เด็กคนนี้หวงรักเพื่อนพี่ชาย 18+ ( Set 4 Just Only You 3/4)

เด็กคนนี้หวงรักเพื่อนพี่ชาย 18+ ( Set 4 Just Only You 3/4)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-13
โดย:  บีน่าเลดี้จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
86บท
6.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

Sky แปลว่า ท้องฟ้า แต่ทว่า...วาวี กลับให้คำนิยามว่า ผู้ชายที่หวงตัวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ ตัวละครหลัก : สกาย ธาราทรัพย์นิติฐาดล (สกาย) อายุ  : 26 ปี อาชีพ : รองประธาน บริษัท ฐาดลดีลอปเมนต์ นิสัย : หวงตัวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ เลขเด็ด : 60 สถานะ : โสด -------- รสรินทร์  เลิศทรัพย์ไพบูลย์  (วาวี) อายุ : 22 ปี อาชีพ : นักศึกษาปีสี่ คณะบริหารธุรกิจ นิสัย : อยากได้อะไรก็ต้องได้ สเปก : พี่สกาย (เพื่อนสนิทของพี่ชาย) สถานะ : ไม่อยากโสด อยากเป็นเมียพี่สกาย ซีรีย์นิยายเซท 4 เรื่อง เด็กวิศวะของหมอเถื่อน - พี่หมอสายลม เรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย - พี่ซีวิค เรื่อง เด็กคนนี้...หวงรักเพื่อนพี่ชาย - พี่สกาย เรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย - พี่ธาวิน เรื่อง เด็กฝึกงานของหมอโหด - พี่หมอธีโอ (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ)

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

Chapter 1

"Nggak bisa, Bu. Aku dan Mas Wirya sibuk,"

Aku hanya bisa menghela napas berat mendengar ucapan Nella saat aku mengutarakan maksudku untuk ikut tinggal di rumahnya yang sangat besar itu.

"Ibu tidak akan merepotkanmu, Nak. Ibu masih bisa melakukan apa-apa sendiri." Aku mencoba menawar penolakannya berharap ia berubah pikiran.

Setelah suamiku meninggal, aku tinggal sendiri. Kesepian, tiada yang menemani. Anakku yang berjumlah tiga sudah menikah dan punya kehidupan masing-masing. Apa aku salah jika ingin ikut dengan salah satu dari mereka?

"Enggak bisa, Bu. Lagi pula anak Ibu bukan hanya aku. Ada Mas Erwin juga," imbuh Nella dengan mata tetap fokus pada layar ponsel di depannya.

Aku memejamkan mata. Anak perempuan yang selama ini kumanja dan kubanggakan sama sekali tidak peduli denganku. Apakah dia tidak ingat, kios yang menjual ponsel beserta aksesorisnya serta pulsa dari semua operator itu modalnya dariku dengan menjual sawah?

"Sudah, ya, Bu. Sebaiknya Ibu ikut Mas Erwin saja. Dia anak laki-laki. Dia yang lebih punya kewajiban menampung Ibu sekarang." Anak perempuan yang telah memberiku dua orang cucu itu menatapku sebentar lalu kembali fokus dengan ponselnya.

Benarkah seperti itu? Anak laki-laki lebih berkewajiban merawat ibunya daripada anak perempuan?

Dengan langkah gontai aku meninggalkan rumah mewah berlantai dua itu. Kuurut leherku karena kerongkongan yang terasa kering. Perutku berbunyi seolah cacing-cacing di dalam sedang protes tidak ada makanan yang masuk. Tadi Nella tidak menyuguhkan minuman apalagi makanan.

Air mataku mengalir seiring gerimis yang mulai membasahi bumi. Dadaku terasa sesak kala ingat betapa cueknya Nella pada wanita yang sudah melahirkannya ini. Tidak adakah rasa rindu di hatinya setelah sekian lama tidak bertemu? Oh, bahkan ia tidak menyalamiku apalagi me me lukku saat aku datang tadi seolah ibunya ini adalah orang asing.

Dengan menaiki ojek aku sudah sampai di tempat tinggal Erwin satu jam kemudian.

Senyumku mengembang melihat rumahnya yang mewah serta halamannya yang asri dengan aneka tanaman bunga. Aku pasti betah tinggal di sini.

Dengan semangat aku mengetuk pintu, berharap anak yang selalu kuturuti semua permintaannya itu akan menyambut kedatanganku dengan bahagia.

Terdengar derap langkah kaki sebelum akhirnya pintu terbuka. Bukan Erwin yang ada di sana, tetapi Diana--istrinya yang menyambutku. Ah, aku lupa kalau sekarang Erwin masih bekerja sebagai seorang manager di sebuah perusahaan bonafit dengan gaji besar seperti yang pernah ia katakan.

"Ibu? Ada perlu apa Ibu datang ke sini?" tanya Diana tanpa mempersilakan aku masuk terlebih dahulu.

Mengelus dada aku mendengar kata-kata yang terlontar dari mulut menantu yang selama ini selalu kubanggakan karena anak orang kaya itu.

"Ibu kangen dengan anak dan cucu," jawabku dengan bibir bergetar.

Diana menatapku dari ujung kepala hingga ujung kaki. "Terus, kenapa Ibu bawa tas gede kayak gitu? Ibu mau menginap di sini?"

Kulirik tas jinjing berisi pakaian yang kuletakkan di lantai. "Iya, Di. Bukan hanya menginap, tetapi Ibu ingin__

Aku belum selesai bicara saat sebuah mobil hitam memasuki halaman dan tidak lama kemudian sang empunya keluar. Dialah Erwin, anak laki-lakiku yang paling tampan.

Rasa rindu seketika membuncah dalam dada melihat anakku itu sekarang terlihat gagah dengan kemeja polos warna biru laut yang lengannya dilipat sampai siku. Wajahnya terlihat semakin menawan dengan dagu kebiruan bekas dicukur. Sungguh, aku ingin segera meme luknya.

Akan tetapi, semua tidak sesuai ekspektasi. Anak yang dulu kususui hingga dua tahun lamanya itu menolak saat kuutarakan maksudku untuk ikut tinggal bersamanya.

"Maaf, Bu. Aku nggak bisa menerima Ibu ikut tinggal di sini. Diana tidak mau ada orang asing di rumah kami," kata Erwin.

Mataku terasa panas. Sakit dan nyeri hati ini. Dia bilang wanita yang sudah melahirkan ini adalah orang asing? Sungguh teganya dia. Apakah lupa, dia bisa membangun rumah berlantai dua ini karena menjual dua petak sawah yang kupunya demi menuruti permintaan istrinya?

Air mata yang meleleh di pipi adalah pertanda kalau aku sangat kecewa. Di saat aku sudah tidak punya apa-apa, mereka mencampakkan aku begitu saja. Iya, belum lama ini suamiku meninggal, sisa sawah yang masih ada sudah terjual untuk bayar utang dan biaya pengurusan jenazah yang tidak sedikit. Rumah yang kupunya juga sudah dijual untuk bayar utang.

Ke mana aku harus pergi?

Sebenarnya masih ada satu anak lagi yang belum kutemui. Dia adalah anak bungsuku bernama Nasrul, tetapi rasa ragu merajai hati untuk bertemu apalagi mengutarakan maksud tinggal bersamanya.

Anak yang selama ini kusayang dan kuberi modal untuk berumah tangga saja tidak mau menerimaku apalagi dia yang selalu ku abaikan?

Di antara anak-anakku hanya Nasrul yang tidak mendapat bagian sawah dariku. Aku tidak pernah merestui pernikahannya dengan Arum yang berasal dari orang miskin.

Suatu ketika Nasrul datang ke rumah mau pinjam uang untuk biaya anaknya di rumah sakit, tetapi kutolak mentah-mentah. Namun, pada akhirnya aku tidak tega. Aku bersedia memberinya pinjaman asalkan mau menceraikan Arum dan menikah dengan wanita pilihanku, tetapi dia menolak. Entah kenapa dia malah memilih si Arum yang orang miskin itu.

Dari tiga bersaudara, hanya Nasrul yang tidak punya rumah dan kubiarkan saja dia mengontrak dan tidak tahu kerja apa dia sekarang.

***

Aku duduk termangu di pinggir jalan sepulang dari rumah Erwin. Kuraba perutku yang keroncongan. Kuambil dompet dan membukanya. Syukurlah masih ada uang meski tidak seberapa.

Air liurku menetes saat melihat penjual nasi goreng di pinggir jalan. Sepertinya enak, tampak beberapa pembeli yang sedang antri menunggu pesanannya diantar.

