โทรลล์ 2

ตื่นเต้นมากเมื่อคิดถึงช่วงเวลาที่หนังภาคต่อของเหล่าโทรลล์ออกมาอย่างไม่คาดคิด — 'Trolls World Tour' ถูกปล่อยแบบพิเศษทางดิจิทัลทั่วโลกในช่วงต้นเมษายน 2020 (วันที่ปล่อยในสหรัฐฯ คือ 10 เมษายน 2020) แทนการฉายในโรงปกติเพราะสถานการณ์โลกตอนนั้น

ฉันจำได้ว่าคนในกลุ่มเพื่อนส่งลิงก์กันแล้วนั่งดูพร้อมกันผ่านแพลตฟอร์มต่าง ๆ ที่ให้เช่าพีวีโอดี ซึ่งหมายความว่าในช่วงแรกหนังภาคนี้ไม่ได้มีการฉายปกติทั่วประเทศในไทยเหมือนหนังที่ออกฉายตามปกติของสตูดิโอใหญ่ ทั้งนี้บางโรงภาพยนตร์ในต่างประเทศจัดรอบพิเศษหรือไดรฟ์-อินบ้างหลังจากนั้น แต่สำหรับเมืองไทยแทบไม่มีการประกาศรอบฉายปกติในช่วงแรกเลย

ความรู้สึกส่วนตัวคือมันแปลกดีที่ได้ดูหนังครอบครัวแบบนี้จากบ้าน เพราะบรรยากาศการร้องตามและสีสันในโรงหายไป แต่ก็ได้เห็นความคิดสร้างสรรค์ของการจัดกิจกรรมออนไลน์แทน เช่น ปาร์ตี้ดูพร้อมกันแล้วร้องเพลงตามทีละฉาก ถาามว่าจะมีรอบพิเศษไหม คำตอบสั้น ๆ คือช่วงเวลาปล่อยแรกไม่มีรอบปกติในไทย แต่มีโอกาสเห็นรอบพิเศษหรือการฉายซ้ำในงานเทศกาลเด็กหรือกิจกรรมของโรงหนังบางแห่งในภายหลัง ซึ่งก็สร้างความทรงจำต่างชนิดกันกับการดูในโรงภาพยนตร์

เราอยากเริ่มจากตัวละครใหม่ที่เด่นสุดใน 'โทรลล์ 2' เลย นั่นคือราชินีร็อก 'Barb' — เธอเป็นตัวเร่งเหตุของเรื่อง สไตล์เธอทั้งโหด ทั้งเกรี้ยวกราด และมีเป้าหมายชัดเจนคือจะรวมอาณาจักรต่าง ๆ ให้เป็นดนตรีร็อกเดียวกัน การปรากฏตัวของ 'Barb' ไม่ใช่แค่ตัวร้ายธรรมดา แต่เธอเป็นพลังต้านการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม: เพลง เธอใช้มันเป็นอาวุธและภาษาที่สื่ออารมณ์อย่างตรงไปตรงมา พลังและคาริสม่าของเธอทำให้ฉากคอนเสิร์ตและการปะทะทางดนตรีมีพลังและตึงเครียดมากกว่าภาคแรก

การแสดงของ 'Barb' ยังเติมความเป็นผู้ใหญ่ให้กับโทนเรื่อง เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ชิงดีชิงเด่นเพียงเพื่อความโกรธส่วนตัว แต่เพื่อยืนยันความเชื่อในรูปแบบดนตรีของตัวเอง ฉากจังหวะกรีดกรายและการจัดแสงทำให้เธอดูเป็นศัตรูที่น่าจดจำ และทำให้โครงเรื่องหลักของ 'โทรลล์ 2' มีแรงขับเคลื่อนจากการปะทะทางค่านิยมด้านดนตรี มากกว่าการต่อสู้แบบชัดเจนเท่านั้น นั่นแหละที่ทำให้ฉันรู้สึกว่านี่ไม่ใช่แค่ภาคต่อสำหรับเด็ก แต่มีชั้นความหมายที่โตขึ้น

บรรยากาศโดยรวมของภาคนี้รู้สึกกว้างขึ้นและหลากหลายกว่าภาคแรกมาก

ผมชอบว่าภาพยนตร์พาเราออกนอกหมู่บ้านป๊อปปี้ไปเจอโลกที่แบ่งเป็นอาณาจักรดนตรีต่าง ๆ ไม่ใช่แค่การผจญภัยเพื่อเอาชีวิตรอดจากเบอร์เกนเหมือนครั้งก่อน แต่เป็นการเปิดจักรวาลใหม่ที่เต็มไปด้วยแนวเพลงและวัฒนธรรมย่อย ๆ ซึ่งช่วยขยายธีมหลักจากความสุขสากลของเสียงเพลง ไปสู่การยอมรับความแตกต่างทางศิลปะและรสนิยม

