วีสแควร์ มีโปรเจกต์ร่วมกับศิลปินคนใดบ้าง?

กรณีของ 'ซอนอู' ที่เป็นสมาชิกวงวัยรุ่น ผมมักเล่าให้เพื่อนฟังว่าการร่วมงานของเขามักเกิดในบริบทของกิจกรรมวงและโปรเจกต์พิเศษมากกว่าจะเป็นฟีเจอริ่งเปิดตัวกับศิลปินชาวนอก อย่างเช่น เวทีร่วมกับเพื่อนสมาชิกในยูนิตย่อย งานคัฟเวอร์บนช่องสด และการแสดงพิเศษร่วมกับวงอื่นในงานเทศกาลดนตรีหรือคอนเสิร์ตรวมวง โปรเจกต์เหล่านี้มักเห็นเขาแชร์สเตจกับสมาชิกจากวงเพื่อนในวงการ K-pop ที่มาเป็นแขกรับเชิญหรือมาโชว์ร่วมกัน ทำให้ผลงานออกมารู้สึกเป็นมิตรและเน้นการโชว์มากกว่าการปล่อยเพลงใหม่ มุมมองนี้ทำให้ผมเข้าใจว่าเสน่ห์ของซอนอูในบริบทนี้คือการเป็นคนที่เติมพลังให้การแสดงกลุ่มได้ ไม่ว่าจะเป็นการร้องพาร์ทพิเศษ การเต้นสลับฟีล หรือการร่วมโชว์พิเศษกับศิลปินที่มาแสดงด้วยกันในงานเดียวกัน ผมจำได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างวงกับวงในวงการมักเปิดโอกาสให้เกิดโมเมนต์พิเศษที่แฟน ๆ ชอบ รู้สึกว่าซอนอูมักเลือกการร่วมงานที่เน้นการสร้างโมเมนต์มากกว่าการทำเพลงฟีเจอริ่งตลอดเวลา สรุปแล้วถ้าตามดูโปรโมชันและคอนเสิร์ต จะเห็นชื่อเขาโผล่ในบทบาทร่วมโชว์เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งก็น่ารักและเข้ากับบุคลิกของเขาอย่างดี

เคยสงสัยไหมว่าคำว่า 'วีสแควร์' ปรากฏในเครดิตบ่อยๆ แต่มักไม่ค่อยมีรายการผลงานที่ชัดเจนเป็นไทม์ไลน์เดียวกัน? โดยส่วนตัวแล้วผมชอบตามดูเครดิตท้ายเรื่องเวลาเปิดดูหนังหรือซีรีส์ เพราะมักเจอชื่อบริษัทผลิตเล็กๆ ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ร่วมผลิตหรือให้บริการงานถ่ายทำ และชื่อ 'วีสแควร์' มักถูกใช้เป็นชื่อบริษัทที่ให้บริการด้านโปรดักชัน สตูดิโอถ่ายทำ หรือตัดต่อมากกว่าจะเป็นผู้สร้างผลงานยาวๆ ด้วยตัวเอง จากประสบการณ์ในการติดตามผลงานที่มีชื่อคล้ายกัน ผมสรุปได้ว่าถ้าคุณต้องการรู้ว่า 'วีสแควร์' มีภาพยนตร์หรือซีรีส์ชื่อง่ายๆ ที่เป็นของตัวเองจริงๆ น้อยครั้งที่จะเจอ เพราะบ่อยครั้งชื่อจะปรากฏเป็นเครดิตผู้ร่วมผลิต งานสั้น โปรเจ็กต์โฆษณา หรือเว็บซีรีส์ที่ปล่อยบนแพลตฟอร์มเฉพาะกลุ่ม สิ่งที่ผมทำเมื่ออยากรู้คือดูเครดิตฉบับเต็มบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหรือสิทธิบัตรภาพยนตร์ของงานนั้นๆ เพื่อแยกแยะว่าเป็นผู้สร้างหลักหรือแค่ผู้ให้บริการงานโปรดักชัน ท้ายที่สุดถ้ามองจากมุมแฟนผมคิดว่า 'วีสแควร์' เป็นชื่อที่สะท้อนถึงการมีส่วนร่วมเบื้องหลังมากกว่าการเป็นแบรนด์ผู้สร้างที่มีรายการผลงานยาวเป็นชุดเดียว และนั่นเองที่ทำให้เวลาค้นหาผลงานจึงต้องอ่านเครดิตให้ละเอียดก่อนตัดสินใจว่าควานหาเรื่องไหนต่อ

