ผู้เขียนป้องกันการระรานตัวละครในหนังสืออย่างไร

จากนักเขียนนิยายที่กำหนดชะตาผู้อื่น ดันมากลายเป็นผู้ประสบภัยเสียเอง เมื่อต้องข้ามมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่แต่ง แถมยังเป็นร่างนางร้ายที่ถูกกำหนดให้กำลังจะตุย! งานนี้มีหรือนางจะปล่อยให้ตัวเองต้องดำเนินตามเนื้อเรื่องที่แต่ง ไม่มีใครอยากตุยซ้ำสอง คนเดียวที่จะทำให้นางรอดได้มีเพียงพระรองที่ไม่ค่อยมีบท คู่ปรับของพระเอกที่นางแต่งเท่านั้น!

ไหนจะต้องรับมือน้องสาวต่างบิดาที่จ้องมาทำลายบ่อเงินบ่อทองตระกูลจางของนางแล้ว นางยังต้องรับมือกับคนผู้นั้นอีก ชีวิตนี้ช่างเหน็ดเหนื่อยยิ่ง ก็ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน... ............... “ที่ข้าอยากได้เครื่องรางปลอดภัยก็เพราะอยากได้มาป้องกันไม่ให้ถูกสตรีมาย่ำยีร่างกายที่แสนจะบริสุทธิ์ของข้า” ‘นี่เขากำลังหลอกด่านางอยู่ใช่หรือไม่’ “เจ้ารู้หรือไม่ ร่างกายของข้านั้นล้ำค่ายิ่งนัก ข้าหวงเนื้อหวงตัว ไม่ยอมให้สตรีใดมาสัมผัสร่างกายของข้า” “...” “ข้าต้องปกป้องและรักษาร่างกายของตนไม่ให้สตรีใดมากอดจูบลูบคลำได้ ดังนั้นข้าจึงต้องการเครื่องรางปลอดภัยเพื่อใช้ปกป้องให้แคล้วคลาดจากสตรีที่หวังจะเชยชมเรือนร่างข้า” “ขะ ข้าเพียงต้องการช่วยท่านต่างหาก หาได้ตั้งใจล่วงเกินท่านไม่” .............. คำเตือน! นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสายสุขนิยม (Feel-good) เน้นพระเอกคลั่งรัก ปล.นิยายเรื่องนี้มี NC+ตามความเหมาะสม

พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย โดย มาวิญญา นางเป็นคุณหนูเพียงคนเดียวของสกุลโจวมิใช่หรือ เหตุใดจึงโดนพวกเขารุมรังแกเช่นนี้ โจวหนิงเป่ามีชีวิตสุขสบายอยู่ในจวนสกุลโจวมาตลอดด้วยเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวหลังจากมีพี่ชายติดกันมาสามคน นางได้รับการดูแลเอาใจใส่และตามใจโดยไม่คิดว่าจะมีวันหนึ่งที่ต้องโดนทิ้งขวางด้วยไม่ใช่บุตรสาวที่แท้จริง หลังจากนั้น พี่ชายที่เฝ้าคิดถึงก็โผล่หน้ามาทีละคน พวกเขาไม่พูดพล่ามแต่พากันรังแกนาง สุดท้ายแล้วชีวิตของโจวหนิงเป่าจะลงเอยอย่างไร ติดตามอ่านได้ใน พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ----------------- พี่ชายเจ้าขาอย่ารุมข้าเลย โดย มาวิญญา หญิงสาวรุ่นใหญ่ได้มาใช้ชีวิตในร่างสาวน้อยลูกติดอนุในเรือนคหบดี โดยมีพี่ชายต่างสายเลือดสองคนซึ่งเติบโตมาด้วยกัน และบุตรสาวที่แท้จริงของเจ้าบ้านคอยกลั่นแกล้งรังแก นางจะรอดพ้นเงื้อมมือของพวกเขาหรือชายผู้เรียกว่าเป็นบิดาได้หรือไม่ แล้วชีวิตที่น่าสงสารของนางจะพบความสุขได้เช่นไร ติดตามได้ใน "พี่ชายเจ้าขาอย่ารุมข้าเลย"

