หนังไหนที่ถ่ายทำในเมืองก็อตแธม

เมืองก็อตแธมในโลกของ 'Batman' มักถูกอธิบายว่าเป็นสถานที่ที่อยู่ระหว่างความจริงกับความฝัน บางคนบอกว่ามันตั้งอยู่ในนิวเจอร์ซีย์ เพราะฉากหลังทางสถาปัตยกรรมคล้ายกับเมืองใหญ่ทางตะวันออกของสหรัฐ แต่ตัวผมเองมองว่ามันเป็นเมืองในจินตนาการที่สะท้อนปัญหาสังคมได้ดีกว่า ความพิเศษของก็อตแธมคือมันไม่เคยระบุที่ตั้งชัดเจนในเนื้อเรื่องหลัก ทำให้แฟนๆ สามารถตีความได้หลายแบบ บางครั้งมันก็ดูเหมือนชิคาโก บางทีก็เหมือนดีทรอยต์ ผมชอบความคลุมเครือนี้เพราะมันทำให้เมืองนี้เป็นมากกว่าแค่ฉากหลัง แต่เป็นตัวละครที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในตัวเอง

ความน่าหลงใหลของก็อตแธมอยู่ที่การผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมโกธิกกับความสกปรกของเมืองใหญ่ สถานที่แรกที่ต้องพูดถึงคือ 'เวย์นเอนเตอร์ไพรส์' ตึกสูงระฟ้าที่สะท้อนประวัติศาสตร์ครอบครัวเวย์นผ่านกระจกสีน้ำเงินเข้ม อย่าลืม 'อาร์คแฮมแอซิลัม' ที่ตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำ แม้แต่ในยามกลางวันก็ยังให้ความรู้สึกอึมครึม พิพิธภัณฑ์ศิลปะก็อตแธมก็เป็นอีกจุดที่น่าสนใจ ที่นี่เต็มไปด้วยงานศิลปะที่ถูกขโมยบ่อยครั้งจนกลายเป็นมุกตลกในหมู่ชาวเมือง ส่วน 'ไอส์เบิร์กเลาจน์' บาร์ใต้ดินที่มักมีคนน่าสงสัยนั่งจิบเครื่องดื่มอยู่ เป็นสถานที่ที่ทำให้รู้สึกว่าเมืองนี้มีชีวิตไม่ต่างจากตัวละครในเรื่อง

เมืองก็อตแธมเต็มไปด้วยเหล่าร้ายที่หลากหลายทั้งในด้านบุคลิกและการกระทำ รายชื่อที่โดดเด่นที่สุดคงหนีไม่พ้นโจ๊กเกอร์ ตัวร้ายที่บ้าคลั่งและไร้ซึ่งเหตุผล ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว ความโกลาหลก็ตามมาแบบไม่คาดคิด นอกจากนี้ยังมีทูเฟซ อดีตอัยการที่กลายเป็นอาชญากรสองบุคลิก กับริดเลอร์ที่ชอบทิ้งปริศนาให้เบทแมนแก้ แคทวูแมนก็เป็นอีกหนึ่งตัวละครที่เดินบนเส้นบางๆ ระหว่างความดีกับความชั่ว เธออาจช่วยเหลืองานของเบทแมนบ้าง แต่ก็ขโมยเพชรจากคนรวยเป็นประจำ

เมืองก็อตแธมในเรื่อง 'Batman' เป็นภาพสะท้อนของสังคมเมืองที่ล้มเหลวหลายประการ ความเสื่อมโทรมทางเศรษฐกิจและการทุจริตในระบบราชการทำให้คนจนถูกกดทับจนต้องหันไปใช้ชีวิตผิดกฎหมาย โครงสร้างอำนาจที่ผูกขาดโดยกลุ่มมาเฟียและนักการเมืองสกปรกสร้างวงจรอุบาทว์ที่ยากจะแก้ไข แม้จะมีคนดีอย่าง Commissioner Gordon พยายามเปลี่ยนแปลง แต่ระบบที่เน่าเฟ้อนี่แหละที่ทำให้อาชญากรเติบโตได้เหมือนเห็ดหลังฝน ผมมองว่า Gotham เป็นแผลเป็นของเมืองใหญ่ทุกแห่งที่ปล่อยให้ความเหลื่อมล้ำขยายตัวจนควบคุมไม่อยู่

ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างก็อตแธมกับเมโทรโพลิสคือบรรยากาศและสภาพแวดล้อมของเมือง ก็อตแธมมักถูกบรรยายให้เป็นเมืองที่มืดมน โหดร้าย สถาปัตยกรรมแบบโกธิกที่ดูน่ากลัว ถนนที่เต็มไปด้วยอาชญากรรม เหมือนกับว่าแสงสว่างแทบไม่มีที่ยืน ในทางตรงกันข้าม เมโทรโพลิสเป็นเมืองที่สว่างไสว ทันสมัย เหมือนเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง มันสะท้อนถึงการต่อสู้ที่ต่างกันของซูเปอร์ฮีโร่ทั้งสอง - แบทแมนที่ต่อสู้กับความมืดในตัวมนุษย์ ในขณะที่ซูเปอร์แมนเป็นแสงสว่างที่ปกป้องเมืองจากการคุกคามภายนอก

เราเห็นเมืองมุมไบเป็นฉากหลักที่หนังเรื่อง 'Bombay' หยิบมาเล่าเรื่องราวของชีวิตคนและความขัดแย้งทางสังคม ซึ่งทำให้โลเคชันที่เลือกมีความสำคัญมากกว่าฉากธรรมดาๆ เสียอีก ในมุมของคนดูอย่างเรา ฉากริมทะเลอย่าง Marine Drive กับภาพเส้นขอบฟ้าของเมืองช่วยสร้างอารมณ์เหงา ๆ และความยิ่งใหญ่ของเมืองได้ชัดเจน ขณะเดียวกัน สถานีรถไฟท้องถิ่นและชุมชนแออัดก็ให้ความสมจริงที่ทำให้ชีวิตตัวละครดูมีน้ำหนัก ฉากตลาดเก่า ๆ และตรอกซอกซอยของ Colaba หรือโซนเก่าของเมืองเป็นอีกจุดที่ผู้กำกับมักใช้เพื่อแสดงความหลากหลายทางวัฒนธรรม ที่นี่มีกลิ่นอายทั้งกลุ่มพ่อค้า ชุมชนชาวประมง และสถาปัตยกรรมเก่า ๆ ซึ่งเหมาะสำหรับการเล่าเรื่องความสัมพันธ์และความตึงเครียดระหว่างกลุ่มคน ในขณะเดียวกัน สตูดิโอและพื้นที่ถ่ายทำแบบสร้างเซ็ตในย่าน Goregaon (Film City) ก็ถูกใช้เมื่อต้องการควบคุมองค์ประกอบภาพให้ชัดเจนขึ้นโดยไม่กระทบต่อความปลอดภัยของกองถ่าย มุมมองของเราทั้งด้านอารมณ์และเทคนิคคือ โลเคชันในมุมไบช่วยให้หนังมีทั้งความเป็นเมืองใหญ่ที่พลุกพล่านและความเป็นพื้นที่ส่วนรวมที่เปราะบาง การเลือกถ่ายทั้งกลางแจ้งในแลนด์มาร์คและในชุมชนท้องถิ่นทำให้เรื่องราวดูมีบริบททางสังคมมากขึ้น ฉากบางฉากที่ใช้ถนนแคบ ๆ หรือชุมชนริมทะเลยังติดตาและทำให้ผู้ชมจำบรรยากาศของเมืองนี้ได้นาน

หัวใจของฉันเต้นแรงทุกครั้งที่คิดถึงฉากถนนใน 'Do the Right Thing' — มันไม่ใช่แค่ฉากหนึ่ง แต่มันคือหนึ่งในจังหวะชีพจรของเมืองบรู๊คลินที่ถูกจับไว้บนฟิล์ม ฉันเห็นภาพแดดเผาจนเปล่งสี ผิวหน้าคนข้างถนนที่เต็มไปด้วยอารมณ์และเสียงดนตรีที่ผลักดันให้ทุกอย่างลุกเป็นไฟ ฉากหน้าร้านพิซซ่า 'Sal's' กับลูกค้าเพื่อนบ้าน พริบตาเดียวจากการเถียงกลายเป็นการระเบิดของความโกรธ — เมื่อวิกฤตเกิดขึ้น กล้องไม่ละจากมุมมองของคนท้องถิ่น มันจับแววตา การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ และรายละเอียดของย่าน Bedford-Stuyvesant ได้อย่างใกล้ชิด ในฐานะแฟนหนังที่ชอบรายละเอียดภาพ ฉันชอบการใช้สี แสง และเพลงประกอบที่ทำให้ความร้อนของวันนั้นแทบจะสัมผัสได้ เพลง 'Fight the Power' ส่งพลังให้ฉากรุนแรงขึ้น และการตัดต่อก็ทำให้ความตึงเครียดค่อย ๆ เพิ่มจนถึงจุดแตกหัก ฉากที่นักแสดงยืนบนหลังคา พูดคุย ตะโกน หยอกล้อ และสุดท้ายก็ปะทุ กลายเป็นภาพจำที่ฉันทิ้งไว้ในใจเหมือนบรู๊คลินทั้งย่านถูกย่อยมาเป็นเฟรมเดียว — มันทำให้ฉันคิดถึงว่าหนังสามารถเป็นกระจกสะท้อนสังคมได้รุนแรงขนาดไหน