ปีนี้ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับโปรเจกต์ที่ฮา ซองอุนทำร่วมกับศิลปินหญิงคนหนึ่งซึ่งมีสไตล์โซล-อาร์แอนด์บีชัดเจน การร่วมงานครั้งนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการรวมพลังของเสียงหวานกับโทนอบอุ่นที่ลงตัว เสียงร้องของเขากับเมโลดี้ที่ค่อนข้างละมุนของอีกฝ่ายสร้างเคมีที่น่าสนใจมาก เราได้ยินทั้งการประสานเสียงแบบใกล้ชิด การเล่นคอร์ดเปียโนเล็กๆ และการจัดเรียงที่เปิดช่องว่างให้ทั้งสองคนโชว์มุมอารมณ์ของตัวเอง แต่ยังคงความเป็นเพลงป็อปคอนเทมโพรารีไว้อย่างดี สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือความละเอียดอ่อนในการร้องของฮา ซองอุน — เขาไม่ต้องพยายามดัง แต่เลือกใช้การไล่ระดับเสียงและน้ำเสียงเล่าเรื่อง การร่วมงานครั้งนี้จึงเหมือนบทสนทนาทางดนตรีมากกว่าการแค่เสริมกัน ฉากมิวสิกวิดีโอก็ทำให้ภาพรวมชัดขึ้นโดยใช้โทนสีอบอุ่นและแสงที่เน้นความใกล้ชิดของทั้งคู่ ทำให้เพลงกลายเป็นหนึ่งในผลงานที่ฟังแล้วติดใจนานกว่าสิ่งอื่นๆ ในปีนี้

แวบแรกที่ได้ยินชื่อ 'วีสแควร์' ผมรู้สึกเหมือนได้ยินชื่อวงดนตรีหรือค่ายเพลงอินดี้ที่เคยผ่านตาในเพลย์ลิสต์ของเพื่อนๆ บ่อย ๆ ในมุมมองของคนชอบฟังเพลง ผมมองว่า 'วีสแควร์' เวอร์ชันที่เป็นค่ายหรือเครือข่ายศิลปินเกิดขึ้นจากการรวมตัวของกลุ่มคนรักดนตรีที่อยากสร้างพื้นที่ทดลองเสียงใหม่ๆ ให้กับศิลปินหน้าใหม่ โดยทั่วไปมักเริ่มจากงานเล็กๆ เวทีท้องถิ่นและการอัดเพลงแบบบ้านๆ ก่อนจะขยับเป็นโปรเจกต์ที่มีการจัดคอนเสิร์ตเป็นครั้งคราวและปล่อยซิงเกิลผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล ประวัติที่ผมติดตามจะเห็นเส้นทางตั้งแต่การเป็นกลุ่มเพื่อนนักดนตรี ไปสู่การมีเพจอย่างเป็นทางการ การออกแผ่นหรือซิงเกิล และการเป็นแพลตฟอร์มให้ศิลปินอิสระได้ทดลองรูปแบบเพลงใหม่ๆ เหมือนที่เห็นในวงการอินดี้ยุคกลางทศวรรษที่ผ่านมา ซึ่งสิ่งที่ผมชอบคือความเป็นพื้นที่ทดลองและการสนับสนุนกันเองของชุมชนศิลปินนั่นแหละ

