ฉากที่อดีตถูกลบแล้วถูกเติมด้วยข้อความที่ตั้งใจให้เป็นหลักยึด ทำให้เราต้องย้อนมองฉากโรแมนติกหรือปมขัดแย้งก่อนหน้าใหม่อีกครั้งว่าแท้จริงแล้วอะไรคือความจริง เหมือนกลไกใน 'The Girl Who Leapt Through Time' ที่เวลาและผลของมันเปลี่ยนความหมายของการกระทำ ความแตกต่างคือ 'just for you' เลือกใช้การเขียนและหลักฐานเป็นเครื่องมือรักษาและเชื่อมต่อผู้คน การเฉลยแบบนี้ทำให้ตอนจบไม่ใช่แค่การเปิดโปง แต่เป็นการคืนความทรงจำในรูปแบบที่เปราะบางและเต็มไปด้วยความเมตตา ซึ่งทำให้ฉันหวนคิดถึงวิธีการเยียวยาที่ไม่ต้องการฮีโร่ โดดเดี่ยวแต่เลือกความเป็นมนุษย์