Aku memasuki warung tenda yang tidak begitu luas itu. Bau harum nasi goreng yang khas menusuk hidung. Segera aku duduk di salah satu bangku kosong.

Setelah para pelanggan mendapatkan pesanannya, kini giliran aku yang didekati sang penjual untuk ditanyai nasi goreng seperti apa yang aku mau.

"Ibu?" kata penjual nasi goreng seolah terkejut melihatku.

Aku mendongak menatap lelaki di hadapanku yang memakai masker itu. Betapa kagetnya aku saat masker itu dibuka ternyata dia adalah Nasrul, anak bungsuku yang sangat kubenci.

Segera aku berdiri dan hendak meninggalkan tempat itu, tetapi Nasrul menahannya.

"Tunggu, Bu. Kenapa Ibu bisa ada di sini? Ibu mau ke mana? Dan kenapa Ibu membawa tas yang begitu besar?" tanya Nasrul seraya meraih tanganku.

Aku menunduk. Bulir bening ini menetes begitu saja membasahi pipi kala ingat anak-anak yang telah tega mengusirku. Seandainya Nella atau Erwin mau menerimaku, pasti aku tidak perlu ada di sini dan bertemu Nasrul.

Dengan bibir bergetar aku menceritakan semuanya karena Nasrul terus memaksa.

"Astagfirullah, jadi sekarang Ibu tidak punya tempat tinggal?"

Aku mengangguk lemah. Malu, Nasrul pasti sedang menertawakan aku dalam hati.

"Kalau mau, Ibu bisa ikut tinggal bersama kami,"

Aku mendongak. "Apakah kamu tidak keberatan menampung ibu yang selalu jahat padamu, Rul? Memangnya kamu tidak marah dan dendam pada Ibu?" tanyaku lirih.

Nasrul tersenyum. "Sampai kapan pun aku tetap sayang pada Ibu."

Aku tidak tahan untuk tidak me me luknya. Anak yang selama ini kubenci mau menerimaku sedangkan anak-anakku yang lain yang dulu kusayang malah tidak peduli.

"Ibu tunggu di sini biar kuambilkan makan dulu dan setelah ini kita pulang agar Ibu bisa istirahat," ujarnya seraya menuju dapur di warungnya.

Kutatap punggungnya dengan hati nelangsa. Di saat anak yang lain kuberi modal banyak untuk usaha, dia hanya menjadi penjual nasi goreng.

Seketika rasa penyesalan itu muncul begitu saja. Andai waktu bisa kuputar ulang, tidak akan kusia-siakan dia.

Nasrul mengajakku naik ke atas motornya. Jantungku berdebar tidak karuan saat dalam perjalanan. Nasrul memang sudah menerimaku, tetapi bagaimana dengan istrinya yang dulu selalu kuhina habis-habisan?

Bagaimana kalau dia masih sakit hati dan tidak mau menerimaku?

"Ini rumahku, Bu. Maaf, rumahnya kecil." Nasrul menggandeng tanganku dengan tangan kiri sementara tangan kanannya mengetuk pintu seraya mengucap salam.

Aku melengos saat pintu terbuka dan mendengar jawaban salam dari orang yang sangat kubenci itu.

"Ibu?" ucap Arum. Aku tidak berani mendongak.

Aku kaget saat tiba-tiba wanita itu meme lukku. "Alhamdulillah, kalau Ibu mau tinggal bersama kami. Tadi Mas Nas sudah bilang melalui telepon."

