วิธีสร้างทีมกิลกาเมชในเกม FGO?

ในฐานะผู้คลั่งไคล้ 'Fate' มาตั้งแต่ยุค Visual Novel ต้นฉบับ ต้องบอกว่ากิลกาเมชใน 'Fate Grand Order' นั้นทรงพลังแบบสุดขั้วจริงๆ Noble Phantasm ของเขาอย่าง 'Enuma Elish' ไม่ใช่แค่การยิงอาวุธตามปกติ แต่เป็นการ 'แยกโลกออกจากสวรรค์' แบบในตำนานสุเมเรียนเลย ที่เด็ดกว่านั้นคือ 'Gate of Babylon' ที่สามารถเรียกอาวุธในตำนานออกมาเป็นฝนได้ แถมแต่ละชิ้นยังมีประวัติศาสตร์และพลังอำนาจเฉพาะตัว บวกกับความสามารถในการมองเห็นอนาคตผ่าน 'Sha Nagba Imuru' ทำให้เขาเกือบไร้จุดอ่อนในเกม สมกับตำแหน่ง King of Heroes จริงๆ

ความน่าสนใจของกิลกาเมชใน 'Fate' อยู่ที่ความไม่สามารถจัดเข้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ง่ายๆ เขาเป็นกษัตริย์ที่เชื่อมั่นในอุดมคติของตนเองอย่างสุดโต่ง จนบางครั้งดูโหดร้าย แต่ก็มีแง่มุมของความเป็นวีรบุรุษที่พยายามรักษาความเป็นระเบียบของโลก ใน 'Fate/Zero' เขาปฏิบัติต่อมนุษย์เหมือนสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ แต่ใน 'Fate/Stay Night' เรากลับเห็นความเอื้ออาทรที่ซ่อนอยู่เมื่อเขายอมรับความพยายามของชิโร่ ความขัดแย้งนี้ทำให้เขาน่าค้นหา เพราะไม่ใช่แค่ตัวร้ายหรือตัวดี แต่เป็นตัวละครที่มีมิติลึกซึ้งด้านปรัชญาและอำนาจ

ความพิเศษของกิลกาเมชใน 'Fate' series อยู่ที่การถูกตีความใหม่ให้มีความซับซ้อนทางจิตวิทยา ในขณะที่ตำนานดั้งเดิมมักวาดภาพเขาเป็นวีรบุรุษผู้แข็งแกร่งอย่างง่ายๆ ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าเขาคือกษัตริย์ผู้รักการผจญภัย แต่ใน 'Fate/Zero' เราจะเห็นด้านมืดของเขา รสนิยมที่แปลกประหลาด และความเย่อหยิ่งที่เกิดจากพลังอำนาจ สิ่งที่ทำให้เขาน่าสนใจคือการเป็นตัวแทนของแนวคิด 'วีรบุรุษที่สมบูรณ์แบบ' ที่แท้จริงไม่มีอยู่ ภาพลักษณ์ของเขาในตำนานถูกขยายให้ลึกซึ้งด้วยแนวคิดเรื่องความเป็นอมตะและการค้นหาความหมายของชีวิต ซึ่งแตกต่างจากฮีโร่แบบดั้งเดิมที่มักมีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนและเรียบง่ายกว่า

ในจักรวาลของ 'Fate' กิลกาเมชไม่ใช่แค่เซอร์แวนท์ธรรมดา แต่คือกษัตริย์ผู้เคยครองอูรุกในตำนานสุเมเรียน ผู้ถูกเรียกขานว่า 'King of Heroes' ด้วยความภาคภูมิใจในตัวเองที่สูงลิ่ว สิ่งที่ทำให้เขาน่าสนใจคือบุคลิกที่ยากจะคาดเดา บางครั้งก็เหยียดหยามมนุษย์ดั่งสัตว์เลี้ยง บางครั้งก็แสดงความเมตตาแบบราชาผู้ยิ่งใหญ่ อุปกรณ์ 'Gate of Babylon' ที่สามารถปล่อยอาวุธในตำนานนับไม่ถ้วนสะท้อนแนวคิดที่ว่า 'ทุกสิ่งในโลกคือสมบัติของเขา' แน่นอนว่าความขัดแย้งในตัวละครนี้คือส่วนหนึ่งที่ดึงดูดให้แฟนๆ ทั้งรักและเกลียดเขาไปพร้อมกัน