ยูบินมักถูกมองว่าเป็นศิลปินที่เน้นงานในเกาหลีมากกว่า แต่ในมุมมองของฉัน เธอก็มีการร่วมงานกับคนต่างชาติในรูปแบบที่หลากหลาย แม้ว่าจะไม่ใช่การ featuring กับซุปเปอร์สตาร์ต่างประเทศบ่อย ๆ ก็ตาม ฉันเห็นงานของเธอแบ่งเป็นสองแบบหลัก: แบบแรกคือการทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หรือทีมผลิตเพลงจากต่างประเทศ เช่นการดึงคนทำบีทหรือนักแต่งเพลงต่างชาติที่มีสไตล์ EDM หรือป็อปสากลเข้ามาช่วยพัฒนาเซอร์เคิลซาวด์ให้เข้ากับตลาดนานาชาติ แบบที่สองคือการขึ้นแสดงหรือเข้าร่วมเทศกาลที่มีศิลปินต่างชาติเยอะ ทำให้เกิดการแสดงร่วมเวทีหรือการคอลแลบแบบสด ๆ ซึ่งไม่ได้ออกมาเป็นซิงเกิลอย่างเป็นทางการ แต่ก็เป็นการแลกเปลี่ยนศิลปะระหว่างประเทศได้ดี ฉันคิดว่าเหตุผลที่เรามองว่าเธอมีคอลแลบต่างชาติน้อยเพราะยูบินเลือกเปิดทางกับโปรเจกต์ที่คุมโทนตัวเอง และบางครั้งก็ทำงานกับคนต่างชาติในฐานะทีมเบื้องหลังมากกว่าการเป็น ‘คู่ร่วมร้อง’ แบบชัดเจน นั่นทำให้แฟนที่ติดตามงานสากลของเธอต้องสังเกตจากเครดิตโปรดิวซ์หรือการขึ้นงานเทศกาลมากกว่าการเห็นชื่อศิลปินต่างชาติคู่บนหน้าปกเพลง แต่มุมนี้ก็สนุกดี เพราะมันเผยให้เห็นว่าการร่วมงานข้ามชาติไม่ได้มีแค่การร้องคู่เท่านั้น มันมีทั้งเบื้องหลัง โปรดักชัน และการแสดงสด ซึ่งช่วยขยายพรมแดนศิลปะของเธอไปได้กว้างขึ้น

รายชื่อศิลปินที่เดอะวีกเอนด์เคยร่วมงานด้วยมีความหลากหลายจนทำให้ฉากดนตรีสมัยนี้รู้สึกเหมือนเป็นแกลเลอรีงานศิลป์ที่แตกแขนงออกไปหลายทาง ฉันชอบมองการร่วมงานเหล่านี้เป็นการผสมสี: บางคนเข้ามาเติมแสง บางคนเข้ามาเติมเงา ซึ่งช่วยให้ซาวด์ของเขาไม่เคยน่าเบื่อ Daft Punk คือหนึ่งในการร่วมงานที่เปลี่ยนภาพลักษณ์ของเขาไปเลย — งานจากอัลบั้มที่โดดเด่นอย่าง 'Starboy' ทำให้เสียงอิเล็กทรอนิกส์ถูกผสมกับ R&B มืด ๆ ของเขาอย่างลงตัว ขณะที่ความสัมพันธ์กับ Drake ก็เป็นอีกบทที่สำคัญ ทั้งสองแลกเปลี่ยนบทบาทระหว่างแทร็กอย่าง 'Crew Love' และ 'The Zone' ซึ่งแสดงให้เห็นการเดินทางร่วมกันของทั้งสองศิลปินในช่วงต้นอาชีพ ด้านฮิปฮอปและแร็ปเขาก็ไม่เคยกลัวการร่วมงานกับศิลปินที่หนักแน่นกว่า — เช่นการขึ้นฟีทชัวร์กับ Future ใน 'Low Life' ที่ให้มุมมองเพลิน ๆ แต่ยังคงความหม่นของเนื้อหาไว้ได้อย่างดี อีกมุมที่ฉันชอบคือการร่วมงานกับ Lana Del Rey ในเพลงที่ให้ความรู้สึกภาพยนตร์แบบช้า ๆ ทำให้เสียงของเขาดูสดใสในฉากที่มีสีฟิล์มเก่า ๆ นอกจากนั้นยังมีการร่วมงานกับศิลปินในวงการฮิปฮอป/อาร์แอนด์บีของแคนาดาและอเมริกาเหนืออย่าง Belly ที่ช่วยขยายเครือข่ายและความหลากหลายของการเล่าเรื่องในเพลงของเขา ภาพรวมแล้ว เดอะวีกเอนด์ไม่ได้ยึดติดกับแนวเดียว—เขาสามารถไปได้ทั้งแนวอิเล็กทรอนิกส์ ป็อป ฮิปฮอป และอินดี้ โดยการร่วมงานแต่ละครั้งมักจะเปิดมุมมองใหม่ให้กับเสียงของเขา และนั่นแหละที่ทำให้ติดตามผลงานต่อไปไม่เบื่อเลย

