แอนเจลีนา โจลี บุตร

"ราคาที่เธอต้องจ่ายคือนอนอ้าขาให้ฉันเท่านั้น" ................................... โจฮันเดินกลับไปนั่งที่โซฟาด้วยอาการหัวเสียจากผลการแข่งแพ้ ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นดื่มจนหมด เพื่อระงับความไม่พอใจเอาไว้ เช่นเดียวกับผู้ชนะที่เดินกลับมาที่โต๊ะเช่นกัน “อย่าลืมที่รับปากด้วยละ เดี๋ยวกูเอาไอจีน้องเขาให้” “แค่จีบมันจะไปยากอะไรวะ เดี๋ยวจีบให้พวกอ่อนหัดดูเป็นตัวอย่าง” ................................................ "พี่ก็เข้ามาคบเพราะแพ้พนัน" "..." "เราก็ต่างหลอกกันทั้งคู่นะคะ ถือว่าจบกัน" "มันมีราคาที่เธอต้องจ่ายนะ" "อะไรคะ" "ก็แค่อ้าขาให้ฉันเท่านั้นเอง" ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ

บุตรสาวอนุผู้เคยอ่อนแอ แต่งงานเข้าจวนสกุลเซียวแทนพี่สาวที่บิดาโปรดปราน นางเคยว่าง่ายและอ่อนแอจึงตายลงอย่างโดดเดี่ยวไปพร้อมกับสามีที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ชาติก่อนนางรักเขาจึงทำทุกอย่างเพื่อเขาเป็นเพียงผู้อยู่ข้างหลังอย่างว่าง่าย ไร้อำนาจไร้บารมี เมื่อถูกกล่าวหาจนต้องโทษประหารนางก็ไม่อาจช่วยเขาได้และยังต้องจบชีวิตอย่างโดดเดี่ยว หนำซ้ำตระกูลยังทอดทิ้งนาง ได้โอกาสย้อนกลับมานางจะไม่ยอมเป็นหมากให้ใครชักจูงได้ตามใจอีก นางต้องสร้างบารมี สร้างเครือข่ายและมีทักษะติดตัวจึงจะรอดพ้นจากตระกูลที่มองนางเป็นเพียงผลประโยชน์พร้อมทั้งเอาคืนทุกคนที่ทำกับนางและสามีอย่างสาสม ความจริงที่ไม่เคยปรากฏในชาติก่อนได้เปิดเผยในชาตินี้แล้วเช่นกัน แต่นางขอเพียงได้อยู่เคียงข้างเขาและชำระหนี้แค้นที่ติดค้าง นอกเหนือจากนั้นนางก็ไม่ต้องการสิ่งใดอีก

กันตธีร์ หนุ่มวิศวกรการบิน ตัดสินใจหันหลังให้ธุรกิจของครอบครัว หลังเกิดความขัดแย้งรุนแรงกับบิดาเรื่องสืบทอดกิจการบวกกับปมสูญเสียมารดา จนยอมทิ้งชีวิตสุขสบายเพื่อพิสูจน์เส้นทางที่เขาเลือกเองภายใต้รูปลักษณ์ของพนักงานฝ่ายผลิตมอมแมมในบริษัทผลิตยางรถยนต์ กันตธีร์แฝงตัวอยู่อย่างคนธรรมดาในหอพักแคบๆ โดยไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริง ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเขาได้พบกับ บัวบุษยา ลูกสาวแสนสวยของประธานบริษัท ความประทับใจตั้งแต่แรกเห็นก่อเกิดเป็นแรงดึงดูดประหลาดที่ผูกพันทั้งคู่ไว้โดยไม่รู้ตัว จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในค่ำคืนหนึ่ง ณ ผับหรู เมื่อความบังเอิญพาให้ทั้งคู่มาพบกันอีกครั้ง กันตธีร์เลือกจะใช้แผนร้ายแกล้งจีบเพื่อนของบัวบุษยาเพื่อทดสอบอารมณ์คนสวย จนกระทั่งถูกเธอประณามด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อน แรงโทสะนำไปสู่บทลงโทษที่หอมหวาน... เขาตัดสินใจปิดปากหญิงสาวจอมพยศด้วยจูบที่เร่าร้อน ก่อนจะพาเธอไปสัมผัสตัวตนที่แท้จริง ณ คฤหาสน์หรูในค่ำคืนที่บิดาไม่อยู่ เมื่อความจริงที่ถูกเปิดเผย และความสัมพันธ์ที่ยากจะถอนตัว ความรักถูกขวางกั้นด้วยศักดิ์ศรีของตระกูล บิดาของกันตธีร์สั่งให้เขาลาออก ในขณะที่บัวบุษยากำลังถูกบิดาบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์กับชายที่ไม่ได้รักเพื่อกลบเกลื่อนความร้าวฉานระหว่างสองครอบครัว...

