นกแองกี้เบิร์ดมีเสียงร้องแบบไหน?

ชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ ศกุนี หรือ "เจ๊นก" คู่ปรับตัวฉกาจของไลลาในออฟฟิศ คือสาวโสดวัยเลขสามปลาย ๆ ที่ไม่เคยสมหวังเรื่องความรักสักครั้ง ชีวิตรักอาภัพยังไม่พอ เคราะห์ร้ายยังซ้ำเติม เมื่อเธอถูกพักงานหลังมีปากเสียงกับลูกค้า และคนที่เซ็นคำสั่งพักงานก็คือ เนวิน เจ้านายหนุ่มวัย 40 ปี ด้วยความน้อยใจในชีวิต เจ๊นกจึงไปนั่งดื่มระบายความทุกข์ที่ร้านเหล้าประจำ ขณะที่เนวินเองก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น จึงตามไปง้อโดยหวังจะปรับความเข้าใจ แต่ค่ำคืนที่ควรจบลงด้วยคำขอโทษ กลับพลิกผันเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทั้งสองเผลอข้ามเส้นความสัมพันธ์จนกลายเป็นคืนที่ไม่มีวันลืม ใครจะคิดว่า...ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว จะทำให้ชายผู้สุขุมและเย็นชากลายเป็นคนที่ถอนตัวไม่ขึ้น เขาไม่เพียงติดใจค่ำคืนนั้น แต่ยังเริ่มหลงรักผู้หญิงที่เคยมองว่าเป็นแค่ลูกน้องจอมปากกล้า

หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้น “ไม่เอาค่ะ ขอน้ำผึ้งนอนบนเตียงแล้วซบอกคุณดีกว่า อุ่นดี”

หิมะนั้นร่วงโรยเพราะสายลม แต่หัวใจของข้า เคลื่อนไหวเพราะเสียงพิณของเจ้า เสียงที่แม้ไม่ดีดสายพิณ ก็ยังคงดังก้องอยู่ในห้วงจิต เสียงที่รอคอยว่าสักวันหนึ่งข้าจะได้รับการให้อภัย รอว่าสักวันหนึ่ง เราสองจะได้หวนกลับมาพบกันอีกครา...

โบราณว่าเล่นกับหมา หมาเลียปาก แต่ไอ้หมาเด็กมันไม่แค่เลียมันจะเอาเธอเป็นเมียด้วย อ๊ายยยย!!!

ลู่ปิงปิงหญิงสาวในภพชาติปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุรถเมล์พลิกคว่ำขณะไปทำงาน จนทำให้หลุดเข้ามาอยู่ในร่างฟูเหรินจิ้งจอกขาว. " เสี่ยวลู่เมื่อใดเจ้าจะฟื้นขึ้นมาเสียที " เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้นพลางใช้มือลูบไล้ไปตามใบหน้าเรียวงามของฟูเหรินของตนแผ่วเบา จ้องมองนางด้วยสายตาที่อ่อนโยน นางหลับใหลเช่นนี้มาหลายวันแล้ว จนตนรู้สึกใจคอไม่ดี " เสี่ยวลู่เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเถิด เจ้าอย่าทอดทิ้งข้าไว้เพียงผู้เดียวเช่นนี้เลย ถ้าเจ้ามิอยู่กับข้า ข้าก็จะไปอยู่กับเจ้าแทน มิว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดข้าก็จะตามหาเจ้าจนพบ ข้าจะมิยอมพรากจากเจ้าไปที่ใดเป็นแน่แท้ ในชีวิตของข้ามีเจ้าเพียงผู้เดียวที่คอยอยู่เคียงข้างข้ามาเสมอ มีเจ้าเพียงผู้เดียวที่มิเคยเกลียดข้าในสิ่งที่ข้าเป็น เจ้าเป็นฟูเหรินของข้าและยังเป็นฟูเหรินที่ข้ารักมากยิ่งกว่าสิ่งใด ฉะนั้นเจ้ารีบฟื้นขึ้นมาหาข้าเถิดฟูเหรินที่งดงามของข้า " ตัวประหลาดเช่นตนจะมีผู้ใดมารัก ตั้งแต่ตนเกิดมาก็มีเพียงบิดามารดาของตนเท่านั้นที่รักตนยิ่งกว่าสิ่งใด แม้นมันจะต้องแลกด้วยชีวิตของพวกท่านเองก็ตาม เหล่ามนุษย์ต่างทำร้ายบิดามารดาของตนอย่างโหดร้าย

แรกสยายปีกอย่างหงส์จิกตีรังแกน้อง หวังจะให้น้องทนไม่ไหวขอเลิกพันธะที่คุณย่าของเขาสร้างขึ้น ยัยเด็กเอ๋อหน้านิ่งอย่างชินานางน่ะเหรอ เขาไม่มีทางจะยอมแต่งงานด้วยหรอก แต่ทว่า... หงส์กำลังจะกลายเป็นแมว เหมี้ยววว