แฟนคลับของ 'วีสแควร์' กระจายตัวอยู่ทั่วทั้งออนไลน์และออฟไลน์จนแปลกใจบ่อยครั้ง ผมมีโอกาสเห็นชุมชนหลักๆ ที่คอยเคลื่อนไหวกันตลอด เช่น กลุ่ม Facebook อย่าง 'V-Square Thailand' ที่มักมีโพสต์อัปเดตข่าวสาร งานอีเวนต์ และภาพถ่ายจากแฟนๆ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นให้คนไทยหลายคนรู้จักกัน นอกจากนี้ยังมีช่อง YouTube ของแฟนๆ ที่ทำรีแอค รีวิว และรวบรวมคอนเทนต์เก่า ๆ ของ 'วีสแควร์' ไว้เป็นเพลย์ลิสต์ รวมถึงเพจ Instagram ที่เน้นภาพ Fanart และไฮไลต์ช่วงเวลาประทับใจ ฉันเองมักจะตามทั้งคอนเทนต์วิดีโอและโพสต์ภาพเพื่อเก็บคลิปที่ชอบไว้ดูซ้ำ สุดท้ายอย่าลืมว่า Pantip และกลุ่มแลกเปลี่ยนใน LINE มักเป็นที่รวมข่าวลือเล็ก ๆ และรายละเอียดเจาะลึกของกิจกรรมแฟนเมด บางครั้งแฟนโปรเจ็กต์ใหญ่ๆ ก็เริ่มจากที่นี่ ทำให้ความรู้สึกเป็นชุมชนแน่นแฟ้นขึ้นเรื่อยๆ

ตั้งแต่เริ่มติดตามบิ๊กต่าย ผมมักจะประหลาดใจว่าผลงานร่วมกับศิลปินอื่นของเขาครอบคลุมแทบทุกมิติของวงการเพลงไทย ผลงานร่วมกันที่เด่นชัดมักอยู่ในรูปแบบการร้องคู่หรือฟีเจอริงบนซิงเกิลเดียว ซึ่งทำให้สีสันของเพลงเปลี่ยนไปโดยทันที บิ๊กต่ายเคยทำงานกับนักร้องแนวลูกทุ่งร่วมสมัย นักร้องป็อปที่มีโทนเสียงนุ่ม และโปรดิวเซอร์สายอิเล็กทรอนิกส์ งานพวกนี้ไม่ได้เป็นแค่การเอาชื่อมารวมกันเท่านั้น แต่เขามักใส่มุมมองการตีความทำนองและเนื้อเพลงที่ต่างออกไป ทำให้เพลงเดิมๆ มีชีวิตใหม่ อีกลักษณะที่ผมชอบคือการร่วมงานในคอนเสิร์ตพิเศษและโปรเจกต์การกุศล เวทีเหล่านี้เห็นบิ๊กต่ายยืนข้างศิลปินจากหลายยุคสมัย ทั้งศิลปินรุ่นเก๋าและหน้าใหม่ ซึ่งบรรยากาศในการร่วมเล่นสดมักอบอุ่นและมีโมเมนต์ที่แฟนๆ พูดถึงกันนาน บางครั้งมีการทำรีมิกซ์หรือเวอร์ชันอะคูสติกที่เปลี่ยนบรรยากาศของเพลงจนคนฟังรู้สึกเหมือนได้เจอผลงานชิ้นใหม่จริงๆ สรุปแล้วสิ่งที่ทำให้การร่วมงานของบิ๊กต่ายน่าติดตามไม่ใช่เพียงชื่อศิลปินที่อยู่ด้วยกัน แต่เป็นการผสมผสานสไตล์ที่ทำให้เพลงยืนหยัดได้ในหลายบริบท ผมเองยังรอเห็นว่าอนาคตเขาจะจับมือกับใครอีก และคาดหวังโปรเจกต์ที่เล่นกับเสียงและรูปแบบเพลงอย่างกล้าหาญ