เราแนะนำให้เริ่มจากกรอบทีมที่ชัดเจนก่อน: หนึ่งคนไว้ชน แถวหน้า สองคนไว้สร้างความเสียหายระยะไกล หรือเป็นเวทย์ และหนึ่งคนซัพพอร์ต/ฮีลเลอร์ที่เชื่อถือได้ นี่คือแนวทางที่ฉันมักใช้เวลาเล่น 'Fire Emblem: Three Houses' เมื่อเลือกให้ 'Edelgard' ทำหน้าที่เป็นตัวชนหลัก ฉันจะใส่สายเวทหรือสไนเปอร์ไว้ข้างหลังเพื่อรับมือกับศัตรูที่ทะลุเกราะไม่ออก การวางตำแหน่งและการเลือกคลาสสำคัญมาก: ฉันชอบให้คนชนมีบัฟจากบิท (battalion) ที่เพิ่ม DEF แล้วจับคู่กับฮีลเลอร์ที่พกอุปกรณ์ฟื้นพลังหรือสกิลอัตโนมัติ อีกเทคนิคที่ใช้บ่อยคือการทำ Pair Up หรือยุทธ์การดัน/ดึงให้ 'Edelgard' วิ่งขึ้นหน้ารับความเสียหายในเทิร์นแรก แล้วเปิดช่องให้เวทหรือธนูโหม่งคอมโบจบที่เทิร์นสอง การคำนวณช่วงการเคลื่อนที่ของแต่ละคลาสกับการใช้ Gambit/Battle เทคนิคพวกนี้ทำให้ฉันผ่านแผนที่ยาก ๆ ได้บ่อยขึ้นและยังสนุกกับการออกแบบทีมด้วยตัวละครที่มีสไตล์แตกต่างกัน

การเป็นแฟนของ 'กิลกาเมซ' ทำให้ใจเต้นทุกครั้งเมื่อคิดถึงความเป็นไปได้ของภาคต่อ เพราะงานชิ้นเดิมมีทั้งเสน่ห์แบบโลกโบราณผสมแฟนตาซีและการตีความตัวละครที่ลึกจนยังคุยกันได้ไม่จบ ฉันรู้สึกว่าเรื่องแบบนี้มีสองแกนหลักที่จะตัดสินว่าโรงงานทำภาคต่อไหม — หนึ่งคือแรงเรียกร้องจากแฟนและตลาดต่างประเทศ สองคือข้อจำกัดทางลิขสิทธิ์และบุคลากรเดิม ถ้าทีมสร้างยังคงสนใจและสิทธิ์ไม่ติดขัด ภาคต่อมีโอกาส เพราะเรายังเห็นกรณีที่งานคลาสสิกอย่าง 'Neon Genesis Evangelion' ได้รับการตีความใหม่หลายครั้งจนทำให้แฟรนไชส์ยังคงมีชีวิต แต่ก็ต้องยอมรับว่าการกลับมาของงานเก่าไม่การันตีคุณภาพ ทุกอย่างขึ้นกับว่าผู้สร้างอยากเล่าเรื่องใหม่แบบเติมเต็มหรือจะทำรีเมคเชิงพาณิชย์ ฉันอยากเห็นภาคต่อที่กล้าทดลอง ไม่ใช่แค่ขยายเส้นเรื่องเดิมแล้วจบแบบรีบเร่ง ถ้าจะกลับมา ขอให้เป็นงานที่ให้เวลาต่อเติมโลก สร้างมิติให้ตัวละครบางตัวที่ยังคลุมเครือได้ชัดขึ้น และยังรักษาบรรยากาศดั้งเดิมไว้ได้ การกลับมาที่มีเหตุผลเชิงศิลปะจะทำให้แฟนเก่าและแฟนใหม่รู้สึกว่าการรอคุ้มค่า ทั้งนี้ ถ้าไม่มีการประกาศจากบริษัทตอนนี้ ก็ยังมีความหวัง—แค่อย่าลืมว่าความเป็นไปได้ทางธุรกิจกับความต้องการทางศิลปะแบบสมดุลคือกุญแจสุดท้าย

มีหลายทฤษฎีน่าสนใจเกี่ยวกับชื่อ 'กิลกาเมช' ที่หลายคนอาจไม่รู้ ตัวละครนี้มาจากตำนานเมโสโปเตเมียโบราณ ชื่อเต็มในภาษาอัคคาเดียนคือ 'Gilgamesh' ซึ่งนักวิชาการตีความว่าแปลได้สองแบบ คือ 'ผู้สืบทอดเป็นลูกหลานของวีรบุรุษ' หรืออาจมาจากคำว่า 'bilga-mes' ในภาษาสุเมเรียนที่หมายถึง 'บรรพบุรุษเป็นฮีโร่' ชื่อนี้สะท้อนบุคลิกของเขาที่เป็นกษัตริย์กึ่งเทพผู้ทะเยอทะยาน การเล่นคำในชื่อยังเชื่อมโยงกับธีมหลักของมหากาพย์เรื่องนี้ที่พูดถึงมรดกทางวีรกรรมและความปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุดของมนุษย์ แม้แต่ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชื่อนี้ยังถูกปรับใช้ในงานสร้างสรรค์มากมาย อย่างเกม 'Fate' ที่นำเสนอเขาว่าเป็น Servant แนว Archer

หลังจากดูเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'โคบายาชิซังกับเมดมังกร' แล้ว ผมจำได้ว่าทีมพากย์ไทยจัดว่าทำงานได้ประสานกันดีมาก—โดยเฉพาะกับตัวละครหลักที่มีคาแรกเตอร์ชัดเจนและต้องการน้ำเสียงเฉพาะตัว โทรุ ในเวอร์ชันไทยถูกให้เสียงที่มีความเป็นมิตรและมีพลัง แม้ยังคงความหวานแบบมังกรที่พยายามปรับตัวกับโลกมนุษย์ ส่วนโคบายาชิ ได้เสียงที่นิ่งเรียบแต่มีความเหนียมและความเป็นผู้ใหญ่ เหมาะกับบุคลิกที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา คันนะ ได้รับการพากย์ให้สดใสและไร้เดียงสา ทำให้ฉากเงียบๆ กลับมีเสน่ห์ขึ้นเยอะ นอกจากตัวหลักแล้ว ทีมพากย์ยังใส่ใจในตัวประกอบ เช่นคนที่พากย์ 'ลูโกอา' กับ 'ฟาฟนีล' ให้มิติต่างกันอย่างชัดเจน ทำงานด้านปรับบันทึกเสียงและมิกซ์ก็ทำให้บทสนทนาไม่แย่งกันจนเกินไป ผลลัพธ์โดยรวมคือเวอร์ชันไทยที่ฟังสบายและคงอารมณ์ของต้นฉบับได้ดี พูดง่ายๆ ว่าถ้าชอบความอบอุ่นผสมตลกของเรื่องนี้ เวอร์ชันไทยก็เป็นอีกทางเลือกที่ดูได้เพลิน ๆ

ต้นกำเนิดของกิลกาเมซมีรากลึกลงไปในโลกตำนานเมโสโปเตเมียที่แท้จริงและไม่ใช่เรื่องแต่งขึ้นมาทีหลัง ผมมักจะนั่งคิดถึงภาพเมืองอูรุกซึ่งเป็นพื้นที่ที่เรื่องเล่าของกษัตริย์ฮีโร่คนนี้เติบโตขึ้นมา—ในเอกสารโบราณหลายชิ้นชื่อของเขาถูกบันทึกไว้ว่าคือบิลกาเมชหรือรูปแบบใกล้เคียงกัน มุมมองแรกที่ชัดเจนคือหลักฐานจากบทกวีชาวซูเมเรียนยุคแรก เช่นฉากต่อสู้ของเขากับสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ และมิตรภาพกับเอนกิดู ซึ่งปรากฏในเรื่องสั้นหลายตอนที่นักคัดสรรต่อมารวมกันเป็นเรื่องราวยาวขึ้น การรวมชิ้นส่วนเหล่านั้นเกิดขึ้นอีกครั้งในภาษากลางอย่างอัคคาเดียน จนกลายเป็นงานวรรณกรรมมหากาพย์ที่รู้จักกันในชื่อ 'Epic of Gilgamesh' ฉบับอัคคาเดียนนี้รวบรวมฉากจากบทกวีซูเมเรียนหลายชิ้นเข้าด้วยกันและเติมองค์ประกอบที่สื่อถึงความตาย ความอำนาจ และการตามหาความหมายของชีวิต ในฐานะคนอ่านที่คลั่งไคล้วรรณกรรมโบราณ ผมพบว่าความน่าสนใจอยู่ที่วิธีที่ช่างเล่าโบราณผสมผสานตำนานท้องถิ่นของแต่ละเมืองเข้าด้วยกัน จนได้ตัวละครที่มีทั้งความเป็นมนุษย์และฮีโร่เหนือธรรมชาติ ท้ายที่สุด ถ้าจะสรุปแบบง่าย ๆ ก็คือกิลกาเมซไม่ได้เกิดจากนิทานเดียว แต่เป็นผลจากการปะติดปะต่อของตำนานซูเมเรียนดั้งเดิมที่ต่อมาได้รับการเรียบเรียงและขยายในบริบทอัคคาเดียน ซึ่งทำให้เขากลายเป็นสัญลักษณ์วรรณกรรมที่เราอ่านกันอยู่ทุกวันนี้ และผมยังชอบคิดว่าแต่ละฉากที่รอดมาถึงเราคือลายพิมพ์ของความคิดมนุษย์โบราณที่อยากบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองให้คนรุ่นหลังฟัง