ตัวละครหลักใน เจอร์นีย์ 2 จะมีใครบ้างและบทบาทคืออะไร?

การเชื่อมโยงระหว่าง 'Journey 2: The Mysterious Island' กับภาคแรกไม่ได้มาในรูปแบบของโครงเรื่องตรงต่อกันเสมอไป แต่สำหรับฉันมันชัดเจนว่าเป็นการต่อยอดอารมณ์และธีมหลักของเรื่อง เมื่อมองจากมุมของตัวละครวัยรุ่นที่เติบโตขึ้น ความเชื่อมโยงสำคัญคือตัวละครเด็กที่กลับมาเป็นแกนกลางของเรื่อง: เส้นใยอารมณ์ระหว่างคนในครอบครัวและความอยากรู้อยากเห็นทางวิทยาศาสตร์ยังคงอยู่เหมือนเดิม ฉันชอบที่หนังเลือกใช้ผลงานภาพและการออกแบบฉากเป็นสะพานเชื่อม ภาคแรกพาเราไปสู่โลกใต้พิภพที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ ขณะที่ภาคสองพาเราไปยังเกาะที่ประหลาดและกว้างใหญ่ ทั้งสองภาคต่างใช้การตั้งค่าที่เหนือจริงเพื่อสะท้อนการเดินทางภายในของตัวละคร ดังนั้นการเชื่อมโยงจึงเป็นเรื่องโทนและการเล่า มากกว่าจะเป็นพล็อตที่ต้องต่อกัน ท้ายสุดสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าเป็นซีรีส์เดียวกันคือแรงขับที่นำตัวละครออกจากบ้าน—ความอยากผจญภัยและการค้นหาคนที่สำคัญ นอกจากนี้การเปลี่ยนตัวนักแสดงตัวประกอบหรือการปรับโทนอาจทำให้หนังรู้สึกต่าง แต่แก่นของเรื่องยังคงเป็นการเรียนรู้ ความกล้า และมิตรภาพ ซึ่งทำให้สองภาคมีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นพอสมควร

พอเห็นชื่อเรื่องนี้ครั้งแรกก็ฉุกคิดว่าน่าจะเป็นการทับศัพท์หรือสะกดที่ต่างจากต้นฉบับมากกว่าปกติ แต่วิธีที่ฉันจะตอบคือสมมติว่าเรื่องที่คุณหมายถึงเป็น 'NieR:Automata' แล้วอธิบายตัวละครหลักในภาคแรกตามมุมมองของแฟนคลับเกมและเรื่องเล่า '2B' — ตัวละครหลักฝ่ายปฏิบัติการ ประเภทนักรบที่ดูเป็นมืออาชีพ เธอทำหน้าที่เป็นตัวแทนของจุดยืนขององค์กร YoRHa ในการต่อสู้กับเครื่องจักร และเป็นจุดเชื่อมระหว่างเกมเมคานิกและปมคนกับเครื่องที่เรื่องเล่าใช้สำรวจจิตใจมนุษย์ '9S' — คู่หูของ 2B ทำหน้าที่สแกนและสืบค้นข้อมูล เขาเป็นตัวละครที่เปิดเผยความเป็นมนุษย์ของเรื่องได้ชัด เพราะความอยากรู้อยากเห็นและความเปราะบางของเขาช่วยผลักดันประเด็นจริยธรรมที่เกมยกขึ้น 'A2' — ตัวละครที่เข้ามาเติมโทนของความแค้นและอดีตที่ซ่อนอยู่ เธอทำหน้าที่เป็นแรงกระตุ้นให้ตัวเอกเผชิญความจริงที่ซับซ้อนมากขึ้น ผู้บังคับบัญชาและตัวละครสนับสนุน เช่น ผู้บังคับบัญชา YoRHa, Operator (ผู้สื่อสารและวางแผน), รวมถึงเครื่องจักรอย่าง Pascal หรือคู่ปรปักษ์หลักอย่าง Adam และ Eve ล้วนมีบทบาทขยายมิติเชิงปรัชญาของเรื่อง ทำให้ภาคแรกไม่ใช่แค่แอ็กชันแต่เป็นพื้นที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับตัวตนและการตัดสินใจของชีวิต การอ่านตัวละครพวกนี้ในมุมคนเล่นเกมช่วยให้เห็นความลึกของเรื่องมากขึ้น และนั่นคือเหตุผลที่ฉันยังชอบย้อนกลับไปมองบทบาทของแต่ละคนเสมอ

