ฉาก Easter Eggs ใน แบทแมน ล่าสุด มีอะไรเชื่อมต่อจักรวาลบ้าง?

เมื่อนักอ่านตัวยงอย่าง ‘พบตะวัน’ ได้ทำการคอมเม้นท์นิยายเรื่องโปรดที่ตัดจบไม่ตรงใจ แทนที่ตัวนางเอกของเรื่องจะทำการแก้แค้นสามีที่ไม่รักดีอย่างสาสม กลับตัดสินใจจบชีวิตของตัวเองลงเพื่อเป็นการปิดจบนิยายเรื่องนี้แทน พอเธอกดส่งคอมเม้นท์เรียกร้องให้ทำภาคต่อก็มีแอคเค้าน์ ‘แมงกะบี้สีรุ้ง’ เข้ามาแสดงความคิดเห็นว่าเห็นด้วยกับเธอ ควรทำให้ตัวนางเอกเรื่องนี้ได้เจอคนดีและมีความสุขกับเขาบ้าง แต่หลังจากที่เธอกำลังตอบกลับแอคเค้าน์แมงกะบี้สีรุ้งไปมา แสงสีขาวบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือก็สว่างวาบขึ้นมา ดึงตัวของพบตะวันนักอ่านช่างฝันเข้าสู่โลกนิยายย้อนเวลาภาค 2 ที่เธอได้รับบทเป็น ‘ธารตะวัน’ นางเอกของเรื่องที่เธอต้องเป็นคนดำเนินเรื่องเอง นำพาให้นางเอกลงเอยกับประธานจอมเย็นชาให้ได้ถึงจะหลุดออกจากนิยายในโลกนี้ แต่เส้นเรื่องที่มีทั้งการลอบฆ่าตัวพระเอก และฐานะที่ต่างกันของทั้งคู่มันจะบรรจบให้รักกันเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย!

เป็นหนุ่มโสดจนอายุสามสิบปี อยู่ดี ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นพ่อเลี้ยงเด็กตั้งสามคน มิหนำซ้ำยังต้องดูแลภรรยาในนามที่ป่วยปางตายอีกหนึ่ง ไม่เป็นไรข้าจะเลี้ยงดูพวกเจ้าเอง ว่าแต่แค่รับจ้างรายวันอย่างเดียวจะพอหรือ เป็นเรื่องราวของชาญชัยหนุ่มจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติย้อนเวลาไปสวมร่างคนที่มีชื่อเดียวกัน และผู้ชายคนนั้นก็ได้แต่งงานกับแม่ม่ายมีลูกติดสามคนที่ชื่ออัจฉรา ซึ่งเธอเป็นคนจ่ายค่าสินสอดทั้งหมดเพื่อให้เขามาเป็นพ่อเลี้ยงเด็ก เนื่องจากตัวเธอเองป่วยหนักและคิดว่าตนเองคงอยู่ได้อีกไม่นาน แต่ชาญชัยจะทำทุกวิถีทางเพื่อยื้อชีวิตของเธอไว้ แต่เขาจะมีเงินมารักษาเธอหรือไม่นั้นโปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

