WiTThai ผลิตภาพยนตร์หรือซีรีส์เรื่องใดบ้าง

WiTThai เป็นสตูดิโอที่หลายคนอาจไม่คุ้นชื่อเท่า 'WIT STUDIO' เจ้าของผลงานระดับตำนานอย่าง 'Attack on Titan' ซีซันแรกถึงสาม แต่พอพูดถึงผลงานที่ WiTThai มีส่วนร่วม หลายคนจะร้องอ๋อทันที หนึ่งในผลงานที่สร้างเสียงฮือฮาในวงการคือ 'Vinland Saga' อนิเมะสายวายักษ์ที่ผสมผสานการต่อสู้ดิบเถื่อนกับปรัชญาลึกซึ้งไว้ได้อย่างลงตัว ทีมงานไทยมีส่วนในส่วนของดิจิตอลเพนท์และแอนิเมชันบางส่วน ทำให้ฉากทะเลเลือดในเรื่องมีรายละเอียดสั่นสะเทือนใจ อีกเรื่องน่าสนใจคือ 'Great Pretender' อนิเมะแนวคดีปลอมที่เล่นกับสีสันจัดจ้านและโครงเรื่องพลิกผัน เอกลักษณ์การออกแบบตัวละครที่ดูเหมือนภาพวาดสีน้ำมันช่วยให้งานนี้โดดเด่นไม่เหมือนใคร

คุ้นๆ ว่าบริษัท WiT Thai น่าจะเป็นสตูดิโออนิเมะชื่อดังที่ทำผลงานระดับโลกอย่าง 'Attack on Titan' Season 1-3 ให้กับ Production I.G ก่อนที่ MAPPA จะรับช่วงไป ส่วนมังงะไทยเองก็มีหลายเรื่องที่ถูกดัดแปลง เช่น 'การาจิ' ที่เคยถูกพูดถึงในวงกว้าง แต่ถ้าพูดถึงผลงานที่ WiT Thai ทำโดยตรง อาจต้องย้อนไปดูอนิเมะสั้นหรือโปรเจกต์พิเศษที่พวกเขาร่วมผลิต บริษัทนี้เน้นงานคุณภาพสูง แม้ผลงานหลักส่วนใหญ่จะผลิตในญี่ปุ่น แต่ก็มีทีมงานไทยหลายคนร่วมงานด้วย น่าติดตามว่าพวกเขาจะมีโปรเจกต์เฉพาะสำหรับตลาดไทยในอนิเมะหรือมังงะเมื่อไหร่

ความพิเศษของ WiT Thai อยู่ที่การผสมผสานวัฒนธรรมไทยเข้ากับสไตล์อนิเมะสากลได้อย่างลงตัว ไม่เหมือนสตูดิโออื่นที่มักยึดติดกับสูตรสำเร็จจากญี่ปุ่นหรือตะวันตก อย่างผลงานล่าสุดที่เห็นชัดคือการใช้โทนสีและลายเส้นที่ได้แรงบันดาลใจจากจิตรกรรมไทยโบราณ แต่ยังคงความเคลื่อนไหวแบบสมัยใหม่ จุดเด่นอีกอย่างคือการเล่าเรื่องที่มักสอดแทรกคติธรรมแบบไทยๆ โดยไม่รู้สึกสั่งสอน เช่น การนำเสนอแนวคิดเรื่องบุญกรรมผ่านเรื่องราวของตัวละครที่เผชิญปมชีวิต ต่างจากสตูดิโอทั่วไปที่มักเน้นแอคชันหรือแฟนตาซีล้วนๆ

