ตัวตนของ โอคิตะ ในมังงะต้นฉบับคืออะไร

ชายหนุ่มผู้อาภัพได้มาเกิดใหม่ในร่างโอเมก้าพันธุ์ผสม ผู้ถูกเลือกตามคำทำนาย ท่ามกลางความขัดแย้งและพลังของเทพโบราณ เขาต้องค้นหาความจริงในอดีต และตัดสินใจเลือกเส้นทางที่จะกำหนดชะตาชีวิตตัวเอง…และโลกใบนี้

นิยายเรื่องนี้มีนายเอกเป็นเบต้า ไม่ใช่เบต้าธรรมดานะ เพราะเบต้าในเรื่องนี้กลายพันธุ์จ้าาาา ว่าแต่…ทำไมในหัวแต่ละคนมีแต่ภาพมนุษย์กลายพันธุ์ประหลาดๆ แบบนั้นเล่า! เขาแค่กลายจากเบต้าเป็นโอเมก้าเท่านั้นเอ๊ง

เมื่อโอสถทิพย์ปรากฎ แผ่นดินลุกเป็นไฟจากการแย่งชิงที่เกิดขึ้น แต่สิ่งที่พวกเขาตามหาอยู่นั้น อาจไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคิด มันไม่ใช่พร แต่เป็นคำสาป สิ่งนั้นไม่ใช่เทพ แต่เป็นแวมไพร์ !

เรื่องราวของ นิดา ฐานิดา รุ่นน้องปีหนึ่ง คณะวิศวกรรมศาสตร์ เด็กสาวธรรมดา ๆ ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น แต่ทว่าชีวิตของเธอกลับพลิกผันเพราะ การเต้นหลุดโลกในงานรับน้องและยังมารู้อีกว่า ปู่รหัสของเธอเป็นถึง พี่คิณ อคิราห์ ชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนุ่มหล่อสุดเพอร์เฟกต์แต่ดันเย็นชาสุด ๆ แต่ทำไมเวลาอยู่ใกล้พี่คิณทีไร ถึงได้รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูกทุกทีนะ...

อศิร ศิลาหัตร์ทัย (โอม) หนุ่มวัยจะเลข 3 เขาคือคนที่ใคร ๆ ก็รู้จัก เพราะเรื่องเล่าปากต่อปากอย่างกับนิทาน แต่คนที่รู้จักและเคยเห็นหน้าค่าตาของเขาจริง ๆ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งด้วยความเจ้าชู้ที่มีมาตั้งแต่สมัยเรียน เมื่อโตขึ้นมีฐานะจึงโดนคนอื่นให้คำนำหน้าว่า เสี่ย ทำให้เขากลายเป็น เสี่ยโอม ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเป็นปริศนา คนที่หญิงสาวหลายคนปรารถนาอยากจะเจอ คิริต้า เกลวาดี (ครีมหอม) สาวน้อยวัย 20 เธอเกิดมาจากความไม่ตั้งใจของพ่อแม่ ทำให้เธอโตมาพร้อมกับคำดูถูกของแม่แท้ ๆ และคนรอบข้าง แต่แล้วเมื่อคุณตาผู้เป็นที่รักจากไป เธอจึงตัดสินใจเข้ามาตามหาคนเป็นพ่อในเมืองใหญ่ ซึ่งนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข ครีมหอมถูกพ่อส่งไปเป็นเด็กขัดดอกเพื่อยื้อเวลาให้ครอบครัวหาเงินมาใช้หนี้ แต่ในความโชคร้ายก็คือบ่อเกิดแห่งความโชคดีของเธอ เพราะครีมหอมกำลังจะได้กลายเป็นที่รักของผู้ชายที่ หญิงสาวหลายคนอยากครอบครอง “ครีม…พี่นึกว่าครีมจะไม่กลับมาหาพี่แล้ว รู้ไหมว่าพี่คิดถึง และ เป็นห่วงครีมขนาดไหน ที่พี่ไม่สามารถไปหาหนูได้แบบนั้นน่ะ “ครีมหอมอ้ำอึ้ง แล้วรีบผลักอกเขาให้ออกห่างจากเธอ ถึงได้สังเกตเห็นว่าเขาร้องไห้ตาแดง เธอจ้องเขาแป๊บเดียว แล้วก็พูดในสิ่งที่เธอควรพูดขึ้น “เสี่ยล็อคประตูห้องนอนไว้ทำไมคะ “ “ครีมจะทำอะไร “เขานิ่งไป นี้มันจะเป็นแบบที่เขาคิดจริง ๆ หรือ ใช่แล้วที่เขาล็อคประตูห้องนอนไว้เพราะกลัวว่าเธอ จะแอบมาเก็บเสื้อผ้าหนีเขาไป แต่ทำไมมันกลายเป็นความจริงเสียได้ “เสี่ย! ตกลงเอากุญแจให้ครีมได้หรือยังคะ “เขาหันกลับมาเมื่อเธอเรียก พร้อมกับมีดปลอกผลไม้ในมือ “เสี่ยคิดจะทำอะไร “เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ แล้วจับด้ามมีดเล่มนั้นวางมันลงบนฝามือเธอ พร้อมหันปลายมีดเข้าหาตัวเอง “ทำบ้าอะไรคะ “

"เกลียดเธอชิบหาย" "เพราะเคยรักเธอ จนชิบหายเหมือนกัน" “คาร์ลปล่อยพ่อผมไปได้ไหม ผมขอร้อง” "จะขอร้องก็มาขอร้องต่อหน้า มุดหัวอยู่ทำไม" “ถ้าผมไป คุณจะปล่อยพ่อผมไหม” "ไม่ปล่อย" "ร้องไห้หรอ ดี! ร้องให้ตายไปเลย" “หรือถ้าอยากให้พ่อเธอรอดก็กลับมาสิ” “คุณพูดอะไร” “กลับมาเป็นโออิรันให้เสี่ยคราม” "กลับมาเป็นกะหรี่ ให้ผัวเก่า” “เธอกล้าแบกหน้าบางๆ ของเธอมาทำแบบนั้นไหม” "โยริ"