ในขณะที่ตั้งท้องได้เก้าเดือน ฉันอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการอุ้มท้อง ร่างกายหนักอึ้งด้วยชีวิตน้อยๆ ที่พร้อมจะลืมตาดูโลกได้ทุกเมื่อ แต่สามีของฉัน วีโต้ ฟัลโคน รองหัวหน้าตระกูล กลับขังฉันไว้ เขาขังฉันในห้องพยาบาลใต้ดินที่เย็นชาและปลอดเชื้อ ก่อนจะฉีดยายับยั้งการคลอดเข้าสู่ร่างกายฉัน ในขณะที่ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขากลับบอกให้ฉันทนมันอย่างเย็นชา เพราะแม่ม่ายของน้องชายเขา สการ์เล็ตต์ กำลังจะคลอดในเวลาเดียวกันพอดี คำสาบานด้วยเลือดที่เขาเคยให้ไว้กับน้องชายผู้ล่วงลับ ระบุว่าบุตรชายคนแรกจะได้สืบทอดอาณาเขตฝั่งตะวันตกอันมหาศาลของตระกูล “มรดกนั้นต้องเป็นของลูกสการ์เล็ตต์” เขาพูด “เมื่อเดมอนจากไป เธอก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและไร้ที่พึ่ง แต่เธอยังมีความรักของฉัน อเลสเซีย ทั้งหมดนั้นเป็นของเธอ ฉันแค่ต้องให้เธอคลอดอย่างปลอดภัยก่อน แล้วค่อยถึงตาเธอ” ฤทธิ์ยานั้นทรมานฉันไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เขาพาฉันไปโรงพยาบาล เขากระชากคอฉัน บังคับให้ฉันสบกับสายตาที่ด้านชาของเขา “เลิกแสดงได้แล้ว! ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่พยายามมาแย่งมรดกเท่านั้น” “เพื่อเอาชนะสการ์เล็ตต์ เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง” ใบหน้าฉันซีดขาว ร่างกายสั่นเกร็ง ขณะที่ฉันฝืนพูดกระซิบอย่างสิ้นหวัง “ลูกกำลังจะคลอดแล้ว ฉันไม่สนมรดกอะไรทั้งนั้น ฉันแค่รักคุณ และอยากให้ลูกของเราเกิดมาอย่างปลอดภัย!” เขาหัวเราะออกมา “ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจจริง และถ้ามีความรักให้ฉันแม้เพียงนิด เธอก็คงไม่บังคับให้สการ์เล็ตต์เซ็นสัญญาก่อนแต่งงาน เพื่อสละสิทธิ์มรดกของลูกเธอหรอก” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับมาหาเธอหลังเธอคลอด เธอก็อุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน” เขาเฝ้าอยู่หน้าห้องคลอดของสการ์เล็ตต์ตลอดทั้งคืน จนกระทั่งได้เห็นเด็กแรกเกิดในอ้อมแขนของเธอ เขาถึงนึกถึงฉัน ในที่สุดเขาก็ส่งมือขวาของเขา มาร์โก มาปล่อยฉัน แต่เมื่อมาร์โกโทรมา เสียงของเขากลับสั่นเครือ “บอส... คุณผู้หญิงกับเด็ก... หายไปแล้วครับ” ในวินาทีนั้นเอง วีโต้ ฟัลโคน ก็แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง

เป็นการเดินทางข้ามเวลาย้อนกลับไปในอดีต ซึ่งเป็นอีกมิติหนึ่ง ที่ไม่ใช่การตายแล้วกลับไปเกิดใหม่ แต่เป็นมิติปัจจุบันของทั้งเขาและเธอ ซึ่งมีมนุษย์ต่างดาวที่มาจากดาวเคราะห์ดวงอื่นเป็นตัวแปรสำคัญ!!

คนหนึ่งจากอนาคต คนหนึ่งจากอดีต มิติที่คั่นกลาง นำพาทั้งสองคนมาพบเจอกัน เพื่ออนาคตที่ทั้งสองร่วมกันสร้าง

จากคำว่า “ดีลธุรกิจ” ค่อย ๆ กลายเป็น “พันธะผูกพัน” เพราะเมื่อใจไม่ใช่สิ่งที่ต่อรองได้ เธออาจต้องจ่ายด้วยบางอย่าง...ที่มีค่ามากกว่าชีวิต 🖤จากคืนนั้น กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ “พันธะลับ” ที่ผูกชีวิตทั้งสองเข้าไว้ด้วยข้อตกลงที่ไม่มีใครคาดคิด เธอต้องแลกศักดิ์ศรีกับโอกาส ส่วนเขา...ต้องแลกหัวใจที่เคยเยือกเย็นกับความรู้สึกที่ไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป ❌เพราะบางครั้ง “ความผูกพัน” ที่เกิดขึ้นจากข้อตกลง ...อาจร้ายแรงกว่าคำว่า “รัก” เสียอีก🖤