อร่อยล้นวัง ฉบับการ์ตูนจะเริ่มลงตีพิมพ์เมื่อไหร่

'เหลียงซูอิ่น' นักวาดการ์ตูนวาย วิญญาณหลุดเข้าสู่ร่าง 'เหลียงซูจิน' ว่าที่ฮองเฮาของ 'ฮ่องเต้เสิ่นลู่' Perfectionist ศิลปะแห่งราชวงศ์เวิน แต่หัวใจเจ้าของร่างกลับผูกกับ 'สวี่อวี้ซี' อาจารย์ของฮ่องเต้ "รูปงามทั้งคู่แบบนี้ ขอจับมาจิ้นหน่อยแล้วกันนะเจ้าคะ~!!"

[ทะลุมิติมาในนิยาย + ใช้ชีวิตไปวัน ๆ + ทรราช + วิชาอ่านใจ + พลิกชะตา] “อยู่ในตำหนักเย็น เพิ่งใช้บัวลอยสาโทเพียงถ้วยเดียว ก็มัดใจปากท้องของทรราชได้แล้ว” งานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในวัง เจียงหวนผู้ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ และกลัวการเข้าสังคม ถูกผลักให้ออกไปแสดงความสามารถต่อหน้าทรราช เบื้องหน้านางคือฮ่องเต้หน้าตาดุร้าย โกรธจนควันออกหู เจียงหวนพลันตระหนักได้ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงยากจะรักษาไว้ได้! แต่แล้วข้างหูของนางกลับมีเสียงนึกคิดของใครบางคนดังขึ้น [ถวายสุราอวยพร เอาแต่ถวายสุราอวยพร ข้าไม่ได้กินข้าวเลยทั้งคืน ดื่มไปตั้งสิบกว่าจอกแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ดื่มจนข้าตายไปเลยล่ะ?] [ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะตัดหัวคนในวังหลังพวกนี้ให้หมด!] เจียงหวน : ...? ที่แท้ทั่วทั้งวังหลัง มีแค่ข้าคนเดียวที่ได้ยินเสียงบ่นในใจของทรราชอย่างนั้นหรือ? เจียงหวนเข้าใจแล้ว นับแต่นั้นมา มือซ้ายของนางถือบัวลอย มือขวาก็ถือเนื้อย่าง ยามทรราชจะตัดหัวคน นางก็จะยื่นดาบให้ ยามทรราชด่าทอเกรี้ยวกราด นางก็จะหาอาหารมาเติมให้ ขณะที่เหล่าสนมมัวแต่แก่งแย่งชิงดีกันในวัง นางกลับมุ่งมั่นกับการหาของกินมาป้อน : “ฝ่าบาท น้ำบ๊วยช่วยแก้เลี่ยนได้ เนื้อย่างต้องกินคู่กับกระเทียมนะเพคะ” ด้วยฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ เส้นทางการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ของเจียงหวนก็ได้รับการเลื่อนขั้น เลื่อนขั้น และเลื่อนขั้น เมื่อลูกหลานของนางถามถึงเรื่องราวความรักระหว่างนางกับฮ่องเต้—— คำตอบก็คงประมาณว่า ใครจะไปคิดเล่าว่าทรราชที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น ที่แท้ก็แค่หิวเท่านั้นเอง

