ซาวด์แทร็กไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอหาซื้อได้ที่ไหน

ท่อนฮุกของเพลงเปิดยังคงวนอยู่ในหัวฉันทุกครั้งที่เห็นชื่อ 'ปรุงรสให้เธอรัก' บทเปิดนั้นจับอารมณ์ได้ตรงจุด ระหว่างกลิ่นกาแฟกับแสงแดดยามบ่ายมันทำให้ตัวละครดูมีชีวิตขึ้นมา เพลงเปิดมักจะเป็นตัวเรียกความทรงจำให้ผู้ชมกลับมาดูซ้ำได้ง่าย ๆ ฉันชอบว่าคนทำดนตรีเลือกใช้กีตาร์โปร่งผสมซินธ์นิด ๆ ทำให้เสียงไม่หนาเกินไป พอร้องท่อนคอรัสแล้วติดหูทันที ซึ่งเพลงแบบนี้มักมีวางขายทั้งในรูปแบบดิจิทัลและสตรีมมิ่ง ถ้าชอบฟังแบบสะดวกฉันจะเพิ่มลงเพลย์ลิสต์บน Spotify หรือ YouTube Music แต่ถาอยากได้ไฟล์จริงก็ซื้อผ่าน Apple Music/iTunes ส่วนคนอยากสะสมเป็นของจริงลองเช็กว่ามีอัลบั้ม OST วางขายเป็นแผ่น CD ในร้านหนังสือหรือร้านเพลงออนไลน์อย่าง Shopee หรือ Lazada ท้ายสุดแล้ว เพลงเปิดแค่หนึ่งท่อนก็ทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้งที่มันดังขึ้น มันเหมือนตัวนำรสชาติของเรื่องออกมาในรูปแบบเสียง และนั่นแหละที่ทำให้ฉันอยากฟังวนไปเรื่อย ๆ

เราเป็นพวกชอบเดินงานและส่องของแท้เป็นชีวิตจิตใจ เลยมีช่องทางที่ชัดเจนเวลาจะหาสินค้าลิขสิทธิ์ของ 'ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ' มาแบ่งกันแบบละเอียดหน่อยนะ ช่องทางแรกที่มักได้ของแท้แน่นอนคือร้านของสำนักพิมพ์หรือผู้ผลิตโดยตรง ทั้งร้านออนไลน์และหน้าร้านจริง ในหลายครั้งผู้ผลิตจะมีสโตร์อย่างเป็นทางการที่ลงสินค้า ฟิกเกอร์ สแตนด์ และหนังสือจบชุดไว้ ถัดมาคือร้านค้าปลีกที่ได้รับอนุญาต เช่น ร้านหนังสือนานาชาติหรือเชนบู๊คสโตร์ใหญ่ ๆ ที่มักสั่งสินค้าลิขสิทธิ์มาขายเป็นล็อต ถ้าต้องการของจากญี่ปุ่นโดยตรง ให้มองหาร้านอย่าง 'Animate' หรือร้านที่มีบริการพิกซี่/พ็อกซี่ส่งมา เช่นใช้ตัวแทนสั่งซื้อจาก Amazon JP หรือร้านผู้ผลิตโดยตรง แต่ต้องระวังค่าส่งและภาษีนำเข้า อีกช่องทางที่พบบ่อยคืองานอีเวนต์หรือป๊อปอัพคาเฟ่ที่แฟรนไชส์มักเอาของใหม่ออกขายก่อน ใครเคยไปงานพอจะรู้ว่าชิ้นพิเศษมักมาให้สะสมก่อนขายทั่วไป เหมือนตอนที่เห็นแคมเปญของ 'Your Name' ที่มักมีของพิเศษออกในงาน ท้ายที่สุด ถ้าของหายากก็มีตลาดมือสองที่เชื่อถือได้ อย่างร้านมือสองที่ตรวจสภาพและยืนยันลิขสิทธิ์ แต่ต้องตรวจสติกเกอร์หรือโค้ดลิขสิทธิ์บนแพ็กเกจเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วย การรอพรีออเดอร์จากร้านที่เป็นตัวแทนก็เป็นทางเลือกปลอดภัย แม้ว่าจะต้องรอนานแต่ได้ความสบายใจว่าเป็นของแท้ นี่แหละเป็นวิธีที่เราเลือกเวลาอยากได้ของโปรดจริง ๆ

ตั้งแต่ได้เริ่มติดตามเรื่อง 'ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ' ก็กลายเป็นอยากสะสมเมอร์ชแบบไม่ตั้งใจ ถึงแม้บางชิ้นจะหายาก แต่ประเภทของสินค้าที่มักจะเจอมีตั้งแต่หนังสือฉบับตีพิมพ์ ตีพิมพ์พิเศษ หรือปกพิเศษ ไปจนถึงโปสเตอร์ พวงกุญแจ อะคริลิกสแตนด์ และพินลายตัวละคร ตรงนี้สำคัญตรงที่สินค้าที่ออกมาอย่างเป็นทางการจะมีคุณภาพและการออกแบบที่สอดคล้องกับคอนเซ็ปต์ของเรื่อง ในขณะที่สินค้าทำมือจากนักวาด (fanmade) มักจะมีความหลากหลายของสไตล์และจำนวนจำกัด ทำให้ทั้งสองแบบมีเสน่ห์ต่างกันและน่าติดตามคนละแบบ พอจะพูดถึงแหล่งซื้อจริงๆ ช่องทางที่ชัดเจนที่สุดคือร้านหนังสือหลักและร้านค้าของสำนักพิมพ์ที่เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ เพราะถ้าเล่มไหนออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการ มักจะวางขายบนชั้นหนังสือของร้านใหญ่ เช่น ร้านหนังสือชื่อดังในห้างหรือร้านออนไลน์ของสำนักพิมพ์เอง อีกช่องทางที่สะดวกคือแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซยอดนิยมที่มีร้านค้าหลายร้านลงขาย ทั้งใหม่และมือสอง แต่ตรงนี้ต้องระมัดระวังเรื่องของเลียนแบบหรือสินค้าคุณภาพต่ำ ถ้าชอบงานทำมือและอยากสนับสนุนศิลปินโดยตรง งานแฟร์หรืองานอีเวนต์ที่รวมบูธของนักวาดและวงการหนังสือเองเป็นแหล่งที่หาเมอร์ชหายากได้ดี โดยเฉพาะบูธที่ขายซีนบุ๊กหรือซินส์ (zine) และโปสเตอร์ลิมิเต็ด เคล็ดลับเล็กๆ ที่ช่วยให้การตามหาเมอร์ชของ 'ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ' ง่ายขึ้นคือติดตามช่องทางอย่างเป็นทางการของผลงานและของนักวาดที่เกี่ยวข้อง ทั้งเพจของสำนักพิมพ์ อินสตาแกรม หรือทวิตเตอร์ เพราะมักมีประกาศเกี่ยวกับการวางจำหน่ายและพรีออร์เดอร์ การพรีออร์เดอร์มักจะให้ของแถมพิเศษหรือปกพิเศษที่ไม่ออกวางขายทั่วไป อีกเรื่องที่สำคัญคือการเช็กคำอธิบายสินค้าว่าเป็นของลิขสิทธิ์แท้หรือของทำมือ รวมถึงเงื่อนไขการคืนสินค้าหรือการรับประกันคุณภาพ ถ้าชอบสะสมแบบมีคุณค่าในระยะยาว แนะนำเก็บใบเสร็จ รหัสล็อต หรือภาพกล่องสินค้าไว้เป็นหลักฐานสำหรับการเคลมหรือการยืนยันความแท้ สรุปว่าทั้งการตามช่องทางทางการ การเข้าไปดูในร้านหนังสือชื่อดัง งานแฟร์ และตลาดออนไลน์ที่เชื่อถือได้ เป็นเส้นทางหลักที่คนรักเรื่องนี้จะพบเมอร์ชที่ต้องการ พร้อมกันนั้นยังมีความสุขเป็นพิเศษเมื่อเจอผลงานทำมือที่สะท้อนมุมมองของแฟนๆ ที่แตกต่างกัน การได้ชิ้นโปรดกลับบ้านแล้วเปิดดูทีละชิ้น ทำให้รู้สึกเหมือนเก็บความทรงจำจากเรื่องโปรดไว้ครบขึ้นมาอีกครั้ง