ฉันติดตามผลงานของวสิษฐ์มานานและชอบสังเกตว่าเวลาทำเพลงประกอบ เขามักจะเปิดประตูให้คนหลากหลายเข้ามาร่วมงาน โดยเฉพาะนักร้องนำจากฉากอินดี้และนักแต่งเพลงที่มีสไตล์นอกกระแส บ่อยครั้งที่เสียงร้องจากนักร้องอินดี้ถูกจับคู่กับองค์ประกอบออร์เคสตราเล็กๆ ที่เขาจัดวางอย่างประณีต ทำให้เพลงประกอบมีทั้งความอบอุ่นและมิติที่ไม่คาดคิด การร่วมงานของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ศิลปินเดี่ยว แต่ขยายไปยังโปรดิวเซอร์มือทอง นักประพันธ์เพลงสากล และวงบรรเลงขนาดเล็ก ฉันเห็นการทำงานแบบร่วมแรงร่วมใจกันระหว่างคนที่มีพื้นเพต่างกัน—นักแต่งคำร้องที่เน้นวรรณศิลป์เข้ามาผสานกับโปรดิวเซอร์ที่เน้นเทคนิคการมิกซ์ ทำให้ผลงานออกมาทั้งไพเราะและมีรายละเอียดเชิงเทคนิกที่น่าสนใจ ความประทับใจของฉันคือวิธีที่เขาเลือกคนร่วมงาน: ไม่ใช่แค่ชื่อเสียงหรือความดัง แต่มาจากความเข้าใจในโทนและธีมของโปรเจกต์ ผลลัพธ์คือเพลงประกอบที่ฟังแล้วรู้สึกวางใจได้ว่าแต่ละเสียงถูกวางไว้ด้วยความตั้งใจ เรื่องนี้ทำให้เพลงประกอบที่มีชื่อของเขามักจะคงความเป็นเอกลักษณ์ แม้จะร่วมงานกับศิลปินหลายแนวก็ตาม

ชื่อ 'วีรวัฒน์ วลัยเสถียร' มักจะโผล่มาในบริบทของงานสร้างสรรค์ท้องถิ่นและโครงการร่วมที่เกี่ยวกับศิลปะหรือวัฒนธรรม ซึ่งจากที่ผมติดตามมานานทำให้เห็นแนวทางว่าชื่อของเขามักเชื่อมโยงกับการร่วมงานแบบข้ามสาขา ระหว่างศิลปิน นักออกแบบ และผู้ทำสื่ออิสระ ในมุมของคนที่ชอบสังเกตเครดิต ผมเห็นว่าเขามีบทบาททั้งในฐานะผู้ร่วมผลิตและที่ปรึกษาโครงการเล็ก ๆ หลายครั้ง—งานเหล่านี้มักจะระบุชื่อในใบปิด นิทรรศการ หรือเครดิตผลงานวิดีโอ งานร่วมสมัยที่ผมเคยเจอจะเชื่อมโยงกับกลุ่มศิลปินอิสระและคนทำหนังสั้นซึ่งหากใครอยากตามรอยจริง ๆ ให้ดูเครดิตท้ายชิ้นงานหรือแคปชันของโพสต์กลางสื่อสังคมออนไลน์ ภาพรวมแล้วผมคิดว่า 'วีรวัฒน์ วลัยเสถียร' เป็นคนที่ทำงานแบบตั้งใจร่วมกับคนหลากหลาย ไม่ได้เน้นเป็นศิลปินเดี่ยวคนดัง แต่จะเป็นแกนกลางของเครือข่ายที่ผลักดันโปรเจกต์ร่วม ทั้งนี้การตามหาความร่วมมือที่ชัดเจนต้องไล่ดูแต่ละผลงาน แต่จากสิ่งที่ผมเห็น เขามักเลือกคบคนที่เน้นงานทดลองและมีความเป็นชุมชนสูง