ฉันสังเกตว่าการแปลบทพากย์ไทยของ 'เจอร์นีย์ 2' มักจะเลือกทางกลางระหว่างความเป็นต้นฉบับกับความคุ้นเคยของผู้ชมไทย — นัยน์ตาแรกที่เห็นคือการเปลี่ยนจังหวะไดอะล็อกให้กระชับและมีอารมณ์ชัดกว่าเดิม โดยเฉพาะฉากที่ตัวละครสองคนคุยกันซึ่งในเวอร์ชันต้นฉบับมีช่วงเงียบและน้ำเสียงละเอียดอ่อน พากย์ไทยมักเติมคำให้ชัดเจนขึ้น เพื่อไม่ให้ผู้ชมที่ฟังแบบเร็วหรือเด็กสับสน อีกประเด็นคือมุกตลกและสำนวนภาษา ตรงนี้พากย์ไทยมักแปลงมุกแบบตรงตัวให้เป็นมุกท้องถิ่นหรือเปลี่ยนคำอ้างอิงทางวัฒนธรรมให้เข้าใจง่ายขึ้น ผลคือบางบรรทัดอาจรู้สึกว่าเปลี่ยนนิสัยตัวละครไปบ้าง เช่น ตัวตลกของเรื่องมีการเน้นคำส่งท้ายหรือเสียงหัวเราะเพิ่มขึ้นเพื่อให้คนไทยรับอรรถรสมากขึ้น แต่ในฉากดราม่าสำคัญบางฉาก พากย์ไทยกลับขยายความรู้สึกโดยใช้ถ้อยคำที่ตรงและหนักแน่นกว่า เพื่อให้คนดูรับรู้แรงกระแทกทางอารมณ์ทันที ในฐานะแฟนหนังที่ฟังพากย์หลายเรื่อง พบว่าเวอร์ชันไทยพยายามบาลานซ์ระหว่างการรักษาเนื้อหาและการเข้าถึง หากใครคาดหวังคำพูดตรงตามตัวเป๊ะ ๆ อาจรู้สึกต่าง แต่ถ้าฟังในมุมการเล่าเรื่อง เวอร์ชันไทยมักทำให้บรรยากาศเป็นมิตรและเข้าถึงได้ง่ายขึ้น

การเปิดหน้าหนังสือ 'Iron Flame' สำหรับฉันคือการพบกับโลกที่เต็มไปด้วยไฟและความไม่แน่นอน — ตัวละครหลักที่โดดเด่นที่สุดคือ Violet Sorrengail ซึ่งทำหน้าที่เป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องราว เธอไม่ใช่ฮีโร่แบบเพอร์เฟ็กต์ แต่เป็นคนที่ต้องพยายามปรับตัวในสภาพแวดล้อมโหดร้ายของโรงเรียนฝึกฝนขี่มังกร ความหลงใหลในการเอาตัวรอดและความเฉียบคมทางสติปัญญาทำให้เธอเป็นตัวละครที่อ่านแล้วรู้สึกถึงการเติบโตจากภายใน Xaden Riorson เป็นเสาหลักอีกคน เขาเป็นตัวแทนของอำนาจและภาระทางราชวงศ์พร้อมกับความลึกลับที่ปกคลุมอยู่รอบตัว บทบาทของเขาไม่ได้มีแค่คนรักหรือพันธมิตรเท่านั้น แต่ยังเป็นทั้งแรงกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งเชิงส่วนตัวและเชิงการเมือง ฉากที่เขาต้องตัดสินใจระหว่างความรับผิดชอบต่อบ้านเกิดกับความต้องการส่วนตัวเป็นหนึ่งในจุดที่ทำให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้น นอกจากสองคนนี้ยังมีตัวละครรองที่เติมเต็มเนื้อเรื่อง เช่นเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นทั้งคู่แข่งและที่พึ่งพิง, ผู้ฝึกสอนที่สอนวิธีเผชิญความโหดร้ายของโลกภายนอก, และผู้มีอำนาจทางการเมืองที่ผลักดันแนวนโยบายซึ่งมีผลต่อชะตากรรมของมังกรและผู้ขี่ ทั้งหมดนี้รวมกันเป็นเครือข่ายความสัมพันธ์ที่ทำให้ 'Iron Flame' เดินหน้าด้วยพลังและอารมณ์ที่หนักแน่น — สิ่งที่ทำให้ฉันยังคงคิดถึงฉากบางฉากจนหยุดยาก