โปรยปรายข้า ผู้ไม่เคยถูกจดจำ ไม่ว่าในฐานะบุตรีของเสนาบดีหรือแม้แต่อยู่ในฐานะองค์หญิง ในเมื่อผู้คนใต้หล้าเลือกที่จะลืมเลือนข้า คงไม่ผิดอันใดที่ข้าผู้นี้จะสังหารทุกคนให้หมดสิ้น

" ถ้าอัทธ์คิดว่า เฟื่อง วุ่นวายกับอัทธ์ มากเกินไป เฟื่องขอโทษแล้วกัน " "อัทธ์รักวาดคนเดียว เฟื่องเป็นแค่เพื่อน เท่านั้น " "จำไว้นะ เฟื่องลดา อัทธ์ เค้ารักแต่ฉัน ไม่ว่าฉันจะเห็นเค้าเป็นแค่ตัวเลือก เค้าก็ไม่แคร์ " เพราะรู้ดีว่า เค้ารักคนอื่น และเค้ารอแต่คนอื่น แต่หัวใจของเธอ มันไม่ยอมฟัง เธอชอบเค้า ก็เหมือนที่เค้า ชอบคนอื่นนั่นแหละ ความรัก ระหว่าง เฟื่องลดา และ อัทธ์ จะจบลงยังไง ในเมื่อ คนที่ไม่ใช่ ทำอะไรก็ผิดตลอด

อันไป๋เล่อหญิงงามผู้เคยเป็นอนุตัวร้ายคนโปรดของคุณชายรองเผยกู้หยาง เมื่อถูกขับออกตระกูลเผย นางไม่ร่ำร้อง ไม่แต่งงานใหม่ กลับขอทำสวน ปลูกผัก ทำขนมขายเลี้ยงชีพ น่าขันยิ่งนัก ผู้ใดไม่รู้ว่าอันไป๋เล่อเคยชินกับความหรูหรา นางจะทนอยู่ท่ามกลางแดดลม โคลนตม และกลิ่นปุ๋ยได้สักกี่วัน? ใครต่อใครล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... "นางแค่เรียกร้องความสนใจ สร้างภาพให้ดูน่าสงสาร เพื่อเพิ่มราคาตัวเองเท่านั้นล่ะ!" “สุดท้ายก็ต้องกลับไปพึ่งบิดา... แต่งกับคหบดีสูงวัยสักคน แล้วใช้เรือนร่างเสวยสุขอย่างเคย จะไปไหนพ้น!” ใครจะเชื่อว่าสตรีผิวบางมือขาวจะมีวันยินดีปลูกผักแทนวาดรูป ชำระดินแทนร่ายรำ ใครจะเชื่อว่า... "อนุตัวร้าย" ที่เคยก่อเรื่องในจวน จะกลายเป็นหญิงชาวสวนในแปลงผักได้จริง? แต่แน่นอนผู้คนเหล่านั้นก็แค่ “เฝ้ารอ” วันที่นางจะล้มเหลว เพื่อจะได้หัวเราะสะใจยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง...