ตรี ภรภัทร มีเพลงหรือซิงเกิลอะไรบ้าง?

เมยรักของภีมภัทร โปรย การแก้ปัญหามีมากมาย ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการแต่งงานก็ได้ ไม่ใช่หรือ เขาบอกเธอด้วยรอยยิ้มเอื้อเอ็นดู และนั่นคือคำตอบของเหตุผลทั้งหมดที่เขาแต่งงานกับเธอ เมียรักของภัทรศักดิื โปรย เขาทิ้งเธอไป ในวันที่เธอมีลูกให้เขา อีกหลายปีต่อมาเธอก็กลับมาในชีวิตเธออีกครั้ง พร้อมกับความจริงที่ได้ถูกเปิดเผย ตัวอย่างบางช่วงบางตอน... “ที่ฉันไม่อยากยุ่งกับคุณไม่ใช่อะไรหรอก แต่เพราะฉัน... รังเกียจ!!!” ประโยคนั้นของอดีตแฟนเก่าที่เขาไม่เอาแล้วทำให้ภัทรศักดิ์ใบหน้ากระตุก เขากระชากเธอมาหาเต็มแรง ก่อนจะบดจูบอย่างดุเดือด เนตรดาวไม่ทันได้ตั้งตัว เธอเจ็บริมฝีปากไปหมด เบิกตากว้าง ได้สติก็รัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้ง “นี่คุณปล่อยนะ” เธอแหวใส่ เขาก็ผลักเธอออก เช็ดปากอย่างรังเกียจ “คนเลว” “อย่ามาปากดีกับฉันอีก” ประโยคของเขาไม่ได้ทำให้เธอกลัวเท่ากับไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย เธอถอยหนีวิ่งเข้าบ้านไป

"ถอยไป ฉันจะพาลูกกลับบ้าน" "ไม่! วิวต้องรักษาคำพูดสิ" "เหอะ! ที่นี้มาทวง หน้าด้าน" "เออ! หมอกหน้าด้าน หน้าทน หน้าหมา หน้าแมว หน้าอะไรอีกด่ามาเลย หมอกยอมหมดแหละ" "ไม่ต้องมาพูดดี ฉันเกลียดคุณ"เมื่อเจอไม้นี้ ภัทรทิราก็ไปไม่เป็น สินธรทำแบบนี้อีกแล้ว ออดอ้อน แล้วก็ไล่ต้อนให้เธอจนมุม "ย้ำอีกแล้ว ไม่เหนื่อยเหรอ ที่ต้องโกหกหัวใจตัวเอง วิวไม่เคยเกลียดหมอก หมอกรู้" "อย่ามารู้ดี พูดมาก รำคาญ!"พูดพร้อมกับเบี่ยงหลบ ทำท่าจะเดินไปที่ประตู "วิว...หกปีแล้วนะ ที่เราเป็นแบบนี้"ร่างบางชะงักเท้า ที่กำลังจะก้าวต่อ "หกปีที่เรา ต้องคอยหลอกตัวเอง ว่าเราเกลียดกัน"หัวใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้น หยุดฟังว่าสินธรจะพูดอะไรต่อ "วิวรู้ไหม ว่าหมอกทรมานแค่ไหน ที่ต้องบอกตัวเองว่าอย่าคิดถึง ใจวิวทำด้วยอะไร ทำไมมันถึงได้แข็งแบบนี้ บอกหน่อยได้ไหม ว่าหมอกต้องทำยังไง ถึงจะได้หัวใจของวิวคืนมา" ภัทรทิรายกมือขึ้นปาดน้ำตา ที่อยู่ๆมันก็ไหลออกมา

ตรีวิทย์ต้องทดแทนบุญคุณผู้ชุบเลี้ยง จึงยอมอดทนกับยัยคุณหนูตัวอ้วนนิสัยเสีย ที่นับวันยิ่งทำตัวร้ายกาจ "ไม่ได้!! พี่ตรีจะมีแฟนไม่ได้ พี่ตรีห้ามเป็นของคนอื่น ต้องเป็นของแพงคนเดียวเท่านั้น"