Ya Allah, ternyata Arum sama sekali tidak membenciku. Mataku panas seiring air mata yang mengalir deras.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
86
Chapter 1
นิยายเรื่อง : เด็กคนนี้…หวงรักเพื่อนพี่ชาย สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กคนนี้…หวงรักเพื่อนพี่ชาย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาดChapter 1‘หนูอยากเป็นเมียพี่กาย ไม่ได้อยากเป็นน้องสาวของพี่กายซะหน่อย รู้ไว้ซะด้วย’หญิงสาวใบหน้าสวยน่ารักราวกับตุ๊กตา ผู้เป็นเจ้าของร้านคาเฟ่ ตัดพ้อในใจ เมื่อเพื่อนสนิทของพี่ชายมักชอบพูดว่า ‘เธอนั้นเปรียบเหมือนน้องสาวของเขา’ ได้ยินทีไรเป็นต้องหงุดหงิดทุกที กับสถานะห่วย ๆ ที่เธอไม่ต้องการ เพราะคนหล่อ เพอร์เฟกต์ โพรไฟล์ดีอย่างเขา ตำแหน่งเดียวที่เธออยากเป็น นั่นก็คือ เมียไม่ใช่น้องสาวแต่ถึงอยากจะเป็นเมียจนตัวสั่น วาวีก็ทำได้แค่เก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ในใจ เพราะหากเปิดเผยความรู้สึกออกไป มักจะมีใครบางคนทำตัวเป็นพ่อคนที่สองของเธอทันที“มองอะไร” น้ำเสียงคุ้นเคยของคนคนนี้แหละ ที่เธอหมายถึงน่ะ“นี่มันคาเฟ่ของหนูนะ หนูจะมองส่วนไหนของร้านก็ได้” วาวีหันมามองหน้าพี่ชายด้วยแววตาเอือม ๆ วาวีไม่แน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 2
Chapter 2“น้องมีอะไรจะคุยกับพี่”“พี่กายแอบชอบหนูเหรอ ถึงไม่อยากให้หนูรับดอกกุหลาบจากคนอื่น” ก่อนหน้านี้หนุ่มวิศวะคนดังกล่าวก็ฝากดอกกุหลาบมาให้เธอเช่นกัน แต่สกายกลับโยนทิ้งถังขยะ มาครั้งนี้อีกเขาก็ยังทำเหมือนเดิมด้วยการโยนดอกกุหลาบเขวี้ยงทิ้งออกไปนอกร้าน การแสดงออกของเขามันคืออาการของคนหึง และถ้าเขาหึง นั่นก็แสดงว่าเขามีใจให้เธอเช่นกัน“แล้วพี่มีเหตุผลอะไรถึงจะไม่ชอบน้อง ในเมื่อน้องก็เหมือนน้องสาวของพี่ น้องเลิกคิดไปเองเถอะ ที่พี่ทำไปก็เพื่อปกป้องน้องนั่นแหละ ก็น้องบอกเองหนิว่าไม่รู้จักมัน แล้วน้องจะไปรับดอกไม้จากคนแปลกหน้าทำไม? น้องไม่กลัวมันทำของใส่เหรอ?”“หึ...หนูคิดไปเองงั้นเหรอ โอเค ๆ ถ้าพี่กายเห็นว่าหนูเป็นแค่น้องสาว งั้นพี่ก็จูบน้องสาวคนนี้หน่อยสิคะ” ถึงเหตุผลอันยาวเหยียดของเขาจะแสดงถึงความห่วงใยกลัวว่าเธอนั้นจะโดนคุณไสย แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งเลยสักนิด เพราะไอ้ประโยคที่ว่า ‘เธอคิดไปเอง’ กับประโยคอันน่าเบื่อ ‘เธอก็เหมือนน้องสาวของเขา’ พอได้ยินทีไรมันขัดใจเป็นบ้า จนรู้สึกหงุดหงิดชะมัด“หึ...” สกายหลุดยิ้มร้ายออกมาทันที จากนั้นเขาก็จับหญิงสาวให้เป็นฝ่ายเอาแผ่นหลังชิดผนังห้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 3
