รีวิวนิยาย มธุรสหวานล้ำ สลายเป็นเถ้าราวเกล็ดน้ำค้าง เล่ม 1

“สาบกุหลาบ” เป็นเรื่องราวของหญิงสาวที่มีความงดงามไม่ต่างจากความหอมหวานของกุหลาบแรกแย้ม และไม่ว่ากุหลาบดอกงามจะเยื้องย่างไปทางใด คนที่หลงใหลในกลิ่นหอมรัญจวนนั้นก็พร้อมจะลืมทุกอย่างและทำได้ในทุกสิ่งที่เธอปรารถนา

ลืมตาขึ้นมาก็กลายเป็นแสงจันทร์ขาวที่ต้องตายของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม “ไม่! ข้าไม่ยอมตายแน่” ซูเยว่อิงคิดพลางพยายามหาวิธีทำให้ตนเองอยู่รอดในโลกนิยายที่มีเนื้อหาน้ำเน่ามากที่สุดเท่าที่นางเคยอ่านมา ซูเยว่อิงทำงานหนักมาทั้งชีวิตยังไม่ทันได้เสพสุขจากความสำเร็จของตนเองก็ต้องตายเพราะการทำงานหนักมากจนเกินไปของตนเอง พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของรักแรกที่ต้องตายของตัวร้าย นางไม่อยากตาย อยากจะใช้ชีวิตดีๆ อีกสักครั้ง เพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดนางจึงพยายามงัดทุกไม้ตายของตนเองออกมาใช้ นางไม่เพียงไม่ยอมตายชีวิตที่ได้มาใหม่นี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะใช้อย่างดีอีกด้วย

ในชาติที่แล้ว... "แพรมุกดา" ถูกทิ้งให้ตายในกองเพลิง พร้อมหัวใจที่แหลกสลาย ตลอดชีวิตแต่งงาน เธอไม่เคยได้รับความรักจากสามีผู้เย็นชาเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อโชคชะตามอบโอกาสให้เธออีกครั้ง... แพรมุกดาจึงย้อนเวลากลับมาในวันจดทะเบียนสมรส ครั้งนี้ เธอเลือกเป็นฝ่ายเดินออกมาเอง "หย่า" คือสิ่งแรกที่เธอต้องการ เธอจะไม่รักเขาอีก จะไม่ร้องไห้เพื่อเขาอีก และจะไม่มีวันยอมตายเพื่อเขาอีกเด็ดขาด ทว่า...ยิ่งเธอผลักไส ผู้ชายที่เคยเย็นชา กลับยิ่งตามง้อ จากคนที่ไม่เคยใส่ใจ กลับกลายเป็นคนที่ทั้งหึง ทั้งหวง และคลั่งรักเธอจนหมดหัวใจ แต่เมื่อหัวใจของเขาเริ่มเปลี่ยน... โชคชะตาและเส้นเวลาที่เคยเกิดขึ้นในชาติเดิม ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน เมื่ออดีตกำลังถูกเขียนใหม่ เมื่ออนาคตกำลังเปลี่ยนทิศทาง และเมื่อคนที่เคยไม่รัก... กลับยอมทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอเดินจากไปอีกครั้ง แพรมุกดาจะเลือกเดินจากเขาตามที่ตั้งใจไว้...หรือจะยอมเปิดหัวใจให้ผู้ชายที่เคยทำลายมันอีกครั้ง