เราเคยหลงใหลในวิวัฒนาการของนิทานโบราณพวกนี้มาเป็นสิบปี จึงจำได้ชัดว่าหนึ่งในผลงานที่ถูกพูดถึงบ่อยที่สุดคือเวอร์ชันแอนิเมชันคลาสสิกของวอลต์ดิสนีย์ชื่อ 'Tortoise and the Hare' (1935) ซึ่งอยู่ในชุดสั้นสรุปนิทานและได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันสั้น เรื่องนี้จับจังหวะการเล่าแบบกว้าง ๆ แต่ยังคงคอนเซ็ปต์หลักของนิทานไว้ครบ ทั้งการประกอบมุขและการจบที่เน้นข้อคิด ทำให้หลายคนจดจำได้ทั้งภาพและเพลงประกอบ ในช่วงยุคแรกของภาพยนตร์แอนิเมชัน ยังมีการดัดแปลงนิทานอีสป์อย่างต่อเนื่องจากสตูดิโอหลายแห่ง เช่นชุดการ์ตูนสั้น 'Aesop's Fables' ของ Paul Terry ที่ผลิตตั้งแต่ทศวรรษ 1920 ซึ่งนำเรื่องสั้นๆ มาสร้างเป็นภาพเคลื่อนไหวสั้น ๆ เพื่อฉายทางโรงหนัง เวอร์ชันเหล่านี้หลายตอนหยิบเอาโครงเรื่องของกระต่ายกับเต่ามาเล่นในมุมขำขันหรือเสียดสีสังคม ทำให้เราเห็นว่าการปรับแต่งมีตั้งแต่ดั้งเดิมแบบรักษาโครงเรื่อง ไปจนถึงการตีความซ้อนด้วยมุกร่วมสมัย นอกจากแอนิเมชันสั้นแล้ว นิทานเรื่องนี้ยังถูกย้ายไปสู่รายการทีวีสำหรับเด็กและโปรเจ็กต์การศึกษา ทั้งในรูปแบบตอนสั้นของรายการการ์ตูนเชิงการสอน ที่มักใช้เวอร์ชันย่อเพื่อสอนเรื่องความพยายามและความพากเพียร และในรูปแบบละครหุ่นหรือเวทีสำหรับเยาวชนที่ขยายรายละเอียดเรื่องตัวละครเพื่อให้เด็กได้มีปฏิสัมพันธ์มากขึ้น ผลงานพวกนี้อาจไม่โด่งดังแบบชื่อภาพยนตร์คนเดียวแต่มีอิทธิพลต่อการเล่าเรื่องในโรงเรียนและห้องสมุดภาพยนตร์เด็กทั่วโลก สรุปแบบไม่เป็นทางการเลยก็คือ หากกำลังมองหาเวอร์ชันคลาสสิกให้เริ่มจาก 'Tortoise and the Hare' ของดิสนีย์ แล้วค่อยขยับไปสำรวจชุดสั้น 'Aesop's Fables' และการนำไปใช้ในรายการเด็กต่าง ๆ จะเห็นการเปลี่ยนโทนและการดัดแปลงที่หลากหลาย ทั้งแบบรักษาข้อคิดดั้งเดิมและแบบหยิบไปเล่นเป็นมุกร่วมสมัย ซึ่งแต่ละเวอร์ชันก็ให้ความเพลิดเพลินและบทเรียนที่ต่างกันไปตามยุคสมัย

ข่าวลือในวงการบันเทิงไทยมักจะวนเวียนไปที่สตูดิโอใหญ่ ๆ เมื่อมีงานเขียนที่มีฐานแฟนคลับแน่นหนาและภาพลักษณ์ทางภาพยนตร์ชัดเจน ในมุมมองของผม 'แผ่น ฟ้า' ถ้าจะกลายเป็นภาพยนตร์แบบเต็มตัว บริษัทที่มีโอกาสมากที่สุดคงเป็น GDH เพราะความสามารถในการสร้างงานที่ดูดีบนจอใหญ่และเข้าถึงคนได้กว้าง GDH เคยทำให้หนังไทยมีมาตรฐานที่คนต่างชาติเริ่มจับตามอง การเล่าเรื่องที่มีอารมณ์หนัก ๆ และซีนภาพสวย ๆ จะถูกการันตีด้วยโปรดักชั่นและการคัดนักแสดงที่เหมาะสม ผมคิดว่าอีกสิ่งที่ทำให้ GDH เหมาะคือการจัดการตลาดที่ทำให้หนังติดกระแสทั้งออนไลน์และโรงภาพยนตร์ ถ้าพวกเขาจับ 'แผ่น ฟ้า' ไป ด้านการดัดแปลงคงเป็นการย่อบางส่วนของเนื้อหาเพื่อให้เหมาะกับความยาวหนัง แต่ยังคงเก็บแกนอารมณ์สำคัญไว้ได้ ซึ่งสำหรับคนอยากเห็นเวอร์ชันภาพยนตร์เต็มรูปแบบ นั่นคงเป็นความคาดหวังที่สมเหตุสมผล