Chapter 3“หนูไม่ได้หมกมุ่นหรอกค่ะ แต่หนูไม่ได้ตายด้านเหมือนพี่กาย” พอโดนกล่าวหาว่าหมกมุ่นเรื่องเซ็กซ์ ต่อมความอยากเอาชนะก็แทรกเข้ามากลางใจ จนวาวีเถียงกลับแบบข้าง ๆ คู ๆ ทั้งที่ตอนนี้เธอกำลังยั่วเขาอยู่แท้ ๆ“น้องจะคิดยังไงก็เอาที่สบายใจเถอะ” สกายไม่ได้หัวร้อนไปกับคำสบประมาทของเธอเลยสักนิด เขายังคงพูดอย่างใจเย็น“โอเค งั้นหนูขอทำในสิ่งที่สบายใจหน่อยนะคะ” พูดจบ วาวีก็สะบัดมือออกจากพันธนาการของเขา จากนั้นก็ยกแขนเรียวเล็กคล้องลำคอคนตัวสูง แล้วกดท้ายทอยคนตัวสูงให้โน้มใบหน้าลงมาหา เพื่อจูบเขาอีกครั้ง คราวนี้หญิงสาวสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากหยักอย่างสะเปะสะปะนี่เป็นจูบแรกของวาวีที่ต้องรุกเอง ด้วยความที่ไม่มีประสบการณ์ เธอจึงได้แต่ดูดดึงลิ้นสากไปมั่ว ๆ เพราะคนตัวสูงไม่สอนงานเลยสักนิด เขายืนนิ่งเหมือนหุ่น แล้วปล่อยให้หญิงสาวได้ทำตามอำเภอใจ จนคนตัวเล็กต้องหยุดจูบไปโดยปริยาย เพราะเธอรู้สึกขายหน้าเหลือเกินที่รุกขนาดนี้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่เคลิ้มตามเลยสักนิด“สบายใจยัง” สกายยกมือเช็ดคราบน้ำลายที่เปื้อนริมฝีปากเล็กให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน“สบายใจแล้วค่ะ ตอนนี้หนูรู้แล้วว่าพี่กายตายด้านจริง” วาวีพูดสบประมา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 4
Chapter 4“งั้นพี่ใบตองรีบชงกาแฟเลยค่ะ วาจะได้เอาไปเสิร์ฟเขา” ถึงใบตองจะเป็นเพียงพนักงาน แต่วาวีก็รักใบตองเสมือนพี่สาวคนหนึ่งรวมถึงพนักงานอีกสองคนในร้านด้วย วาวีมักทำตัวเป็นกันเองกับพนักงานเสมือนคนในครอบครัว ทำให้ลูกจ้างต่างรักและเคารพวาวีเป็นอย่างมาก“โอเคค่ะคนสวยของพี่ใบตอง” พนักงานตอบรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะรีบทำเครื่องดื่มให้เจ้านายสาวเอาไปเสิร์ฟลูกค้าหนุ่มหล่อวิศวะที่นั่งรอโซนไพรเวตคาเฟ่“เป็นยังไงบ้าง” เมื่อวาวีเอากาแฟมาเสิร์ฟให้ปุ๊บ หนุ่มวิศวะก็เอ่ยถามวาวีทันที“เขาบอกกับเราว่า...เราก็เหมือนน้องสาวของเขา” วาวีเอ่ยบอกหนุ่มวิศวะเสียงเบาด้วยสีหน้าเซ็ง หนุ่มวิศวะคนนี้เป็นเพื่อนต่างคณะของวาวี ซึ่งวาวีจ้างให้พระพายแกล้งส่งดอกไม้มาจีบเธอ เพื่อลองใจสกาย “งั้นก็ปล่อยผ่านไปเถอะผู้ชายคนนี้ สวย ๆ แบบเธอผู้ชายรอจีบเพียบ”“เราไม่อยากได้คนอื่น เราอยากได้คนนี้ พระพายพอจะรู้จักพ่อหมอทำเสน่ห์ไหม”“เธอจะทำเสน่ห์เลยเหรอ?”“อืม...ก็เขาอยากเล่นตัวดีนัก เราคิดว่าจะทำของใส่แม่งเลย” สกายอ้างว่าที่เขวี้ยงดอกกุหลาบทิ้งเพราะกลัวคนทำของใส่เธอ ในเมื่อเขาคิดแบบนั้น เธอนี่แหละจะทำของใส่เขาแทน“อย่าคิดทำเรื่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 5
