กิลกาเมชเป็นตัวร้ายหรือตัวดีใน Fate?

ในจักรวาลของ 'Fate' กิลกาเมชไม่ใช่แค่เซอร์แวนท์ธรรมดา แต่คือกษัตริย์ผู้เคยครองอูรุกในตำนานสุเมเรียน ผู้ถูกเรียกขานว่า 'King of Heroes' ด้วยความภาคภูมิใจในตัวเองที่สูงลิ่ว สิ่งที่ทำให้เขาน่าสนใจคือบุคลิกที่ยากจะคาดเดา บางครั้งก็เหยียดหยามมนุษย์ดั่งสัตว์เลี้ยง บางครั้งก็แสดงความเมตตาแบบราชาผู้ยิ่งใหญ่ อุปกรณ์ 'Gate of Babylon' ที่สามารถปล่อยอาวุธในตำนานนับไม่ถ้วนสะท้อนแนวคิดที่ว่า 'ทุกสิ่งในโลกคือสมบัติของเขา' แน่นอนว่าความขัดแย้งในตัวละครนี้คือส่วนหนึ่งที่ดึงดูดให้แฟนๆ ทั้งรักและเกลียดเขาไปพร้อมกัน

ความพิเศษของกิลกาเมชใน 'Fate' series อยู่ที่การถูกตีความใหม่ให้มีความซับซ้อนทางจิตวิทยา ในขณะที่ตำนานดั้งเดิมมักวาดภาพเขาเป็นวีรบุรุษผู้แข็งแกร่งอย่างง่ายๆ ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าเขาคือกษัตริย์ผู้รักการผจญภัย แต่ใน 'Fate/Zero' เราจะเห็นด้านมืดของเขา รสนิยมที่แปลกประหลาด และความเย่อหยิ่งที่เกิดจากพลังอำนาจ สิ่งที่ทำให้เขาน่าสนใจคือการเป็นตัวแทนของแนวคิด 'วีรบุรุษที่สมบูรณ์แบบ' ที่แท้จริงไม่มีอยู่ ภาพลักษณ์ของเขาในตำนานถูกขยายให้ลึกซึ้งด้วยแนวคิดเรื่องความเป็นอมตะและการค้นหาความหมายของชีวิต ซึ่งแตกต่างจากฮีโร่แบบดั้งเดิมที่มักมีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนและเรียบง่ายกว่า

ในฐานะผู้คลั่งไคล้ 'Fate' มาตั้งแต่ยุค Visual Novel ต้นฉบับ ต้องบอกว่ากิลกาเมชใน 'Fate Grand Order' นั้นทรงพลังแบบสุดขั้วจริงๆ Noble Phantasm ของเขาอย่าง 'Enuma Elish' ไม่ใช่แค่การยิงอาวุธตามปกติ แต่เป็นการ 'แยกโลกออกจากสวรรค์' แบบในตำนานสุเมเรียนเลย ที่เด็ดกว่านั้นคือ 'Gate of Babylon' ที่สามารถเรียกอาวุธในตำนานออกมาเป็นฝนได้ แถมแต่ละชิ้นยังมีประวัติศาสตร์และพลังอำนาจเฉพาะตัว บวกกับความสามารถในการมองเห็นอนาคตผ่าน 'Sha Nagba Imuru' ทำให้เขาเกือบไร้จุดอ่อนในเกม สมกับตำแหน่ง King of Heroes จริงๆ

การตีความตัวละครนารุมิ เก็นจาก 'My Hero Academia' เป็นเรื่องที่ซับซ้อนมากกว่าป้าย 'ตัวร้าย' หรือ 'ตัวดี' ธรรมดา เขาเริ่มต้นด้วยความตั้งใจที่ดี อยากปฏิรูปสังคมที่มองว่าผิดพลาด แต่วิธีการที่ใช้ความรุนแรงและจิตวิทยาที่บิดเบือน ทำให้เขากลายเป็นภัยคุกคาม ในมุมหนึ่ง เราอาจเห็นว่าเขาเป็นผลิตผลของระบบที่ล้มเหลว การที่สังคมฮีโร่เลือกปฏิบัติและสร้างความเหลื่อมล้ำ ทำให้เขากลายเป็นตัวละครที่ทั้งน่าสงสารและน่ากลัว แรงขับเคลื่อนของเก็นไม่ใช่ความชั่วร้ายล้วนๆ แต่เป็นความผิดหวังและความโกรธแค้นที่สั่งสมมานาน

การจัดทีมกิลกาเมชใน 'Fate/Grand Order' ต้องเข้าใจทั้งบทบาทของเขาและซิแนร์จีกับเซอร์แวนต์อื่นก่อน กิลกาเมชอยู่ในตำแหน่งอาเชอร์และมีสกิลที่เน้นการโจมตีแบบ AoE แบบสุ่มด้วย 'Enuma Elish' แต่จุดเด่นจริงๆ คือการเป็นตัวทำดาเมจหลักในทีมที่เน้นดาร์ก ทีมที่เหมาะกับเขามักประกอบด้วยตัวสร้างสตาร์อย่าง 'ฮันส์' หรือ 'แมช' เพื่อเพิ่มโอกาสคริติคัล สปาร์ตาคัสก็เป็นตัวเลือกที่ดีเพราะช่วยสร้างสตาร์และลดแรงกดดันบนกิลกาเมช ถ้ามองในแง่ของเซอร์แวนต์อื่น การจับคู่กับเมอริลินจะช่วยให้สกิล 'Collector' ทำงานได้เต็มที่ เพราะเมอริลินเพิ่มทั้งสตาร์และ NP เกจได้สมบูรณ์แบบ

