จูปิเตอร์ แอสเซนดิ้ง ควรดูหรือไม่สำหรับแฟนไซไฟ

ตอบแบบเร็ว: ดูได้ถ้าต้องการความบันเทิงแบบบ้าพลังและงานออกแบบสุดแนว ฉันชอบที่หนังไม่กลัวจะใหญ่โตและทำอะไรเกินจริง บางฉากมันมีความขำและแปลกพอที่จะกลายเป็นมุขในกลุ่มเพื่อนเวลานัดดู

ฉากแอ็กชันบางช่วงให้ความตื่นเต้นแบบไม่ต้องคิดเยอะ ถ้าชอบหนังที่เน้นความสนุกทันทีทันใด เช่น อารมณ์เดียวกับที่ได้จาก 'Guardians of the Galaxy' หรือ 'The Fifth Element' จะพบมุมที่เพลินได้ แต่ถ้าคาดหวังดราม่าแน่นหรือเหตุผลแนววิทยาศาสตร์ลึก ๆ อาจเซ็งได้ง่าย

ฉันมองว่าเรื่องนี้เหมาะกับการดูแบบไม่จริงจัง เปิดโหมดรับภาพสวยและความคิดใหญ่ ๆ แล้วปล่อยให้หนังพาไปเท่านั้น คืนไหนอยากหัวเราะกับความโอเวอร์ฉันก็ยอมดูซ้ำได้เลย

นี่คือหนังที่แบ่งคนชัดเจนมาก และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ฉันมักแนะนำให้หยิบ 'Jupiter Ascending' ขึ้นมาดูในบางคืนที่อยากหนีความจริงไปสักชั่วโมงครึ่งสองชั่วโมง

ภาพรวมแรกที่ทำให้ฉันหลงคืองานสร้างโลก—คอสตูม โครงสร้างเมือง และไอเดียเรื่องราชวงศ์อวกาศมันอลังการแบบที่หนังพยายามจะเป็นโอเปร่าไซไฟ บางซีนมีความรู้สึกเหมือนการ์ตูนวิบวับระดับสูงที่ทุ่มงบให้ความยิ่งใหญ่ของภาพมากกว่าความสมเหตุสมผลของพล็อต ฉากต่อสู้และไล่ล่าบนอากาศทำได้สนุก ถ้าเปิดรับความเป็นแฟนตาซีผสมไซไฟแบบไม่จริงจัง หนังจะให้ความเพลินแบบบริสุทธิ์

อีกด้านที่ฉันไม่สามารถมองข้ามคือบทที่บางครั้งกระโดดเร็วเกิน ไอเดียเยอะมากจนบางทีไม่รู้จะยึดจุดไหนเป็นหัวใจหลัก ตัวละครบางตัวมีเสน่ห์แต่ถูกจัดวางไว้อย่างกระจัดกระจาย จังหวะตลกร้ายและความเอ็กซ์เซนทริกของบททำให้บางครั้งรู้สึกว่าหนังไม่แน่ใจว่าต้องการจะพูดอะไร อย่างไรก็ตามถ้าเปรียบกับงานไซไฟที่เน้นตรรกะและธีมลึกเหมือน 'The Matrix' หนังเรื่องนี้เลือกที่จะเป็นสไตล์มากกว่าจะเป็นปรัชญา

สรุปตรง ๆ ว่าฉันมองว่า 'Jupiter Ascending' เหมาะกับคนที่อยากดูความสนุกแบบภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ที่กล้าบ้าบอ และยอมรับข้อด้อยของบทได้ ถาต้องการเรื่องที่เคลียร์ทุกอย่างก่อนจบก็อาจรู้สึกหงุดหงิด แต่สำหรับค่ำคืนที่อยากชมความตะลึงตา ฉันยินดีหยิบมาดูซ้ำและหัวเราะกับความเกินจริงของมัน

มุมมองเชิงวิชาการชวนให้ตั้งคำถามว่าหนังเรื่องนี้ตั้งใจจะเป็นนิยายวิทยาศาสตร์หรือเทพนิยายอวกาศกันแน่ แม้หลายคนจะติว่าบทหลวม แต่ฉันกลับเห็นว่ามันพยายามทลายกรอบของไซไฟแบบดั้งเดิมโดยเอาองค์ประกอบจากเทพนิยายมาผสม เช่น ประเด็นเรื่องชะตากรรมชนชั้นและสายเลือด ซึ่งถ้าดูในมุมสัญลักษณ์ก็อาจมีความน่าสนใจ

งานภาพและการออกแบบของหนังย้ำจุดยืนว่าผู้สร้างอยากเล่าเรื่องที่ใหญ่และอลังการ ฉันยกตัวอย่างฉากที่แสดงอาณาจักรต่างดาวซึ่งให้ความรู้สึกคล้ายกับการอ่านภาพประกอบนิยายภาพนิทานสมัยใหม่ นอกจากนี้ดนตรีประกอบกับจังหวะการตัดต่อบางครั้งทำงานร่วมกันสร้างอารมณ์ได้ดี แม้บทจะฟุ้ง แต่เมื่อแยกรายละเอียดออกมาจะเห็นชั้นเชิงการเล่าเรื่องบางอย่างที่กล้าเสี่ยง

ถาต้องให้คำแนะนำแบบเข้มงวดฉันจะบอกว่าควรดูโดยมีกรอบคาดหวังไม่สูงเกินไป และเปิดรับการตีความเชิงสัญลักษณ์มากกว่าความสมเหตุสมผลของโครงเรื่อง สำหรับคนที่ชอบวิเคราะห์หนังและจับรายละเอียด ฉันคิดว่าจะมีความสนุกในการแยกชิ้นส่วนแล้วพูดคุยกันต่อ มากกว่าจะเป็นความเพลิดเพลินแบบลื่นไหลอย่าง 'Blade Runner 2049'