ในมุมมองด้านการผลิต เสียงใกล้ปาก (close-miking), การใช้ความเงียบ และการปรับโทนเสียงสามารถเน้นจังหวะความทรงจำได้ นักวิจารณ์บางคนชี้ว่าการเลือกโทนเสียงของผู้อ่านใน 'The Girl on the Train' ทำให้ความไม่เชื่อถือของผู้เล่าเด่นชัดขึ้น—การหายใจ, การหยุด, การเลื่อนน้ำเสียงทำให้ผู้ฟังรู้สึกถึงความไม่มั่นคงภายในตัวละคร