ผมเห็นสัญลักษณ์แบบนี้ชัดในภาพยนตร์ที่เล่นกับความทรงจำและมรดกของคนรุ่นก่อน อย่างเช่นใน 'Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives' ที่เรื่องราวเกี่ยวพันกับการวนกลับของชีวิตและความตาย แม้เรื่องนั้นไม่ได้ใช้คำว่า 'โตมร' แต่หลักการอ่านแบบเดียวกันก็ใช้ได้: ชื่อหรือสิ่งของหนึ่งชิ้นอาจสื่อทั้งการเติบโตและการสิ้นสุดไปพร้อมกัน สรุปแล้ว 'โตมร' ในภาพยนตร์คือสะพานเชื่อมระหว่างการเติบโตกับความเป็นอมตะ/มรณะ เป็นตัวตั้งคำถามว่าการโตขึ้นของเราแลกมาด้วยอะไร และเราจะทิ้งอะไรไว้เบื้องหลังเมื่อก้าวออกไปจากอดีตของตัวเอง