หนึ่งในหนังผจญภัยที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันคือ 'เจอร์นีย์ 3 พิชิตเกาะพิศวงอัศจรรย์สุดโลก' (ชื่อภาษาอังกฤษที่คนส่วนใหญ่รู้จักคือ 'Journey 2: The Mysterious Island') ซึ่งตัวละครหลักค่อนข้างชัดเจนและมีเอกลักษณ์ ดังนั้นถ้าถามว่าใครเป็นตัวละครหลักในเวอร์ชันภาคไทย นี่คือภาพรวมที่ฉันมักเล่าให้เพื่อนฟัง รายชื่อตัวละครหลักที่ต้องรู้จักมีดังนี้: Sean Anderson — เด็กหนุ่มที่อยากผจญภัยและเป็นแรงขับเคลื่อนให้เรื่องเดินหน้า เขาเป็นตัวละครที่ผู้ชมเชื่อมโยงง่ายและเป็นศูนย์กลางของเหตุการณ์ต่าง ๆ; Hank Parsons — ผู้ใหญ่กล้ามโตที่เข้ามาช่วยพา Sean ออกผจญภัย บทบาทของเขาดูแลและเป็นผู้ใหญ่ที่มีมุมน่ารักผสมกับความกล้าหาญ; Alexander Anderson — ปู่ของ Sean ซึ่งเป็นนักสำรวจที่อาศัยอยู่บนเกาะลึกลับและเป็นจุดเริ่มต้นของการตามหา; Kailani — หญิงสาวท้องถิ่นบนเกาะ ผู้ช่วยนำทางและเป็นสายสัมพันธ์ระหว่างคนภายนอกกับโลกของเกาะ; Gabato — ตัวละครสนับสนุนที่ให้ความฮาและความคล่องแคล่วในภารกิจ มักมีบทบาทเป็นคนขับหรือผู้ช่วยผจญภัย นอกจากตัวละครมนุษย์แล้ว ฉันยังชอบว่าหนังให้พื้นที่กับสิ่งมีชีวิตยักษ์และสิ่งมหัศจรรย์ของเกาะซึ่งแทบเป็นตัวละครอีกชุดหนึ่ง เช่นเต่ายักษ์ แมลงยักษ์ หรือพืชประหลาด เหล่านี้ทำให้เรื่องมีมิติและช่วยผลักดันตัวละครหลักให้ต้องตัดสินใจและเติบโต ฉากที่ Sean กับ Hank ต้องร่วมมือกันเพื่อแก้ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ บนเกาะเป็นตัวอย่างความสัมพันธ์ที่พัฒนาดี และเสียงพากย์ภาษาไทยเวอร์ชันที่เคยฟังทำให้ตัวละครมีคาแรกเตอร์ชัดเจนกว่าเดิมโดยเฉพาะบทที่ให้ความอบอุ่นและอารมณ์ขัน เป็นความทรงจำดูซ้ำได้ที่ฉันยังแนะนำให้คนรอบตัวดูอยู่เรื่อย ๆ

เราอินมากกับการมาของตัวละครใหม่ใน 'โตเกียวรีเวนเจอร์ส' ภาค 3 เพราะพวกเขาเข้ามาเติมมิติให้เรื่องหนักขึ้นทั้งด้านอารมณ์และความรุนแรง ตัวละครที่เด่น ๆ ที่ถูกนำมาเปิดเผยในภาคนี้มีทั้งคนที่เป็นศัตรูหลักและคนที่ทำให้ภาพรวมของแก๊งและความสัมพันธ์ซับซ้อนขึ้น เช่น อิซานะ คุโรกาวะ ซึ่งกลายเป็นจุดศูนย์กลางทางความคิดและความขัดแย้ง เขาดูมีอดีตที่เกี่ยวพันกับตัวละครหลัก ทำให้การปะทะไม่ใช่แค่เรื่องอำนาจแต่ยังเป็นการชนกันของความทรงจำและแรงจูงใจ นอกจากนั้นยังมีบทบาทของผู้นำและผู้บงการที่ทำให้แก๊งใหม่ ๆ ต้องรวมตัวกันหรือแตกแยกไปตามแนวคิดของแต่ละคน รายชื่อตัวละครสำคัญที่ถูกเติมเข้ามาในภาคนี้ซึ่งหลายคนกลายเป็นคู่ต่อสู้โดยตรง ได้แก่ แรน ไฮทานิ กับ รินโดะ ไฮทานิ สองพี่น้องที่มาแบบรุนแรงและจัดเต็มทั้งฝีมือและทัศนคติ พวกเขาไม่ใช่แค่ท้าทายทางกายภาพ แต่ยังเป็นชนวนให้เกิดความขัดแย้งทางอุดมการณ์ในแก๊ง ส่วน ซันสุ ฮารุชิโยะ ก็เป็นอีกหนึ่งคนที่มีคาแรกเตอร์เยือกเย็นและโหด ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวเร่งให้สถานการณ์บานปลาย บทบาทของแต่ละคนไม่ได้เป็นแค่ตัวประกอบสู้กันแล้วจบ แต่มีผลต่อการตัดสินใจของตัวละครหลักและชี้นำเส้นเรื่องไปในทิศทางที่มืดกว่าเดิม นอกจากตัวละครระดับหัวกะทิ ยังมีคนที่เข้ามาเติมมิติด้านความสัมพันธ์และเบื้องหลัง เช่นผู้ที่เกี่ยวข้องกับอดีตของไมค์กี้หรือคนที่มีความเชื่อมโยงกับเหตุการณ์สำคัญในอดีตของโตเกียวรีเวนเจอร์ส การปรากฏตัวของพวกเขาทำให้เราเห็นมุมมนุษย์ ช่วยขยายความเข้าใจว่าทำไมบางคนถึงเลือกเส้นทางรุนแรงหรือยึดมั่นกับอุดมการณ์นั้น ๆ บทบาทบางคนเป็นได้ทั้งพันธมิตรชั่วคราวหรือศัตรูที่กลับมาเป็นพันธมิตรในช่วงเวลาหนึ่ง มันทำให้ทุกการปะทะมีน้ำหนักและความหมายเพิ่มขึ้น โดยสรุปแล้ว ภาค 3 ของ 'โตเกียวรีเวนเจอร์ส' เติมตัวละครที่ให้ทั้งความเข้มข้นในการต่อสู้และความซับซ้อนทางอารมณ์—ไม่ว่าจะเป็นผู้นำแก๊งใหม่ คู่ปรับที่มีอดีตเชื่อมโยงกับตัวเอก หรือสมาชิกแถวหน้าในองค์กรฝ่ายตรงข้าม ทุกคนมีบทบาทในการขับเคลื่อนเรื่องและสร้างคำถามว่าเส้นทางที่แต่ละคนเลือกนั้นถูกหรือผิดอย่างไร ตอนดูฉากใหญ่ ๆ เหล่านี้รู้สึกเหมือนกำลังอ่านแผนที่ความคิดที่ซับซ้อน และนั่นแหละที่ทำให้ชอบสุด ๆ

อ่านหนังสือประกอบก่อนคือการลงทุนที่คุ้มค่าสำหรับคนที่ชอบเข้าไปลึกถึงเบื้องหลังของโลกในเรื่องราวหนึ่ง ๆ ฉันมักจะชอบอ่านโน้ตผู้เขียน แผนที่ และบทสัมภาษณ์ในหนังสือประกอบก่อนดูผลงานเพื่อให้เห็นว่าแต่ละองค์ประกอบถูกคิดขึ้นมาอย่างไร การอ่านหนังสือประกอบของ 'เจอร์นีย์ 2' จะช่วยให้ฉันเข้าใจมิติของตัวละครและแรงจูงใจบางอย่างที่อาจถูกตัดออกหรือย่อในฉากภาพยนตร์หรือซีรีส์ เช่นเดียวกับที่หนังสือเสริมของ 'The Lord of the Rings' ทำให้ฉากบางฉากมีน้ำหนักมากขึ้น เพราะได้รู้ว่าผู้สร้างตั้งใจให้รายละเอียดไหนเป็นสัญลักษณ์และมีความหมายเชื่อมโยงอย่างไร นอกจากนี้ข้อมูลเชิงโลก(เช่นประวัติศาสตร์ของดินแดน กฎเวทมนตร์ หรือไทม์ไลน์เหตุการณ์) ทำให้ฉากจิ๋ว ๆ ที่ปกติอาจดูผ่านๆ มีความหมายเชื่อมต่อกับภาพรวมได้ชัดเจน แต่นี่ไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับคนที่อยากเสพภาพและอารมณ์ทันที ฉันมองว่าการอ่านก่อนคือทางเลือกสำหรับคนที่อยากซึมซับโลกให้เต็มที่และสนุกกับ Easter egg แต่ถ้าเป้าหมายคือความตื่นเต้นหรือความบันเทิงทันที การดูทั้งหมดก่อนแล้วค่อยกลับมาอ่านก็สนุกไม่ต่างกัน — สรุปคือมันขึ้นกับว่าอยากได้ประสบการณ์แบบไหน และทั้งสองแบบต่างก็มีเสน่ห์เฉพาะตัว