ตั้งแต่ได้ดู 'Gotham' จบ ฉันก็ชอบนั่งคิดเล่นๆ ว่าสปินออฟของซีรีส์นี้จะพาใครไปต่อบ้าง และคำตอบสั้นๆ ที่ฉันให้กับตัวเองคือ: ไม่มีนักแสดงจากซีรีส์หลักที่ต่อบทบาทเดิมไปปรากฏในสปินออฟอย่างเป็นทางการแบบตรงๆ สิ่งที่เกิดขึ้นจริงคือการมีสปินออฟ/พรีเควลชื่อ 'Pennyworth' ซึ่งเล่าเรื่องราววัยหนุ่มของอัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ ตัวละครที่แฟนๆ ของ 'Gotham' รู้จักจากซีรีส์หลัก แต่แทนที่จะเอา 'Sean Pertwee' ที่แสดงเป็นอัลเฟรดใน 'Gotham' มารับบทเดียวกัน ทีมสร้างเลือกจะรีคาสต์เป็น 'Jack Bannon' เพื่อให้เข้ากับโทนพรีเควลและช่วงอายุของตัวละครในเรื่องราวยุคก่อน มุมมองส่วนตัวคือแม้จะรู้สึกเสียดายที่เราไม่ได้เห็นใบหน้าเดิมๆ ของนักแสดงที่ผูกพันกับบทนั้น แต่ก็เข้าใจเหตุผลทางการเล่าเรื่องและการผลิตได้ — บางครั้งสปินออฟต้องการมุมมองใหม่หรือช่วงวัยของตัวละครที่ต่างออกไป เลยจำเป็นต้องเลือกนักแสดงที่เหมาะสมกับคอนเซ็ปต์ใหม่มากกว่า ในฐานะแฟน ฉันชอบที่โลกของนิยายขยายตัว และแม้บทบาทจะถูกต่อยอดโดยคนใหม่ แต่แก่นของตัวละครยังมีเสน่ห์ที่เชื่อมต่อกับสิ่งที่เราเคยดูมาได้อยู่ดี

เราเคยสงสัยเรื่องนี้นานพอสมควรเพราะค่าตัวในซีรีส์ทีวีมันมีหลายมิติ — บางคนได้ค่าต่อเทปสูงตั้งแต่ต้น แต่บางคนได้ค่าตัวรวมจากการเป็นตัวละครหลักตลอดหลายซีซันมากกว่า จากมุมมองคนติดตามทั้งบทบาทและเครดิตของนักแสดง ผมมองว่านักแสดงนำที่รับบทตำรวจจิม กอร์ดอน ถือเป็นคนที่มีรายได้รวมสูงสุดตลอดทั้งเรื่อง เพราะรับบทหลักตั้งแต่ต้นจนจบ ทำให้ได้เงินต่อเทปแบบคงที่และมีสัญญายาว ทำให้ยอดรวมกระโดดเมื่อเทียบกับคนที่มาเป็นแขกรับเชิญหรือบทสั้นๆ ในแง่ของค่าต่อเทปสูงสุดเฉพาะช่วงหนึ่ง ผู้เล่นชื่อดังจากวงภาพยนตร์ที่มารับบทสำคัญในพาร์ตแรกของ 'Gotham' ก็มักได้ค่าตอบแทนต่อเทปสูงกว่าเพื่อนนักแสดงที่เริ่มอาชีพจากทีวีโดยตรง ฉันรู้สึกว่าการคำนวณว่าใครมีค่าตัวสูงสุดต้องดูทั้งสองมุมมอง — ค่าต่อเทปกับค่ารวมจากสัญญาตลอดซีรีส์ และถ้าจะชี้ชื่อเดี่ยวๆ แบบคร่าวๆ คนที่เล่นบทนำค่อนข้างมีความเป็นไปได้สูงสุดเมื่อมองเป็นภาพรวมของรายได้ทั้งหมด ซึ่งก็ทำให้มุมมองของผมหนักไปที่นักแสดงนำของซีรีส์ แต่ก็อยากให้จำไว้ว่าค่าตัวแบบแขกรับเชิญของคนดังบางครั้งก็เหนือความคาดหมายได้เหมือนกัน