เพราะเกิดมาสูงส่งเป็นถึงโอรสสวรรค์ที่ผู้คนทั่วใต้หล้าต้องยอมสยบแทบเท้า ก้มหัวให้ เพราะความจำเป็นบีบบังคับจึงจำต้องยอมร่วมหลับนอนกับสนมไปทั่ว แต่เมื่อพบเจอเข้ากับบุปผางามแห่งเฉียวฉี บุปผารักดอกนี้กลับเปลี่ยนมังกรร้ายให้กลายเป็นมังกรโบ้ไปในพริบตา แต่ทว่าเหตุการณ์ที่คาดฝันเอาไว้กลับมิได้ง่ายดายนัก เพราะในวันที่ได้รับรู้หัวใจตัวเองว่ารัก บุปผางามกับห่างหาย ด้วยมิรู้จะกล่าวคำว่ารักออกมาได้อย่างไร ในเมื่อบุปผางามนี้ เป็นเพียงสถานะทาสชั้นต่ำและสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งขององค์ฮ่องเต้เพียงเท่านั้น... ***************************************** ** ยืนหนึ่งในเรื่องไม่ฉลาดในรัก พระเอกทรงอย่างแบด แซดอย่างโบ้ ** ขึ้นอย่างฮ่องเต้ ลงอย่างโฮ่งเต้ ** ** ร้องไห้หอนโหยหวนหาเมียจ๋าในวันที่นางเอกหอบลูกในท้องหนีไปค่า ** หลังได้พบเจอกับนางเอกแล้วพระเอกมีอะไรแค่กับนางเอกคนเดียวนะคะ รี้ดสบายใจได้

คนเราควรเก็บรักษาความรักแบบไหนเอาไว้กันนะ หญิงสาวคนแรกคือรักแรกซึ่งทิ้งเขาไปในวันที่ความรักของพวกเขากำลังจะครบสิบปี กับผู้หญิงอีกคนคือคนที่เข้ามาช่วยเยียวยาบาดแผลช้ำรักครั้งเก่าของเขาจนหายดี และแล้วในวันที่หัวใจเขากลับมาเป็นสีชมพูอีกครั้ง คนในอดีตกลับหวนคืนมา เขาควรจะเลือกใคร...ระหว่างรักแรกที่ยากจะลืม กับรักใหม่ที่ใช้ทั้งตัวและหัวใจแลกมา “เรื่องบนเตียง” “คะ? เรื่องบนเตียง ทำไมคะ” พลอยใสเบิกตากว้างเพราะตกใจ คนยังไม่เคยได้กินสักครั้งพูดเรื่องนี้กันแล้วเหรอ “เดือนหนึ่งพี่ทำแค่สองวัน” “คะ?” พลอยใสตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ถ้าทำแค่สองวันต่อเดือนมันน้อยไปไหม ชีวิตอีพลอยจะแห้งเหี่ยวของจริงก็งานนี้ “ทำหน้าผิดหวังอะไรขนาดนั้น หื่นนะเรา” ประทีปพูดพร้อมทั้งบีบจมูกคนตัวเล็ก หน้าตาผิดหวังของเธอฉายชัดจนเขาอดล้อไม่ได้ “เปล่าสักหน่อย” พลอยใสแก้ตัว แต่จริง ๆ เธอก็แอบนอยด์นิดหนึ่ง เขาเห็นเธอเป็นพวกชอบเรื่องบนเตียงหรือไงเนี่ย “แค่สองวันจริง ๆ ครับ วันฝนตกกับวันฝนไม่ตก” “พี่ทีป! เดี๋ยวค่ะ”

เยี่ยนหนิงเย่มีอาชีพเป็นแม่ครัวในร้านอาหารจีนที่ต่างประเทศ นางมีนิสัยเรื่อยๆ มาเรียงๆ ไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวกับใคร แม้ที่บ้านจะรักลูกชายมากกว่าลูกสาวและต้องทำงานหนักส่งเงินให้ที่บ้านก็ตาม นางก็แค่เบื่อแต่ไม่นึกโกรธเคือง  วันหนึ่งหลังเลิกงาน นางโดนพวกเกลียดคนเอเชี่ยนลอบทำร้ายจนตาย แล้วทะลุมิติมาในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง เป็นอะไรไม่เป็นดันเป็นตัวประกอบจืดจางผู้หนึ่ง ที่พระเอกแสนจะรังเกียจ นางเอกมองดูนางอย่างดูถูก ส่วนนางร้ายกลับระแวงใส่  ช่างพวกท่านเถิด อยากทำอันใดก็ทำ นางปรารถขอเพียงปล่อยนางให้ใช้ชีวิตเรียบเรื่อยของนางไปวัน ๆ แถมชีวิตในฐานะพระชายารองไม่ได้แย่มีเบี้ยหวัดให้ด้วย งานการไม่ต้องทำกิน ๆ นอน ๆ ชีวิตดีงามแบบนี้ นางจะไปทะเลาะวุ่นวายกับใครไปทำไมกัน!