Chapter 5@เพนต์เฮาส์22.00 น.ซ่า!หลังจากอาบน้ำแร่แช่น้ำนม จนผิวกายเนียนนุ่ม กลิ่นตัวหอมละมุนราวกับแป้งเด็ก วาวีก็ทาครีมบำรุงผิวพรรณ จากนั้นก็แต่งหน้าบางเบาสไตล์เกาหลี ก่อนจะเดินอารมณ์ดีไปที่ตู้บิลต์อินเพื่อเลือกชุดนอนแบบกระโปรงผ้าพลิ้ว เมื่อเลือกชุดที่คิดว่าเซ็กซี่ขยี้ใจได้แล้ว เธอก็หยิบชุดออกจากตู้ เมื่อสวมใส่เรียบร้อยก็หมุนตัวดูความเอ็กซ์ของตัวเองที่เงาสะท้อนบนกระจก“หุ่นเอ็กซ์ขนาดนี้ ถ้าพี่กายยังอดใจไหว หนูคงต้องซื้อสบงมาให้พี่ห่มแล้วละค่ะ” พูดจบ วาวีก็เดินออกจากห้องส่วนตัวชั้นสองลงบันไดไปที่ครัว เพื่อชงน้ำชา หลังจากได้น้ำชาที่ต้องการ วาวีก็หยิบของที่ได้จากพระพายหยดลงในเครื่องดื่ม จากนั้นก็ถือแก้วชาเดินออกจากห้องด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อออกมายืนหน้าห้อง หญิงสาวหุ่นดีในชุดนอนเซ็กซี่ก็มองไปยังห้องฝั่งขวามือ ซึ่งคอนโดมิเนียมหรูแห่งนี้ ชั้นบนสุดและชั้นรองจะทำเป็นเพนต์เฮาส์ 2 ชั้น ทำให้คอนโดแห่งนี้มีเพนต์เฮาส์สองห้องอยู่ข้างกัน โดยเพนต์เฮาส์ฝั่งซ้ายจะเป็นของธาวิน ส่วนเพนต์เฮาส์ฝั่งขวาจะเป็นของสกายและด้วยความที่เขาเป็นเจ้าของโครงการ ทำให้มีพื้นที่ใช้สอยเยอะกว่าอีกห้อง และที่วาวีได้ม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 6
Chapter 6“ถ้าน้องไม่มีอะไร ก็ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้น้องต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ? อย่านอนดึกสิ” สกายดันหญิงสาวเบา ๆ ให้ถอยห่างจากประตู“หนูชงน้ำชาเพื่อสุขภาพมาให้พี่กายค่ะ” วาวียื่นแก้วน้ำชาให้คนตัวสูง“ขอบคุณครับ” เมื่อสกายรับเครื่องดื่มจากวาวีปุ๊บ เขาก็ทำท่าจะปิดประตูห้องทันที“เดี๋ยวค่ะ” วาวีรีบยกมือดันประตูให้เปิดค้างเอาไว้“ฮืม...น้องมีอะไรหรือเปล่า”“พอดีอาจารย์สั่งการบ้านให้สัมภาษณ์นักธุรกิจ เฮียวินก็ดันไปฮ่องกง ไม่รู้ว่าจะกลับวันไหน หนูต้องส่งงานอาจารย์สัปดาห์หน้าแล้ว หนูกลัวว่าเฮียวินจะกลับมาไม่ทัน หนูขอสัมภาษณ์พี่กายแทนเฮียวินได้ไหมคะ ไหน ๆ พวกพี่ก็เป็นนักธุรกิจเหมือนกัน อีกอย่างพี่กายเก่งกว่าเฮียวินด้วย การที่หนูได้สัมภาษณ์พี่ต้องน่าสนใจแน่ ๆ เลยค่ะ” วาวีรีบหาข้ออ้าง เพื่อหาทางเข้าห้องของเขา“ถ้าจะคุยเรื่องงาน น้องก็ไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยก่อน” สกายมองหญิงสาวที่ใส่ชุดนอนกระโปรงบางผ้าพลิ้วด้วยแววตาเรียบนิ่ง“ชุดนี้มันเป็นอะไรเหรอคะ หนูอัดแค่เทปเสียง ไม่ได้อัดคลิปวิดีโอซะหน่อย” วาวีแกล้งหมุนตัวให้เขาดูหุ่นที่เย้ายวนของตนเอง“พี่อยากให้น้องสวมชุดที่เหมาะสมกว่านี้”“หนูต้องสวมชุดส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 7
