บิ๊กแจ๊ส เคยร่วมงานกับศิลปินคนไหนบ้าง?

ปีที่ผ่านมาผมสังเกตเห็นว่าพี่แจ๊สปรากฏตัวร่วมงานกับคนหลากหลายกลุ่มมากกว่าที่คิดไว้ งานแรกที่ชัดเจนคือโปรเจกต์เพลงที่พี่แจ๊สเป็นแขกรับเชิญในซิงเกิลร่วมกับนักร้องอินดี้หน้าใหม่ — เสียงเข้ากันแบบแปลกใหม่จนคนฟังพูดถึงมาก จากนั้นพี่แจ๊สก็ไปเป็นแขกรับเชิญในรายการวาไรตี้ที่มีพิธีกรชื่อดังหลายคน ทำให้บรรยากาศทั้งขำทั้งจริงใจ นอกจากนี้ยังเห็นพี่แจ๊สร่วมงานกับอินฟลูเอนเซอร์สายไลฟ์สไตล์ในแคมเปญแบรนด์เสื้อผ้า และไปแจมในคอนเสิร์ตการกุศลกับนักดนตรีวงออร์เคสตรา งานชุดนี้ให้ความรู้สึกต่างจากงานวาไรตี้อย่างสิ้นเชิง — เป็นอีกมุมที่เห็นความใส่ใจของเขาในรายละเอียดและแฟนคลับก็ชอบแนวนี้

ชื่อ 'บิ๊กแจ๊ส' ในแวดวงเพลงไทยมักถูกพูดถึงในเชิงคนที่นำดนตรีแจ๊สแบบบิ๊กแบนด์เข้ามาเล่นในเวทีท้องถิ่นและงานคอนเสิร์ตใหญ่ ๆ มากกว่าเป็นชื่อศิลปินเดี่ยวแบบป๊อปทั่วไป ฉันจำความรู้สึกตอนครั้งแรกที่ได้ยินแผนผังเครื่องเป่า เบส และกลองที่ถูกจัดวางแบบบิ๊กแบนด์แล้วรู้สึกได้เลยว่าใครสักคนอยู่เบื้องหลังการจัดเรียงเสียงแบบมืออาชีพ — นั่นแหละคือความเป็น 'บิ๊กแจ๊ส' ในความหมายที่คนทั่วไปพูดถึง งานเด่นของคนกลุ่มนี้มักจะเป็นการอาร์เรนจ์เพลงไทยยอดนิยมให้กลายเป็นสไตล์แจ๊ส บางคนโดดเด่นจากการเป็นผู้อำนวยดนตรีในคอนเสิร์ตใหญ่ บางคนมีอัลบั้มรวมเพลงแจ๊สที่นำเพลงลูกทุ่งหรือเพลงป๊อปมาพลิกโฉม และยังมีคนที่ทำงานเบื้องหลังเป็นนักเรียบเรียงให้ศิลปินดัง ๆ ฉันเองชอบเวลาที่ได้ฟังการตีความใหม่ ๆ เหล่านั้น เพราะมันทำให้เพลงเก่า ๆ ได้ชีวิตใหม่และเข้าถึงผู้ฟังหน้าใหม่ ถ้าจะให้สรุปแบบไม่เป็นทางการก็คือ 'บิ๊กแจ๊ส' ไม่ได้มีนิยามเดียวเสมอไป — อาจเป็นหัวหน้าวงบิ๊กแบนด์ นักอาร์เรนจ์ หรือนักจัดเทศกาลแจ๊ส ที่ช่วยยกระดับฉากเพลงแจ๊สในไทยและเชื่อมโยงแจ๊สเข้ากับรสนิยมคนทั่วไป ผลงานเด่นจึงมักเป็นการจัดคอนเสิร์ตใหญ่ การอาร์เรนจ์เพลงดัง ๆ ให้กลายเป็นแจ๊ส และการทำอัลบั้มที่ทำให้คนทั่วไปสนใจแจ๊สมากขึ้น ซึ่งส่วนตัวฉันมองว่าเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับวงการเพลงไทย

หลายปีที่ผ่านมา แอมมี่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ยึดติดอยู่กับแนวเพลงเดียว โดยร่วมงานกับศิลปินจากทั้งวงการอิสระและค่ายใหญ่ ทำให้ผลงานมีมิติที่แตกต่างออกไป ผมเคยเห็นเขาขึ้นเวทีแชร์ไมค์กับวงร็อกอินดี้ เวทีเทศกาลก็มีการเชิญศิลปินฮิปฮอปมาฟีเจอริง รวมถึงงานสตูดิโอที่มีโปรดิวเซอร์สายอิเล็กทรอนิกส์เข้าไปปรับซาวด์ให้ทันสมัยขึ้น การร่วมงานประเภทนี้ไม่ได้เกิดจากโชค แต่เป็นการแลกเปลี่ยนไอเดียระหว่างคนที่มีพื้นฐานต่างกัน ซึ่งทำให้เพลงบางเพลงของแอมมี่มีทั้งความอบอุ่นของวงดนตรีสดและกรูฟของดนตรีสมัยใหม่ สิ่งที่ผมชอบคือการที่แอมมี่ไม่กลัวจะลองของใหม่ ๆ — ไม่ว่าจะเป็นการร้องคู่กับนักร้องหญิงที่มีโทนเสียงต่างกัน หรือการไปฝากเสียงในโปรเจ็กต์เพลงประกอบซีรีส์ ผลคือแฟนๆ ได้ฟังแอมมี่ในมุมที่หลากหลาย และผลงานก็ขยายฐานผู้ฟังไปด้วยกัน

รายชื่อคนที่บิ๊กเมาท์เคยร่วมงานด้วยมีความหลากหลายจนบางทีก็น่าตื่นเต้นจนตามไม่ทันเลย ในมุมมองคนที่ติดตามมานาน ผมเห็นบิ๊กเมาท์ร่วมงานกับนักสตรีมจากหลายสาย ทั้งสายเกมที่แข่งกันจริงจังจนกลายเป็นทัวร์นาเมนต์ย่อม ๆ, สายวาไรตี้ที่เน้นการพูดคุยเกมมิ่งไลฟ์สไตล์ และสายคอนเทนต์ที่ผสมมุกตลกหรือชาเลนจ์เข้าไป การร่วมงานของเขามักมาในรูปแบบของการโคจรมาเป็นแขกรับเชิญในสตรีมไลฟ์ของเพื่อน, การจัดสตรีมมาราธอนรวมทีมเพื่อระดมทุนการกุศล, หรือการจัดทัวร์นาเมนต์ซึ่งแต่ละคนสลับกันเป็นเจ้าภาพ สิ่งที่ทำให้ผมชอบคือวิธีที่บิ๊กเมาท์เลือกพาร์ทเนอร์—ไม่ได้เอาแต่คนดังเท่านั้น แต่เน้นคนที่เคมีเข้ากันได้จริง ๆ ผลลัพธ์เลยออกมาสนุก สดใหม่ และมีโมเมนต์ที่แฟน ๆ ชอบแชร์ ตัวอย่างรูปแบบการร่วมงานที่ประทับใจคือการจับคู่สตรีมเมอร์สายคอมเมดี้กับสายแข่งขัน ทำให้เกิดซีนฮา ๆ กลมกล่อม หรือการรวมกลุ่มสตรีมเมอร์หลากแนวเพื่อเล่นเกม co-op ที่ต้องสื่อสารกันเยอะ มันให้ทั้งความบันเทิงและความรู้สึกเป็นชุมชนแบบอบอุ่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นการแข่งเพื่อรางวัลเล็ก ๆ หรือการจัดกิจกรรมใหญ่ ๆ ทีมนั้นทีมนี่ก็ทำให้บิ๊กเมาท์มีผลงานที่ไม่ซ้ำซาก และยังคงมีอะไรให้ติดตามอยู่เสมอ

ตลอดเส้นทางดนตรีของกบกับวง 'บิ๊กแอส' ผมเชื่อว่ามันเต็มไปด้วยการข้ามพรมแดนแนวดนตรีและการยืนบนเวทีร่วมกับศิลปินหลากหลายสไตล์ ที่จดจำได้ชัดคือการเห็นพวกเขาแชร์ไลน์อัพกับวงร็อกชาติเดียวกันอย่าง 'บอดี้สแลม' ในเทศกาลใหญ่ ๆ ซึ่งบรรยากาศการจอยกันบนเวทีนั้นมีพลังแบบไม่ต้องพูดเยอะ การได้เห็นกบร้องเพลงท่ามกลางศิลปินป็อปอินดี้อย่าง 'ปาล์มมี่' ก็เป็นโมเมนต์ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น เขาไม่ได้จำกัดตัวเองแค่แนวร็อกดั้งเดิม แต่เปิดรับการทำงานร่วมกับศิลปินที่มีโทนเสียงและสไตล์ต่างออกไป นอกจากนี้ยังมีโอกาสร่วมโชว์พิเศษหรือโปรเจกต์รวมศิลปินกับวงคลื่นหลักของยุคอย่าง 'โมเดิร์นด็อก' ซึ่งทำให้ภาพรวมของเส้นทางอาชีพดูหลากหลายและไม่ยึดติดกับกรอบเดิม ๆ สรุปคือกบไม่ได้ยืนเดี่ยวบนถนนเส้นเดิม เขาเดินข้ามไปมาระหว่างโลกของร็อก ป็อป และวงการเพลงอินดี้ ผ่านการร่วมเวทีและโปรเจกต์พิเศษกับศิลปินที่หลากหลาย สิ่งนั้นทำให้ผมรู้สึกว่าสายสัมพันธ์ในวงการเพลงไทยเป็นสิ่งที่มีค่าและเกิดจากความเคารพซึ่งกันและกัน