WiTThai เป็นกระแสที่ทำให้หลายคนหันมาสนใจอนิเมะสัญชาติไทยมากขึ้นนะ แรกเริ่มรู้จักตอนเห็น 'Yurei Deco' ทางช่องอนิเมะญี่ปุ่น ซึ่งมีสตูดิโอไทยอย่าง WIT STUDIO ไทยแลนด์ร่วมผลิต มันไม่ใช่แค่การเอาคอนเซปต์ญี่ปุ่นมาแปล แต่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทั้งเทคนิคแอนิเมชันและการเล่าเรื่อง สิ่งที่น่าสนใจคือการผสมวัฒนธรรมไทยเข้าไปอย่างแนบเนียน เช่น การออกแบบตัวละครที่มีลายไทยแฝงอยู่ หรือฉากหลังที่ดัดแปลงจากสถานที่จริงในกรุงเทพฯ ทำให้รู้สึกว่าอนิเมะไทยไม่ใช่แค่การเลียนแบบ แต่กำลังสร้างมาตรฐานใหม่ของตัวเอง

ในวัยเด็กฉันชอบเวอร์ชันที่เป็นการ์ตูนมากกว่าหนังคนจริง เพราะมันจับความมหัศจรรย์ของต้นถั่วยักษ์และยักษ์ได้อย่างตรงไปตรงมา จำได้ว่าฉากที่ติดตาที่สุดมาจากส่วนหนึ่งใน 'Fun and Fancy Free' ที่มีตอน 'Mickey and the Beanstalk' ซึ่งเป็นการเล่นกับโครงเรื่องของ 'แจ็คกับต้นถั่ว' ในสไตล์ดิสนีย์ ทำให้ภาพคลาสสิกของแจ็คเป็นมิตรสำหรับเด็ก ขณะที่ฉบับคนแสดงอย่าง 'Jack the Giant Killer' ของยุคคลาสสิกให้ความรู้สึกเป็นนิยายแฟนตาซีย้อนยุค มีการออกแบบยักษ์และโลกเหนือเมฆที่ค่อนข้างดิบกว่าเวอร์ชันการ์ตูน ฉันชอบสังเกตว่าแต่ละยุคจะเลือกเฟ้นองค์ประกอบของนิทานมาใช้ไม่เหมือนกัน บางเวอร์ชันเน้นฮีโร่สวมบทตลกเพื่อให้ครอบครัวดูด้วยกันได้ ขณะที่บางเรื่องพยายามเติมความมืดและอันตรายเพื่อให้รู้สึกว่ายักษ์ไม่ใช่แค่ตัวใหญ่แต่เป็นภัยคุกคามจริง ๆ การ์ตูนคลาสสิกและหนังเก่าทำให้ฉันเห็นพัฒนาการของรสนิยมคนดูตั้งแต่เด็กจนโต และนั่นแหละที่ทำให้เรื่องนี้ยังถูกหยิบมาทำซ้ำอยู่เรื่อย ๆ คืนหนึ่งที่ดูฉากต้นถั่วอีกครั้ง ความมหัศจรรย์ยังคงอยู่ในเสียงดนตรีและการออกแบบฉาก

พูดตรงๆ ผมตามงาน WiTThai มาสักพักแล้ว ตอนนี้ยังไม่มีข่าวเป็นลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับอนิเมะเรื่องใหม่ แต่จากสไตล์การทำงานของสตูดิโอนี้ มักจะค่อยๆ เตรียมตัวและค่อยๆ ปล่อยทีละขั้นตอน เคยสังเกตไหมว่า WiTThai มักจะเซอร์ไพรส์แฟนๆ ด้วยการประกาศงานใหม่แบบไม่ทันตั้งตัว แบบที่เคยเกิดขึ้นกับ 'Project A' ที่ออกมาแบบเงียบๆ แต่สุดท้ายกลายเป็นผลงานที่หลายคนพูดถึง ผมว่าถ้ามีอนิเมะใหม่ออกมาจริง น่าจะเป็นแนวที่ผสมผสานความเป็นไทยกับสไตล์อนิเมะสากล แบบที่ทำสำเร็จมาแล้วในอดีต