Chapter 7หลังจากที่วาวีเข้ามาในเพนต์เฮาส์ของสกาย หญิงสาวก็สูดดมกลิ่นหอมภายในห้องจนฉ่ำปอด พลางคิดว่าแม้เจ้าของห้องจะเป็นผู้ชาย แต่ห้องของเขากลับหอมมาก ๆ แถมยังจัดห้องเป็นระเบียบเรียบร้อย บ่งบอกได้ว่าเขาเป็นคนเนี้ยบและรักสะอาดปึก!เพราะมัวแต่มองสำรวจห้องของเขาที่มีพื้นที่กว้างกว่าห้องของพี่ชาย ทำให้คนตัวเล็กเดินชนคนตัวสูงเข้าอย่างจัง จนใบหน้าสวยซบไปกับแผ่นหลังกว้างโดยไม่ได้ตั้งใจ หญิงสาวก็เลยใช้โอกาสนั้นตวัดแขนโอบกอดคนตัวสูงทันที“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” เมื่อสูดดมกลิ่นกายหอม ๆ คนตัวสูงจนพอใจ วาวีก็รีบผละตัวออก เพื่อไม่ให้สกายรู้ว่าเธอแอบลวนลามเขา“เข้าห้องทำงานกันเถอะ จะได้รีบสัมภาษณ์ให้เสร็จ น้องจะได้กลับไปพักผ่อน” สกายขยับเท้าถอยหลังสองก้าว แล้วพยักหน้าชวนหญิงสาวไปห้องทำงานของเขา“เดี๋ยวก่อนค่ะ พี่กายดื่มน้ำชาหรือยังคะ”“ยังเลย เดี๋ยวค่อยดื่มก็ได้” สกายชี้นิ้วไปที่โต๊ะตัวเตี้ยข้างโซฟา เป็นการบอกให้รู้ว่าเขาวางแก้วน้ำชาไว้ที่นั่น“ดื่มก่อนเริ่มสัมภาษณ์ดีกว่าค่ะ พี่กายจะได้คอไม่แห้ง เวลาตอบสัมภาษณ์” ว่าแล้ว วาวีก็รีบเดินไปหยิบแก้วน้ำชายื่นให้สกาย“ช่วยดื่มน้ำชาให้หนูหน่อยนะคะ พอดีว่าน้ำชาตัว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 8
Chapter 8“ยังจะเล่นไม่หยุดอีก ไหนเอาบทสัมภาษณ์มาดูหน่อยสิ มีหัวข้ออะไรบ้าง”“หนูไม่มีสคริปต์ หนูคิดหัวข้อสัมภาษณ์สด ๆ เลยค่ะ”“น้องนี่นะ” สกายส่ายหัวอย่างอ่อนใจพร้อมทั้งยกมือพัดใบหน้าตัวเอง เมื่อจู่ ๆ ก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาแปลก ๆ แต่ในขณะที่กำลังสงสัยอาการแปลก ๆ ของตัวเอง ก็ต้องแปลกใจมากกว่าเดิม ที่เห็นคนตัวเล็กกำลังถอดเสื้อตัวเองออกจากตัว“เฮ้ย! น้องจะทำอะไร”“หนูร้อนมากเลย หนูขออนุญาตถอดเสื้อนะคะ” พูดจบ วาวีก็ถอดเสื้อยืดแขนยาวออกจากตัวโยนทิ้งลงบนพื้น ตอนนี้หญิงสาวหุ่นดีมีเพียงแค่บราสีดำลูกไม้ปกปิดเรือนร่างส่วนบน ทำให้เนินหน้าอกขาวใหญ่โชว์หราต่อหน้าชายหนุ่มอย่างล่อตาล่อใจ“อืม ~ น้องใส่เสื้อเลยนะ” สกายออกคำสั่งกับวาวีพร้อมทั้งส่งเสียงครางในลำคอไปด้วยตอนนี้เขาไม่เข้าใจตัวเองเลยว่า แค่เห็นเนินหน้าอกขาว ๆ ฮอร์โมนความใคร่ก็แล่นปราดไปทั่วร่าง จนอยากพุ่งตัวเข้าไปฟัดหน้าอกขาว ๆ ให้หนำใจ“หนูร้อนจังเลย ลดแอร์ให้หนูหน่อยได้ไหมคะ” วาวีรวบผมยาวสลวยไว้ด้านหลัง เพื่อไม่ให้เส้นผมบดบังหน้าอกใหญ่แก่สายตาของเขาเป็นอย่างที่พระพายบอกไว้จริง ๆ เพียงแค่ดื่มน้ำชาผสมยาปลุกเซ็กซ์ ร่างกายของเธอก็ร้อนวูบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 9
