มหาศึกคนชนเทพภาค 3 ตอนที่ 1 มีตัวละครใหม่ใครบ้าง

พอได้เห็นการเปิดตัวในเครดิตของ 'มหาศึกคนชนเทพ' ภาค 3 แล้ว หัวใจแฟนเก่าอย่างฉันเต้นแรงทันที รายละเอียดแรกที่ชวนให้ติดตามคือการปรากฏตัวของ 'อัสเทรีย' สตรีนักบวชจากดินแดนตะวันตก เธอเข้ามาพร้อมเป้าหมายลับและความเชื่อที่ขัดแย้งกับแนวทางของกลุ่มพระเอก ทำให้ทุกฉากที่มีเธอเต็มไปด้วยแรงเสียดทานทางความคิด แนวการนำเสนอของตัวละครชนิดนี้ทำให้ฉันนึกถึงบทบาทหญิงทรงพลังที่ไม่จำเป็นต้องอาศัยการต่อสู้เพียงอย่างเดียวเพื่อมีอิทธิพล อีกหนึ่งสีสันคือ 'โรนัน' นักรบเงา ที่ความคลุมเครือของอดีตเป็นแรงขับเคลื่อนให้พฤติกรรมของเขาไม่สามารถคาดเดาได้ การพบกันระหว่างเขากับตัวละครหลักนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ทั้งแฝงความร่วมมือและความตึงเครียด ทำให้ฉากดราม่าได้รับมิติใหม่ ๆ และฉันชอบมุมมองการเล่าเรื่องที่เปิดช่องให้แฟน ๆ ตั้งคำถามมากกว่าจะให้คำตอบทันที

บรรยากาศเปิดเรื่องใน 'มหาศึกคนชนเทพ' SS3 ตอนแรกทำให้ตื่นเต้นมาก เพราะเขาใส่ตัวละครใหม่ที่มีคาแรกเตอร์ชัดเจนเข้ามาอย่างรวดเร็ว คนที่สะดุดตาผมที่สุดคือ 'คังซูจิน' หญิงสาวนักจัดการแข่งขันที่ดูสุ่มเสี่ยงแต่มีแผนการซ่อนอยู่เบื้องหลัง ใบหน้าของเธอถูกถ่ายทอดด้วยการแสดงเสียงที่เต็มไปด้วยไหวพริบ ทำให้ฉากสื่อสารกับผู้เข้าแข่งขันทุกคนมีความตึงเครียดอย่างเป็นธรรมชาติ อีกคนคือ 'อชูรา' นักสู้ลึกลับที่ไม่ค่อยยิ้ม พลังและท่วงท่าทำให้รู้ทันทีว่าเขามาจากแผนกที่เหนือกว่าโลกมนุษย์ ยิ่งไปกว่านั้นยังมี 'มูนโซล' นักฆ่าสายพรางที่เข้ามาทำงานให้กับองค์กรลับ บทของเธอสั้นแต่ฉับไว มีฉากปะทะสั้น ๆ ที่แสดงให้เห็นสไตล์การต่อสู้เป็นเอกลักษณ์ ช่วงท้ายตอนแรกมีการปะทะเล็ก ๆ ระหว่าง 'มูนโซล' กับตัวเอกซึ่งทำให้ฉันอยากดูต่อ เพราะภาพการเคลื่อนไหวกับการตัดต่อใส่จังหวะทำให้ตัวละครใหม่เหล่านี้น่าสนใจจนอยากรู้ประวัติของพวกเขาเพิ่มขึ้น

เริ่มต้นจากการเปิดตัวของตัวละครใหม่ใน 'มหาศึกคนชนเทพ ภาค3' ผมรู้สึกว่าทีมเขียนเลือกใส่องค์ประกอบที่ไม่คาดคิดเข้ามา ซึ่งทำให้เนื้อเรื่องมีมิติขึ้นมากกว่าแค่การต่อสู้ระดับเทพ-คน ธรรมดา ตัวละครที่ผมประทับใจแรกเห็นคือคนที่ทำหน้าที่เหมือนสะพานเชื่อมระหว่างโลกของเทพและโลกมนุษย์ — เขาไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด แต่มีความซับซ้อนของบาดแผลทางจิตใจที่ดึงให้ฉากพูดคุยธรรมดากลายเป็นฉากสำคัญ ความเงียบและคำพูดน้อย ๆ ของเขาทำให้ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว ฉากรอบ ๆ กลับเต็มไปด้วยความหมายทั้งที่ไม่มีบทบรรยายมากนัก หลังจากที่เขาปรากฏตัว ผมชอบวิธีการนำเสนอคาแรกเตอร์อีกคนซึ่งเป็นนักรบหญิงจากกลุ่มเผ่าใหม่ เธอมีวิธีการต่อสู้ที่โหดและแปลกตา—ไม่ใช่แค่ฟาดฟันแต่ใช้จังหวะและจิตวิทยาในการทำให้ศัตรูสับสน เหมือนดูการต่อสู้ที่มีการออกแบบท่าเต้นร่วมกับการคิดกลยุทธ์ ฉากหนึ่งซึ่งเธอพาเทคนิคเฉพาะตัวมาใช้ ทำให้ฉากต่อสู้ดูมีรสนิยมและรู้สึกสดใหม่ขึ้นทันที นอกจากนี้ยังมีตัวละครประเภท 'นักปกป้องที่ตกลงมา' ซึ่งค่อย ๆ เผยอดีตด้วยชั้น ๆ—การเปิดเผยทีละน้อยแบบนี้ทำให้อารมณ์ร่วมกับการเดินเรื่องแน่นขึ้น เหมือนฉากบางตอนใน 'Fullmetal Alchemist' ที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครกับความลับอดีตกลายเป็นแกนอารมณ์หลัก สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือการที่ตัวละครใหม่แต่ละคนไม่ได้เข้ามาเพื่อเติมแค่จำนวน แต่กลับเข้ามาเปลี่ยนจังหวะของเรื่องหรือผลักดันตัวละครหลักให้เห็นด้านที่ไม่เคยเห็นมาก่อน จังหวะการเปิดเผยอดีต, การปะทะทางความคิด, หรือแม้แต่มิตรภาพที่เริ่มจากความเป็นศัตรู—ทั้งหมดนี้ทำให้ผมตั้งหน้าตั้งตารอดูว่าเขียนจะสานต่อยังไง ความประทับใจสุดท้ายคงเป็นความคาดเดาไม่ได้: ทุกครั้งที่มีซีนใหม่ของตัวละครพวกนี้ ผมจะลุ้นแบบเด็ก ๆ ว่าพวกเขาจะทำให้โลกของเรื่องแคบลงหรือขยายออกไป และนี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมตัวละครใหม่ในภาคนี้ถึงน่าสนใจแบบไม่ต้องพึ่งฉากคัทซีนยิ่งใหญ่เสมอไป

เล่าจากมุมคนดูที่ยังตื่นเต้นอยู่กับจังหวะเรื่องราว: โทนของซีซันนี้ชัดขึ้นและฉันชอบที่ผู้สร้างใส่ตัวละครใหม่มาเติมช่องว่างทั้งด้านอารมณ์และพล็อต สิ่งที่เด่นที่สุดสำหรับฉันคือกลุ่มตัวละครใหม่ที่ทำหน้าที่เป็นแรงเสียดทานให้กับเสี่ยวหยาน (หรือแนวคิดหลักของเรื่อง) มากกว่าจะเป็นศัตรูแบบขาว-ดำ พวกเขามาในสามรูปแบบหลัก: นักยุทธศาสตร์จากอาณาจักรใหม่ที่ชาญฉลาดและเยือกเย็น ซึ่งฉันชอบเพราะทุกครั้งที่เขาปรากฏฉากจะได้บรรยากาศการวางกับดักทางการเมือง อีกคนเป็นนักรบสาวที่มีฝีมือและประวัติซับซ้อน — เธอไม่ใช่คู่แข่งที่ต้องกำจัดทันที แต่เป็นกระจกสะท้อนให้ตัวเอกเห็นว่าการต่อสู้ไม่ได้มีแค่กำลังล้วน ๆ ส่วนสุดท้ายคือบุคคลปริศนาที่เชื่อมโยงกับอดีตของโลกเวทมนตร์ ทำให้เกิดคำถามใหม่ ๆ เกี่ยวกับต้นกำเนิดพลัง ซึ่งฉันมองว่าเป็นการขยายโลกของ 'มหาศึกคนชนเทพ' ได้อย่างน่าสนใจ พยายามอธิบายบทบาทแบบไม่สปอยหนัก: นักยุทธศาสตร์จะเป็นตัวเร่งให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบายและผลประโยชน์ เป็นคนที่ผลักดันให้เกิดการรวมพลังหรือการหักหลัง ส่วนหญิงนักรบเข้ามาเพื่อทดสอบความเชื่อและค่านิยมของฮีโร่ เป็นบทที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักมีมิติขึ้น และตัวปริศนาเป็นเหมือนกุญแจที่เปิดเผยชิ้นส่วนประวัติศาสตร์โลก ทำให้เนื้อเรื่องจากการต่อสู้เฉพาะหน้ากลายเป็นการตามหาความจริงเชิงโครงสร้าง ฉากที่ฉันชอบคือช่วงที่ตัวร้าย/พันธมิตรใหม่ใช้เหตุผลมากกว่าพละกำลัง — ให้ความรู้สึกคล้ายกับฉากการต่อสู้อันสมองฉับไวใน 'One Piece' ที่กลยุทธ์มีน้ำหนักเท่ากับพลัง สรุปคือ ซีซันนี้ตัวละครใหม่ไม่ได้มาเพื่อแย่งซีน แต่มาเติมเต็มช่องว่างเชิงเรื่องเล่า ช่วยโยงอดีตกับปัจจุบันไว้เข้าด้วยกัน และทำให้เส้นทางของตัวเอกมีคำถามใหม่ ๆ ให้ต้องตอบ การเพิ่มมิติแบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าซีรีส์โตขึ้นระดับหนึ่ง — เป็นการเติบโตที่น่าติดตามจริง ๆ

เราไม่เคยคิดว่าจะได้เริ่มภาคใหม่ด้วยจังหวะดุเดือดขนาดนี้ — ตอนที่ 1 ของ 'มหาศึกคนชนเทพภาค 3' เปิดมาด้วยฉากแย่งชิงที่ดินแดนชายแดนซึ่งกลิ่นอายสงครามฉายชัดตั้งแต่เฟรมแรก ฉากเปิดเป็นการปะทะของสองก๊กที่ใช้เวทมนตร์แบบผสมผสานกับเทคโนโลยีโบราณ ทำให้บรรยากาศแตกต่างจากภาคก่อนมาก ตัวเอกปรากฏตัวท่ามกลางความโกลาหลด้วยพลังใหม่ที่ดูเหมือนจะมีต้นกำเนิดจากครอบครัวของเขาเอง ระหว่างการต่อสู้มีการตัดไปฉากสั้น ๆ ที่เผยให้เห็นผลกระทบต่อชาวบ้าน ทำให้เห็นมิติด้านมนุษยธรรมของสงคราม ทั้งยังมีการแนะนำตัวละครฝ่ายตรงข้ามแบบชัดเจน—คนที่มีเป้าหมายซับซ้อนกว่าแค่ 'ยึดอำนาจ' เส้นเรื่องในตอนนี้ไม่ได้เน้นแค่การฟาดฟัน แต่ยังแทรกการเมืองภายในก๊ก การวางแผนของกลุ่มพันธมิตร และการตัดสินใจในเหตุการณ์วิกฤต เลยทำให้อารมณ์ทั้งตอนมีความหลากหลาย ไม่ใช่แค่แอ็กชันอย่างเดียว ปิดตอนด้วยการเปิดเผยเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับโบราณวัตถุชิ้นหนึ่ง ซึ่งนอกจากจะเป็นจุดเชื่อมโยงกับอดีตของตัวเอกแล้ว ยังเป็นตัวจุดชนวนให้ความขัดแย้งขยายเป็นสงครามในวงกว้าง ตอนจบทิ้งปมให้คิดต่อได้มาก จนอยากเห็นว่าภาคนี้จะพาเราไปเจออะไรอีกบ้าง

