หนังปี 2018 เรื่องไหนทำรายได้สูงสุดในไทย?

พูดถึงภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล คงต้องยกให้ 'พี่มาก..พระโขนง' เป็นตัวอย่างชัดเจนที่ผมมักเอามาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังเสมอ ผมยังจำได้ถึงบรรยากาศตอนที่หนังเรื่องนี้ฉายครั้งแรก — มันกลายเป็นปรากฏการณ์ทางสังคม ไม่ใช่แค่เพราะเนื้อเรื่องที่ผสมความตลกกับสยองอย่างลงตัว แต่เพราะการจับคู่ระหว่างนักแสดงยอดนิยม ลักษณะการเล่าเรื่องที่เข้าถึงง่าย และการวางเวลาเข้าฉายในช่วงเทศกาล ทำให้ผู้คนอยากดูซ้ำ ดูพร้อมกันเป็นกลุ่มครอบครัว หนังเรื่องนี้กวาดรายได้สูงจนขึ้นแท่นเป็นหนังไทยที่ทำเงินมากที่สุด โดยประมาณรายได้ในประเทศนั้นสูงกว่าเกณฑ์หลักร้อยล้านจนไปถึงระดับพันล้านบาท ซึ่งนั่นถือว่าเป็นตัวชี้วัดความสำเร็จเชิงพาณิชย์ที่เหนือกว่าแค่คำวิจารณ์ มุมมองของผมในฐานะคนที่ดูหนังไทยมาหลายปีคือ ความสำเร็จแบบนี้ไม่ได้เกิดจากโชคฝ่ายเดียว มันคือผลรวมของหลายปัจจัย: แนวหนังที่เข้าถึงผู้ชมจำนวนมาก การตลาดที่ดี การเลือกช่วงฉายที่เหมาะสม และกระแสปากต่อปากที่เกิดจากฉากหรือมุกบางมุกที่คนพูดถึงกันทั่วเมือง สำหรับคนที่อยากเข้าใจว่าทำไมหนังไทยบางเรื่องถึงทำเงินมหาศาล ให้ลองมองที่องค์ประกอบทั้งหลายนี้ มันเป็นบทเรียนสำหรับคนทำหนังและนักดูหนังเหมือนกัน — ว่าการจับจังหวะและความเข้าใจผู้ชมสำคัญแค่ไหน และสำหรับผม การได้เห็นหนังไทยที่สร้างความฮือฮาแบบนี้ มันทำให้รู้สึกภูมิใจในความสามารถของวงการภาพยนตร์ไทยมากขึ้น

ลองคิดจากบรรยากาศในโรงช่วงนี้เลย — บอกตามตรงว่าตัวเลขรายได้ในไทยเปลี่ยนเร็วมากและมักถูกครอบงำโดยหนังบล็อกบัสเตอร์ต่างประเทศที่เปิดตัวยิ่งใหญ่ แต่ยังมีปีที่หนังไทยหรือหนังเอเชียเข้ามาแย่งตำแหน่งสูงสุดได้เหมือนกัน ผมมองว่าเวลาพูดถึงหนังที่ 'ทะลุรายได้สูงสุดในไทยปีนี้' มันไม่ได้ขึ้นอยู่แค่คุณภาพของหนัง แต่เกี่ยวกับช่วงเวลาเปิดตัว การตลาด และกระแสคนดูด้วย ตัวอย่างที่เห็นชัดคือหนังต่างประเทศที่มีแฟนคลับเยอะ มักจะกวาดรายได้มหาศาลภายในสัปดาห์แรก ส่วนหนังไทยที่ออกตรงเทศกาลหรือมีการพูดถึงหนักๆ บนโซเชียลก็มีโอกาสขึ้นสู่ตำแหน่งท็อปได้เช่นกัน ถ้าต้องสรุปแบบคนดูที่ติดตามโรงหนัง ผมแนะนำให้มองทั้งสองด้าน: หนังตะวันตกที่เล่นยาวทั้งเดือนและหนังไทยที่วิ่งดีเฉพาะถิ่น อย่างเช่นบางปีจะเห็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดกวาดรายได้ครึ่งปีแรก แล้วมีหนังไทยเด่นๆ เข้ามาตีตื้นช่วงปลายปี นี่แหละคือพลวัตที่ทำให้การคาดเดาน่าสนใจและสนุกที่จะติดตาม

