จักรวาลคู่ขนาน Novels & Stories

Chapter 45 แรงจังหวะของกัลป์กระชั้นอัดแรง หนักหน่วง ความเร็วที่ขับเคลื่อนคล้ายกับว่ากำลังส่งขวัญข้าวไปยังอุโมงค์มหัศจรรย์ที่ค่อยๆ เปิดแง้ม เป็นอุโมงค์เชื่อมต่อระหว่างโลกกับห้วงจักรวาลอันเวิ้งว้างเต็มไปด้วยหมู่ดาวและดาวฤกษ์กระจัดกระจายแต่งแต้ม มันสวยงามและรู้สึกถึงพลั งแห่งความสุขที่โอบล้อมรอบกาย

คำพูดของวาววาทำให้เพื่อนรักของเธอขมวดคิ้วมุ่น มองหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “ก็ในนิยายเป็นแวมไพร์ พอออกมาจากนิยายก็กลายเป็นมนุษย์ไง มันคนละโลก เหมือนโลกคู่ขนาน อย่างแกในโลกนี้เป็นเพื่อนฉัน อีกโลกคู่ขนานนึงอาจจะเป็นแม่ฉันก็ได้ ไม่รู้ว่ะวา คิดพล็อตป วดหัวกว่าเสนองานลูกค้าอีก!”

ฟังไม่ผิดหรอกที่นี่ก็คือแคว้นเก่อเก๋อ ดินแดนที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ ไม่มีในแผนที่ ไม่เคยได้ยิน ไม่เคยเห็นในบันทึก ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วที่นี่มีอยู่จริง หรือเป็นเพียงโลกอีกใบที่อยู่คนละมัลติเวิร์ส[1]. [1] พหุภพ หรือ พหุจักรวาล คือแนวคิดตามสมมติฐานว่ามีเอกภพจำนวนมากมายนับ ไม่ถ้วนเกิดขึ้นและสลายไปอยู่ตลอดเวลา รวมถึงเอกภพซึ่งก็คือโลกปัจจุบันของเราก็เป็นหนึ่งในนั้น

ดันมาหัวฟาดชักโครกตาย! สองโลกคู่ขนานที่ดำเนินเดินเวลาไปพร้อมกันๆจะห่างกันเพียงไม่นานของห้วงมิติที่ซับซ้อน ไม่มีใครสามารถอธิบายได้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องที่คาดว่าจะเป็นของเหล่านักวิทยาศาสตร์ในยุคสมัยใหม่ คนที่สามารถพิสูจน์ได้คงมีแต่คนที่ประสบพบเจอมันด้วยตัวเอง...แต่ก ็ไม่เห็นใครเหลือรอดไปบอกเล่าต่อได้เลยสักคน...

พูดอะไรไม่เห็นจะเข้าใจ 〞กรมองไปยังความมืดพร้อมกับเครื่องหมายคำถามที่ถูกเขียนอยู่บนหน้า นั่นทำให้ความมืดถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายออกมา 〝 แกน่าจะรู้จักนะ ทฤษฎีโลกคู่ขนานหน่ะ? 〝 !? 〞 Parallel… ทฤษฎีคู่ขนาน แสดงถึงความเป็นไปได้แบบต่างๆ หากว่ามีเส้นทางเดินให้เลือกสองทา ง หากเราไปทางแรกแล้วจะกลับบ้านอย่างปลอดภัย กับอีกทางที่ไปแล้วจะโดนรถชน อนาคตที่ออกมาก็จะแตกต่างกัน...

ในเมื่อโลกใบเดิมที่มิวรู้จักยังซ้อนทับกับโลกพิศวงอยู่ได้ ดังนั้นก็คงไม่ยากหากเขาจะพยายามเรียนรู้เพิ่มเติม “มิติคู่ขนาน… อะไรประมาณนั้นมั้ง” ดันเต้ดึงชายหนุ่มเข้ามากอดแน่น “ประมาณว่าพอนายหลับจิตของนายจะหลุดออกจากร่างท่องไปยังอีกโลกหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ส่วนใหญ่ โลกพวกนั้นจะถูกสร้างขึ้นมาจากจิตใต้สำนึกของตัวเอง เป็นพลังงานเล็กๆที่เกิดขึ้นโดยมนุษย์ไม่รู้ตัว” “แล้วไงต่อ?”

ลิโป้รวมพลังไปที่ทวนและฟาดไปเต็มแรง “สายฟ้าฟาด” ดาบทั้งสองเล่มแตกเป็นชิ้น ๆ มีเสียงกรีดร้องออกมา เกราะเงินหลุดเป็นชิ้น ๆ

เจ้าของเรือนเอ่ยถามคิ้วขมวดมุ่น มินตราอาสาเล่าเรื่องราวทั้งหมดของตนและชลินทราอย่างไม่ขาด ทั้งเรื่องโลกคู่ขนานที่เธอจากมาเรื่องของกาลเวลาที่ทำให้ร่างกายเธอเปลี่ยนแปลง และ เรื่องในอดีตของเธอทั้งคู่ ตลอด40 ปีที่ผ่านมา

“เวลาของเจ้าในที่แห่งนี้ใกล้หมดแล้ว และเมื่อเจ้าจากไปทุกคนจะลืมเลือนเจ้าเหมือนเจ้าไม่เคยมีอยู่ในที่แห่งนี้ ส่วนเจ้าจะไปที่ไหน ข้าบอกเพียงได้ว่าเป็นโลกคู่ขนานและอยู่คนละห้วงมิติเวลากับที่แห่งนี้ ที่นั่นเจ้าจะมีครบทุกอย่างที่เจ้าปรารถนาจะมี แต่ที่แห่งนั้นครอบครัวของเจ้าล้วนยา

หญิงสาวพูดไปสีหน้าเธอก็เศร้าไป แต่เพียงครู่เดียวสีหน้าก็กลับมานิ่งสงบเหมือนเดิม "แล้วเราจะหาเจอได้ยังไงในเมื่อมีคนเคยเจอแล้ว" "พลังจักรวาลไม่ใช้ใครก็หาเจอง่ายๆ แต่ถึงแม้จะหาเจอก็ต้องมีการแบ่งพลังชีวิตของตนเองให้คู่ครองเพื่อให้เก็บพลังของตนเองไม่ให้ล้นจนเกินควบคุม ได้ ท่านผู้นั้นที่ได้พลังจักรวาลกลับไม่คิดที่จะแบ่งพลังให้ผู้ใด เลยเลือกที่จะหายไป"