ยามที่พลิกหน้าปก 'อ ดั ม มหา ศึก คนชนเทพ' เราถูกดึงเข้าไปในโลกที่เสียงปะทะของเทพและคนธรรมดาก้องกังวานจนหัวใจแทบสั่น บทบาทสำคัญที่สุดคือ 'อ ดั ม' — ตัวเอกที่ถูกกำหนดให้เป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับอำนาจเหนือธรรมชาติ เขาไม่ใช่ฮีโร่บลัดบูลตามสูตร แต่เป็นคนธรรมดาที่ต้องเรียนรู้จะรับผิดชอบกับเลือดของตนเองและเผชิญความคาดหวังจากทั้งสองฝ่าย คู่หูที่ฉันชอบคือ 'นภา' มิตรสหายผู้คอยคิดเกม เป็นสมองให้กับพลังของอ ดั ม อีกคนที่ขาดไม่ได้คือ 'ไทรัส' ซึ่งเดิมเป็นคู่ปรับที่ทับซ้อนด้วยความริษยาและความภักดี แรงขับเคลื่อนของเรื่องมักมาจากการปะทะระหว่างสองคนนี้ ส่วนทางฝ่ายครูหรือผู้นำทางจิตวิญญาณอย่าง 'ครูเทวา' มักทำหน้าที่ชี้ทางและเปิดเผยอดีตของโลก สุดท้ายฝั่งตรงข้ามสุดขั้วเป็นเทพหรือผู้ปกครองโบราณ ซึ่งทำให้เส้นเรื่องมีทั้งการเมืองและการต่อสู้แบบเทพกับคน บทบาทแต่ละคนชัดเจนและเติมเต็มกัน ทำให้ฉากอย่างการตื่นพลังครั้งแรกหรือการประลองบนหน้าผามีแรงสั่นสะเทือนจริงๆ

ข่าววงในและฟุตเทจทีเซอร์เงียบๆ ที่หลุดออกมาช่วงหลังบอกเป็นนัยว่าซีซัน 3 ของ 'คนชนเทพ' จะเติมตัวละครที่เข้ามาเขย่าโครงเรื่องแบบไม่ให้ซีนไหนว่างเลย ผมมองว่าไฮไลต์สำคัญคือการเพิ่ม 'ผู้พิพากษาแห่งสภาเทพ' — บุคลิกเย็นชาที่มองมนุษย์แบบไม่มีอคติ แต่กติกาของเขาทำให้ฝ่ายเอกของเรื่องต้องตั้งคำถามกับค่านิยมเดิม ๆ ตัวละครนี้จะทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนความขัดแย้งระหว่างหน้าที่กับความเป็นมนุษย์ อีกคนที่น่าสนใจคือ 'นักบวชผู้คอยขุดอดีต' ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดพลังของโลก เรื่องราวของเขาจะเปิดเผยเงื่อนงำและท้าทายความเชื่อของตัวเอก นอกเหนือจากนั้น ยังมีตัวละครเสริมที่ทำหน้าที่เปลี่ยนเกมเล็กๆ — เช่น 'นักพัฒนาเทคโนโลยีจากนครเหนือ' ที่นำองค์ประกอบไซไฟเข้ามา ทำให้ซีรีส์ได้ทดลองแนวใหม่ ๆ และตัวร้ายหน้าใหม่ซึ่งไม่ใช่เทพแบบตรงๆ แต่เป็นตัวแทนนโยบายและอำนาจทางการเมือง ซึ่งฉันคิดว่าจะซับซ้อนกว่าแค่อะไรชั่วร้าย/ดีงามแบบตรงไปตรงมา การปรากฏตัวของตัวละครเหล่านี้จะขยายโลกของ 'คนชนเทพ' ให้กว้างขึ้น ทำให้การต่อสู้ไม่ใช่แค่การปะทะแบบพลังเหนือมนุษย์ แต่ยังเป็นการโต้วาทีกับระบบค่านิยมและผลประโยชน์ซ่อนเร้น — นี่แหละที่ทำให้ฉันอยากรู้ว่าทีมเขียนจะจัดการจังหวะและน้ำหนักของแต่ละคนยังไง

เราเผลอตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อนึกถึง 'มหาศึกคนชนเทพ' ภาค 3 เพราะภาคนี้ตัวละครหลักที่กลับมามีความหลากหลายทั้งฝั่งเทพและฝั่งคน ซึ่งทำให้การต่อสู้ยังคงเข้มข้นและเต็มไปด้วยมิติของตัวละคร โดยรวมแล้วตัวละครหลักที่เป็นเสาหลักของเรื่องในภาคนี้ได้แก่ 'บรุนฮิลด์' ในฐานะผู้นำฝ่ายคน, 'อาดัม' ตัวแทนของมนุษยชาติ, 'ลูปู้' หรือวีรบุรุษนักรบจากอดีตที่มาพร้อมความโหดเลือดเย็น, 'ซาสากิ โคจิโร่' นักดาบที่มีความละเอียดและเทคนิคเฉพาะตัว, และ 'แจ็ค เดอะ ริปเปอร์' ที่นำความมืดและความแปลกประหลาดมาสู่สนามรบ อีกฝั่งที่เป็นคู่ชกระดับท็อปก็มีบทบาทชัดเจนไม่แพ้กัน เช่น 'โพไซดอน' ซึ่งภาคนี้ถูกขยี้ให้เห็นพลังและคาแรคเตอร์มากขึ้น, 'เฮอร์คิวลีส' กับความดุดันสไตล์เทพ, รวมถึงเทพองค์อื่นๆ ที่กลับมาขับเคลื่อนความขัดแย้งจนเรื่องเดินหน้าต่อไป การจัดทีมตัวละครหลักของภาค 3 ทำให้แต่ละไฟท์มีสีสันต่างกัน — บางแมตช์เน้นดวลสไตล์ดิบเถื่อน บางแมตช์เป็นการปะทะเชิงจิตวิทยาและปรัชญา ซึ่งช่วยให้เราไม่รู้สึกซ้ำกับภาคก่อน ในมุมของผู้ชมคนหนึ่งที่ชอบวิเคราะห์คาแรคเตอร์ ผมรู้สึกว่าการเลือกตัวละครหลักในภาคนี้มีความตั้งใจชัดเจน ยกตัวอย่างเช่นการใช้ 'อาดัม' เป็นตัวแทนของมนุษย์ที่ต้องเผชิญกับคำตัดสินจากเทพ หรือการให้ 'บรุนฮิลด์' ทำหน้าที่เหมือนสะพานเชื่อมอารมณ์ระหว่างฝ่าย ทำให้การเล่าเรื่องมีทั้งจังหวะดราม่าและแอ็กชันพร้อมกัน เหมือนดูสมรภูมิที่เต็มไปด้วยสีสันของนิยายมังงะที่ชอบอ่านตอนเด็ก ซึ่งภาค 3 ก็ยังรักษาเสน่ห์นั้นไว้ได้อย่างเหนียวแน่น

โลกของ 'ศากยมุนี มหา ศึก คนชนเทพ' เต็มไปด้วยสีสันของตัวละครรองที่พลิกบทบาทได้ไม่แพ้ตัวเอกเลยทีเดียว และหลายคนกลายเป็นเหตุผลให้กลับมาอ่านซ้ำบ่อย ๆ เพราะรายละเอียดเล็ก ๆ ของเขาเติมเต็มโลกให้สมจริงขึ้นมาก การเล่าเรื่องครั้งแรกที่เจอตัวละครอย่าง 'ปทุม' นั้นโดดเด่นด้วยความเป็นมนุษย์ที่ซับซ้อน—คนภายนอกมองว่าเป็นเพียงองครักษ์ผู้เงียบขรึม แต่การกระทำเล็ก ๆ ของเขาเผยให้เห็นความอ่อนไหวและความรับผิดชอบที่หนักอึ้ง ผมชอบช่วงที่เขาประหัตประหารกับความลังเลภายใน เพราะมันทำให้บทของตัวรองมีมิติและไม่เป็นแค่เงาของฮีโร่ อีกตัวที่มักดึงดูดความสนใจคือหมอเทวา 'ราวี' ซึ่งถูกเขียนให้มีมุมมองทางศรัทธาแตกต่างจากกลุ่มหลัก