หนังโปเกมอน ภาคเก่ามีฉบับนวนิยายหรือไม่?

ยังจำความทึ่งแรกที่เห็นโลกเวทมนตร์บนจอใหญ่ของ 'Harry Potter and the Philosopher's Stone' ได้ชัด แม้ว่าภาพยนตร์ฉบับโรงหนังจะเป็นเวอร์ชันที่ทุกคนจดจำ แต่ก็มีช็อตและซีนที่ถูกตัดออกไปซึ่งปรากฏในแผ่นดีวีดีและบลูเรย์แบบพิเศษ ในแผ่นที่ออกตามมามักจะมีส่วนของ 'Deleted Scenes' ที่รวมช็อตสั้น ๆ หลายชิ้นไว้ เช่นมุมมองเสริมของบ้านดัสลีย์หรือช่วงเวลานิ่ง ๆ ของตัวละครที่ช่วยเติมบรรยากาศและตัวตนให้ชัดขึ้น ช็อตพวกนี้ไม่ได้เปลี่ยนแก่นเรื่องหลัก แต่ทำให้เราเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่หายไปจากฉบับฉายโรง ทั้งการแสดงปฏิกิริยาของตัวละครเล็ก ๆ หรือการเปลี่ยนมุมกล้องที่ทำให้โทนฉากต่างออกไป ต่อให้มีฉากตัดเหล่านี้ ว้าวของผมก็คือไม่มีเวอร์ชัน 'director's cut' ฉบับยาวที่เติมเนื้อหาใหม่จนเปลี่ยนอารมณ์เรื่อง เหมือนกับบางแฟรนไชส์ที่ออก Extended Edition แบบยืดเวลาเล่าเรื่องจริงจัง ของ 'Philosopher's Stone' ส่วนใหญ่จะเป็นของแถมเชิงเบื้องหลัง เช่นคอมเมนทารี สตอรีบอร์ดเทียบกับภาพจริง และคลิปสั้น ๆ ที่ชวนให้รักโลกของหนังเพิ่มขึ้นมากกว่าเปลี่ยนพล็อตหลัก สรุปคือถ้าอยากเห็นมุมที่หายไป ให้หาแผ่นพิเศษหรือกล่องรวมฉบับสมบูรณ์มาดู แล้วจะยิ้มกับรายละเอียดเล็ก ๆ เหล่านั้นได้เอง

รายการสำนักพิมพ์ไทยที่เคยแปลงานเกี่ยวกับ 'โปเกม่อน' ที่ผมพอจำได้มีไม่กี่เจ้าซึ่งแต่ละเจ้าจะเน้นคนละประเภทของหนังสือ เช่น มังงะฉบับแปลกับหนังสือกิจกรรมสำหรับเด็ก สำนักพิมพ์ที่เด่นสุดคงเป็น 'สยามอินเตอร์' — พวกเขานำมังงะชุดที่แฟนๆ รู้จักกันดีเข้ามาแปลและวางขายในไทย ช่วงนั้นผมสะสมเล่มที่พิมพ์สีกับปกหนาพวกนี้เยอะจนชั้นวางแทบเต็ม ความรู้สึกเวลาหยิบอ่านฉากการต่อสู้หรือมุกตลกของตัวละครในภาษาที่คุ้นเคยยังคงทำให้ยิ้มได้ ถ้าคุณกำลังตามหาเล่มมังงะหรือรวมเล่มที่เป็นทางการ ลองเริ่มค้นจากสำนักพิมพ์นี้ก่อน แล้วอาจจะขยับไปดูตลาดนัดหนังสือมือสองหรือกลุ่มแลกเปลี่ยนของสะสม เพราะบางฉบับตอนที่พิมพ์หมดแล้วหายาก แต่บรรยากาศตอนเปิดอ่านและโทนภาพในฉบับไทยให้ความรู้สึกวินเทจดีมาก เหมาะแก่การสะสมจริงๆ