การได้เห็นทีมโจรสลัดใน 'Kaizoku Sentai Gokaiger' รวมตัวกันครั้งแรกยังคงทำให้ฉันตื่นเต้นเหมือนเดิม — การผสมผสานของบุคลิกที่ต่างกันทั้งห้าวิถีชีวิต มันเหมือนวงดนตรีที่ทุกคนมีเครื่องดนตรีต่างกันแต่เล่นเพลงเดียวกันได้อย่างลงตัว Captain Marvelous (Gokai Red) เป็นหัวใจของกลุ่ม เขาเป็นคนรักอิสระอย่างสุดโต่งและมักตัดสินใจด้วยสัญชาตญาณ ความกล้าและความทะเยอทะยานของเขาดึงคนอื่นเข้ามา แม้ว่าบางครั้งการตัดสินใจของเขาจะเสี่ยง แต่ก็เป็นแรงขับเคลื่อนให้ทีมเดินหน้า เสน่ห์ของตัวละครนี้อยู่ที่ความเป็นผู้นำแบบไม่เป็นทางการ — ไม่ใช่หัวหน้าที่สั่งการ แต่เป็นคนที่คนอื่นอยากตาม Joe Gibken (Gokai Blue) นิ่งและมีหลักการ เขาเตือนทีมในเรื่องของเกียรติและการต่อสู้เพื่อเหตุผลที่ถูกต้อง Luka Millfy (Gokai Yellow) คือแกนของความเซ็กซี่และไหวพริบ เธอเติมสีสันด้วยความมั่นใจและมุขตลก Don Dogoier (Gokai Green) เป็นคนละเอียด ใส่ใจรายละเอียด รับผิดชอบระบบและอุปกรณ์ ส่วน Ahim de Famille (Gokai Pink) ให้ความรู้สึกอ่อนหวานแต่มีความตั้งใจในภารกิจของเธอเอง และอย่าลืม Gai Ikari (Gokai Silver) ผู้มาเป็นสมาชิกพิเศษที่เปลี่ยนบทบาทของทีมอย่างมีนัยสำคัญ — เขาเข้ามาเติมพลังแบบบ้าพลังและช่วยให้ทีมเติบโตขึ้นไปอีก นอกจากทีมแล้ว Basco Ta Jolokia ก็เป็นคู่แข่งที่น่าสนใจของพวกเขา ในภาพรวมคนเหล่านี้ไม่ใช่แค่ฮีโร่ที่สวมชุด แต่เป็นกลุ่มเพื่อนร่วมทางที่แต่ละคนมีเหตุผลของตัวเองในการเป็นโจรสลัด และนั่นทำให้เรื่องราวมีมิติที่ฉันยังคงรักอยู่

ไม่คิดเลยว่าจะได้พูดถึงนักแสดงชุดนี้อีกครั้ง — รายชื่อตัวหลักใน 'เจอร์นีย์ 2 พิชิตเกาะพิศวงอัศจรรย์สุดโลก' ที่ทำให้ฉากผจญภัยดูมีชีวิตคือกลุ่มนักแสดงที่คุ้นหน้าคุ้นตา ฉันชอบที่บทของตัวละครแต่ละคนถูกขับเคลื่อนด้วยคาแรกเตอร์ชัดเจน: จอช ฮัทเชอร์สัน (Josh Hutcherson) รับบทเป็น ฌอน แอนเดอร์สัน เด็กหนุ่มฉลาดที่เป็นศูนย์กลางของเรื่อง ขณะที่ดเวย์น จอห์นสัน (Dwayne Johnson) มาในบท แฮงค์ พาเรนส์ ผู้ชายกล้ามใหญ่แต่มีหัวใจอ่อนโยน ส่วนวาเนสซา ฮัดเจนส์ (Vanessa Hudgens) รับบท ไคลาานี เป็นตัวละครหญิงนำที่มีเสน่ห์และความกล้า ไมเคิล เคน (Michael Caine) ให้มิติความอบอุ่นและปัญญาในบทของอเล็กซานเดอร์ แอนเดอร์สัน ส่วนหลุยส์ กุซมาน (Luis