เราสามารถพบนกแองกี้เบิร์ดในไทยได้ไหม?

ปีพ.ศ 2536แก้มใสเป็นสาวน้อยวัน16เป็นเด็กหัวอ่อนเชื่อคนง่าย ที่บ้านทำบิดามีอาชีพเป็นช่างซ่อมรถ แต่วันหนึ่งเธอได้ช่วยชีวิตนกเค้าแมวที่ถูกวัยรุ่นทำร้ายจนปีก การที่เธอได้ช่วยชีวิตเจ้าสัตว์ที่ชาวบ้านมองเป็นสัตว์แห่งความโชคร้้าย ทำให้เธอได้ฝันถึงอนาคตในอีก20ปีข้างหน้า ว่าตนเองได้แต่งงานกับชายเลวคนหนึ่ง ชายคนนั้นหลอกให้เธอพ่อเธอลงทุนแล้วหลอกเอาเงินไปจนหมด บ้านเธอต้องเป็นหนี้สิน น้องสาวคนเดียวต้องเลิกเรียนกลางทาง พ่อเครียดจนเส้นเลือดในสมองแตกจนเป็นอัมพาต แม่ตีองค่อยอยู่ดูแลจนร่างกายทรุดโทรม เธอกับสองสาวต้องเลือกทำงานกลางคืนเพื่อหาเงินมาดูแลพ่อแม่จนติดโรคร้าย สาเหตุมาจากเธอที่นำผู้ชายเลวๆเข้ามาในครอบครัว เมื่อตื่นขึ้นมาเธอก็สงสัยว่าสิ่งที่เธอฝันนั้นเป็นแค่ฝันปกติหรือเป็นลางบอกเหตุ ไหนจะเจ้านกเค้าแมวที่บินกลับมาหาเธอเพราะมันเป็นข้ารับใช้ของเจ้าแม่ต้นก้ามปู เจ้าแม่เห็นเด็กสาวเข้าช่วยลูกน้องของนาง จึงส่งเจ้านกเค้าแมวมาช่วยเธอให้หลีกเลี่ยงโชคชะตาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต มันฝึกเธอไม่ให้เชื่อคนง่าย แล้วไหนจะมันมีสวนมายาที่ในนั้นมีทั้งสระมรกตแล้วมันยังพาเธอข้ามเวลาไปเรียรรู้โลกอนาคตจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

เกิดอีกกี่ชาติถึงจะได้เป็นเมียองค์รัชทายาท ในเมื่อชาตินี้มีโอกาส คนที่ทะลุมิติมาเป็นนกหงส์หยกในตอนกลางวัน กลางคืนเป็นสาวผู้เลอโฉม ธิดาดอยหรือเหมยจึงไม่พลาดโอกาสทอง จับองค์รัชทายาทเป็นผัว เอ๊ย! ไม่ใช่ เป็นเมียองค์รัชทายาทถึงจะถูก

ฆาตกรรมต่อเนื่องที่จัดฉากเหยื่อให้เหมือนการฆ่าตัวตาย และฆาตกรยังทิ้งลายเซ็นต์ไว้ในที่เกิดเหตุด้วยโมเดลจิ้งจอกสีน้ำเงิน พร้อมข้อความท้าทายการสืบสวนของตำรวจ ว่านี่ไม่ใช่เหยื่อรายแรก

มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่สายตาของนางมีเขาเพียงผู้เดียว เพราะหนีการถูกไล่ล่า หญิงสาวจึงเลือกจะกระโดดผาน้ำตกพร้อมนกหงส์หยกตัวน้อย เสียงวัตถุตกลงผิวน้ำอย่างแรงทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ใกล้บริเวณนั้นหันไปมองทันที เขาใช้วิชาตัวเบาพุ่งไปช่วยหญิงสาวในชุดสีแดงดำดิ่งลงไปในน้ำลึกอย่างเร็ว เลือดสีสดปะปนในสายน้ำ มือแกร่งแหวกสายน้ำพยายามคว้าร่างของหญิงสาวไว้ เขาประกบริมฝีปากส่งลมหายใจเข้าปากของนาง เพียงดวงตาคู่นั้นเบิกกว้าง สีหน้าของนางแสดงความตื่นตระหนก ริมฝีปากสั่นระริกพยายามส่งเสียงอย่างยากลำบาก ทำให้เขาจำใจโน้มศีรษะลงใกล้เพื่อได้ยินคำพูดของนาง “ข้า...ได้...พบ...ท่าน...แล้ว... ซือจื่อ”

ลู่ปิงปิงหญิงสาวในภพชาติปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุรถเมล์พลิกคว่ำขณะไปทำงาน จนทำให้หลุดเข้ามาอยู่ในร่างฟูเหรินจิ้งจอกขาว. " เสี่ยวลู่เมื่อใดเจ้าจะฟื้นขึ้นมาเสียที " เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้นพลางใช้มือลูบไล้ไปตามใบหน้าเรียวงามของฟูเหรินของตนแผ่วเบา จ้องมองนางด้วยสายตาที่อ่อนโยน นางหลับใหลเช่นนี้มาหลายวันแล้ว จนตนรู้สึกใจคอไม่ดี " เสี่ยวลู่เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเถิด เจ้าอย่าทอดทิ้งข้าไว้เพียงผู้เดียวเช่นนี้เลย ถ้าเจ้ามิอยู่กับข้า ข้าก็จะไปอยู่กับเจ้าแทน มิว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดข้าก็จะตามหาเจ้าจนพบ ข้าจะมิยอมพรากจากเจ้าไปที่ใดเป็นแน่แท้ ในชีวิตของข้ามีเจ้าเพียงผู้เดียวที่คอยอยู่เคียงข้างข้ามาเสมอ มีเจ้าเพียงผู้เดียวที่มิเคยเกลียดข้าในสิ่งที่ข้าเป็น เจ้าเป็นฟูเหรินของข้าและยังเป็นฟูเหรินที่ข้ารักมากยิ่งกว่าสิ่งใด ฉะนั้นเจ้ารีบฟื้นขึ้นมาหาข้าเถิดฟูเหรินที่งดงามของข้า " ตัวประหลาดเช่นตนจะมีผู้ใดมารัก ตั้งแต่ตนเกิดมาก็มีเพียงบิดามารดาของตนเท่านั้นที่รักตนยิ่งกว่าสิ่งใด แม้นมันจะต้องแลกด้วยชีวิตของพวกท่านเองก็ตาม เหล่ามนุษย์ต่างทำร้ายบิดามารดาของตนอย่างโหดร้าย

เมื่อก้าวเข้ามาอยู่ในกรงเสือ ทางรอดมีเพียง ‘ขย้ำเสือ’ ก่อนที่จะถูก ‘เสือขย้ำ’!!