รีมาสเตอร์หนังสยองขวัญเก่าสามารถทำให้มันน่ากลัวขึ้นได้จริง ถ้าคนที่ทำงานรู้ว่ากำลังเก็บรักษาบรรยากาศดั้งเดิมไว้ไม่ใช่แค่ปรับความคมชัดอย่างเดียว ฉันเคยเห็นเวอร์ชันรีมาสเตอร์ของ 'Ringu' ที่ภาพชัดขึ้นจนมองเห็นรายละเอียดบนผิวหน้าของตัวละครมากขึ้น ซึ่งแปลว่าช็อตที่เคยคลุมเครือกลายเป็นช็อตที่ค่อย ๆ เปิดเผยความผิดปกติช้า ๆ ได้ชัดเจนขึ้น เสียงแบบสเตอริโอและเบสที่ถูกเพิ่มเข้ามาช่วยให้ฉากที่ดูยืดหยุ่นมีจังหวะขึ้นลงที่ทำให้ใจเต้นได้เหมือนกันกับตอนดูในโรงหนังครั้งแรก นอกจากความคมชัดแล้ว โทนสี การเกลี่ยแสง และการรักษาเสียงต้นฉบับเป็นสิ่งสำคัญ ถ้าการรีมาสเตอร์ยังเคารพจังหวะและเก็บไว้ซึ่งความไม่ชัดเจนบางอย่าง มันจะเพิ่มความหลอนได้ แต่ถ้าทำสะอาดจนเรียบร้อยเกินไป บางแง่มุมที่เคยทำให้คนกลัวคือความไม่แน่ชัดของภาพกับเสียงก็อาจหายไป ผลสุดท้ายก็คือขึ้นกับทีมที่ทำและเป้าหมายของการรีมาสเตอร์มากกว่าว่ามันจะโหดขึ้นหรือทื่อกว่านั้น

พล็อตของอนิเมะภาคใหม่มักเดินคนละทางกับมังงะต้นฉบับในหลายด้าน ทั้งจังหวะเรื่อง ตัวละคร และแรงจูงใจที่ผลักให้เหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้น เมื่อหันไปเทียบระหว่าง 'Pocket Monsters SPECIAL' กับเวอร์ชันอนิเมะล่าสุด สิ่งที่เด่นชัดคือมังงะมักเล่าเรื่องในเชิงเกมมากกว่า มีความต่อเนื่องเข้มข้นและผลที่ตามมามักจริงจังกว่า ในขณะที่อนิเมะภาคใหม่มักเลือกเส้นเรื่องที่เหมาะกับการฉายต่อเนื่อง รายการตอน และการขยายโลกเพื่อผูกกับผู้ชมทุกช่วงวัย ฉันมองเห็นว่าบทบางตอนถูกปรับให้เบาลงหรือใส่ฉากตลกเพิ่ม เพื่อรักษาจังหวะการ์ตูนโทรทัศน์และพื้นที่โฆษณา ท้ายที่สุด ถ้าตั้งใจอ่านทั้งสองแบบจะพบว่ามีจุดร่วมอยู่บ้าง เช่น ธีมมิตรภาพ การเติบโต และองค์ประกอบจากเกม แต่ถาหวังว่าจะเห็นการเล่าเหตุการณ์เดียวกันย่อมต้องเตรียมใจว่ามีการดัดแปลงใหญ่พอสมควร ซึ่งสำหรับแฟนหลายคนก็เป็นทั้งความผิดหวังและความตื่นเต้นในการค้นหาเวอร์ชันที่ตนชอบ

แฟนคลับรุ่นเก่าๆ น่าจะยิ้มออกเมื่อพูดถึง 'Pee Mak' เพราะมันเป็นตัวอย่างของการรีบูตที่ไม่พยายามเปลี่ยนแก่นเรื่องจนกลายเป็นคนละอย่าง ในฉันมองว่าเคล็ดลับของ 'Pee Mak' คือการย่อมเอาเรื่องเล่าพื้นบ้านที่คนคุ้นเคยมาปรังปรุงในเชิงโทนให้ร่วมสมัย แต่ยังรักษาความเศร้าและความเทิดทูนของต้นฉบับไว้ได้ ทำให้คนที่โตมากับตำนานแม่นาคยังรู้สึกว่าเจอสิ่งที่คุ้นเคย ขณะเดียวกันแฟนหน้าใหม่ก็มีจุดเข้าใจจากมุกตลกและเคมีของตัวละคร ฉากที่เน้นความเป็นครอบครัวกับความรักที่ยอมเสียสละยังคงสะกิดใจเหมือนเดิม สรุปคือการบาลานซ์ระหว่างความเคารพต่อเรื่องเดิมกับการเติมไอเดียใหม่ๆ ทำให้แฟนเก่าพอใจได้ โดยไม่ต้องยัดเยียดความทันสมัยจนลืมรากของเรื่อง จบแบบยังคงให้ความอบอุ่นและความเศร้าเล็กๆ เหมือนนิทานที่เล่าให้หลานฟังก่อนนอน