Chapter 9เมื่อได้ยินน้ำเสียงสั่น ๆ ของคนตัวเล็ก ชายหนุ่มก็ยิ้มร้าย ๆ มุมปาก ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยด้วยแววตาหื่นกระหาย จากนั้นก็จับมือเล็กดูดเลียปลายนิ้วทีละนิ้วจนชุ่มน้ำลาย ส่วนมืออีกข้างก็ใช้ปลายนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากบางลากผ่านลำคอระหง เนินหน้าอกอวบอิ่ม ไล่ลงมาจนถึงสะดือ มือสากลูบไล้หน้าท้องแบนราบเบา ๆ แล้วไต่มือไปหยุดที่ขอบกางเกง แต่ในขณะที่กำลังสอดมือล้วงเข้าไปทักทายใจกลางความเป็นสาว เสียงมือถือก็ดังขึ้นฟูวววว!ชายหนุ่มพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด เมื่อมือถือส่งเสียงรบกวนขัดจังหวะ เขาจึงปล่อยให้มันดังอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเสียงริงโทนดับไป แต่ทว่าเพียงเสี้ยววินาทีต่อมาเสียงมือถือก็ดึงขึ้นอีกครั้ง สกายก็เลยต้องล้วงหยิบมือถือจากกระเป๋ากางเกงออกมาดู พอเห็นรายชื่อคนโทรเข้าเป็นธาวินผู้เป็นพี่ชายของวาวี เขาจ้องมองหน้าจอมือถืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว่ำหน้าจอมือถือลงบนโต๊ะทำงาน แล้วปล่อยให้มันดังอยู่แบบนั้น จากนั้นก็อุ้มวาวีในท่าเจ้าสาวเดินออกจากห้องทำงานไปที่ห้องนอนของเขาหลังจากวางหญิงสาวลงนอนบนเตียงขนาดคิงไซซ์ ชายหนุ่มก็รีบผละตัวไปรื้อของที่ลิ้นชักหัวเตียงด้วยอาการร้อนรนเพราะยาปลุกเซ็กซ์ออก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 10
Chapter 10“น้องไม่ใช่ปลาทอง คงไม่ลืมง่าย ๆ หรอกมั้งว่าเข้ามาในห้องพี่ได้ยังไง”“พี่กายด่าหนูเหรอ?”“มีคำไหนที่พี่ด่าน้อง”“ก็พี่ว่าหนูไม่ใช่ปลาทอง” วาวีเถียงไปเรื่อย“ก็ใช่ไง...น้องไม่ใช่ปลาทอง หรือน้องอยากเป็นปลาทองโง่ ๆ ที่ความจำสั้น”“พี่กาย!”“เลิกงอแง แล้วตอบคำถามพี่มา น้องใส่ยาปลุกเซ็กซ์ในน้ำชาทำไม?” สกายถามน้ำเสียงนิ่ง เขาไม่ได้โง่ จนไม่รู้ว่าน้ำชาที่วาวีเอามาให้ดื่มต้องผสมยาปลุกเซ็กซ์แน่ ๆ เพราะหลังจากดื่มไปได้สักพักฮอร์โมนมันก็พลุ่งพล่านจนควบคุมตัวเองไม่ได้ อีกทั้งน้องสาวของเพื่อนก็เสนอตัวให้เขาทำเรื่องอย่างว่าอย่างหน้าไม่อาย“ต๊าย! อย่าปรักปรำหนูนะ หนูจะไปทำอย่างนั้นทำไม อีกอย่างหนูจะไปเอายาปลุกเซ็กซ์มาจากไหน เพราะถ้าคนอย่างหนูคิดจะยั่วพี่ หนูไม่ใช้ยาปลุกเซ็กซ์หรอกค่ะ” ขนาดว่ามอมยาปลุกเซ็กซ์หวังจะจับเขาเป็นผัว แต่ทว่าเขากลับหาทางปฏิเสธการมีเพศสัมพันธ์กับเธอ ในเมื่อยาปลุกเซ็กซ์ใช้กับเขาไม่ได้ผล เธอคงจะไม่ยอมรับให้เสียหน้าหรอก แต่เธอจะต้องรุกเขาด้วยวิธีอื่น โดยการสะบัดผ้าห่มออกจากตัว ก่อนที่ยืนขึ้นโชว์เรือนร่างโป๊เปลือยต่อหน้าเขา แล้วมาดูสิว่าเขาจะอดใจไหวได้สักแค่ไหน“เฮ้ย! ท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-29
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status