ตรงๆ เลย เพลง 'ไม่มีวันไม่มีฉันไม่มีเธอ' ไม่มีรายการการใช้งานเป็นซาวด์แทร็กในซีรีส์ที่ถูกรวบรวมไว้อย่างเป็นทางการในที่เดียว ดังนั้นสิ่งที่ฉันทำคือรวบรวมความทราบจากการฟังและการติดตามข่าวสารของวงการบันเทิงไทยโดยรวม จากมุมมองของคนฟังเพลงที่ติดตาม OST อยู่บ่อย ๆ เพลงนี้มักถูกหยิบไปใช้เป็นเพลงประกอบฉากอารมณ์หนัก ๆ เช่น ช่วงเลิกราหรือการย้อนอดีตของตัวละครในละครทีวีและซีรีส์ออนไลน์ แต่การใช้จริงจะขึ้นกับการจัดลิขสิทธิ์กับค่ายเพลงหรือค่ายละคร ทำให้บางทีเพลงต้นฉบับจะอยู่ในอีกรายการหนึ่ง ส่วนเวอร์ชันคัฟเวอร์อาจไปโผล่ในรายการอื่นแทน ถ้าพูดถึงการยืนยันเป็นตอน ๆ หรือชื่อเรื่องที่แน่นอน จะต้องดูเครดิตปิดตอนหรือรายการ OST อย่างเป็นทางการของแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง เพราะแต่ละครั้งที่เพลงถูกใช้ เวอร์ชันและเครดิตอาจต่างกัน ซึ่งเป็นเรื่องปกติของการจัดเพลงประกอบละครในบ้านเรา

เพลงประกอบที่ดังเด่นในซีรีส์ 'ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ' โดยรวมมักเป็นดนตรีต้นฉบับที่แต่งขึ้นเฉพาะสำหรับซีรีส์ แต่ก็มีเพลงร้องที่ถูกเลือกมาใช้เป็นซาวด์แทร็กในฉากสำคัญด้วย ฉันชอบความละเอียดของการเรียงเครื่องดนตรีในธีมหลักของเรื่อง เพราะมันไม่ได้พยายามจะดังหรือดึงความสนใจจนเกินไป แต่กลับย้ำความรู้สึกของฉากด้วยซินธ์แผ่ว ๆ และเปียโนที่เรียบง่าย ซึ่งทำให้ฉากความเหงาหรือความเข้าใจผิดระหว่างตัวละครยิ่งทับซ้อนมากขึ้น ถ้าต้องบอกให้ชัดเจนขึ้น ส่วนใหญ่เพลงที่มีคำร้องมักจะถูกใส่เป็นเพลงประกอบตอนจบหรือเป็นซิงเกิลออกมาแยกจากสกอร์หลัก และชื่อเพลงกับชื่อศิลปินจะอยู่ในเครดิตท้ายตอนหรือในเพลย์ลิสต์ OST อย่างเป็นทางการ คนที่ชอบซาวด์แทร็กของซีรีส์ไทยอย่าง 'Friend Zone' หรือ 'Hormones' น่าจะเข้าใจแนวทางนี้ดี เพราะหลายครั้งเพลงที่ติดหูจริง ๆ มาจากการปล่อยเป็น OST อย่างเป็นทางการมากกว่าจะเป็นชื่อเพลงในสกอร์ที่ไม่ได้ตั้งชื่อแบบเพลงร้องโดยตรง ฉันยังคงชอบความละเอียดเล็ก ๆ ของดนตรีตรงนั้นอยู่เสมอ มันเก็บรายละเอียดความสัมพันธ์ได้ดี

