แสงเดือนลอดผ่านต้นไม้ทำให้ปากอุโมงค์อินุนากิดูเหมือนประตูไปสู่โลกอื่น ข้าพเจ้าได้ยินตำนานหลายแบบจากคนแก่ในหมู่บ้าน รอบแรกเป็นการอธิบายเชิงประวัติศาสตร์ผสมตำนาน: ว่าตำแหน่งของอุโมงค์เคยเป็นพื้นที่ที่มีเหตุการณ์รุนแรงในอดีต จนผู้คนเชื่อว่ามีวิญญาณค้างคาที่ยังไม่ไปไหน อีกเรื่องบอกว่าอุโมงค์เป็นจุดที่ 'กฎเก่า' ยังมีผลอยู่ สัญญาหรือคำพูดบางอย่างจากอดีตยังผูกพันคนที่เข้าไป
รายการสั้นๆ ที่ชาวบ้านชอบเล่า มีดังนี้:
- เสียง
กรีดร้องหรือการเรียกชื่อตอนกลางคืนที่ไม่มีคนอยู่ใกล้
- สัญญาณมือถือดับสนิทเมื่อเข้าไปใกล้ปากอุโมงค์
- ผู้มาใหม่บางคนเห็นหมู่บ้านที่ไม่อยู่บนแผนที่และไม่สามารถกลับออกมา
เรื่องเล่าเหล่านี้มักถูกเล่าเหมือนเตือนใจไม่ใช่เพื่อสร้างความตื่นเต้นเท่านั้น คนเฒ่าคนแก่ยังบอกว่าตำนานช่วยให้เยาวชนระลึกถึงกฎเก่าของชุมชน แม้บางอย่างจะฟังแล้วรู้สึกเกินจริง แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของภูมิปัญญาทางปฏิบัติและการจัดการความเสี่ยงในพื้นที่ชนบท ข้าพเจ้ามองว่าตำนานแบบนี้มีคุณค่าทางสังคมมากกว่าความน่ากลัวอย่างเดียว เพราะมันผสมผสานคำเตือน ความทรงจำ และความพยายามอธิบายสิ่งที่ไม่สบายใจ