รายชื่อศิลปินที่ดีเจพุฒเคยร่วมงานด้วยมีตั้งแต่แนวป๊อปไปจนถึงฮิปฮอปและลูกทุ่ง ซึ่งผมติดตามเห็นพัฒนาการของการร่วมงานเหล่านี้มานาน พอจะยกตัวอย่างให้เห็นภาพได้เลย เช่นการขึ้นเวทีร่วมกับศิลปินร็อกอย่าง 'ตูน บอดี้สแลม' ในคอนเสิร์ตการกุศลที่บรรยากาศสนุกและอบอุ่น, การเป็นพิธีกรหรือดีเจรับเชิญในงานที่มีศิลปินแนวป๊อปอย่าง 'เป๊ก ผลิตโชค' และ 'โดม ปกรณ์ ลัม' มาร่วมงานด้วย, รวมถึงการทำงานร่วมกับศิลปินแนวฮิปฮอปและแร็ปเปอร์อย่าง 'โจอี้ บอย' ในบางอีเวนต์ปาร์ตี้ที่ต้องการเพลงจังหวะจัดๆ การได้เห็นความหลากหลายของศิลปินที่ดีเจพุฒจับมือด้วย บอกอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับความยืดหยุ่นของเขาในวงการดนตรี ผมจำได้ว่ามีครั้งหนึ่งงานเฟสติวัลที่มีทั้งศิลปินลูกทุ่งอย่าง 'ลำไย ไหทองคำ' ปะทะกับวงอินดี้หรือวงป๊อปอย่าง 'โปเตโต้' — ดีเจพุฒจัดเซ็ตให้เชื่อมบรรยากาศได้ลงตัวจนคนดูกระโดดตามเพลงได้ตลอดทั้งคืน นอกจากนี้ยังมีการร่วมงานแบบรายการโทรทัศน์หรือพอดแคสต์ ที่ชวนศิลปินรุ่นใหม่อย่าง 'BNK48' มานั่งพูดคุยและเล่นมินิคอนเสิร์ตเล็กๆ ทำให้เห็นมุมสนุก ๆ ของทั้งสองฝ่าย สรุปคือดีเจพุฒไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่กับวงการหรือสไตล์ใดสไตล์หนึ่ง เขาทำงานกับศิลปินหลายเฟซต์—จากร็อก ป็อป ฮิปฮอป ไปจนถึงลูกทุ่ง—และมักจะปรับสไตล์เพื่อเข้ากับบริบทของงาน ในมุมมองแฟนเพลงอย่างผม นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขายืนหยัดได้ในวงการสื่อบันเทิงไทย เพราะสามารถสร้างความเชื่อมโยงระหว่างศิลปินและผู้ฟังได้อย่างเป็นธรรมชาติ

เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ 'บิ๊กแจ๊ส' ตั้งแต่เขายังเล่นเล็กๆ ในผับแถวบ้าน และภาพนั้นยังติดในหัวผมเสมอเมื่อคิดถึงจุดเริ่มต้นของศิลปินคนนี้ สมัยก่อนผมชอบนั่งดนตรีสดตอนกลางคืนแล้วคอยสังเกตคนเล่นหน้าเวที มากกว่าฟังเพลงจากวิทยุตรง ๆ สำหรับ 'บิ๊กแจ๊ส' ตอนนั้นไม่ใช่คนที่โดดเด่นในทันที แต่สิ่งที่ดึงดูดคือความตั้งใจและการทดลองเสียงที่ไม่กลัวจะผิดพลาด เขาเอาเพลงที่เราเคยได้ยินมาเรียบเรียงใหม่ ใส่จังหวะและเซาท์แปลกๆ ทำให้คนที่มาฟังในผับเริ่มพูดถึงต่อๆ กัน นอกจากนี้ยังมีคนในวงการเล็กๆ มาชวนเล่นงานซอยเล็กๆ ที่ทำให้เขาได้เจอเพื่อนร่วมงานที่ช่วยผลักดันงานอัดแรกๆ การบันทึกที่ไม่หรูแต่จริงใจ ส่งผ่านเทปหรือแผ่นซีดีแจกในงาน ทำให้ชื่อของเขาค่อยๆ ขยับจากผับไปสู่เวทีเล็กๆ ที่ใหญ่ขึ้น การเป็นศิลปินของเขาเลยเป็นการรวมกันของความขยัน ทดลอง และความสัมพันธ์เล็กๆ ในชุมชนดนตรี ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชื่นชมและทำให้ย้อนไปฟังเพลงแรกๆ ของเขาได้เรื่อยๆ