยของเพนนี่ไวซ์ในเวอร์ชันภาพยนตร์ปี 2017 ถูกปรับโทนและน้ำหนักของบทพูดพอสมควร เพื่อให้ความน่ากลัวส่งตรงถึงคนดูไทยได้โดยไม่ดูขัดเขิน

เมื่อฟังแล้วผมรู้สึกว่านักพากย์ไทยเลือกสไตล์ที่เน้นความเยือกเย็นผสมเสียงหัวเราะ ซึ่งต่างจากต้นฉบับที่มีทั้งเสียงเนียนและเสียงบิดเบี้ยว ผลคือบางบรรทัดถูกแปลให้กระชับขึ้นหรือเปลี่ยนสำนวนเพื่อให้เข้ากับจังหวะการพูดภาษาไทย เช่นบรรทัดคลาสสิกที่ต้นฉบับพูดว่า 'We all float down here' ในพากย์ไทยมักจะถูกถ่ายทอดเป็นประโยคที่ให้ภาพชวนขนลุกแบบสั้น ๆ แทนการเกริ่นยืดยาว

นอกจากนี้การซิงก์ปากกับใบหน้าตัวละครทำให้ต้องมีการปรับจังหวะ เสียงฟรีคโทนและเอฟเฟกต์บางอย่างถูกเพิ่มหรือปรับลดให้เข้ากับงานมิกซ์ของพากย์ไทย ผมคิดว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เพนนี่ไวซ์อ่อนลง เพียงแต่เปลี่ยนแนวทางการใช้คำและการแสดงเพื่อให้ความหลอนมีผลในวัฒนธรรมการฟังของคนไทยมากกว่า

การพากย์ไทยของ 'เพนนี่ไวซ์' ในภาคแรกให้ความรู้สึกที่ต่างไปจากต้นฉบับแต่ก็มีพลังเฉพาะตัวที่น่าสนใจ

การจูนเสียงและโทนของตัวละครในฉากเจอกับจอร์จีที่ท่อระบายน้ำเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน: เสียงพากย์ไทยพยายามจะรักษาความนุ่มนวลแบบล่อหลอก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงที่คมและแปลกประหลาด แต่เนื้อเสียงบางจังหวะขาดเลเยอร์เล็กๆ ที่ทำให้ต้นฉบับของ Bill Skarsgård น่าขนลุกยิ่งขึ้น ตรงนี้มาจากการตัดสินใจด้านมิกซ์และการจำกัดจังหวะการพากย์เพื่อให้ตรงริมฝีปากและบรรยากาศภาษาท้องถิ่น

นอกจากเทคนิคแล้ว ความกลัวที่ส่งออกมาจากพากย์ไทยยังขึ้นกับการเลือกทิศทางการแสดงเสียง บางฉากที่ในต้นฉบับมีการสลับโทนเสียงเร็วๆ ระหว่างสำเนียงเด็กและความอำมหิต พากย์ไทยทำได้ดีในแง่การสื่อสารความหมายกับผู้ชมที่ไม่คุ้นเคยกับต้นฉบับ แต่ผู้ชมที่คุ้นชินกับน้ำเสียงของต้นฉบับอาจรู้สึกว่าขาดมิติของเสียงที่ทำให้ตัวละครไม่ค่อยคำนวณความหวาดกลัวแบบเดียวกัน

โดยรวมแล้วพากย์ไทยของ 'เพนนี่ไวซ์' ในหนังภาคแรกเป็นผลงานที่น่าชื่นชมและทำหน้าที่แทนต้นฉบับได้ดีในหลายมุม แต่มันไม่สามารถเลียนแบบทุกรายละเอียดเล็กๆ ของต้นฉบับได้ทั้งหมด ผลลัพธ์คือมันให้ความน่ากลัวแบบเข้าถึงได้กับคนดูทั่วไป แต่สำหรับคนที่จะมองหาความหลอนเชิงเทคนิคและเลเยอร์เสียงระดับสูง ต้นฉบับยังคงครองตำแหน่งนั้นไว้ได้มากกว่า

คนอย่างฉันหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาแล้วไม่อาจวางลง เพราะเพนนี่ไวซ์ไม่ได้เกิดจากภาพยนตร์หรือข่าวลือ แต่มีต้นกำเนิดจากหน้ากระดาษของนิยายสยองขวัญชื่อ 'It' ของสตีเฟน คิง