พี่ชื่อภูริทัตนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก...สวัสดีค่ะ ภัตธาราค่ะ หลังจากนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

เพียงฤดี นักบัญชีสาวแสนขยันผู้ต้องการหลีกหนีจากสภาพคนหาเช้ากินค่ำในเมืองหลวงและครอบครัวที่เต็มไปด้วยปัญหา จึงตัดสินใจซื้อที่ดินในต่างจังหวัดแปลงหนึ่ง หวังว่าจะใช้เป็นสถานที่เขียนนิยายออนไลน์และทำช่องยูทูป หลังจากที่ทำเป็นอาชีพเสริมมานาน เพื่อจะสร้างความมั่นคงให้กับทุกคนในครอบครัวที่จากมา พวกเขาจะได้รู้สักทีว่า เธอไม่ได้คิดจะทิ้งมาเพื่อหาความสบายตามลำพังอย่างที่มารดาปรามาสไว้ แม้ตอนนี้จะต้องอาศัยอยู่ในบ้านร้างตามลำพังเธอก็ยอม! ขณะที่คีรินสถาปนิกหนุ่มมากความสามารถ เดินทางกลับบ้านที่ทิ้งร้างไว้เกือบสิบปีเพื่อตั้งหลัก หลังจากผิดหวังเรื่องความรัก คำว่า ‘ห่างกันสักพัก’ ของคนรักที่กำลังจะแต่งงานกัน ทำให้เขาต้องตัดสินใจเดินทางกลับมายังบ้านเกิด แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านในค่ำคืนที่ฝนตกหนัก กลับพบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านของเขา แล้วเขาจะไล่ผู้หญิงไร้บ้านคนนี้ออกไปได้อย่างไร นอกจากรับไว้ให้อยู่ช่วยงานบ้านระหว่างที่เขารีโนเวทบ้านก็ยังดี ทว่าบรรยากาศอันงดงามของพะโต๊ะ เมืองในหมอกของภาคใต้ที่สวยงามดั่งเมืองเหนือ กับความขยันใสซื่อของเธอ ก็ค่อย ๆ ร้อยรัดหัวใจของเขาเอาไว้อย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางกำแพงของคำว่า ‘ห่างกันสักพัก’ ซึ่งคอยก่อกวนอยู่ในหัวใจ

ณภัทรยิ้มบาง ๆก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้เธอนอนลงบนโซฟาใหม่นับดาวยังนอนทับบนตัวของเขา แถมยังทับส่วนที่ล่อแหลมที่สุด “นับอย่าดื้นสิ” ชายหนุ่มพูดเสียงแผ่วเตือนสติคนเมาให้หยุดดิ้นบนตัวเขา “อื้อ” เสียงครางอย่างไม่สบอารมณ์ออกมาจากริมฝีบากบาง “นับ…อย่าดิ้นอย่าทำให้พี่หมดความอดทน” นับดาวชะงัก ช้อนตามอง ใบหน้าหล่อของอีกคนที่อยู่ห่างกันเพียงคีบเดียว สัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน ใบหน้าสวยขยับเข้ามาใกล้ๆ ริมฝีปากบางแตะลงมาที่ริมฝีปากของเขา สัมผัสเบา ๆ แต่แนบแน่นพอให้รู้ว่า…ไม่ได้เกิดขึ้นจากความพลั้งเผลอ ใจของณภัทรสะดุดไปชั่ววินาที ไม่ใช่เพียงเพราะสัมผัสนั้น แต่เพราะมันมาจากเธอนับดาว คนที่เขาพยายามห้ามใจมานานเกินไป เขายกมือแตะแขนเธอเบา ๆ ไม่ได้ผลักออก แต่เหมือนจะเตือน เสียงของเขาต่ำลง คล้ายขู่ ทั้งที่เต็มไปด้วยความสั่นไหว “นับ…หยุดเถอะ” “ถ้าไม่หยุด อย่าหาว่าพี่ไม่เตือนนะ” เขาไม่เคยพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้กับใครมาก่อน น้ำเสียงที่ไม่ได้แข็งกร้าว…แต่แฝงแรงอารมณ์ที่ควบคุมแทบไม่อยู่