โครงเรื่องหลักของ 'โทรลล์ส 2' จึงกลายเป็นเรื่องของการค้นพบตัวตนและการประนีประนอมระหว่างผู้นำที่ต่างวิสัยทัศน์ ฉากที่ตัวละครต้องเดินทางระหว่างอาณาจักรเพื่อเกลี้ยกล่อมหรือปะทะกับผู้นำฝ่ายตรงข้ามช่วยเติมความตื่นเต้นให้หนังในแบบที่ภาคแรกไม่มี พล็อตมีความซับซ้อนขึ้น มีบทบาทใหม่ ๆ และให้พื้นที่ตัวละครเก่าได้เติบโตทั้งด้านอารมณ์และบทบาท ทำให้ผมรู้สึกว่าภาคนี้โตขึ้นทั้งในเนื้อหาและน้ำเสียง

นี่เป็นเรื่องที่ผมอยากเล่าเกี่ยวกับเสียงพากย์ไทยใน 'โทรลล์ 2' — ก่อนอื่นต้องบอกว่ารายชื่อพากย์ไทยบางครั้งไม่ได้แพร่หลายเท่าฉบับภาษาอังกฤษ แต่เครดิตตอนท้ายภาพยนตร์กับหน้าข่าวประชาสัมพันธ์ของผู้จัดจำหน่ายมักเป็นแหล่งที่เชื่อถือได้ที่สุด

ผมสรุปแบบกว้าง ๆ ให้ก่อน: ตัวละครหลักที่ผู้ชมมักอยากรู้คือป็อปปี้ (Poppy), แบรนช์ (Branch), ควีนแบร์บ/บาร์บ (Queen Barb), พร็อกซี่/ออริจินัลนักดนตรีอื่น ๆ ที่ปรากฏในเรื่อง เช่น ควีนของแนวดนตรีอื่น ๆ และตัวละครสมทบอย่าง คริสติน่า/พอพปี้แก๊ง ซึ่งในฉบับไทยจะมีนักพากย์แยกเสียงร้องและพากย์พูดในบางกรณี โดยเฉพาะฉากร้องเพลงที่อาจใช้นักร้องประจำหรือมิกซ์เสียงระหว่างนักพากย์กับนักร้องจริง

ผมอยากแนะนำวิธีตรวจสอบอย่างรวดเร็วถ้าต้องการรายชื่อเต็ม: ดูเครดิตตอนท้ายของไฟล์หนังที่เป็นเวอร์ชันไทย หรือเช็กเพจของผู้จัดจำหน่ายในประเทศไทย (มักเป็นช่องทางโซเชียลหรือเว็บทางการ) เพราะที่นั่นจะระบุชื่อคนพากย์และสตูดิโอที่ทำงาน แนวทางนี้ช่วยให้เห็นทั้งรายชื่อพากย์พูดและพากย์ร้องอย่างชัดเจน และทำให้เข้าใจว่าทำไมบางบทมีเสียงร้องที่แตกต่างจากเสียงพูดโดยไม่ต้องเดาเยอะ ๆ

ภาพสีสันจัดจ้านกับจังหวะเพลงที่ติดหูคือสิ่งแรกที่นึกถึงเมื่อเตรียมจะพาเด็กไปดู 'โทรลล์ส 2' และนี่คือสิ่งที่ฉันมักเตรียมก่อนออกจากบ้าน

เริ่มจากการเช็กรอบฉายและเวลาหนังอย่างละเอียด เผื่อเวลาหาที่จอดและพาเด็กเข้าห้องน้ำก่อนเข้าฉายจริง อย่าลืมเตรียมที่นั่งให้เหมาะกับเด็กตัวเล็ก — ที่นั่งริมทางเดินช่วยให้ลุกเข้าห้องน้ำสะดวกขึ้น ส่วนเรื่องอาหารว่าง เลือกของว่างที่สะอาดและไม่เสียงดัง เช่น ขนมชิ้นเล็กกับน้ำเปล่า จะลดความวุ่นวายในโรงได้มาก