Guzmán) เติมสีสันด้วยบทกาบาท้องทะเล และคริสทิน เดวิส (Kristin Davis) ปรากฏเป็นตัวละครสำคัญในฉากสนับสนุน การรวมทีมนี้ทำให้บทสนทนาและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมีเคมีที่น่าสนใจ ฉันมองว่านี่คือเหตุผลที่หนังยังดูสนุกแม้จะเป็นหนังผจญภัยเชิงครอบครัว — นักแสดงแต่ละคนทำหน้าที่เหมือนชิ้นส่วนที่เข้ากันได้ จบด้วยภาพความทรงจำจากซีนที่ฮีโร่ทั้งหลายยืนมองทะเล ความรู้สึกแบบนั้นยังติดตาอยู่

นี่คือรายการตัวละครหลักใน 'Goblin' ที่ฉันชอบเล่าแบบละเอียด เพราะบทบาทแต่ละคนมีเสน่ห์ต่างกันและผลักดันพล็อตได้เฉียบคม คิมชิน — วิญญาณอมตะที่ถูกคำสาป กลายเป็น 'Goblin' ผู้มีความเศร้าและความเจ็บปวดซ่อนอยู่ภายใต้หน้าตาที่ยียวน ช่วงเวลาที่เขาต้องทนอยู่คนเดียวเป็นร้อยปีคือหัวใจของเรื่อง ฉากที่จีอึนทักปรากฏตัวและมีโชคชะตามาพันเกี่ยวกับเขาทำให้ความเหงาของคิมชินถูกทลายลง เห็นความงดงามของความรักที่ไม่สมบูรณ์แบบ จีอึนทัก — เด็กสาวที่มองเห็นผีและถูกเรียกว่า 'เจ้าสาวของ Goblin' เธอเป็นสายลมสดชื่นที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตคิมชิน ไม่ใช่แค่คนที่จะดึงดาบออกจากตัวเขาเท่านั้น แต่เป็นคนที่ทำให้เขาได้เรียนรู้การปล่อยวาง ความไร้เดียงสาและมุมมองที่เฉียบคมของเธอมีฉากหลายฉากที่ทำให้ฉันหัวเราะและร้องไห้พร้อมกัน โดยเฉพาะตอนที่เธอเผลอทำเรื่องน่ารัก ๆ ที่สะท้อนความเป็นคนธรรมดาท่ามกลางความเหนือธรรมชาติ วังยอ / กริมรี่เปอร์ (Grim Reaper) — ตัวละครที่ซับซ้อนและมีพัฒนาการมากที่สุดคนหนึ่ง เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องและขัดแย้งกับคิมชินในเวลาเดียวกัน เรื่องราวในอดีตของเขาเชื่อมโยงกับชะตากรรมของทุกคน ทำให้การพบกันของเขากับซันนี่มีความหมายพิเศษ ฉากที่ความทรงจำของเขากลับมาเผยส่วนลึกของอดีตและการเสียสละ เป็นช่วงที่ฉันรู้สึกถึงน้ำหนักของโชคชะตาในเรื่อง ซันนี่ (คิมซอน) — หญิงสาวที่เติบโตมาในสภาพชีวิตไม่ง่าย แต่มีความกล้าหาญและอารมณ์ขัน เธอและวังยอมีความสัมพันธ์ที่ทั้งขบขันและเจ็บปวด รอยยิ้มของเธอทำให้ฉากที่หนักอึ้งผ่อนคลายลงได้พอดี ยูดกฮวา — มิตรสหายสนิทของคิมชิน คนที่เข้ามาเติมบรรยากาศเบาสมองให้กับเรื่อง เป็นตัวละครเสริมที่ทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนความเป็นมนุษย์ของตัวเอก ตัวละครอื่น ๆ เช่น พ่อแม่ของจีอึนทัก หรือผู้เกี่ยวข้องในอดีตต่างมีบทบาทเล็ก ๆ แต่เติมเต็มโลกของ 'Goblin' ให้รู้สึกสมบูรณ์ ฉันชอบวิธีเรื่องเล่าใช้ตัวละครหลายเลเยอร์จนทุกคนมีที่มาและเหตุผลในการกระทำ จบแบบนี้คือการทิ้งความอบอุ่นไว้ในใจมากกว่าการสรุปสั้น ๆ