ฉันชอบพูดถึง '致我们单纯的小美好' ซึ่งมักถูกเรียกในไทยว่า 'With You' หรือบางครั้งคนไทยเรียกติดปากว่า 'A Love So Beautiful' — งานนี้ดัดแปลงจากนิยายแนววัยรุ่นที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความเขินอายของความรักแรก พบว่าบทบาทของตัวละครรองที่ไป๋จิ้งถิงรับ เล่นได้เติมมิติให้เรื่องไม่แบนราบ เขาช่วยทำให้ภาพรวมของซีรีส์มีความสมดุลระหว่างความหวานกับมิตรภาพ
อีกเรื่องที่ผมมักจะยกคือ '夏至未至' (Rush to the Dead Summer) ซึ่งเป็นนิยายที่แปลงเป็นซีรีส์แนวเติบโตและความทรงจำวัยเรียน งานแบบนี้เหมาะกับน้ำเสียงการแสดงของเขา เพราะมันต้องการความละเอียดอ่อนทั้งด้านอารมณ์และความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน ความเป็นธรรมชาติของการแสดงช่วยขับเน้นความขมและหวานของเนื้อเรื่องได้ดีและทำให้ผู้ชมเข้าไปมีส่วนร่วมกับช่วงเวลานั้นๆ — นี่คือผลงานดัดแปลงที่ผมคิดว่าเป็นจุดสำคัญในเส้นทางอาชีพของเขา