สมัยก่อนฉันหยุดหายใจทุกครั้งเวลาเห็นโลโก้สายฟ้าที่ขึ้นตอนเริ่ม 'Pokémon' เวอร์ชันพากย์ไทยบนหน้าจอทีวี. ความทรงจำแบบนั้นทำให้รู้ว่าทางเลือกในการหาดูพากย์ไทยมีหลายแบบ—เริ่มจากช่องทางทางการก่อน เช่น แอปหรือเว็บไซต์ที่เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของซีรีส์ที่มักจะมีตัวเลือกภาษาให้ปรับ บ่อยครั้งแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งใหญ่ในไทยจะใส่พากย์หรือซับไทยให้กับซีรีส์ยอดฮิต ถ้าอยากได้คลาสสิกอย่าง 'Pokémon: Indigo League' เวอร์ชันพากย์ไทย บ็อกซ์เซตดีวีดีเก่าๆ ที่ขายมือสองก็เป็นตัวเลือกที่ดี โดยเฉพาะถ้าชอบบรรยากาศเสียงพากย์เดิม ๆ อีกเส้นทางที่ฉันใช้เมื่ออยากซึมซับบรรยากาศคือช่องยูทูบของผู้ถือลิขสิทธิ์หรือเพลย์ลิสต์อย่างเป็นทางการ บางครั้งจะมีตัวอย่างหรือเทปลิขสิทธิ์ที่ให้ชมได้ฟรี แต่ต้องระวังคลิปอัปโหลดที่ละเมิดลิขสิทธิ์เพราะคุณภาพและความต่อเนื่องอาจเสีย และสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ชุมชนแฟน ๆ ในกลุ่มออนไลน์ของไทยมักช่วยกันบอกแหล่งที่ถูกต้องและการหาซื้อสะสมได้ง่าย ๆ ถ้าจะให้แนะนำจริงจัง ให้เริ่มจากตรวจสอบแอคเคาท์สตรีมมิ่งที่คุณใช้อยู่ก่อน แล้วตามด้วยการมองหาบ็อกซ์เซตมือสองหรือสอบถามในกลุ่มแฟน ๆ ที่น่าเชื่อถือ วันไหนได้ดูเสียงพากย์ไทยเต็ม ๆ เหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเลย

ในฐานะคนที่ดูโปเกมอนมาตั้งแต่ยุคแรก ๆ ผมมองความต่างระหว่างหนังโรงกับอนิเมะทีวีว่ายิ่งใหญ่กว่าที่คิดเยอะ หนังโปเกมอนมักจะเลือกเรื่องราวที่มีน้ำหนักอารมณ์สูงกว่า ฉากสำคัญอย่างการปะทะกับมิวทูใน 'Pokémon: The First Movie' ถูกออกแบบมาให้รู้สึกยิ่งใหญ่ทั้งบทเพลง ภาพ และอารมณ์ ซึ่งต่างจากตอนทีวีที่ต้องแบ่งความสนใจไปกับตอนอื่น ๆ และจังหวะต้องยืดเพื่อโฆษณาหรือพับเนื้อหาให้พอดีกับเวลา รายละเอียดฉากและแอนิเมชันในหนังจึงมักละเอียดกว่า มีช็อตกล้องที่ออกแบบเฉพาะ และมีเสียงประกอบที่เน้นสร้างบรรยากาศมากขึ้น ผมยังชอบที่หนังมักให้ตัวละครหลักได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน เทียบกับซีรีส์ที่เป็นเส้นยาว ตัวละครในหนังได้รับโค้งเรื่องที่จบสมบูรณ์ในสองชั่วโมง ทำให้เรื่องมีน้ำหนักทางอารมณ์มากกว่า และบางครั้งก็ทดลองเล่าเรื่องแบบเป็นทางเลือก เช่น 'Pokémon the Movie: I Choose You!' ที่เล่าใหม่ด้วยมุมมองแตกต่าง ทำให้หนังเป็นพื้นที่ทดลองที่สนุกสำหรับแฟน ๆ และผู้สร้าง alike

