ถ้าพูดถึงรูปแบบการปล่อยในไทย มักมีสองทางเลือกหลัก: ให้เช่า/ซื้อดิจิทัลบนแพลตฟอร์มอย่าง Apple TV หรือ Google Play และการเป็นสมาชิกกับบริการสตรีมมิ่งรายเดือนของค่ายใหญ่หรือผู้ให้บริการท้องถิ่น การปล่อยบนแพลตฟอร์มแรกมักเกิดขึ้นไม่นานหลังจบรอบฉายโรง ส่วนบริการรายเดือนมักจะตามมาในภายหลัง เช่นเดียวกับกรณีของหนังสยองเกาหลีอย่าง 'Train to Busan' ที่มีการหมุนเวียนสิทธิ์ระหว่างช่องทางต่าง ๆ
ในฐานะคนติดตามการปล่อยลิขสิทธิ์หนังต่างประเทศมานาน, ผมสังเกตเห็นแนวโน้มว่าภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์มักจะไปลงบนบริการสองแนวทางหลัก: แบบสตรีมมิ่งรายเดือนที่มีข้อตกลงระยะยาวกับสตูดิโอ กับแบบให้เช่า/ซื้อดิจิทัลบนร้านหนังอย่าง Apple TV หรือ Google Play ที่มักจะโผล่ขึ้นมาหลังรอบฉายโรงไม่นานนัก ตัวอย่างที่ชัดเจนคือตอนที่แฟรนไชส์อย่าง 'John Wick' เคยหมุนเวียนระหว่างบริการต่าง ๆ ก่อนจะตกลงกับแพลตฟอร์มหนึ่งในช่วงเวลาหนึ่ง