Novel & Cerita มาเฟียร้ายพ่ายรักนางบำเรอ

เกมของความรัก ใครรักก่อนคนนั้นมักจะเป็นผู้แพ้สินะ และในวันนี้เธอก็คือผู้แพ้อย่างเต็มตัวที่ได้แต่แอบรักเขา รักที่เป็นได้แค่นางบำเรอของเขาเท่านั้น รักที่ไม่ได้รับการตอบรับแม้เพียงเศษใจ รักที่ได้แต่แอบรักข้างเดียว

เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะที่หลังมือหนาลูบไล้เรียวแขนเธอแผ่วเบาจากบนลงล่างข้างหนึ่ง เธอกลับถอยหนี “นายเห็นเด่นเป็นนางบำเรอ นางเช่า นางโลม หรือโสเภณี” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

ในขณะที่เสียงกรีดร้องของระบบโฮโลแกรมค่อยๆ แดงขึ้นเพิ่มความเกลียดชังไปในระบบพระเอกอย่างไม่หยุดปารมีได้แต่กรนด่าในใจ เกมกระดานใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และคราวนี้ นางบำเรอคนสวยนี่แหละ จะเป็นคนสอนให้มหาเศรษฐีหนุ่มรู้ว่า นรกที่เต็มไปด้วยไฟตัณหาและมารยาหญิงน่ะ ม ันร้อนแรงและเผาผลาญหัวใจได้มากกว่าไฟแค้นเป็นร้อยเท่า

“คุณคาลอส หนูไม่อยากกลับไปที่นั่นอีกแล้ว” “ทำไม” “คุณก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นเพราะอะไร คุณจะมาถามเหตุผลหนูให้ได้อะไรขึ้นมา” ให้เธอกลับไปอย่างนั้นหรือ กลับไปในฐานะอะไรล่ะ ‘นางบำเรอ’ หรือว่า ‘เมียน้อย’ ของเขา ไม่ว่าจะในฐานะเธอก็ไม่อยากกลับไปอีกแล้ว เธออายเหลือเกินที่ได้โดนตี หน้าว่าเป็นผู้หญิงแบบนี้ ทำไมเขายังระรานกับเธอไม่เลิกเลยนะ

“นางบำเรอของคุณ” วาดิมยังไม่ตอบคำถามเธอเพราะเอียนเรียกเขาให้ออกไปก่อน มาเฟียหนุ่มจ้องมองเธอก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนสะโพกเธอเบา ๆ และเขาก็เดินออกไป ก่อนออกไปเขาทิ้งสายตาเอาไว้ว่าจะกลับมาคุยแน่นอน

ตามเนื้อเรื่อง หลังจากเหตุการณ์ตกน้ำ ราเชนทร์จะเริ่มบ้าคลั่งกว่าเดิม เขาจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อพรากรินลดามาจากธันวา และคนที่รับกรรมหนักที่สุดก็คือพาฝัน นางบำเรอของเขาที่ต้องกลายเป็นที่ระบายอารมณ์แค้นของเขาในยามที่เขาพ่ายแพ้ “คุณราเชนทร์... ความรักมันบังคับกันไม่ได้หรอกค่ะ ถ ้าคุณทำตัวร้ายกาจแบบนี้ผู้หญิงที่ไหนจะรัก ต่อให้เป็นนางบำเรออย่างฉัน วันหนึ่งฉันทนไม่ไหวก็อาจจะหนีคุณไปเหมือนกัน”

หยางเจี้ยนยิ้มร้าย "งั้นก็ขอดีๆ สิ" "บ่าว... นางบำเรอชุ่ยหลาน... ขอร้องให้นายท่าน... เมตตามอบความสุขให้บ่าวด้วยเจ้าค่ะ"

ลู่เหม่ยปิดหนังสือนิยายปกแข็งเล่มหนาชื่อ ‘บ่วงรักมาเฟียเซี่ยงไฮ้’ ลงด้วยความรู้สึกหน่วงในอก เธอทอดถอนใจออกมาท่ามกลางความเงียบเชียบของห้องนอนสี่เหลี่ยมแคบๆ ในกรุงปักกิ่ง แม้ในเรื่อง มู่หรงเสวี่ยจะเป็นนางร้ายสมองกลวงที่ทำทุกวิถีทางเพื่อครอบครองพระเอกอย่าง โม่เยี่ยน เฉิง มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชาและโหดเหี้ยม แต่ท้ายที่สุดเธอกลับถูกตราหน้าว่าเป็นคนบ้า และต้องจบชีวิตลงอย่างโดดเดี่ยวในโรงพยาบาลบ้า

คำนี่แหละที่เลิฟต้องการฟังมาตลอด ทำเอาเธอใจสั่นพั่ก ๆ น้ำตาซึมด้วยความตื้นตัน ระคนเสียวซ่านสะท้านไปทั่วสรรพางค์ "พี่เคยคิดว่าชีวิตของมาเฟียอย่างพี่ต้องโดดเดี่ยว และคอยระแวดระวังคนหักหลังอยู่ตลอดเวลา แต่เธอทำให้พี่รู้จักความรักที่แท้จริง เธอทั้งฉลาด ทั้งเก่ง และปกป้องพวกเราได้ ในแบบที่ไม่มีใครเคยทำได้ คืนนี้... พี่ขอสารภาพรักต่อเธอ และขอยอมศิโรราบ เลิฟครับ พี่ยอมยกลมหายใจ และชีวิตทั้งหมดของพี่ ให้เธอเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวครับ... มาดามเลิฟ"

จะบอกว่าเมียคนนี้ถูกล็อกมงไว้ตั้งแต่แรกได้หรือเปล่านะ ตั้งแต่วันแรกที่ผมเจอเธอจนวันนี้ไม่มีวันไหนที่ผมจะเบื่อเธอเลย มีแต่ความรักที่มันเพิ่มขึ้นในทุกวัน นางบำเรอเบอร์หนึ่งของผม ทาสบำเรอเบอร์หนึ่ง... ______________END______________ ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ ❤️ อย่าลืม คอมเม้น เข้ามาเติมไฟในให้นักเข ียนคนนี้ด้วยนะคะ แล้วพบกันใหม่ เรื่องต่อไป____