ในมุมมองของคนที่คลั่งไคล้เรื่องเล่าโบราณ ฉากสุดท้ายของเรื่อง 'Epic of Gilgamesh' เป็นหนึ่งในภาพที่ฉันหยุดอ่านแล้วต้องคิดต่ออีกนาน ความสัมพันธ์ระหว่างกิลกาเมชกับเอนคีดูเป็นแกนหลักของเรื่อง เมื่อเอนคีดูตาย กิลกาเมชถูกผลักให้เผชิญความจริงเรื่องความตาย เขาออกเดินทางตามหาความเป็นอมตะจนได้พบกับผู้รอดชีวิตจากน้ำท่วมคืออุทนะพิชติม์ ผู้ซึ่งเล่าเรื่องโลกเก่าและทดสอบความมุ่งมั่นของกิลกาเมชอย่างเจ็บปวด การทดสอบนั้นทำให้กิลกาเมชล้มเหลวทั้งการตื่นค้างคืนและการรักษาพืชวิเศษที่ได้มา พืชนั้นถูกงูขโมยไปเหมือนเป็นสัญลักษณ์ว่ามนุษย์ไม่สามารถข้ามขอบเขตธรรมชาตินี้ได้ การกลับมาที่เมืองอูรุคของกิลกาเมชไม่ได้มาพร้อมกับชัยชนะอย่างอมตะ แต่กลับเป็นการยอมรับความเป็นมนุษย์และเลือกที่จะสร้างความทรงจำผ่านสิ่งที่จับต้องได้ เช่น กำแพงเมือง การงาน และเรื่องเล่าที่ถูกทิ้งไว้ ผมรู้สึกว่าการจบแบบนี้ไม่ได้เศร้ามาก แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นแบบแปลก ๆ เหมือนการได้เห็นคนที่เราเคยคิดว่ามหาอำนาจ ยอมรับขอบเขตของตัวเองและใช้พลังที่เหลือสร้างสิ่งที่มีความหมายให้ผู้อื่นจดจำ

มีหลายทฤษฎีน่าสนใจเกี่ยวกับชื่อ 'กิลกาเมช' ที่หลายคนอาจไม่รู้ ตัวละครนี้มาจากตำนานเมโสโปเตเมียโบราณ ชื่อเต็มในภาษาอัคคาเดียนคือ 'Gilgamesh' ซึ่งนักวิชาการตีความว่าแปลได้สองแบบ คือ 'ผู้สืบทอดเป็นลูกหลานของวีรบุรุษ' หรืออาจมาจากคำว่า 'bilga-mes' ในภาษาสุเมเรียนที่หมายถึง 'บรรพบุรุษเป็นฮีโร่' ชื่อนี้สะท้อนบุคลิกของเขาที่เป็นกษัตริย์กึ่งเทพผู้ทะเยอทะยาน การเล่นคำในชื่อยังเชื่อมโยงกับธีมหลักของมหากาพย์เรื่องนี้ที่พูดถึงมรดกทางวีรกรรมและความปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุดของมนุษย์ แม้แต่ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชื่อนี้ยังถูกปรับใช้ในงานสร้างสรรค์มากมาย อย่างเกม 'Fate' ที่นำเสนอเขาว่าเป็น Servant แนว Archer

ยิ่งมองยิ่งเห็นความแตกต่างของเบอร์เซิร์กเกอร์ใน 'Fate' ไม่ได้จำกัดแค่ความดุร้ายอย่างเดียว — มันมีชั้นเชิงทั้งด้านจิตใจ สัญชาตญาณ และความทรงจำที่ถูกบิดเบี้ยว ผมคิดว่าเวอร์ชันคลาสสิกที่สุดที่หลายคนคุ้นคือเบอร์เซิร์กเกอร์จาก 'Fate/stay night' ที่ถูกถ่ายทอดเป็นวิญญาณนักรบผู้ยิ่งใหญ่แต่ถูกปัดฝุ่นด้วยคำสาปของความบ้าคลั่ง ในแง่การแสดง ตัวเวอร์ชันนี้มักถูกออกแบบให้เป็นพลังบริสุทธิ์: ความแข็งแกร่งล้นฟ้า การฟื้นฟูที่เหมือนจะไร้ขอบเขต และความโหดเหี้ยมที่ไม่มีเหตุผล แต่สิ่งที่ผมชอบคือการแทรกกลิ่นอายความเป็นฮีโร่เดิมไว้เบื้องหลัง — ทำให้เมื่อมีโมเมนต์สงบ ๆ เล็ก ๆ ออกมา มันเลยทิ่มแทงใจผู้ชมมากกว่าการเป็นบ้าคลั่งเพียว ๆ นอกจากมิติทางกายภาพแล้ว บทบาทในเรื่องก็ต่างกันไปด้วย บางเวอร์ชันทำหน้าที่เป็นอุปสรรคไร้ความเมตตา บางเวอร์ชันกลับกลายเป็นความโศกเศร้าที่แสดงถึงการสูญเสียตัวตน เมื่อรวมทั้งภาพลักษณ์ เสียง และการตัดต่อ ฉากที่เบอร์เซิร์กเกอร์เผยความเป็นมนุษย์เล็ก ๆ นั่นแหละที่ผมมักจะจำได้และรู้สึกสะเทือนใจเสมอ