ซาวด์แทร็กของ 'ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ' มีความเป็นบัลลาดโรแมนติกแบบที่ยังติดหัวผมทุกครั้งที่ได้ยิน ท่อนเปิดเพลงหลักกลายเป็นซาวด์มาร์กของเรื่อง—เมโลดี้เรียบง่ายแต่ก้องในอารมณ์ เสียงร้องที่แฝงความเปราะบางทำให้ฉากสำคัญอย่างการพบกันครั้งแรกหรือการเผชิญหน้าระหว่างตัวละครยกน้ำหนักขึ้นไปอีกระดับ ผมชอบวิธีที่เพลงเปิดทำหน้าที่เป็นทั้งธีมรักและปมเคลื่อนเรื่องราวไปพร้อมกัน มันไม่ต้องสวยหวือหวาแต่จับใจในรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างการเว้นจังหวะหรือการใช้สายซอที่ลากเสียงยาวๆ ส่วนชิ้นรองที่ผมมักหยิบฟังบ่อยคือเพลงบรรเลงที่ใช้ในฉากช่วงกลางเรื่อง ทำนองขยับไปมาแบบสั้น ๆ แต่ติดหู ช่วยเติมบรรยากาศให้ฉากเงียบๆ มีน้ำหนักขึ้น และยังมีเพลงปิดที่เป็นเวอร์ชันบรรเลงของเพลงหลักซึ่งให้ความรู้สึกต่างออกไป—เหมือนฉากสุดท้ายที่ไม่ได้พูดอะไรมากแต่ยังคงความค้างคา เพลงประเภทนี้มักถูกใจคนที่ชอบฟังสกอร์มากกว่าสายป็อป เพราะมันเล่นกับโทนภาพได้ดี และยังมีเวอร์ชันคัฟเวอร์จากนักร้องอิสระที่นำทำนองไปเรียบเรียงใหม่เป็นอะคูสติกหรือเปียโนโซโล่ ทำให้เราได้มุมมองใหม่ของเพลงที่คุ้นเคย การหาเพลงเหล่านี้ไม่ยาก ถ้าชอบฟังแบบรวดเร็วลองเริ่มจากช่องสตรีมมิ่งใหญ่ ๆ เช่น YouTube ที่มักมีทั้งเพลงต้นฉบับ เพลงประกอบฉบับเต็ม และมิวสิกวิดีโอ เผื่ออยากสะสมแบบเป็นไฟล์ก็มีบน Spotify และ Apple Music รวมถึงบริการสตรีมในไทยอย่าง JOOX ที่มักมีเพลย์ลิสต์รวมเพลงประกอบภาพยนตร์ไว้ให้ ถ้าหาของสะสมจริง ๆ ร้านแผ่นมือสองหรือช็อปออนไลน์เช่น Shopee/Lazada บางครั้งจะมีซีดีหรือบันทึกเสียงเก่า ๆ ลงขาย ใครชอบเล่นเองยังมีเวอร์ชันคาราโอเกะและสกอร์ให้ดาวน์โหลดหรือดูบนยูทูบเช่นกัน ผมมักจะฟังเวอร์ชันต้นฉบับก่อน แล้วค่อยลองคัฟเวอร์ต่าง ๆ เพื่อหามุมใหม่ ๆ ของเพลง—เป็นวิธีที่ทำให้ความรักต่อซาวด์แทร็กนี้ต่อเนื่องขึ้นเรื่อย ๆ

กำลังคิดว่าจะหา 'ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ' ได้จากไหนอยู่ใช่ไหม ฉันเจอคนนิยมถามเรื่องนี้บ่อย ๆ เพราะบางครั้งนิยายบางเล่มไม่ได้กระจายทั่วเหมือนนิยายเบสิก แต่โอกาสได้เล่มปกจริงยังมีเยอะเลยในร้านหนังสือใหญ่และแพลตฟอร์มดิจิทัล ทางเลือกแรกที่ฉันจะแนะนำคือไปร้านหนังสือเครือใหญ่ เช่น SE-ED, Naiin หรือ B2S ที่สาขาใหญ่ ๆ กับร้าน 'Kinokuniya' ในห้างใหญ่เมื่อมีจัดชั้นนิยายเฉพาะจะหาได้ง่ายขึ้น ถ้าไม่เจอในชั้นก็ถามพนักงานได้เลยว่ามีการสั่งเข้าหรือเล่มหมดจากสำนักพิมพ์หรือเปล่า อีกช่องทางที่ฉันใช้บ่อยคือแพลตฟอร์มอีบุ๊กอย่าง Meb และ Ookbee รวมถึงร้านค้าออนไลน์อย่าง Shopee หรือ Lazada ซึ่งมักมีทั้งปกใหม่และมือสอง โปรดสังเกต ISBN หรือชื่อสำนักพิมพ์ให้ชัด เพราะบางทีจะมีพิมพ์หลายครั้ง หากเล่มหายากจริง ๆ ให้ลองตามกลุ่มซื้อ-ขายใน Facebook หรืองานหนังสือมือสอง ที่ฉันพบมาบ่อย ๆ คือเล่มหายากก็โผล่ในกลุ่มแฟนคลับสุดท้าย สรุปคือมีหลายทางเลือก ให้เลือกตามความรีบและงบ ส่วนตัวฉันชอบมองปกจริงก่อน ถ้าพบแล้วรู้สึกดีเหมือนจับสมบัติเล็ก ๆ ของตัวเอง