เมื่อพระเอกปากแจ๋วอย่างเฮียนนท์ กับ สุรางค์รัตน์นางเอกหน้าสวยจอมยั่วประสาทเขาได้กลายมาเป็นคุณภรรยาข้ามคืนของเขาเสียนี่... เมื่อโลกใบกว้าง เหวี่ยงคนขั้วเดียวกันให้มาพบกันเรื่องราวความรักร้อน ๆ จึงเกิดขึ้นโดยที่หญิงสาวไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัวว่าไปตกหลุมรักผู้ชายปากร้าย หน้าหล่อ นิสัยกวนประสาท แถมขี้หึงเป็นบ้า ตรงไหนเช่นกัน มาติดตามเรื่องราวความหวานปนความแซ่บ ผ่านนิยายฟินจิกหมอนเรื่องนี้ “ร้อนรักคุณภรรยา (ข้ามวัน) ” กันได้แล้ว นิยายพาฝันเบา ๆ แต่ฟินเหมือนลอยตัวอยู่นอกจักรวาลทางช้างเผือก โปรย สุรางค์รัตน์เงยหน้ามองไปรอบ ๆห้องที่ใหญ่โตโอ่งโถงด้วยอารมณ์สงสัยใคร่รู้ไปเสียหมด “อะเเฮ่ม” ชายหนุ่มกระเเอมไอเพื่อเรียกสติของหญิงสาวตรงหน้าให้หันมาสบสายตาของเขา หญิงสาวเบือนหน้ากลับมาทางเดิมพลันต้องตกใจสุดขีด ยามเมื่อเวลานี้ใบหน้าของเทพบุตรหนุ่มอยู่ใกล้เธอแค่คืบ “ว้าย” สุรางค์รัตน์กรีดเสียงดังลั่นพลางถอยกรูดจนไปชิดพนักของโซฟาสีแดงหนานุ่มที่เธอนั่งอยู่ “นี่นะเหรอลูกสาวนาย” เสียงเข้มของชายหนุ่มหันมามองดวงหน้าหวานของหญิงสาวอย่างพินิจพิเคราะห์ “ฉันเป็นลูกสาวของเขาแล้วยังไงล่ะลุง” สุรางค์รัตน์เหลืออดในการกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าเธอ หญิงสาวเลิกคิ้วตามประสาคนเลือดร้อนอย่างยียวน

เมื่อเขากับเธอพบกันในชุดคอสเพล์การ์ตูนชื่อดังก่อนจะเกิดเรื่องวุ่นวายจนเขาต้องรับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน เรื่องหวานๆที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนจึงเกิดขึ้น แต่เธอจะเป็นของว่างที่เขากินเบื่อเมื่อไหร่ก็จะโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี

ฮ่องเต้ผู้เบื่ออาหาร กลับหลงใหลในรสมือของแม่ครัวสวมรอย—โดยไม่ล่วงรู้ว่าเจ้าของรสชาตินั้น คือสาวน้อยจอมกวนผู้หลุดมาจากอนาคต!ฝีปากร้ายและมุกเต็มไปด้วยมุกตลกไร้สาระพร้อมกับสูตรอาหารมัดใจฝ่าบาท เมื่ออาหารคือสะพานใจ แต่ความจริงยังถูกปิดซ่อน… เมื่อรสชาติผูกพันหัวใจ แต่ความจริงยังเป็นปริศนา จะรอวันเปิดเผย หรือถูกกลืนหายไปตลอดกาล? แล้วเมื่อความจริงปรากฏ… จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งหรือไม่?

เมื่อหมอหลิงหลิงสาวมั่นสุดเฉียบกับแฟนหนุ่มสายธงแดง “อิฐ” และเพื่อนซี้สายแซ่บ “ลูกปลา” ดันทะลุมิติมาพร้อมกัน พวกเขาไม่ได้แค่ย้อนเวลา แต่ย้อนข้ามชาติภพ กลายเป็นตัวละครสำคัญในแผ่นดินรัฐโบราณที่เต็มไปด้วยแผนลับ ศัตรูในคราบมิตร และพลังเร้นลับที่กำลังตื่นขึ้นอีกครั้ง หลิงหลิงกลายเป็นองค์หญิงแห่งรัฐเว่ย อิฐกลายเป็นรัชทายาทแห่งรัฐฉิน ส่วนลูกปลา... กลายเป็นคนป่วนประจำวัง (และอาจเป็นว่าที่ชายาของศัตรู!?) เมื่อความรักถูกทดสอบด้วยโชคชะตาเก่า เมื่อศัตรูจากอดีตชาติตามราวีข้ามภพ เมื่ออดีตที่ลืมเลือนกลับชัดเจนขึ้นทุกวัน พวกเขาต้องร่วมมือ ฝึกพลัง วางแผน ต่อกรกับทั้ง "มาร" และ "อำนาจ" เพื่อรักษาแผ่นดิน... และหัวใจของกันและกัน **ผลงานทั้งหมดสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามแก้ไขเพิ่มเติม ทำซ้ำ คัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง หรือตีพิมพ์เผยแพร่ส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของผลงาน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียนเท่านั้น**