ฉันนึกถึงฉากปิดใน 'Call Me by Your Name' ที่ความงดงามปะปนกับความสลาย—ทั้งสองอย่างสามารถเกิดขึ้นพร้อมกันได้ ตอนจบแบบนี้จึงปล่อยให้ผู้ชมยืนอยู่ตรงกลางของความงามและความเจ็บ ปิดด้วยความทรงจำที่ยาวนานและทิ้งร่องรอยให้ใจไม่ได้สบายแบบง่าย ๆ แต่ก็ไม่ทิ้งความหวังไว้อย่างสิ้นเชิง