ความลึกลับของ 'เก้า กระบี่ เดียวดาย' ทำให้หลายคนสงสัยว่าจะมีภาคต่อหรือไม่ จากที่ติดตามมาหลายปี มีการพูดถึงภาคสองแบบเลียบๆ เคยได้ยินว่าทีมงานอยากพัฒนาต่อ แต่ติดขัดเรื่องลิขสิทธิ์และตารางเวลาของนักเขียน เรื่องนี้จบแบบเปิดที่ทำให้แฟนๆ คาดเดากันไม่รู้จบ บางทฤษฎีเชื่อมโยงกับฉากหลังของเมืองยุคอนาคตที่ยังไม่ถูกเปิดเผย ความน่าดึงดูดของโลกในเรื่องนี้อยู่ที่ความคลุมเครือและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ซ่อนอยู่ ทีมงานเคยให้สัมภาษณ์ว่ามีแผนจะขยายจักรวาลออกไป อาจไม่ใช่ภาคตรงแต่เป็นเรื่องราวคู่ขนานที่เล่าในยุคเดียวกัน ถ้ามีภาคต่อจริง คงได้เห็นมิติใหม่ของระบบกระบี่และปรัชญาการต่อสู้ที่ลึกขึ้น

นึกภาพได้เลยว่าการกลับมาของโลก 'Pokémon' แบบคนแสดงจะสร้างความฮือฮาแค่ไหน การพูดตรง ๆ คือจนถึงตอนนี้ยังไม่มีการประกาศอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการสร้างใหม่ของหนังคนแสดงจากโลก 'Pokémon' นอกจากผลงานที่แฟน ๆ จำกันได้ดีอย่าง 'Pokémon Detective Pikachu' ที่ออกฉายในปี 2019 ซึ่งถือเป็นการทดสอบตลาดครั้งใหญ่ ผลตอบรับจากแฟน ๆ และกลุ่มผู้ชมทั่วไปบอกเราว่ายังมีความห่างระหว่างโลกเกม-การ์ตูนกับการนำมาทำเป็นคนแสดง ทั้งเรื่องโทน สีสัน การออกแบบโปเกม่อน และความคาดหวังของแฟนที่อยากเห็นความซื่อสัตย์ต่อเนื้อหาเดิม ถ้ามองในมุมของคนที่ติดตามมานาน ผมคิดว่าโอกาสที่สตูดิโอจะทำโปรเจกต์คนแสดงอีกครั้งมีทั้งความเป็นไปได้และข้อจำกัดสูง การกลับมาทำใหม่อาจมาในรูปแบบซีรีส์สตรีมมิงหรือมินิซีรีส์ที่ให้พื้นที่ขยายโลกมากกว่าหนังยาว ประเด็นสำคัญจะอยู่ที่ผู้ถือสิทธิ์อย่างบริษัทเกมและสตูดิโอว่าจะร่วมมือกันอย่างไร รวมถึงทีมสร้างกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เข้ากับคนดูยุคใหม่โดยไม่ทำร้ายแก่นของต้นฉบับ ผมเองตั้งตารอว่าถ้าจะมีข่าวจริงจัง จะเป็นโปรเจกต์ที่กล้าทดลองและให้เกียรติแฟน ๆ มากพอไหม — ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมว่าโลกของ 'Pokémon' แบบคนแสดงยังมีเรื่องเล่าใหม่ ๆ ให้เล่าได้เยอะเลย