เรื่องราวของไป๋ ไป่เหอใน 'The Legend of Hei' นั้นแม้จะอยู่ในโลกแฟนตาซี แต่ก็มีการหยิบยืมองค์ประกอบทางวัฒนธรรมจากประวัติศาสตร์จีน โดยเฉพาะแนวคิดเรื่องความสมดุลระหว่างหยิน-หยางที่สะท้อนผ่านความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลัก
พอพูดถึงผลงานที่ทำให้ไป๋จิ้งถิงเป็นที่รู้จักมากขึ้น ผมมักจะพูดถึง 'Rush to the Dead Summer' ก่อนเสมอ — มันเป็นซีรีส์วัยรุ่นที่จับอารมณ์การเติบโตได้ละเอียดอ่อนและมีซีนทางอารมณ์ที่ไป๋จิ้งถิงถ่ายทอดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
บทตัวละครใน 'Rush to the Dead Summer' ไม่ได้เป็นฮีโร่ฉายเดี่ยว แต่เป็นคนที่มีความเปราะบางและมีพัฒนาการชัดเจน ในหลายซีนผมชอบมุมกล้องที่ซูมเข้าใกล้การเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าเขา ทำให้รู้สึกว่าทุกคำพูดมีน้ำหนัก การแสดงของเขาในเรื่องนี้เหมาะสำหรับคนที่ชอบดูงานวัยรุ่นที่ไม่หวือหวาแต่จริงจัง และยังเห็นพลังเคมีระหว่างตัวละครกับคนรอบข้าง