ฉันอ่านและรู้สึกได้ว่าเพนนี่ไวซ์ในนิยายคือการแสดงออกของสิ่งที่เก่าแก่กว่า—สิ่งมีชีวิตที่กินความหวาดกลัวและสามารถเปลี่ยนรูปร่างเป็นสิ่งที่เด็กๆ กลัวที่สุด ในเล่มให้รายละเอียดทั้งอดีตของเมืองเดอร์รี่ การกลับมาซ้ำๆ ของการสังหาร และพิธีกรรมที่เรียกว่า Ritual of Chüd ซึ่งเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดอันเงียบงันของสิ่งมีชีวิตตัวนี้ การที่สตีเฟน คิงวางเพนนี่ไวซ์ไว้ในบริบทของชุมชนและบาดแผลในวัยเด็ก ทำให้ตัวตลกแดงมีน้ำหนักและความน่ากลัวเกินกว่าภาพลักษณ์ทั่วไป ตอนจบของนิยายยังทิ้งร่องรอยว่าเพนนี่ไวซ์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลที่กว้างกว่า ทั้งความทรงจำและความกลัวของตัวละครจึงถูกถ่ายทอดออกมาจนทำให้มันรู้สึกทั้งโบราณและใกล้ตัวในเวลาเดียวกัน

เย็นวันหยุดที่บ้านมักเป็นเวลาที่ดีที่สุดในการเปิดหนังคลายเครียด — คราวนี้เลือกหยิบ 'Paddington' มาดูพร้อมลูกพี่ลูกน้องตัวเล็ก ๆ ของครอบครัวและก็อยากบอกเทคนิคเล็กๆ ที่ใช้หาเวอร์ชันพากย์ไทยได้ง่ายขึ้น

การเริ่มต้นอย่างแรกคือเปิดแอปสตรีมมิ่งหลัก ๆ ที่มีในเครื่อง เช่นแอปที่เช่า/ซื้อหนังอย่าง Apple TV หรือ Google Play Movies รวมถึง YouTube Movies เพราะสองที่นี้มักมีตัวเลือกให้เช่าหรือซื้อเป็นภาษาไทยได้ตรง ๆ อีกทางคือเช็กบริการสตรีมมิ่งที่สมัครอยู่ เช่น Netflix หรือ Prime Video ซึ่งบางครั้งจะมีแทร็กพากย์ไทยให้เลือกในเมนูเสียง ถ้าชื่อหนังปรากฏ แต่ไม่มีพากย์ไทย ให้คลิกที่หน้าเพลย์ลิสต์หรือรายละเอียดของหนังเพื่อดูข้อมูลภาษาที่แนบมาด้วย

สำหรับคนที่ชอบทางเลือกแบบท้องถิ่น อย่าลืมตรวจ TrueID หรือ AIS Play ด้วย — สองเจ้ามักมีสิทธิ์นำเข้าหนังฝรั่งที่มีซับหรือพากย์ไทยในช่วงโปรโมชั่น พอพบไฟล์ที่อยากดู ให้ตรวจเมนู Audio/Subtitles ก่อนจะกดเล่น เพื่อสลับไปพากย์ไทยหรือซับไทยตามต้องการ สุดท้ายแล้วความสุขของการดูคือได้หัวเราะกับฉากน่ารักของ 'Paddington' ไปพร้อมหน้ากัน นี่แหละคือสิ่งที่ผมมักมองหาเวลาเลือกหนังสำหรับวันหยุดครอบครัว

พากย์ไทยของ 'วันพันช์แมน' ซีซั่น 1 ให้ความรู้สึกค่อนข้างครบเครื่องทั้งด้านการคัดเลือกเสียงและมิกซ์เสียง

ผมชอบตรงที่เสียงไซตามะยังคงรักษาโทนเรียบและแฝงมุขเสียดสีได้ดีเมื่อเทียบกับต้นฉบับ — พากย์ไทยเลือกโทนที่ทำให้มุกที่มักมากับหน้าตายของไซตามะฟังตลกในบริบทไทยได้โดยไม่เสียเอกลักษณ์ ส่วนเสียงเจโนสมีมิติพอสมควรเวลาต้องแสดงความจริงจังหรือความเจ็บปวด ฉากบู๊ใหญ่เช่นการปะทะกับ 'Deep Sea King' และฉากกับ 'Carnage Kabuto' มิกซ์เอฟเฟกต์กับเสียงพากย์ค่อนข้างบาลานซ์ ทำให้ไม่รู้สึกว่าตัวละครถูกกลบโดยดนตรีหรือเอฟเฟกต์

นอกจากนี้โทนการแปลสคริปต์พยายามรักษาเสน่ห์ของมุกญี่ปุ่นพร้อมแทรกสำนวนไทยที่ฟังลื่นไหล บางมุกอาจเปลี่ยนรูปไปบ้างแต่โดยรวมยังส่งอารมณ์ได้เหมือนเดิม ผมมองว่าเป็นเวอร์ชันที่เหมาะกับคนอยากสัมผัสความสนุกแบบไม่ต้องเพ่งอ่านซับ และยังคงมอบอารมณ์ตอนดราม่าน้อยๆ ได้อย่างพอดี