เราแอบคิดอยู่เสมอว่าวงการหนังผีไทยให้ความสนใจกับเรื่องเล่าพื้นบ้านและการครอบงำทางจิตใจมากกว่าตุ๊กตาผีเป็นพิเศษ ในรอบสิบปีที่ผ่านมา ไม่มีหนังที่เน้น 'ตุ๊กตาผี' เป็นแกนเรื่องเดียวกันจนทำรายได้ทะลุเป้าแบบหนังบล็อกบัสเตอร์ของไทย หนังผีที่ทำเงินและเป็นที่พูดถึงมักเป็นประเภทที่ผสมผสานตำนานท้องถิ่นหรือองค์ประกอบคอมเมดี้อย่างลงตัว เช่นภาพรวมของหนังผีที่เคยทำให้คนหลั่งไหลเข้าชมอย่างล้นหลาม ทำให้ตลาดตุ๊กตาผีกลายเป็นกลุ่มเฉพาะที่มีกองแฟนคลับ แต่ไม่ถึงกับดึงคนดูวงกว้างจนขึ้นอันดับหนึ่งของบ็อกซ์ออฟฟิศประจำปี เราเคยตั้งใจดูแนวโน้มว่าเหตุผลหนึ่งคือความคาดหวังของผู้ชม ต่อให้คอนเซ็ปต์ตุ๊กตาผีจะยืดหยุ่นและน่ากลัว แต่วิธีเล่าเรื่อง การตลาด และการแจกคิวโรงฉายยังจำกัดการเข้าถึง ในขณะที่หนังที่ทำเงินสูงสุดในภาพรวมมักมีองค์ประกอบหลากหลาย ทั้งตลก ดราม่า และผีแบบไทยจ๋า เรื่องราวตุ๊กตาผีส่วนมากจึงทำรายได้ระดับกลางถึงดีในกลุ่มแฟนหนังผี แต่ไม่ถึงขั้นเป็นผู้ชนะเหนือหมวดอื่น ๆ ของปีเดียวกัน นั่นคือภาพรวมที่เราเห็นและทำให้ตอบได้ค่อนข้างชัดว่าไม่มี 'ตุ๊กตาผี' เรื่องใดที่เป็นแชมป์บ็อกซ์ออฟฟิศของรอบสิบปี แต่ในกลุ่มแฟนผีเรื่องพวกนี้ยังคงมีชีวิตชีวาและได้คนดูของมันอย่างเหนียวแน่น

บรรยากาศการไปดูหนังในปี 2022 ในไทยกลายเป็นเรื่องพูดคุยกันเยอะมากเมื่อ 'Top Gun: Maverick' ขึ้นแท่นทำรายได้สูงสุดของปี ถ้าจะบอกเหตุผลแบบตรงไปตรงมา การผสมผสานระหว่างความคิดถึงความคลาสสิกจากภาคแรกกับการใส่ลูกเล่นสมัยใหม่ทำให้คนหลากรุ่นอยากกลับเข้ามาดูในโรงอีกครั้ง จังหวะหนังที่ตึงและฉากการบินที่ถ่ายแบบจริงๆ บนหน้าจอใหญ่ช่วยดึงคนที่อยากได้ประสบการณ์ฉายใหญ่ ส่วนการตลาดและรีวิวปากต่อปากก็เข้ามาช่วยขยายกลุ่มคนดูให้กว้างขึ้นจนกลายเป็นปรากฏการณ์ในช่วงครึ่งปีแรก มุมมองส่วนตัวผมคือความสำเร็จนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเทคโนโลยีอย่างเดียว แต่เพราะหนังมีหัวใจที่ทำให้คนผูกพันได้แบบเดียวกับที่หนังฮีโร่บางเรื่องเคยทำไว้ เช่น 'Doctor Strange in the Multiverse of Madness' แม้จะมาในแนวต่างกันก็ตาม ฉากที่คนรวมตัวไปดูพร้อมกันและคุยกันหลังหนังจบกลายเป็นหนึ่งในความทรงจำของปีนั้นสำหรับวงการหนังไทย เพราะท้ายที่สุดแล้วการได้เห็นคนกลับมาเติมเต็มบรรยากาศโรงและแชร์ความประทับใจร่วมกันมันคือสิ่งที่ช่วยให้ตัวเลขตั๋วพุ่ง ไม่ใช่แค่สถิติที่อ่านแล้วผ่านตา แต่เป็นเรื่องราวของคนดูที่ยังเล่าให้ผมฟังได้จนถึงตอนนี้