ด้านความไวต่อเสียงหรือแสงสำหรับเด็กบางคน ฉันมักเอาหูฟังลดเสียงหรือเสื้อคลุมบางๆ เผื่อเด็กอายุน้อยจะรู้สึกตื่นเต้นจนล้าได้ง่ายๆ สุดท้ายหลังหนังจบ คุยสั้นๆ กับเด็กเกี่ยวกับเพลงหรือฉากที่ชอบ จะช่วยให้ประสบการณ์นั้นกลายเป็นความทรงจำดีๆ และถ้าหนังสะเทือนอารมณ์มากกว่าที่คิด การพูดคุยเบาๆ จะช่วยให้เด็กประมวลความรู้สึกได้ดีขึ้น

เสียงของตัวละครนำใน 'Trolls 2' มาจากนักแสดงคนเดิมที่หลายคนคุ้นเคยดี — Anna Kendrick เป็นผู้พากย์เสียงให้กับตัวละคร 'Poppy' ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ซึ่งทำให้ตัวละครมีทั้งความสดใสและพลังเสียงที่เข้ากับบทเพลงหลากหลายแนว

ฉันดูหนังเรื่องนี้แล้วและชอบวิธีที่เสียงของเธอถ่ายทอดความเป็นผู้นำเชิงบวกได้อย่างไม่อ่อนโยนเกินไปหรือจริงจังเกินไป โดยเฉพาะฉากที่ต้องร้องหรือสื่ออารมณ์ร่าเริงแบบป๊อป ๆ ทำให้ฉากเหล่านั้นแข็งแรงขึ้นมาก บทคู่กับเสียงของ Justin Timberlake ที่พากย์ 'Branch' ก็ช่วยสร้างความสมดุลระหว่างความสดใสและความขรึม ทำให้คู่พระ-นางของเรื่องมีไดนามิกที่น่าสนใจ

จากมุมมองของคนที่ชอบฟังเพลงประกอบในหนัง ฉันคิดว่าเคมีระหว่างเสียงของ Kendrick กับองค์ประกอบดนตรีในเรื่องเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ภาคต่อมีชีวิตชีวาและยังคงกลิ่นอายของภาคแรกไว้อยู่ได้

เพลงประกอบจาก 'โทรลล์ 2' ที่คนพูดถึงกันมากที่สุดคงต้องยกให้ซิงเกิลโปรโมตอย่าง 'The Other Side' ซึ่งเป็นเพลงที่เด่นสะดุดหูและมักถูกเอาไปใส่ในเพลย์ลิสต์ของแฟน ๆ หนังเลย

ผมชอบวิธีที่เพลงนี้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกป็อปกับแนวอื่น ๆ ในหนัง เพราะมันมีทั้งจังหวะสดใสและสอดแทรกเสียงประสานที่ทำให้ดูมีมิติ การฟังครั้งแรกผมรู้สึกอยากลุกขึ้นเต้นและพาลให้คิดถึงซีนที่ตัวละครร่วมกันร้องแบบเป็นทีม ซึ่งฉากแบบนี้แหละที่คนจดจำและแชร์บนโซเชียลกันเยอะสุด นอกเหนือจากซิงเกิลหลักแล้วเพลงประกอบในหนังยังมีชิ้นที่เป็นเพลงป๊อปฟังสบายและมักถูกนำไปคัฟเวอร์โดยแฟน ๆ บนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น ทำให้แม้หนังจะออกมาสักพักแต่บางเพลงก็ยังมีคนฟังอยู่เรื่อย ๆ

ความทรงจำส่วนตัวของผมกับเพลงเหล่านี้ไม่ได้อยู่แค่เรื่องของทำนอง แต่เป็นความรู้สึกของฉากที่เพลงช่วยยกระดับอารมณ์ ทำให้เด็ก ๆ ที่มาดูหัวเราะ หรือคนโตยิ้มกับการผสมแนวที่ไม่คาดคิด นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไม 'The Other Side' ถึงกลายเป็นเพลงที่ค่อนข้างเป็นตัวแทนของอารมณ์ในหนังเรื่องนี้

เพลงที่แฟนๆ ร้องตามกันได้มากที่สุดจาก 'Trolls World Tour' ในมุมมองของคนที่ชอบจับจังหวะง่ายๆ ก็มักจะชูให้เป็น 'The Other Side' เลย เพราะท่อนฮุกติดหูและขึ้น-ลงไม่ซับซ้อน

เสียงคอรัสที่ดังพร้อมกันหลายคน บวกกับบีตป็อปที่ชัดเจน ทำให้ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือวัยรุ่นก็สามารถร้องตามได้ทันที ฉากที่ตัวละครนำร้องเพลงนี้ในหนังยังเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านอารมณ์ จึงทำให้คนดูอยากจะเงยหน้ามาร้องไปพร้อมๆ กัน รวมถึงมีการปล่อยเวอร์ชันสตรีมมิงและมิวสิกวิดีโอที่ช่วยให้ท่อนฮุกซ้ำจนติดปาก