แฟนเพลงอนิเมะที่กำลังมองหาเพลงประกอบจาก 'mahou shoujo ni akogarete' น่าจะเริ่มได้จากช่องทางดิจิทัลก่อน เพราะสะดวกและเร็วที่สุด: บริการสตรีมมิ่งหลักอย่าง Spotify, Apple Music หรือ YouTube Music มักจะมีแทร็กจากซีรีส์หรือซิงเกิลไทม์ซองให้ฟัง ถ้าต้องการซื้อแบบดาวน์โหลดลองดูที่ iTunes Store ของญี่ปุ่นหรือ Amazon Music Japan รวมถึงร้านเพลงออนไลน์ญี่ปุ่นอย่าง mora และ Recochoku ซึ่งมักจะมีแทร็กที่ออกจำหน่ายเฉพาะญี่ปุ่นด้วย จุดที่ควรเช็กคือชื่อแทร็กและชื่ออาร์ทิสต์ให้ตรงกับข้อมูลบนแผ่น เพราะบางทีเพลงประกอบอาจรวมอยู่ในซิงเกิลของศิลปินหรือในมินิอัลบั้ม ไม่ได้ออกเป็น OST แยกชัดเจนเสมอไป นอกจากนี้ถ้าค้นหาด้วยชื่อภาษาญี่ปุ่น '魔法少女に憧れて' บางครั้งจะได้ผลลัพธ์ที่แม่นยำกว่าในร้านญี่ปุ่น

เสียงเปิดของ 'อนิเมะกี' ถูกร้องโดย Miku Aoi ส่วนเพลงปิดเป็นผลงานของ Ren Hayashi — ชื่อนักร้องทั้งสองจะระบุไว้ชัดบนปกซาวด์แทร็กและเครดิตตอนจบของแต่ละตอน ผมชอบน้ำเสียงของ Miku ที่ให้ความสดใสและมีพลัง เหมาะกับจังหวะภาพเคลื่อนไหวในฉากแอ็กชัน ขณะที่ Ren ให้โทนอบอุ่นกว่า เหมาะกับช่วงฉากเงียบหรือฉากรีเฟล็กชัน ทั้งสองคนมีเวอร์ชันคอนเสิร์ตและซิงเกิลแยกขายด้วย ทำให้แฟน ๆ มีตัวเลือกเก็บสะสมหลากแบบ ถ้าจะซื้อซาวด์แทร็กจริง ๆ ผมมักเริ่มจากร้านค้าออนไลน์ญี่ปุ่นอย่าง CDJapan และ Tower Records Japan เพราะมักมีชุดแผ่นซีดีแบบลิมิเต็ดที่มาพร้อมบุ๊คเล็ตหรือโปสเตอร์ นอกจากนี้ยังมีช่องทางดิจิทัลอย่าง iTunes/Apple Music, mora และ Amazon Music สำหรับคนที่ไม่อยากรอส่งของต่างประเทศ ส่วนสตรีมมิงอย่าง Spotify และ YouTube Music ก็มีเพลงประกอบบางส่วนให้ฟัง แต่ถ้าอยากได้ไอเท็มฟิสิคัลจริง ๆ ให้มองหาชื่อพีระเบียนของอัลบั้มบนหน้าเพจอย่างเป็นทางการของ 'อนิเมะกี' ก่อนสั่ง จะได้รุ่นที่ตรงกับสิ่งที่อยากเก็บไว้ ซึ่งผมมักทำเพราะชอบเปิดแผ่นฟังขณะอ่านไตเติลเครดิตซ้ำ ๆ