มุมมองเชิงธุรกิจบอกว่าในปี 2018 หนังที่ทำกำไรเทียบกับงบประมาณได้ดีที่สุดมักเป็นงานที่ลงทุนต่ำแต่ขายได้ทั่วโลกมากกว่าหนึ่งเรื่อง ผมมักยกตัวอย่าง 'Halloween' เวอร์ชันปี 2018 เป็นกรณีศึกษา: งานสยองขวัญที่กลับมาทำเงินมหาศาลจากงบประมาณไม่สูงนัก เมื่อเทียบสัดส่วนรายได้ต่อค่าผลิตแล้ว ผลตอบแทนของหนังประเภทนี้เด่นชัดเพราะต้นทุนหลักไม่ได้ไปที่เอฟเฟกต์ใหญ่โตหรือสตาร์ค่าตัวมหาศาล แต่เป็นการใช้ไอเดีย การเล่าเรื่อง และการตลาดที่ตรงกลุ่มผู้ชมทั่วโลก เทียบกับหนังอีกสองเรื่องที่ปีนั้นดังเหมือนกัน เช่น 'A Quiet Place' และ 'Crazy Rich Asians' จะเห็นว่าทั้งคู่ก็ทำเงินได้เยอะ แต่แนวทางการลงทุนและการรับความเสี่ยงต่างกัน จึงให้ผลตอบแทนต่อดอลลาร์ลงทุนแตกต่างออกไป สิ่งที่ผมสนุกคือการมองว่าเงินที่ลงไปแต่ละดอลลาร์คืนกลับมาอย่างไร—นั่นแหละเป็นตัววัดความสำเร็จอีกมุมหนึ่ง

บอกตรง ๆ ว่าปี 2022 ในไทยภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดคือ 'Top Gun: Maverick' ซึ่งความสำเร็จของมันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะฉากเครื่องบินเพียงอย่างเดียว แต่เพราะความรู้สึกรวมที่ผลักดันผู้คนให้กลับเข้าโรงอย่างต่อเนื่อง ผมจำความตื่นเต้นจากการเห็นคิวคนรอซื้อตั๋วยาว ๆ ในวันหยุดได้ชัด — นั่นคือสัญญาณว่ามันไม่ใช่แค่แฟนหนังสายแอ็กชัน แต่รวมถึงคนทั่วไปที่อยากหาอะไรมาเติมพลังใจหลังช่วงเวลาหยุดชะงักของโรงหนัง บรรยากาศในโรง IMAX และโรงฟอร์แมตใหญ่ช่วยดันรายได้อย่างเห็นได้ชัด บทของหนังที่ผูกความทรงจำเก่า ๆ กับการเล่าเรื่องใหม่ ๆ ทำให้กลุ่มผู้ชมหลากหลายทั้งคนที่โตมากับของเดิมและคนรุ่นใหม่อยากมาดูด้วยกัน ส่วนตัวรู้สึกว่าเคมีของตัวเอกและการใส่ใจรายละเอียดฉากแอ็กชันแบบเรียลทำให้คนยอมจ่ายมากขึ้น อีกหนึ่งปัจจัยที่ผมสังเกตคือการโปรโมตที่เน้นงานอีเวนต์และรอบพิเศษ ทำให้เกิดกระแสปากต่อปากในไทยไวมาก เปรียบเทียบกับหนังบล็อกบัสเตอร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ที่ออกในปีเดียวกัน เช่น 'Doctor Strange in the Multiverse of Madness' ผู้ชมกลุ่มเฉพาะตอบรับดี แต่ความกว้างของฐานผู้ชมไม่เท่าเพราะสเกลความทรงจำและความคลาสสิกที่ 'Top Gun: Maverick' มี ความจริงคือแต่ละเรื่องดึงคนคนละกลุ่ม แต่เมื่อมองภาพรวมของไทย ปีนั้นคนเลือกไปดูหนังที่ทำให้รู้สึก “คุ้ม” กับการนั่งในโรง ตรงนี้แหละเป็นจุดที่ผลักดันสถิติรายได้ให้สูงสุด สุดท้ายแล้วความรู้สึกหลังออกจากโรงที่ยังคุยกันต่อถึงฉากโปรดและเพลงประกอบ แสดงให้เห็นว่าบางหนังไม่ได้ขายแค่ภาพ แต่ขายความทรงจำด้วย