เวลาไปงานปาร์ตี้หรือดำน้ำในคอมมูนนั้น คนส่วนใหญ่จะเลือกเปิดท่อนฮุกนี่ให้ทุกคนร้องตาม เพราะมันสั้น ชัด และให้ความรู้สึกร่วมกันได้ทันที—ฟังแล้วจะอยากย้ายเท้าไปด้วยเลย

เพลงใน 'โทรลล์ส 2' ทำให้หัวใจพองโตสุด ๆ — แต่ผมไม่สามารถยืนยันตัวเลขเพลงใหม่ทั้งหมดได้แบบแม่นยำในทันที เพราะรายชื่อเต็มๆ ของเพลงประกอบมีทั้งเพลงต้นฉบับที่แต่งใหม่และเพลงคัฟเวอร์จากแนวต่างๆ ผมจำได้ว่าในภาพยนตร์มีเพลงใหม่ที่เด่น ๆ หลายเพลงซึ่งถูกออกแบบให้สะท้อนแต่ละโลกดนตรี เช่น เบื้องหน้ามีเพลงที่เน้นแนวป๊อปกับร็อก และยังมีซาวด์แทร็กสั้น ๆ ที่ใส่มาเพื่อฉากคัทซีนและการแปลงแนวดนตรีของตัวละคร

ในมุมแฟนเพลง ผมชอบที่แต่ละฉากเพลงไม่ได้เป็นแค่เพลงประกอบธรรมดา แต่เป็นการเล่าเรื่องผ่านสไตล์ดนตรีต่าง ๆ — บางเพลงเป็นบทเพลงใหม่ที่เขียนขึ้นเฉพาะสำหรับตัวละครสำคัญ ขณะที่อีกหลายชิ้นเป็นการนำเพลงเก่ามาปรับใหม่ให้เข้ากับโลกโทรลล์ส อย่างไรก็ตาม หากอยากได้รายการชื่อเพลงทั้งหมดครบถ้วน แผ่นซาวด์แทร็กอย่างเป็นทางการหรือเครดิตตอนท้ายภาพยนตร์จะให้ข้อมูลที่ละเอียดที่สุด เพราะที่นั่นจะบอกชัดว่าเพลงไหนเป็นเพลงต้นฉบับใหม่และเพลงไหนเป็นคัฟเวอร์ และผมชอบเปิดฟังเครดิตตอนจบเพื่อค้นหาเพลงที่ซ่อนอยู่ในซีนโปรดของผม

พล็อตของภาคต่อพาโลกของโทรลล์ไปต่อในแบบที่อบอุ่นและมีสีสันกว่าเดิม

ตอนดูฉากเปิดของภาคนี้ ฉันรู้สึกว่าทีมงานตั้งใจเดินเรื่องจากจุดอิ่มตัวของความขัดแย้งแบบใหญ่ (ที่เราเห็นใน 'Trolls World Tour') มาสู่ความขัดแย้งเชิงสัมพันธ์และภายในตัวละครมากขึ้น เรื่องไม่ได้มุ่งแยกแนวเพลงอีกต่อไป แต่หันมาเจาะเรื่องครอบครัว การยอมรับตัวตน และการค้นหาที่มาของหัวใจตัวละครหลัก แทนที่จะมีตัวร้ายที่อยากยึดครองโลก หนังเลือกให้ปัญหามาจากความไม่เข้าใจกันระหว่างคนใกล้ชิด ซึ่งทำให้ทั้งตลกและซึ้งได้พร้อมกัน

วิธีเล่าเรื่องชวนให้ติดตามเพราะกระโดดไปมาระหว่างมู้ดตลกฉากขำขันกับโมเมนต์อบอุ่นที่ไม่หวือหวา ความสัมพันธ์ระหว่าง Poppy กับตัวละครที่เคยเป็นคู่หูถูกขยายความลึกให้เห็นปมในอดีตและการเติบโตของความรับผิดชอบ ฉากเพลงในภาคนี้จึงทำหน้าที่มากกว่าคั่นอารมณ์ — เป็นเครื่องมือที่ผลักดันบทและเปิดเผยความในใจของตัวละครได้ชัดขึ้น เมื่อหนังจบ ฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ภาคต่อที่เติมสีสัน แต่เป็นภาคที่ทำให้โลกของโทรลล์มีพื้นที่สำหรับความเป็นมนุษย์มากขึ้น