เรื่องราวของเด็กสาววัยรุ่นแสนสวย ที่อยู่ในช่วงแห่งการอยากลองอยากรู้ เมื่อได้มาอยู่ใกล้กับหนุ่มใหญ่ ที่ทั้งหล่อและมีเสน่ห์ แถมยังเจ้าชู้ประตูดินสุด ๆ เธอจึงไม่อาจจะต้านทาน อารมณ์แห่งความต้องการ เอาไว้ได้ แม้จะรู้ดีว่า เขาคนนี้เป็นผัวใครของใคร

หลังจากได้ช่วยคนจมน้ำจนตนเองตาย นางได้เกิดใหม่เป็นนางร้ายในนิยายเรื่องดัง ตอนอ่านว่าเกลียดพระนางของเรื่องมากแล้ว แต่พอได้เป็นนางร้ายกลับเกลียดยิ่งกว่า นางไม่ยินยอมตายเช่นในนิยายเป็นอันขาด

คำเตือน: นี่ไม่ใช่เรื่องราวความรักทั่วไปของคุณ นี่คือการรวมตัวของพฤติกรรมบาปอันโจ่งแจ้ง การสารภาพบาป การกระทำที่ต้องห้าม ดิบเถื่อน และชัดเจน อย่าอ่านในที่สาธารณะ เว้นเสียแต่ว่า... คุณจะชอบความเสี่ยงในการถูกจับได้ มันไม่ใช่แค่หนังสือเล่มหนึ่ง แต่มันคือประสบการณ์ที่จะทำให้ร่างกายของคุณลุกเป็นไฟ ทุกเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้รวดเร็ว ร้อนแรง และเต็มไปด้วยความเผ็ดร้อน ผู้หญิงที่กล้าหาญจะไขว่คว้าสิ่งที่พวกเธอต้องการ ผู้ชายที่เป็นฝ่ายควบคุมจะต่อสู้กับความปรารถนาของตัวเอง ทุกสัมผัส ทุกสายตา ทุกคำกระซิบจะทำให้คุณโหยหามากขึ้น ขณะที่คุณอ่าน หัวใจของคุณจะเต้นรัว ร่างกายของคุณจะตอบสนองก่อนที่สมองจะทันคิดได้ด้วยซ้ำ คุณจะสูดหายใจเฮือก สั่นสะท้าน และปวดร้าวด้วยความต้องการความสุขสม ทุกเรื่องราวถูกเขียนขึ้นเพื่อให้มือของคุณขยับตามตอนที่อ่าน เพื่อให้รู้สึกถึงทุกตัวอักษร เรามีครบทุกรูปแบบ—ชายหญิง, ชายชาย, หญิงหญิง, ชายหญิงชาย, หญิงหญิงชาย, ชายชายชายหญิง และทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงกลาง ทุกจินตนาการที่คุณสามารถนึกฝันได้ ทุกประเภทของความปรารถนา ทุกความผสมผสานอันตื่นเต้นเร้าใจของความร้อนแรง ความตื่นเต้นของการกลัวถูกจับได้ ความพลุ่งพล่านของความต้องการที่เป็นความลับ แรงดึงดูดของอำนาจและตัณหา ทั้งหมดอยู่รวมกันที่นี่ คุณจะจินตนาการว่าตัวเองไปอยู่ตรงนั้น รู้สึกถึงทุกสัมผัส ทุกรอยจูบ และทุกการสอดแทรกที่ลึกล้ำ ไม่มีการยั้งมือ ไม่มีกฎเกณฑ์ มีเพียงความปรารถนาที่ดิบเถื่อนและเร่าร้อน ดวงตาของคุณอ่านตัวอักษร มือของคุณทำตามความต้องการของร่างกาย คุณจะสัมผัสตัวเอง สั่นสะท้าน และรู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่เติบโตขึ้น เมื่อถึงหน้าสุดท้าย คุณจะหายใจกระชั้น ตัวสั่น และต้องการมากกว่านี้ และเรื่องราวเหล่านี้จะไม่เลือนหายไปจากหัวใจของคุณ มันจะคงอยู่กับคุณ ทำให้คุณปวดร้าวโหยหาคำต่อไป สัมผัสต่อไป และการปลดปล่อยในครั้งต่อไป นี่ไม่ใช่แค่การอ่าน แต่มันคือการปรนเปรอความเสพสม มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ ส่วนอีกข้างล่ะ? นั่นก็สุดแล้วแต่คุณ คุณพร้อมที่จะยอมจำนนหรือยัง?