ปี 2019 ตลาดหนังไทยมีเรื่องที่ทำเงินสูงสุดและชื่อเรื่องนั้นคือ 'นาคี 2' ในนามคนที่ตามวงการหนังไทยอยู่บ้าง ผมเห็นว่าเหตุผลไม่ใช่แค่ความนิยมของต้นฉบับจากละครโทรทัศน์เท่านั้น แต่เป็นการรวมกันของปัจจัยหลายด้านที่ดึงคนเข้าฉายได้จริง ผมว่าการเป็นภาคต่อจากงานที่คนคุ้นเคยช่วยให้ฐานคนดูมาเร็วและกว้างขึ้น อีกอย่างคือการโปรโมตที่เข้มข้นและการเลือกช่วงปล่อยตัวที่ไม่ชนกับหนังต่างประเทศยักษ์ใหญ่ ทำให้โอกาสในการรักษามาตรฐานรายได้ต่อสัปดาห์ทำได้ดี พอรวมกันแล้วก็เลยทำให้ 'นาคี 2' กลายเป็นหนังไทยใหม่ที่มีรายได้สูงสุดในปีนั้น ท้ายที่สุดมองในเชิงประสบการณ์ส่วนตัว เรื่องนี้เป็นตัวอย่างชัดเจนว่าแฟนฐานเดิมพ่วงกับการใช้สื่อใหม่ ๆ ได้ผลดี ทีมงานรู้จักเล่นกับความคาดหวังของคนดู ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าการทำหนังเชิงพาณิชย์ยังต้องบาลานซ์ระหว่างความบันเทิงกับความคาดหวังของแฟน ๆ ให้ดี

บอกเลยว่าฉีนึกภาพตอนคนแห่เข้าโรงช่วงสุดสัปดาห์แรกได้ชัดมาก — หนังที่ทำรายได้สูงสุดในไทยปี 2022 คือ 'Top Gun: Maverick' และไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจสำหรับคนที่ชอบซีนการบินสุดมันส์แบบเรียลๆ การกลับมาของแฟรนไชส์ด้วยความรู้สึกของความคลาสสิกผสมกับเทคนิคสมัยใหม่ ทำให้โรงหนังเต็มไปด้วยกลุ่มแฟนหลากรุ่น, ฉันเองชอบความละเอียดของงานภาพที่ทำให้ซีนการบินดูใกล้ตัวมากขึ้นกว่าภาคก่อน ๆ ทั้งยังมีองค์ประกอบของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ดึงคนมาซื้อบัตรซ้ำ ด้วยพลังของการตลาด, บรรยากาศที่คนอยากดูบนจอใหญ่ และเวลาฉายที่ลงตัว ทำให้รายได้รวมในไทยขึ้นไปเป็นอันดับหนึ่งของปีนั้น ถ้ามองแบบแฟนหนังที่นั่งดูหลายรอบ ฉันคิดว่าความสำเร็จของ 'Top Gun: Maverick' มาจากการจับจุดทั้งความคลาสสิกและความร่วมสมัยได้พอดี — นี่แหละเหตุผลที่คนยังพูดถึงมันอยู่

ลิสต์บ็อกซ์ออฟฟิศปี 2022 ในไทยอ่านแล้วยิ้มเลย เพราะหนังที่ครองแชมป์สุดท้ายคือ 'Top Gun: Maverick' ซึ่งเป็นหนังที่ฉันรู้สึกว่าตีกรอบความเป็นหนังบล็อกบัสเตอร์กลับมาอย่างชัดเจน การดู 'Top Gun: Maverick' ในโรงบ้านเราเป็นประสบการณ์ที่ไม่เหมือนกันกับการดูโปสเตอร์หรือเทรลเลอร์ ฉันจำได้ดีว่าฉากเครื่องบินโฉบเฉี่ยวและซาวด์แทร็กที่ฮึกเหิมทำให้คนในโรงลุกขึ้นเฮกันหลายครั้ง นั่นล่ะคือสาเหตุหนึ่งที่ช่วยให้หนังทำรายได้ดีในตลาดไทย เพราะความรู้สึกร่วมของผู้ชมเวลานั่งดูในโรงมันคูณทวี บวกกับช่วงเวลาที่หนังเข้าฉายหลังจากที่คนโหยหาประสบการณ์ชมหนังใหญ่ในโรงกันมานาน จึงดึงให้คนกลับมาเสียตังค์ซื้อตั๋วอีกครั้ง มองในมุมการตลาด ฉันเห็นว่าการจับจุดเสน่ห์ของหนังแบบคลาสสิกผสมเทคนิคการถ่ายทำสมัยใหม่ช่วยให้หนังร้องเรียกคนหลายกลุ่ม ทั้งแฟนหนังเก่า ผู้ชมวัยรุ่น และคนชอบแอ็กชัน นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของชื่อหรือความคาดหวัง แต่เป็นการมอบประสบการณ์ที่คนอยากมีร่วมกันในโรง นั่นทำให้แชมป์บ็อกซ์ออฟฟิศปีนั้นเป็นเรื่องที่ไม่น่าแปลกใจเลยสำหรับฉัน