การที่เขาต้องตัดสินใจระหว่างการเยียวยาและคำสั่งจากผู้มีอำนาจทำให้ฉากทางศีลธรรมภายในเรื่องซับซ้อนขึ้นมาก ความเป็นคนธรรมดาที่ต้องแบกรับภาระเหนือความสามารถของตนเอง กลายเป็นฉากที่สะเทือนใจและชวนให้คิดตาม ส่วนตัวละครรองอีกประเภทที่ชอบคือพ่อค้าเร่ 'สีดา' กับเด็กฝึกหัดมะณี ทั้งสองไม่ได้มีพลังวิเศษมากมาย แต่การเป็นกระจกสะท้อนสังคม ทั้งด้านความโลภ ความเมตตา และความหวัง ทำให้หลายฉากมีความอบอุ่นและขมปนกันอย่างลงตัว ฉากพบกันระหว่างสีดากับมะณีในตลาดกลางคืนจึงกลายเป็นฉากโปรด เพราะวิธีที่ผู้แต่งใช้รายละเอียดเล็ก ๆ เช่นกลิ่นเครื่องเทศหรือเสียงฝีเท้า สร้างบรรยากาศได้จนรู้สึกเหมือนยืนอยู่ในเหตุการณ์จริง ๆ โดยรวมแล้ว ตัวละครรองในเรื่องนี้ไม่ถูกทิ้งไว้เป็นแค่พื้นหลัง แต่เป็นคนที่ขยับโลกและผลักดันแรงกระเพื่อมของพล็อตให้แข็งแรงขึ้น การอ่านผ่านมุมมองของแต่ละคนช่วยให้เห็นความหลากหลายของธีมทั้งอำนาจ ศีลธรรม และการเสียสละ ซึ่งนั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้เรื่องยังคงน่าติดตามอยู่เสมอ

เอาจริงๆ ตอนอ่าน 'มหาศึกคนชนเทพ' ฉบับมังงะช่วงหลังแล้วรู้สึกเหมือนได้เปิดกล่องเซอร์ไพรส์เสมอ เพราะมีตัวละครใหม่ๆ โผล่มาเติมเต็มสมรภูมิคราวละหลายตัว โดยเฉพาะตัวละครที่มาจากทั้งฝั่งมนุษย์และเทพเจ้าในตำนานที่ผสมผสานกันจนเรื่องดูสดขึ้น หนึ่งในคนที่เด่นชัดสำหรับฉันคือ 'นิโคล่า เทสลา' — คนที่มาในฐานะนักประดิษฐ์ที่ไม่ธรรมดา เขามีภาพลักษณ์เทคโนโลยีกับความเป็นปรัชญาเชิงมนุษยนิยม ซึ่งถูกนำมาใช้เป็นจุดขายของบทต่อสู้ที่เต็มไปด้วยไอเดีย อีกคนคือ 'ไรเด็น ทาเมเอมอน' นักซูโม่ระดับตำนานจากญี่ปุ่นที่มีความยิ่งใหญ่และพละกำลังแบบชนิดเห็นแล้วรู้สึกหนักแน่น สุดท้ายฝั่งเทพที่เพิ่งมีบทบาทมากขึ้นคือ 'โพไซดอน' ซึ่งถูกใส่คาแรกเตอร์ให้แตกต่างจากภาพจำดั้งเดิม ทำให้การปะทะระหว่างวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และตำนานทางทะเลดูน่าสนใจยิ่งขึ้น มุมมองส่วนตัวคือการเพิ่มตัวละครพวกนี้ช่วยยืดเส้นเรื่องและเปิดมิติใหม่ๆ ให้การต่อสู้ไม่จำเจ ฉากโคตรละเอียดเมื่อเทสลาใช้ไอเดียวิทย์ผสานกับจิตวิญญาณนักสู้ หรือบรรยากาศโบราณของไรเด็นที่เข้ามาเติมความหนักแน่น ล้วนทำให้มังงะมีรสชาติมากขึ้นกว่าเดิม และพอเป็นแฟนก็น่าตื่นเต้นที่ได้เห็นว่าทีมสร้างจะหยิบเรื่องราวจากประวัติศาสตร์และตำนานมาปรับแต่งแบบไหนต่อไป